Ezekiel 7

Kabanata 7

א וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1 At dumating sa akin ang salita ng Walang-Hanggan, na nagsasabi:
ב וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם כֹּה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה לְאַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל קֵ֑ץ בָּ֣א הַקֵּ֔ץ עַל־ארבעת [אַרְבַּ֖ע] כַּנְפ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃
2 At ikaw, anak ng tao, ganito ang sabi ng Panginoong Walang-Hanggan sa lupain ng Israel: Wakas! Dumating na ang wakas sa apat na sulok ng lupain.
ג עַתָּה֙ הַקֵּ֣ץ עָלַ֔יִךְ וְשִׁלַּחְתִּ֤י אַפִּי֙ בָּ֔ךְ וּשְׁפַטְתִּ֖יךְ כִּדְרָכָ֑יִךְ וְנָתַתִּ֣י עָלַ֔יִךְ אֵ֖ת כָּל־תּוֹעֲבֹתָֽיִךְ׃
3 Ngayon ay dumating na sa iyo ang wakas, at ipadadala Ko sa iyo ang Aking galit, at hahatulan kita ayon sa iyong mga lakad, at ibabalik Ko sa iyo ang lahat ng iyong mga kasuklam-suklam na gawain.
ד וְלֹא־תָח֥וֹס עֵינִ֛י עָלַ֖יִךְ וְלֹ֣א אֶחְמ֑וֹל כִּ֣י דְרָכַ֜יִךְ עָלַ֣יִךְ אֶתֵּ֗ן וְתוֹעֲבוֹתַ֙יִךְ֙ בְּתוֹכֵ֣ךְ תִּֽהְיֶ֔יןָ וִידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ (פ)
4 At hindi ka kahahabagan ng aking mata, ni hindi kita kaaawaan; sapagkat ibabalik ko sa iyo ang iyong mga lakad, at ang iyong mga karumal-dumal na gawain ay mapapasa gitna mo; at malalaman ninyo na Ako ang Walang-Hanggan.
ה כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה רָעָ֛ה אַחַ֥ת רָעָ֖ה הִנֵּ֥ה בָאָֽה׃
5 Ganito ang sabi ng Panginoong Walang-Hanggan: Isang kasamaan, isang natatanging kasamaan, narito, dumarating na.
ו קֵ֣ץ בָּ֔א בָּ֥א הַקֵּ֖ץ הֵקִ֣יץ אֵלָ֑יִךְ הִנֵּ֖ה בָּאָֽה׃
6 Wakas ang dumating, dumating na ang wakas; nagising ito laban sa iyo; narito, dumarating na.
ז בָּ֧אָה הַצְּפִירָ֛ה אֵלֶ֖יךָ יוֹשֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ בָּ֣א הָעֵ֗ת קָר֛וֹב הַיּ֥וֹם מְהוּמָ֖ה וְלֹא־הֵ֥ד הָרִֽים׃
7 Dumating na sa iyo ang umaga, ikaw na naninirahan sa lupain; dumating na ang panahon, malapit na ang araw ng kaguluhan, at walang sigaw ng pagtakas patungo sa mga bundok.
ח עַתָּ֣ה מִקָּר֗וֹב אֶשְׁפּ֤וֹךְ חֲמָתִי֙ עָלַ֔יִךְ וְכִלֵּיתִ֤י אַפִּי֙ בָּ֔ךְ וּשְׁפַטְתִּ֖יךְ כִּדְרָכָ֑יִךְ וְנָתַתִּ֣י עָלַ֔יִךְ אֵ֖ת כָּל־תּוֹעֲבוֹתָֽיִךְ׃
8 Ngayon, sa madaling panahon ay ibubuhos ko sa iyo ang aking poot, at lubos kong ibubunton sa iyo ang aking galit, at hahatulan kita ayon sa iyong mga lakad, at ibabalik ko sa iyo ang lahat ng iyong mga karumal-dumal na gawain.
ט וְלֹא־תָח֥וֹס עֵינִ֖י וְלֹ֣א אֶחְמ֑וֹל כִּדְרָכַ֜יִךְ עָלַ֣יִךְ אֶתֵּ֗ן וְתוֹעֲבוֹתַ֙יִךְ֙ בְּתוֹכֵ֣ךְ תִּֽהְיֶ֔יןָ וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מַכֶּֽה׃
9 At hindi ka kahahabagan ng aking mata, ni hindi kita kaaawaan; ayon sa iyong mga lakad ay ibabalik ko sa iyo, at ang iyong mga karumal-dumal na gawain ay mapapasa gitna mo; at malalaman ninyo na Ako, ang Walang-Hanggan, ang siyang nananakit.
י הִנֵּ֥ה הַיּ֖וֹם הִנֵּ֣ה בָאָ֑ה יָֽצְאָה֙ הַצְּפִרָ֔ה צָ֚ץ הַמַּטֶּ֔ה פָּרַ֖ח הַזָּדֽוֹן׃
10 Narito ang araw, narito, dumarating na! Lumabas na ang umaga; sumibol na ang pamalo, namulaklak na ang kapalaluan.
יא הֶחָמָ֥ס ׀ קָ֖ם לְמַטֵּה־רֶ֑שַׁע לֹא־מֵהֶ֞ם וְלֹ֧א מֵהֲמוֹנָ֛ם וְלֹ֥א מֶהֱמֵהֶ֖ם וְלֹא־נֹ֥הַּ בָּהֶֽם׃
11 Ang karahasan ay bumangon bilang pamalo ng kasamaan; walang anumang matitira sa kanila, ni sa kanilang karamihan, ni sa kanilang kaguluhan, at walang sinuman sa kanila ang may pananabik.
יב בָּ֤א הָעֵת֙ הִגִּ֣יעַ הַיּ֔וֹם הַקּוֹנֶה֙ אַל־יִשְׂמָ֔ח וְהַמּוֹכֵ֖ר אַל־יִתְאַבָּ֑ל כִּ֥י חָר֖וֹן אֶל־כָּל־הֲמוֹנָֽהּ׃
12 Dumating na ang panahon, sumapit na ang araw; ang bumibili ay huwag magsaya, at ang nagbebenta ay huwag magdalamhati; sapagkat ang matinding galit ay nasa buong karamihan nito.
יג כִּ֣י הַמּוֹכֵ֗ר אֶל־הַמִּמְכָּר֙ לֹ֣א יָשׁ֔וּב וְע֥וֹד בַּחַיִּ֖ים חַיָּתָ֑ם כִּֽי־חָז֤וֹן אֶל־כָּל־הֲמוֹנָהּ֙ לֹ֣א יָשׁ֔וּב וְאִ֧ישׁ בַּעֲוֺנ֛וֹ חַיָּת֖וֹ לֹ֥א יִתְחַזָּֽקוּ׃
13 Sapagkat ang nagbebenta ay hindi na babalik sa kanyang ipinagbili, kahit buhay pa sila; sapagkat ang pangitain ay para sa buong karamihan nito, ngunit hindi sila nagbabalik-loob; at ang buhay ng bawat isa ay nasa kanyang kasamaan, at hindi nila pinalalakas ang kanilang loob.
יד תָּקְע֤וּ בַתָּק֙וֹעַ֙ וְהָכִ֣ין הַכֹּ֔ל וְאֵ֥ין הֹלֵ֖ךְ לַמִּלְחָמָ֑ה כִּ֥י חֲרוֹנִ֖י אֶל־כָּל־הֲמוֹנָֽהּ׃
14 Hinipan nila ang shofar at inihanda ang lahat, ngunit walang pumupunta sa digmaan; sapagkat ang aking matinding galit ay nasa buong karamihan nito.
טו הַחֶ֣רֶב בַּח֔וּץ וְהַדֶּ֥בֶר וְהָרָעָ֖ב מִבָּ֑יִת אֲשֶׁ֤ר בַּשָּׂדֶה֙ בַּחֶ֣רֶב יָמ֔וּת וַאֲשֶׁ֣ר בָּעִ֔יר רָעָ֥ב וָדֶ֖בֶר יֹאכֲלֶֽנּוּ׃
15 Ang tabak ay nasa labas, at ang salot at ang taggutom ay nasa loob; ang nasa parang ay mamamatay sa tabak, at ang nasa lungsod ay lalamunin ng taggutom at ng salot.
טז וּפָֽלְטוּ֙ פְּלִ֣יטֵיהֶ֔ם וְהָי֣וּ אֶל־הֶהָרִ֗ים כְּיוֹנֵ֧י הַגֵּאָי֛וֹת כֻּלָּ֖ם הֹמ֑וֹת אִ֖ישׁ בַּעֲוֺנֽוֹ׃
16 At ang mga makatatakas sa kanila ay makatatakas, at mapupunta sila sa mga bundok na tulad ng mga kalapati sa mga lambak, lahat sila ay dumadaing, bawat isa dahil sa kanyang kasamaan.
יז כָּל־הַיָּדַ֖יִם תִּרְפֶּ֑ינָה וְכָל־בִּרְכַּ֖יִם תֵּלַ֥כְנָה מָּֽיִם׃
17 Lahat ng kamay ay manlalambot, at lahat ng tuhod ay tutulo na parang tubig.
יח וְחָגְר֣וּ שַׂקִּ֔ים וְכִסְּתָ֥ה אוֹתָ֖ם פַּלָּצ֑וּת וְאֶ֤ל כָּל־פָּנִים֙ בּוּשָׁ֔ה וּבְכָל־רָאשֵׁיהֶ֖ם קָרְחָֽה׃
18 At magbibigkis sila ng mga sako, at tatakpan sila ng panginginig; at mapapasa lahat ng mukha ang kahihiyan, at ang lahat ng kanilang ulo ay makakalbo.
יט כַּסְפָּ֞ם בַּחוּצ֣וֹת יַשְׁלִ֗יכוּ וּזְהָבָם֮ לְנִדָּ֣ה יִֽהְיֶה֒ כַּסְפָּ֨ם וּזְהָבָ֜ם לֹֽא־יוּכַ֣ל לְהַצִּילָ֗ם בְּיוֹם֙ עֶבְרַ֣ת יְהוָ֔ה נַפְשָׁם֙ לֹ֣א יְשַׂבֵּ֔עוּ וּמֵעֵיהֶ֖ם לֹ֣א יְמַלֵּ֑אוּ כִּֽי־מִכְשׁ֥וֹל עֲוֺנָ֖ם הָיָֽה׃
19 Itatapon nila sa mga lansangan ang kanilang pilak, at ang kanilang ginto ay magiging tulad ng bagay na karumal-dumal; ang kanilang pilak at ang kanilang ginto ay hindi makapagliligtas sa kanila sa araw ng poot ng Walang-Hanggan; hindi nila mapapawi ang kanilang gutom, ni mapupuno ang kanilang tiyan; sapagkat ito ang naging katitisuran ng kanilang kasamaan.
כ וּצְבִ֤י עֶדְיוֹ֙ לְגָא֣וֹן שָׂמָ֔הוּ וְצַלְמֵ֧י תוֹעֲבֹתָ֛ם שִׁקּוּצֵיהֶ֖ם עָ֣שׂוּ ב֑וֹ עַל־כֵּ֛ן נְתַתִּ֥יו לָהֶ֖ם לְנִדָּֽה׃
20 At ang kagandahan ng kanyang palamuti, na itinalaga niya bilang karangalan, doon ay ginawa nila ang mga larawan ng kanilang mga karumal-dumal na gawain at ng kanilang mga kasuklam-suklam na bagay; kaya't ginawa ko itong bagay na karumal-dumal para sa kanila.
כא וּנְתַתִּ֤יו בְּיַֽד־הַזָּרִים֙ לָבַ֔ז וּלְרִשְׁעֵ֥י הָאָ֖רֶץ לְשָׁלָ֑ל וחללה [וְחִלְּלֽוּהוּ׃]
21 At ibibigay ko ito sa kamay ng mga dayuhan bilang samsam, at sa mga masasama sa lupain bilang nasamsam sa digmaan; at lalapastanganin nila ito.
כב וַהֲסִבּוֹתִ֤י פָנַי֙ מֵהֶ֔ם וְחִלְּל֖וּ אֶת־צְפוּנִ֑י וּבָאוּ־בָ֥הּ פָּרִיצִ֖ים וְחִלְּלֽוּהָ׃ (פ)
22 At ibabaling ko ang aking mukha palayo sa kanila, at lalapastanganin nila ang aking natatagong dako; at papasok doon ang mga tampalasan, at lalapastanganin nila ito.
כג עֲשֵׂ֖ה הָֽרַתּ֑וֹק כִּ֣י הָאָ֗רֶץ מָֽלְאָה֙ מִשְׁפַּ֣ט דָּמִ֔ים וְהָעִ֖יר מָלְאָ֥ה חָמָֽס׃
23 Gumawa ka ng tanikala, sapagkat ang lupain ay puno ng mga hatol na kamatayan dahil sa dugo, at ang lungsod ay puno ng karahasan.
כד וְהֵֽבֵאתִי֙ רָעֵ֣י גוֹיִ֔ם וְיָרְשׁ֖וּ אֶת־בָּֽתֵּיהֶ֑ם וְהִשְׁבַּתִּי֙ גְּא֣וֹן עַזִּ֔ים וְנִחֲל֖וּ מְקַֽדְשֵׁיהֶֽם׃
24 At dadalhin ko ang pinakamasasama sa mga bansa, at aangkinin nila ang kanilang mga bahay; at wawakasan ko ang kapalaluan ng malalakas, at mapapasa iba ang kanilang mga banal na dako.
כה קְפָ֖דָה־בָ֑א וּבִקְשׁ֥וּ שָׁל֖וֹם וָאָֽיִן׃
25 Dumarating ang pagkalipol; at hahanapin nila ang kapayapaan, ngunit wala.
כו הֹוָ֤ה עַל־הֹוָה֙ תָּב֔וֹא וּשְׁמֻעָ֥ה אֶל־שְׁמוּעָ֖ה תִּֽהְיֶ֑ה וּבִקְשׁ֤וּ חָזוֹן֙ מִנָּבִ֔יא וְתוֹרָה֙ תֹּאבַ֣ד מִכֹּהֵ֔ן וְעֵצָ֖ה מִזְּקֵנִֽים׃
26 Kapahamakan sa kapahamakan ang darating, at balita sa balita ang mangyayari; at hahanapin nila ang pangitain mula sa propeta; at mawawala ang turo sa saserdote, at ang payo sa matatanda.
כז הַמֶּ֣לֶךְ יִתְאַבָּ֗ל וְנָשִׂיא֙ יִלְבַּ֣שׁ שְׁמָמָ֔ה וִידֵ֥י עַם־הָאָ֖רֶץ תִּבָּהַ֑לְנָה מִדַּרְכָּ֞ם אֶעֱשֶׂ֤ה אוֹתָם֙ וּבְמִשְׁפְּטֵיהֶ֣ם אֶשְׁפְּטֵ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ (פ)
27 Ang hari ay magdadalamhati, at ang prinsipe ay madaramtan ng pagkatigagal, at ang mga kamay ng mga mamamayan ng lupain ay manginginig sa takot; ayon sa kanilang mga lakad ay gagawin ko sa kanila, at ayon sa kanilang mga kahatulan ay hahatulan ko sila; at malalaman nila na Ako ang Walang-Hanggan.