Genesis 34

Kabanata 34

א וַתֵּצֵ֤א דִינָה֙ בַּת־לֵאָ֔ה אֲשֶׁ֥ר יָלְדָ֖ה לְיַעֲקֹ֑ב לִרְא֖וֹת בִּבְנ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃
1 Lumabas si Dina, ang anak na babae ni Lea na isinilang niya kay Jacob, upang tingnan ang mga dalaga ng lupain.
ב וַיַּ֨רְא אֹתָ֜הּ שְׁכֶ֧ם בֶּן־חֲמ֛וֹר הַֽחִוִּ֖י נְשִׂ֣יא הָאָ֑רֶץ וַיִּקַּ֥ח אֹתָ֛הּ וַיִּשְׁכַּ֥ב אֹתָ֖הּ וַיְעַנֶּֽהָ׃
2 Nakita siya ni Shekem na anak ni Hamor na Heveo, ang pinuno ng lupain; kinuha niya siya, sinipingan siya, at nilapastangan siya.
ג וַתִּדְבַּ֣ק נַפְשׁ֔וֹ בְּדִינָ֖ה בַּֽת־יַעֲקֹ֑ב וַיֶּֽאֱהַב֙ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֔ וַיְדַבֵּ֖ר עַל־לֵ֥ב הַֽנַּעֲרָֽ׃
3 Napalapit nang lubos ang kaniyang kaluluwa kay Dina na anak na babae ni Jacob; inibig niya ang dalaga, at nagsalita siya ng mga salitang umaaliw sa puso ng dalaga.
ד וַיֹּ֣אמֶר שְׁכֶ֔ם אֶל־חֲמ֥וֹר אָבִ֖יו לֵאמֹ֑ר קַֽח־לִ֛י אֶת־הַיַּלְדָּ֥ה הַזֹּ֖את לְאִשָּֽׁה׃
4 Sinabi ni Shekem kay Hamor na kaniyang ama: “Kunin mo para sa akin ang batang babaing ito upang maging asawa ko.”
ה וְיַעֲקֹ֣ב שָׁמַ֗ע כִּ֤י טִמֵּא֙ אֶת־דִּינָ֣ה בִתּ֔וֹ וּבָנָ֛יו הָי֥וּ אֶת־מִקְנֵ֖הוּ בַּשָּׂדֶ֑ה וְהֶחֱרִ֥שׁ יַעֲקֹ֖ב עַד־בֹּאָֽם׃
5 Narinig ni Jacob na dinungisan niya si Dina na kaniyang anak na babae; ngunit ang kaniyang mga anak na lalaki ay nasa parang kasama ng kaniyang mga hayop, kaya nanahimik si Jacob hanggang sa pagdating nila.
ו וַיֵּצֵ֛א חֲמ֥וֹר אֲבִֽי־שְׁכֶ֖ם אֶֽל־יַעֲקֹ֑ב לְדַבֵּ֖ר אִתּֽוֹ׃
6 Lumabas si Hamor na ama ni Shekem upang puntahan si Jacob at makipag-usap sa kaniya.
ז וּבְנֵ֨י יַעֲקֹ֜ב בָּ֤אוּ מִן־הַשָּׂדֶה֙ כְּשָׁמְעָ֔ם וַיִּֽתְעַצְּבוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיִּ֥חַר לָהֶ֖ם מְאֹ֑ד כִּֽי־נְבָלָ֞ה עָשָׂ֣ה בְיִשְׂרָאֵ֗ל לִשְׁכַּב֙ אֶת־בַּֽת־יַעֲקֹ֔ב וְכֵ֖ן לֹ֥א יֵעָשֶֽׂה׃
7 Dumating ang mga anak na lalaki ni Jacob mula sa parang nang marinig nila ito; nagdalamhati ang mga lalaki at labis silang nagalit, sapagkat gumawa siya ng kahiya-hiyang bagay sa Israel nang sipingan niya ang anak na babae ni Jacob, at ang ganitong bagay ay hindi dapat gawin.
ח וַיְדַבֵּ֥ר חֲמ֖וֹר אִתָּ֣ם לֵאמֹ֑ר שְׁכֶ֣ם בְּנִ֗י חָֽשְׁקָ֤ה נַפְשׁוֹ֙ בְּבִתְּכֶ֔ם תְּנ֨וּ נָ֥א אֹתָ֛הּ ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃
8 Nakipag-usap si Hamor sa kanila, na sinasabi: “Si Shekem na aking anak ay labis na nananabik ang kaluluwa sa inyong anak na babae; pakiusap, ibigay ninyo siya sa kaniya upang maging asawa niya.
ט וְהִֽתְחַתְּנ֖וּ אֹתָ֑נוּ בְּנֹֽתֵיכֶם֙ תִּתְּנוּ־לָ֔נוּ וְאֶת־בְּנֹתֵ֖ינוּ תִּקְח֥וּ לָכֶֽם׃
9 Makipag-asawahan kayo sa amin: ibigay ninyo sa amin ang inyong mga anak na babae, at kunin ninyo para sa inyo ang aming mga anak na babae.
י וְאִתָּ֖נוּ תֵּשֵׁ֑בוּ וְהָאָ֙רֶץ֙ תִּהְיֶ֣ה לִפְנֵיכֶ֔ם שְׁבוּ֙ וּסְחָר֔וּהָ וְהֵֽאָחֲז֖וּ בָּֽהּ׃
10 Manirahan kayo kasama namin, at ang lupain ay bukas sa harap ninyo; manirahan kayo rito, makipagkalakalan kayo rito, at magkaroon kayo ng ari-arian dito.”
יא וַיֹּ֤אמֶר שְׁכֶם֙ אֶל־אָבִ֣יה וְאֶל־אַחֶ֔יהָ אֶמְצָא־חֵ֖ן בְּעֵינֵיכֶ֑ם וַאֲשֶׁ֥ר תֹּאמְר֛וּ אֵלַ֖י אֶתֵּֽן׃
11 Sinabi ni Shekem sa ama at sa mga kapatid na lalaki ni Dina: “Nawa'y makasumpong ako ng lugod sa inyong paningin, at anuman ang sabihin ninyo sa akin ay ibibigay ko.
יב הַרְבּ֨וּ עָלַ֤י מְאֹד֙ מֹ֣הַר וּמַתָּ֔ן וְאֶ֨תְּנָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר תֹּאמְר֖וּ אֵלָ֑י וּתְנוּ־לִ֥י אֶת־הַֽנַּעֲרָ֖ לְאִשָּֽׁה׃
12 Gaano man kalaki ang hingin ninyo sa akin na bigay-kaya at mga regalo, ibibigay ko ayon sa sasabihin ninyo sa akin; ibigay lamang ninyo sa akin ang dalaga upang maging asawa ko.”
יג וַיַּעֲנ֨וּ בְנֵֽי־יַעֲקֹ֜ב אֶת־שְׁכֶ֨ם וְאֶת־חֲמ֥וֹר אָבִ֛יו בְּמִרְמָ֖ה וַיְדַבֵּ֑רוּ אֲשֶׁ֣ר טִמֵּ֔א אֵ֖ת דִּינָ֥ה אֲחֹתָֽם׃
13 Sumagot ang mga anak na lalaki ni Jacob kay Shekem at kay Hamor na kaniyang ama nang may katusuhan, at nagsalita sila, sapagkat dinungisan niya si Dina na kanilang kapatid na babae.
יד וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵיהֶ֗ם לֹ֤א נוּכַל֙ לַעֲשׂוֹת֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה לָתֵת֙ אֶת־אֲחֹתֵ֔נוּ לְאִ֖ישׁ אֲשֶׁר־ל֣וֹ עָרְלָ֑ה כִּֽי־חֶרְפָּ֥ה הִ֖וא לָֽנוּ׃
14 Sinabi nila sa kanila: “Hindi namin magagawa ang bagay na ito, na ibigay ang aming kapatid na babae sa isang lalaking hindi tuli, sapagkat iyon ay kahihiyan sa amin.
טו אַךְ־בְּזֹ֖את נֵא֣וֹת לָכֶ֑ם אִ֚ם תִּהְי֣וּ כָמֹ֔נוּ לְהִמֹּ֥ל לָכֶ֖ם כָּל־זָכָֽר׃
15 Sa ganito lamang kami papayag sa inyo: kung kayo ay magiging katulad namin, na tutuliin ang bawat lalaki sa inyo.
טז וְנָתַ֤נּוּ אֶת־בְּנֹתֵ֙ינוּ֙ לָכֶ֔ם וְאֶת־בְּנֹתֵיכֶ֖ם נִֽקַּֽח־לָ֑נוּ וְיָשַׁ֣בְנוּ אִתְּכֶ֔ם וְהָיִ֖ינוּ לְעַ֥ם אֶחָֽד׃
16 Kung magkagayon ay ibibigay namin sa inyo ang aming mga anak na babae, at kukunin namin para sa amin ang inyong mga anak na babae; maninirahan kami kasama ninyo, at magiging iisang bayan tayo.
יז וְאִם־לֹ֧א תִשְׁמְע֛וּ אֵלֵ֖ינוּ לְהִמּ֑וֹל וְלָקַ֥חְנוּ אֶת־בִּתֵּ֖נוּ וְהָלָֽכְנוּ׃
17 Ngunit kung hindi kayo makikinig sa amin na magpatuli, kukunin namin ang aming anak na babae at aalis kami.”
יח וַיִּֽיטְב֥וּ דִבְרֵיהֶ֖ם בְּעֵינֵ֣י חֲמ֑וֹר וּבְעֵינֵ֖י שְׁכֶ֥ם בֶּן־חֲמֽוֹר׃
18 Nagustuhan nina Hamor at Shekem na anak ni Hamor ang kanilang mga salita.
יט וְלֹֽא־אֵחַ֤ר הַנַּ֙עַר֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַדָּבָ֔ר כִּ֥י חָפֵ֖ץ בְּבַֽת־יַעֲקֹ֑ב וְה֣וּא נִכְבָּ֔ד מִכֹּ֖ל בֵּ֥ית אָבִֽיו׃
19 Hindi nag-atubili ang binata na gawin ang bagay na iyon, sapagkat kinalulugdan niya ang anak na babae ni Jacob; at siya ang pinakaiginagalang sa buong sambahayan ng kaniyang ama.
כ וַיָּבֹ֥א חֲמ֛וֹר וּשְׁכֶ֥ם בְּנ֖וֹ אֶל־שַׁ֣עַר עִירָ֑ם וַֽיְדַבְּר֛וּ אֶל־אַנְשֵׁ֥י עִירָ֖ם לֵאמֹֽר׃
20 Pumunta si Hamor at si Shekem na kaniyang anak sa pintuang-bayan ng kanilang lungsod, at nagsalita sila sa mga lalaki ng kanilang lungsod, na sinasabi:
כא הָאֲנָשִׁ֨ים הָאֵ֜לֶּה שְֽׁלֵמִ֧ים הֵ֣ם אִתָּ֗נוּ וְיֵשְׁב֤וּ בָאָ֙רֶץ֙ וְיִסְחֲר֣וּ אֹתָ֔הּ וְהָאָ֛רֶץ הִנֵּ֥ה רַֽחֲבַת־יָדַ֖יִם לִפְנֵיהֶ֑ם אֶת־בְּנֹתָם֙ נִקַּֽח־לָ֣נוּ לְנָשִׁ֔ים וְאֶת־בְּנֹתֵ֖ינוּ נִתֵּ֥ן לָהֶֽם׃
21 “Ang mga lalaking ito ay may mabuting kalooban at kapayapaan sa atin; kaya hayaan natin silang manirahan sa lupain at makipagkalakalan dito, sapagkat ang lupain ay malawak, sapat para sa kanila. Kunin natin ang kanilang mga anak na babae upang maging ating mga asawa, at ibigay natin sa kanila ang ating mga anak na babae.
כב אַךְ־בְּ֠זֹאת יֵאֹ֨תוּ לָ֤נוּ הָאֲנָשִׁים֙ לָשֶׁ֣בֶת אִתָּ֔נוּ לִהְי֖וֹת לְעַ֣ם אֶחָ֑ד בְּהִמּ֥וֹל לָ֙נוּ֙ כָּל־זָכָ֔ר כַּאֲשֶׁ֖ר הֵ֥ם נִמֹּלִֽים׃
22 Ngunit sa ganito lamang papayag sa atin ang mga lalaking ito na manirahan kasama natin upang maging iisang bayan: kung tutuliin ang bawat lalaki sa atin, gaya ng pagkatuli nila.
כג מִקְנֵהֶ֤ם וְקִנְיָנָם֙ וְכָל־בְּהֶמְתָּ֔ם הֲל֥וֹא לָ֖נוּ הֵ֑ם אַ֚ךְ נֵא֣וֹתָה לָהֶ֔ם וְיֵשְׁב֖וּ אִתָּֽנוּ׃
23 Ang kanilang mga kawan, ang kanilang mga ari-arian, at ang lahat ng kanilang mga hayop, hindi ba magiging atin ang mga iyon? Pumayag lamang tayo sa kanila, at maninirahan sila kasama natin.”
כד וַיִּשְׁמְע֤וּ אֶל־חֲמוֹר֙ וְאֶל־שְׁכֶ֣ם בְּנ֔וֹ כָּל־יֹצְאֵ֖י שַׁ֣עַר עִיר֑וֹ וַיִּמֹּ֙לוּ֙ כָּל־זָכָ֔ר כָּל־יֹצְאֵ֖י שַׁ֥עַר עִירֽוֹ׃
24 Nakinig kay Hamor at kay Shekem na kaniyang anak ang lahat ng lumalabas sa pintuang-bayan ng kaniyang lungsod; at tinuli ang bawat lalaki, ang lahat ng lumalabas sa pintuang-bayan ng kaniyang lungsod.
כה וַיְהִי֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁלִישִׁ֜י בִּֽהְיוֹתָ֣ם כֹּֽאֲבִ֗ים וַיִּקְח֣וּ שְׁנֵֽי־בְנֵי־יַ֠עֲקֹב שִׁמְע֨וֹן וְלֵוִ֜י אֲחֵ֤י דִינָה֙ אִ֣ישׁ חַרְבּ֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ עַל־הָעִ֖יר בֶּ֑טַח וַיַּֽהַרְג֖וּ כָּל־זָכָֽר׃
25 Nangyari nga, sa ikatlong araw, habang sila ay nasa matinding sakit, kinuha ng dalawa sa mga anak na lalaki ni Jacob, sina Simeon at Levi, na mga kapatid na lalaki ni Dina, ang kani-kaniyang tabak; buong-tiwala nilang sinalakay ang lungsod, at pinatay nila ang bawat lalaki.
כו וְאֶת־חֲמוֹר֙ וְאֶת־שְׁכֶ֣ם בְּנ֔וֹ הָרְג֖וּ לְפִי־חָ֑רֶב וַיִּקְח֧וּ אֶת־דִּינָ֛ה מִבֵּ֥ית שְׁכֶ֖ם וַיֵּצֵֽאוּ׃
26 Pinatay rin nila sa talim ng tabak si Hamor at si Shekem na kaniyang anak; kinuha nila si Dina mula sa bahay ni Shekem, at sila ay umalis.
כז בְּנֵ֣י יַעֲקֹ֗ב בָּ֚אוּ עַל־הַ֣חֲלָלִ֔ים וַיָּבֹ֖זּוּ הָעִ֑יר אֲשֶׁ֥ר טִמְּא֖וּ אֲחוֹתָֽם׃
27 Dumating ang mga anak na lalaki ni Jacob sa mga napatay, at sinamsaman nila ang lungsod, sapagkat dinungisan nila ang kanilang kapatid na babae.
כח אֶת־צֹאנָ֥ם וְאֶת־בְּקָרָ֖ם וְאֶת־חֲמֹרֵיהֶּ֑ם וְאֵ֧ת אֲשֶׁר־בָּעִ֛יר וְאֶת־אֲשֶׁ֥ר בַּשָּׂדֶ֖ה לָקָֽחוּ׃
28 Kinuha nila ang kanilang mga kawan, ang kanilang mga baka, at ang kanilang mga asno, gayundin ang nasa lungsod at ang nasa parang.
כט וְאֶת־כָּל־חֵילָ֤ם וְאֶת־כָּל־טַפָּם֙ וְאֶת־נְשֵׁיהֶ֔ם שָׁב֖וּ וַיָּבֹ֑זּוּ וְאֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר בַּבָּֽיִת׃
29 Ang lahat ng kanilang kayamanan, ang lahat ng kanilang maliliit na anak, at ang kanilang mga asawa ay binihag nila at sinamsam, pati ang lahat ng nasa bahay.
ל וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֜ב אֶל־שִׁמְע֣וֹן וְאֶל־לֵוִי֮ עֲכַרְתֶּ֣ם אֹתִי֒ לְהַבְאִישֵׁ֙נִי֙ בְּיֹשֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ בַּֽכְּנַעֲנִ֖י וּבַפְּרִזִּ֑י וַאֲנִי֙ מְתֵ֣י מִסְפָּ֔ר וְנֶאֶסְפ֤וּ עָלַי֙ וְהִכּ֔וּנִי וְנִשְׁמַדְתִּ֖י אֲנִ֥י וּבֵיתִֽי׃
30 At sinabi ni Jacob kina Simeon at Levi: “Ginulo ninyo ako, anupat ginawa ninyo akong kasuklam-suklam sa mga naninirahan sa lupain, sa mga Cananeo at sa mga Perezeo. Kaunti lamang ang aking mga tauhan; magtitipon sila laban sa akin at sasalakayin ako, at malilipol ako, ako at ang aking sambahayan.”
לא וַיֹּאמְר֑וּ הַכְזוֹנָ֕ה יַעֲשֶׂ֖ה אֶת־אֲחוֹתֵֽנוּ׃ (פ)
31 Sinabi nila: “Dapat bang ituring niya ang aming kapatid na babae na parang isang babaing nagbebenta ng aliw?”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata