Genesis 27

Kabanata 27

א וַיְהִי֙ כִּֽי־זָקֵ֣ן יִצְחָ֔ק וַתִּכְהֶ֥יןָ עֵינָ֖יו מֵרְאֹ֑ת וַיִּקְרָ֞א אֶת־עֵשָׂ֣ו ׀ בְּנ֣וֹ הַגָּדֹ֗ל וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ בְּנִ֔י וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו הִנֵּֽנִי׃
1 At nangyari, nang matanda na si Isaac at lumabo na ang kanyang mga mata kaya hindi na siya makakita, tinawag niya si Esau, ang kanyang nakatatandang anak, at sinabi sa kanya: “Anak ko.” At sinabi nito sa kanya: “Narito ako.”
ב וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּה־נָ֖א זָקַ֑נְתִּי לֹ֥א יָדַ֖עְתִּי י֥וֹם מוֹתִֽי׃
2 At sinabi niya: “Narito, matanda na ako; hindi ko alam ang araw ng aking kamatayan.
ג וְעַתָּה֙ שָׂא־נָ֣א כֵלֶ֔יךָ תֶּלְיְךָ֖ וְקַשְׁתֶּ֑ךָ וְצֵא֙ הַשָּׂדֶ֔ה וְצ֥וּדָה לִּ֖י צידה [צָֽיִד׃]
3 Kaya ngayon, pakiusap, dalhin mo ang iyong mga sandata, ang iyong tabak at ang iyong pana, at lumabas ka sa parang at manghuli ka ng hayop para sa akin.
ד וַעֲשֵׂה־לִ֨י מַטְעַמִּ֜ים כַּאֲשֶׁ֥ר אָהַ֛בְתִּי וְהָבִ֥יאָה לִּ֖י וְאֹכֵ֑לָה בַּעֲב֛וּר תְּבָרֶכְךָ֥ נַפְשִׁ֖י בְּטֶ֥רֶם אָמֽוּת׃
4 At ipaghanda mo ako ng masarap na pagkain, gaya ng gusto ko, at dalhin mo sa akin upang ako'y makakain, upang ikaw ay pagpalain ng aking kaluluwa bago ako mamatay.
ה וְרִבְקָ֣ה שֹׁמַ֔עַת בְּדַבֵּ֣ר יִצְחָ֔ק אֶל־עֵשָׂ֖ו בְּנ֑וֹ וַיֵּ֤לֶךְ עֵשָׂו֙ הַשָּׂדֶ֔ה לָצ֥וּד צַ֖יִד לְהָבִֽיא׃
5 At narinig ni Rebeca ang sinabi ni Isaac kay Esau na kanyang anak. At pumunta si Esau sa parang upang manghuli ng hayop at dalhin ito.
ו וְרִבְקָה֙ אָֽמְרָ֔ה אֶל־יַעֲקֹ֥ב בְּנָ֖הּ לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֤ה שָׁמַ֙עְתִּי֙ אֶת־אָבִ֔יךָ מְדַבֵּ֛ר אֶל־עֵשָׂ֥ו אָחִ֖יךָ לֵאמֹֽר׃
6 At sinabi ni Rebeca kay Jacob na kanyang anak: “Narito, narinig ko ang iyong ama na nagsasalita kay Esau na iyong kapatid, at sinabi niya:
ז הָבִ֨יאָה לִּ֥י צַ֛יִד וַעֲשֵׂה־לִ֥י מַטְעַמִּ֖ים וְאֹכֵ֑לָה וַאֲבָרֶכְכָ֛ה לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לִפְנֵ֥י מוֹתִֽי׃
7 ‹Dalhan mo ako ng hayop na nahuli at ipaghanda mo ako ng masarap na pagkain upang makakain ako, at babasbasan kita sa harap ng Walang-Hanggan bago ako mamatay.›”
ח וְעַתָּ֥ה בְנִ֖י שְׁמַ֣ע בְּקֹלִ֑י לַאֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י מְצַוָּ֥ה אֹתָֽךְ׃
8 Kaya ngayon, anak ko, makinig ka sa aking tinig ayon sa iniuutos ko sa iyo:
ט לֶךְ־נָא֙ אֶל־הַצֹּ֔אן וְקַֽח־לִ֣י מִשָּׁ֗ם שְׁנֵ֛י גְּדָיֵ֥י עִזִּ֖ים טֹבִ֑ים וְאֶֽעֱשֶׂ֨ה אֹתָ֧ם מַטְעַמִּ֛ים לְאָבִ֖יךָ כַּאֲשֶׁ֥ר אָהֵֽב׃
9 Pumunta ka ngayon sa kawan at kumuha ka roon ng dalawang mabubuting batang kambing para sa akin, at gagawin ko ang mga ito na masarap na pagkain para sa iyong ama, gaya ng gusto niya.
י וְהֵבֵאתָ֥ לְאָבִ֖יךָ וְאָכָ֑ל בַּעֲבֻ֛ר אֲשֶׁ֥ר יְבָרֶכְךָ֖ לִפְנֵ֥י מוֹתֽוֹ׃
10 At dadalhin mo ito sa iyong ama upang makakain siya, nang sa gayon ay basbasan ka niya bago siya mamatay.
יא וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֔ב אֶל־רִבְקָ֖ה אִמּ֑וֹ הֵ֣ן עֵשָׂ֤ו אָחִי֙ אִ֣ישׁ שָׂעִ֔ר וְאָנֹכִ֖י אִ֥ישׁ חָלָֽק׃
11 At sinabi ni Jacob kay Rebeca na kanyang ina: “Narito, si Esau na aking kapatid ay taong mabalahibo, at ako ay taong makinis ang balat.
יב אוּלַ֤י יְמֻשֵּׁ֙נִי֙ אָבִ֔י וְהָיִ֥יתִי בְעֵינָ֖יו כִּמְתַעְתֵּ֑עַ וְהֵבֵאתִ֥י עָלַ֛י קְלָלָ֖ה וְלֹ֥א בְרָכָֽה׃
12 Baka hipuin ako ng aking ama, at ako'y magmukhang manlilinlang sa kanyang paningin, at magdala ako sa aking sarili ng sumpa at hindi ng basbas.”
יג וַתֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִמּ֔וֹ עָלַ֥י קִלְלָתְךָ֖ בְּנִ֑י אַ֛ךְ שְׁמַ֥ע בְּקֹלִ֖י וְלֵ֥ךְ קַֽח־לִֽי׃
13 At sinabi sa kanya ng kanyang ina: “Sa akin ang sumpa sa iyo, anak ko; makinig ka lamang sa aking tinig, at humayo ka at kunin mo ang mga iyon para sa akin.”
יד וַיֵּ֙לֶךְ֙ וַיִּקַּ֔ח וַיָּבֵ֖א לְאִמּ֑וֹ וַתַּ֤עַשׂ אִמּוֹ֙ מַטְעַמִּ֔ים כַּאֲשֶׁ֖ר אָהֵ֥ב אָבִֽיו׃
14 At humayo siya at kumuha at dinala ang mga iyon sa kanyang ina; at gumawa ang kanyang ina ng masarap na pagkain, gaya ng gusto ng kanyang ama.
טו וַתִּקַּ֣ח רִ֠בְקָה אֶת־בִּגְדֵ֨י עֵשָׂ֜ו בְּנָ֤הּ הַגָּדֹל֙ הַחֲמֻדֹ֔ת אֲשֶׁ֥ר אִתָּ֖הּ בַּבָּ֑יִת וַתַּלְבֵּ֥שׁ אֶֽת־יַעֲקֹ֖ב בְּנָ֥הּ הַקָּטָֽן׃
15 At kinuha ni Rebeca ang pinakamagagandang kasuotan ni Esau, ang kanyang nakatatandang anak, na nasa kanya sa bahay, at isinuot ang mga ito kay Jacob, ang kanyang nakababatang anak.
טז וְאֵ֗ת עֹרֹת֙ גְּדָיֵ֣י הָֽעִזִּ֔ים הִלְבִּ֖ישָׁה עַל־יָדָ֑יו וְעַ֖ל חֶלְקַ֥ת צַוָּארָֽיו׃
16 At ang mga balat ng mga batang kambing ay isinuot niya sa kanyang mga kamay at sa makinis na bahagi ng kanyang leeg.
יז וַתִּתֵּ֧ן אֶת־הַמַּטְעַמִּ֛ים וְאֶת־הַלֶּ֖חֶם אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑תָה בְּיַ֖ד יַעֲקֹ֥ב בְּנָֽהּ׃
17 At ibinigay niya ang masarap na pagkain at ang tinapay na kanyang ginawa sa kamay ni Jacob na kanyang anak.
יח וַיָּבֹ֥א אֶל־אָבִ֖יו וַיֹּ֣אמֶר אָבִ֑י וַיֹּ֣אמֶר הִנֶּ֔נִּי מִ֥י אַתָּ֖ה בְּנִֽי׃
18 At pumasok siya sa kanyang ama at sinabi: “Ama ko.” At sinabi nito: “Narito ako; sino ka, anak ko?”
יט וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֜ב אֶל־אָבִ֗יו אָנֹכִי֙ עֵשָׂ֣ו בְּכֹרֶ֔ךָ עָשִׂ֕יתִי כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ אֵלָ֑י קֽוּם־נָ֣א שְׁבָ֗ה וְאָכְלָה֙ מִצֵּידִ֔י בַּעֲב֖וּר תְּבָרֲכַ֥נִּי נַפְשֶֽׁךָ׃
19 At sinabi ni Jacob sa kanyang ama: “Ako si Esau na iyong panganay; ginawa ko ang gaya ng sinabi mo sa akin. Pakiusap, bumangon ka, umupo ka at kumain ng aking hinuli, nang sa gayon ay basbasan ako ng iyong kaluluwa.”
כ וַיֹּ֤אמֶר יִצְחָק֙ אֶל־בְּנ֔וֹ מַה־זֶּ֛ה מִהַ֥רְתָּ לִמְצֹ֖א בְּנִ֑י וַיֹּ֕אמֶר כִּ֥י הִקְרָ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְפָנָֽי׃
20 At sinabi ni Isaac sa kanyang anak: “Paano mo ito nahuli nang ganito kabilis, anak ko?” At sinabi niya: “Sapagkat pinagtagpo ako ng Walang-Hanggan na iyong Diyos sa aking hinuhuli.”
כא וַיֹּ֤אמֶר יִצְחָק֙ אֶֽל־יַעֲקֹ֔ב גְּשָׁה־נָּ֥א וַאֲמֻֽשְׁךָ֖ בְּנִ֑י הַֽאַתָּ֥ה זֶ֛ה בְּנִ֥י עֵשָׂ֖ו אִם־לֹֽא׃
21 At sinabi ni Isaac kay Jacob: “Pakiusap, lumapit ka upang mahipo kita, anak ko, kung ikaw nga ba ang aking anak na si Esau o hindi.”
כב וַיִּגַּ֧שׁ יַעֲקֹ֛ב אֶל־יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו וַיְמֻשֵּׁ֑הוּ וַיֹּ֗אמֶר הַקֹּל֙ ק֣וֹל יַעֲקֹ֔ב וְהַיָּדַ֖יִם יְדֵ֥י עֵשָֽׂו׃
22 At lumapit si Jacob kay Isaac na kanyang ama, at hinipo siya nito, at sinabi: “Ang tinig ay tinig ni Jacob, ngunit ang mga kamay ay mga kamay ni Esau.”
כג וְלֹ֣א הִכִּיר֔וֹ כִּֽי־הָי֣וּ יָדָ֗יו כִּידֵ֛י עֵשָׂ֥ו אָחִ֖יו שְׂעִרֹ֑ת וַֽיְבָרְכֵֽהוּ׃
23 At hindi niya siya nakilala, sapagkat ang kanyang mga kamay ay mabalahibo gaya ng mga kamay ni Esau na kanyang kapatid; at binasbasan niya siya.
כד וַיֹּ֕אמֶר אַתָּ֥ה זֶ֖ה בְּנִ֣י עֵשָׂ֑ו וַיֹּ֖אמֶר אָֽנִי׃
24 At sinabi niya: “Ikaw nga ba ang aking anak na si Esau?” At sinabi niya: “Ako.”
כה וַיֹּ֗אמֶר הַגִּ֤שָׁה לִּי֙ וְאֹֽכְלָה֙ מִצֵּ֣יד בְּנִ֔י לְמַ֥עַן תְּבָֽרֶכְךָ֖ נַפְשִׁ֑י וַיַּגֶּשׁ־לוֹ֙ וַיֹּאכַ֔ל וַיָּ֧בֵא ל֦וֹ יַ֖יִן וַיֵּֽשְׁתְּ׃
25 At sinabi niya: “Ilapit mo sa akin, at kakain ako ng hinuli ng aking anak, nang sa gayon ay basbasan ka ng aking kaluluwa.” At inilapit niya ito sa kanya, at kumain siya; at dinalhan niya siya ng alak, at uminom siya.
כו וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו יִצְחָ֣ק אָבִ֑יו גְּשָׁה־נָּ֥א וּשְׁקָה־לִּ֖י בְּנִֽי׃
26 At sinabi sa kanya ni Isaac na kanyang ama: “Pakiusap, lumapit ka at hagkan mo ako, anak ko.”
כז וַיִּגַּשׁ֙ וַיִּשַּׁק־ל֔וֹ וַיָּ֛רַח אֶת־רֵ֥יחַ בְּגָדָ֖יו וַֽיְבָרֲכֵ֑הוּ וַיֹּ֗אמֶר רְאֵה֙ רֵ֣יחַ בְּנִ֔י כְּרֵ֣יחַ שָׂדֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר בֵּרֲכ֖וֹ יְהוָֽה׃
27 At lumapit siya at hinagkan siya; at naamoy niya ang amoy ng kanyang mga kasuotan, at binasbasan niya siya, at sinabi: “Tingnan mo, ang amoy ng aking anak ay gaya ng amoy ng parang na binasbasan ng Walang-Hanggan.
כח וְיִֽתֶּן־לְךָ֙ הָאֱלֹהִ֔ים מִטַּל֙ הַשָּׁמַ֔יִם וּמִשְׁמַנֵּ֖י הָאָ֑רֶץ וְרֹ֥ב דָּגָ֖ן וְתִירֹֽשׁ׃
28 At bigyan ka nawa ng Diyos ng hamog ng langit at ng matatabang bahagi ng lupa, at ng saganang butil at alak.
כט יַֽעַבְד֣וּךָ עַמִּ֗ים וישתחו [וְיִֽשְׁתַּחֲו֤וּ] לְךָ֙ לְאֻמִּ֔ים הֱוֵ֤ה גְבִיר֙ לְאַחֶ֔יךָ וְיִשְׁתַּחֲוּ֥וּ לְךָ֖ בְּנֵ֣י אִמֶּ֑ךָ אֹרְרֶ֣יךָ אָר֔וּר וּֽמְבָרֲכֶ֖יךָ בָּרֽוּךְ׃
29 Paglingkuran ka nawa ng mga bayan, at yumukod nawa sa iyo ang mga bansa. Maging panginoon ka ng iyong mga kapatid, at yumukod nawa sa iyo ang mga anak ng iyong ina. Sumpain nawa ang bawat sumusumpa sa iyo, at basbasan nawa ang bawat nagbabasbas sa iyo.
ל וַיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר כִּלָּ֣ה יִצְחָק֮ לְבָרֵ֣ךְ אֶֽת־יַעֲקֹב֒ וַיְהִ֗י אַ֣ךְ יָצֹ֤א יָצָא֙ יַעֲקֹ֔ב מֵאֵ֥ת פְּנֵ֖י יִצְחָ֣ק אָבִ֑יו וְעֵשָׂ֣ו אָחִ֔יו בָּ֖א מִצֵּידֽוֹ׃
30 At nangyari, nang matapos si Isaac na basbasan si Jacob, at kalalabas pa lamang ni Jacob mula sa harap ni Isaac na kanyang ama, ay dumating si Esau na kanyang kapatid mula sa kanyang panghuhuli.
לא וַיַּ֤עַשׂ גַּם־הוּא֙ מַטְעַמִּ֔ים וַיָּבֵ֖א לְאָבִ֑יו וַיֹּ֣אמֶר לְאָבִ֗יו יָקֻ֤ם אָבִי֙ וְיֹאכַל֙ מִצֵּ֣יד בְּנ֔וֹ בַּעֲב֖וּר תְּבָרֲכַ֥נִּי נַפְשֶֽׁךָ׃
31 At gumawa rin siya ng masarap na pagkain at dinala niya ito sa kanyang ama, at sinabi niya sa kanyang ama: “Bumangon nawa ang aking ama at kumain ng hinuli ng kanyang anak, nang sa gayon ay basbasan ako ng iyong kaluluwa.”
לב וַיֹּ֥אמֶר ל֛וֹ יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו מִי־אָ֑תָּה וַיֹּ֕אמֶר אֲנִ֛י בִּנְךָ֥ בְכֹֽרְךָ֖ עֵשָֽׂו׃
32 At sinabi sa kanya ni Isaac na kanyang ama: “Sino ka?” At sinabi niya: “Ako ang iyong anak, ang iyong panganay, si Esau.”
לג וַיֶּחֱרַ֨ד יִצְחָ֣ק חֲרָדָה֮ גְּדֹלָ֣ה עַד־מְאֹד֒ וַיֹּ֡אמֶר מִֽי־אֵפ֡וֹא ה֣וּא הַצָּֽד־צַיִד֩ וַיָּ֨בֵא לִ֜י וָאֹכַ֥ל מִכֹּ֛ל בְּטֶ֥רֶם תָּב֖וֹא וָאֲבָרֲכֵ֑הוּ גַּם־בָּר֖וּךְ יִהְיֶֽה׃
33 At labis na labis na nanggilalas si Isaac, at sinabi niya: “Sino nga, at nasaan, ang nanghuli ng hayop at nagdala nito sa akin? Kumain ako mula sa lahat bago ka dumating, at binasbasan ko siya. Oo, at siya'y magiging pinagpala!”
לד כִּשְׁמֹ֤עַ עֵשָׂו֙ אֶת־דִּבְרֵ֣י אָבִ֔יו וַיִּצְעַ֣ק צְעָקָ֔ה גְּדֹלָ֥ה וּמָרָ֖ה עַד־מְאֹ֑ד וַיֹּ֣אמֶר לְאָבִ֔יו בָּרֲכֵ֥נִי גַם־אָ֖נִי אָבִֽי׃
34 Nang marinig ni Esau ang mga salita ng kanyang ama, sumigaw siya nang napakalakas at napakapait na sigaw, at sinabi niya sa kanyang ama: “Basbasan mo rin ako, ama ko!”
לה וַיֹּ֕אמֶר בָּ֥א אָחִ֖יךָ בְּמִרְמָ֑ה וַיִּקַּ֖ח בִּרְכָתֶֽךָ׃
35 At sinabi niya: “Dumating ang iyong kapatid nang may katalinuhan, at kinuha niya ang iyong basbas.”
לו וַיֹּ֡אמֶר הֲכִי֩ קָרָ֨א שְׁמ֜וֹ יַעֲקֹ֗ב וַֽיַּעְקְבֵ֙נִי֙ זֶ֣ה פַעֲמַ֔יִם אֶת־בְּכֹרָתִ֣י לָקָ֔ח וְהִנֵּ֥ה עַתָּ֖ה לָקַ֣ח בִּרְכָתִ֑י וַיֹּאמַ֕ר הֲלֹא־אָצַ֥לְתָּ לִּ֖י בְּרָכָֽה׃
36 At sinabi niya: “Kaya ba tinawag ang kanyang pangalan na Jacob? Dalawang ulit na niya akong nilamangan: kinuha niya ang aking pagkapanganay, at narito, ngayon ay kinuha niya ang aking basbas.” At sinabi niya: “Hindi ka ba nagtabi ng basbas para sa akin?”
לז וַיַּ֨עַן יִצְחָ֜ק וַיֹּ֣אמֶר לְעֵשָׂ֗ו הֵ֣ן גְּבִ֞יר שַׂמְתִּ֥יו לָךְ֙ וְאֶת־כָּל־אֶחָ֗יו נָתַ֤תִּי לוֹ֙ לַעֲבָדִ֔ים וְדָגָ֥ן וְתִירֹ֖שׁ סְמַכְתִּ֑יו וּלְכָ֣ה אֵפ֔וֹא מָ֥ה אֶֽעֱשֶׂ֖ה בְּנִֽי׃
37 At sumagot si Isaac at sinabi kay Esau: “Narito, ginawa ko siyang panginoon mo, at ibinigay ko sa kanya ang lahat ng kanyang mga kapatid bilang mga alipin, at tinustusan ko siya ng butil at alak. At para sa iyo, ano pa nga ang magagawa ko, anak ko?”
לח וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו אֶל־אָבִ֗יו הַֽבְרָכָ֨ה אַחַ֤ת הִֽוא־לְךָ֙ אָבִ֔י בָּרֲכֵ֥נִי גַם־אָ֖נִי אָבִ֑י וַיִּשָּׂ֥א עֵשָׂ֛ו קֹל֖וֹ וַיֵּֽבְךְּ׃
38 At sinabi ni Esau sa kanyang ama: “Iisa lamang ba ang basbas mo, ama ko? Basbasan mo rin ako, ama ko!” At inilakas ni Esau ang kanyang tinig at umiyak.
לט וַיַּ֛עַן יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֑יו הִנֵּ֞ה מִשְׁמַנֵּ֤י הָאָ֙רֶץ֙ יִהְיֶ֣ה מֽוֹשָׁבֶ֔ךָ וּמִטַּ֥ל הַשָּׁמַ֖יִם מֵעָֽל׃
39 At sumagot si Isaac na kanyang ama at sinabi sa kanya: “Narito, sa matatabang bahagi ng lupa ang magiging tahanan mo, at sa hamog ng langit mula sa itaas.
מ וְעַל־חַרְבְּךָ֣ תִֽחְיֶ֔ה וְאֶת־אָחִ֖יךָ תַּעֲבֹ֑ד וְהָיָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר תָּרִ֔יד וּפָרַקְתָּ֥ עֻלּ֖וֹ מֵעַ֥ל צַוָּארֶֽךָ׃
40 At sa iyong tabak ka mabubuhay, at paglilingkuran mo ang iyong kapatid; ngunit mangyayari, kapag ikaw ay nagdamdam, na babaklasin mo ang kanyang pamatok mula sa iyong leeg.”
מא וַיִּשְׂטֹ֤ם עֵשָׂו֙ אֶֽת־יַעֲקֹ֔ב עַל־הַ֨בְּרָכָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בֵּרֲכ֖וֹ אָבִ֑יו וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו בְּלִבּ֗וֹ יִקְרְבוּ֙ יְמֵי֙ אֵ֣בֶל אָבִ֔י וְאַֽהַרְגָ֖ה אֶת־יַעֲקֹ֥ב אָחִֽי׃
41 At kinamuhian ni Esau si Jacob dahil sa basbas na ibinasbas sa kanya ng kanyang ama; at sinabi ni Esau sa kanyang puso: “Malapit na ang mga araw ng pagluluksa para sa aking ama; at papatayin ko si Jacob na aking kapatid.”
מב וַיֻּגַּ֣ד לְרִבְקָ֔ה אֶת־דִּבְרֵ֥י עֵשָׂ֖ו בְּנָ֣הּ הַגָּדֹ֑ל וַתִּשְׁלַ֞ח וַתִּקְרָ֤א לְיַעֲקֹב֙ בְּנָ֣הּ הַקָּטָ֔ן וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו הִנֵּה֙ עֵשָׂ֣ו אָחִ֔יךָ מִתְנַחֵ֥ם לְךָ֖ לְהָרְגֶֽךָ׃
42 At ibinalita kay Rebeca ang mga salita ni Esau na kanyang nakatatandang anak; at nagpasugo siya at ipinatawag si Jacob na kanyang nakababatang anak, at sinabi niya sa kanya: “Narito, si Esau na iyong kapatid ay nagpapakaaliw sa kanyang sarili tungkol sa iyo sa balak na patayin ka.
מג וְעַתָּ֥ה בְנִ֖י שְׁמַ֣ע בְּקֹלִ֑י וְק֧וּם בְּרַח־לְךָ֛ אֶל־לָבָ֥ן אָחִ֖י חָרָֽנָה׃
43 At ngayon, anak ko, makinig ka sa aking tinig: bumangon ka at tumakas patungo kay Laban na aking kapatid, sa Haran;
מד וְיָשַׁבְתָּ֥ עִמּ֖וֹ יָמִ֣ים אֲחָדִ֑ים עַ֥ד אֲשֶׁר־תָּשׁ֖וּב חֲמַ֥ת אָחִֽיךָ׃
44 At manirahan ka sa kanya nang ilang araw, hanggang sa humupa ang galit ng iyong kapatid;
מה עַד־שׁ֨וּב אַף־אָחִ֜יךָ מִמְּךָ֗ וְשָׁכַח֙ אֵ֣ת אֲשֶׁר־עָשִׂ֣יתָ לּ֔וֹ וְשָׁלַחְתִּ֖י וּלְקַחְתִּ֣יךָ מִשָּׁ֑ם לָמָ֥ה אֶשְׁכַּ֛ל גַּם־שְׁנֵיכֶ֖ם י֥וֹם אֶחָֽד׃
45 hanggang sa mapawi ang galit sa iyo ng iyong kapatid, at malimutan niya ang ginawa mo sa kanya; at magpapasugo ako at kukunin kita mula roon. Bakit ako mawawalan ng inyong dalawa sa iisang araw?”
מו וַתֹּ֤אמֶר רִבְקָה֙ אֶל־יִצְחָ֔ק קַ֣צְתִּי בְחַיַּ֔י מִפְּנֵ֖י בְּנ֣וֹת חֵ֑ת אִם־לֹקֵ֣חַ יַ֠עֲקֹב אִשָּׁ֨ה מִבְּנֽוֹת־חֵ֤ת כָּאֵ֙לֶּה֙ מִבְּנ֣וֹת הָאָ֔רֶץ לָ֥מָּה לִּ֖י חַיִּֽים׃
46 At sinabi ni Rebeca kay Isaac: “Nasusuklam na ako sa aking buhay dahil sa mga anak na babae ni Het. Kung mag-aasawa si Jacob ng isa sa mga anak na babae ni Het, na gaya ng mga ito, mula sa mga anak na babae ng lupaing ito, ano pa ang kabuluhan ng buhay para sa akin?”