Habakuk 2

Kabanata 2

א עַל־מִשְׁמַרְתִּ֣י אֶעֱמֹ֔דָה וְאֶֽתְיַצְּבָ֖ה עַל־מָצ֑וֹר וַאֲצַפֶּ֗ה לִרְאוֹת֙ מַה־יְדַבֶּר־בִּ֔י וּמָ֥ה אָשִׁ֖יב עַל־תּוֹכַחְתִּֽי׃
1 Tatayo ako sa aking bantayan at maninindigan sa muog; magmamasid ako upang makita kung ano ang sasabihin Niya sa akin, at kung ano ang isasagot ko tungkol sa aking pakikipagtalo.
ב וַיַּעֲנֵ֤נִי יְהוָה֙ וַיֹּ֔אמֶר כְּת֣וֹב חָז֔וֹן וּבָאֵ֖ר עַל־הַלֻּח֑וֹת לְמַ֥עַן יָר֖וּץ ק֥וֹרֵא בֽוֹ׃
2 At sumagot sa akin ang Walang-Hanggan at sinabi: “Isulat mo ang pangitain, at gawin mong malinaw sa mga tapyas, upang mabilis itong mabasa ng bumabasa nito.
ג כִּ֣י ע֤וֹד חָזוֹן֙ לַמּוֹעֵ֔ד וְיָפֵ֥חַ לַקֵּ֖ץ וְלֹ֣א יְכַזֵּ֑ב אִם־יִתְמַהְמָהּ֙ חַכֵּה־ל֔וֹ כִּֽי־בֹ֥א יָבֹ֖א לֹ֥א יְאַחֵֽר׃
3 Sapagkat may pangitain pa para sa takdang panahon, at magsasalita ito tungkol sa wakas, at hindi ito magsisinungaling. Kung ito ay magtagal, hintayin mo ito, sapagkat tiyak na darating ito; hindi ito maaantala.”
ד הִנֵּ֣ה עֻפְּלָ֔ה לֹא־יָשְׁרָ֥ה נַפְשׁ֖וֹ בּ֑וֹ וְצַדִּ֖יק בֶּאֱמוּנָת֥וֹ יִחְיֶֽה׃
4 Narito, ang taong mapagmataas ay hindi matuwid ang kaluluwa sa loob niya; ngunit ang matuwid ay mabubuhay sa kanyang katapatan.
ה וְאַף֙ כִּֽי־הַיַּ֣יִן בּוֹגֵ֔ד גֶּ֥בֶר יָהִ֖יר וְלֹ֣א יִנְוֶ֑ה אֲשֶׁר֩ הִרְחִ֨יב כִּשְׁא֜וֹל נַפְשׁ֗וֹ וְה֤וּא כַמָּ֙וֶת֙ וְלֹ֣א יִשְׂבָּ֔ע וַיֶּאֱסֹ֤ף אֵלָיו֙ כָּל־הַגּוֹיִ֔ם וַיִּקְבֹּ֥ץ אֵלָ֖יו כָּל־הָעַמִּֽים׃
5 At lalo pa nga, sapagkat ang alak ay nagtataksil sa kanya, ang taong mapagmataas ay hindi mananatili sa kanyang tahanan. Pinalawak niya ang kanyang pagnanasa gaya ng daigdig ng mga patay, at siya ay gaya ng kamatayan na hindi nasisiyahan. Tinipon niya sa kanyang sarili ang lahat ng bansa, at inipon sa kanyang sarili ang lahat ng bayan.
ו הֲלוֹא־אֵ֣לֶּה כֻלָּ֗ם עָלָיו֙ מָשָׁ֣ל יִשָּׂ֔אוּ וּמְלִיצָ֖ה חִיד֣וֹת ל֑וֹ וְיֹאמַ֗ר ה֚וֹי הַמַּרְבֶּ֣ה לֹּא־ל֔וֹ עַד־מָתַ֕י וּמַכְבִּ֥יד עָלָ֖יו עַבְטִֽיט׃
6 Hindi ba't ang lahat ng mga ito ay bibigkas ng talinghaga laban sa kanya, at ng mapanuyang salita na may mga palaisipan tungkol sa kanya? At sasabihin: “Kahabag-habag ang nagpaparami ng hindi kanya! Hanggang kailan? At pinabibigatan niya ang kanyang sarili ng makapal na putik!”
ז הֲל֣וֹא פֶ֗תַע יָק֙וּמוּ֙ נֹשְׁכֶ֔יךָ וְיִקְצ֖וּ מְזַעְזְעֶ֑יךָ וְהָיִ֥יתָ לִמְשִׁסּ֖וֹת לָֽמוֹ׃
7 Hindi ba't biglang babangon ang mga kumakagat sa iyo, at magigising ang mga yayanig sa iyo, at ikaw ay magiging samsam nila?
ח כִּֽי אַתָּ֤ה שַׁלּ֙וֹתָ֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים יְשָׁלּ֖וּךָ כָּל־יֶ֣תֶר עַמִּ֑ים מִדְּמֵ֤י אָדָם֙ וַחֲמַס־אֶ֔רֶץ קִרְיָ֖ה וְכָל־יֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃ (פ)
8 Sapagkat sinamsaman mo ang maraming bansa, sasamsaman ka ng lahat ng natira sa mga bayan, dahil sa dugo ng tao at sa karahasan sa lupain, sa lungsod at sa lahat ng naninirahan doon.
ט ה֗וֹי בֹּצֵ֛עַ בֶּ֥צַע רָ֖ע לְבֵית֑וֹ לָשׂ֤וּם בַּמָּרוֹם֙ קִנּ֔וֹ לְהִנָּצֵ֖ל מִכַּף־רָֽע׃
9 Kahabag-habag ang nangangamkam ng masamang pakinabang para sa kanyang sambahayan, upang ilagay sa kaitaasan ang kanyang pugad, upang maligtas mula sa kamay ng kasamaan!
י יָעַ֥צְתָּ בֹּ֖שֶׁת לְבֵיתֶ֑ךָ קְצוֹת־עַמִּ֥ים רַבִּ֖ים וְחוֹטֵ֥א נַפְשֶֽׁךָ׃
10 Nagbalak ka ng kahihiyan para sa iyong sambahayan, sa pagpuksa sa maraming bayan, at ipinahamak mo ang iyong sariling buhay.
יא כִּי־אֶ֖בֶן מִקִּ֣יר תִּזְעָ֑ק וְכָפִ֖יס מֵעֵ֥ץ יַעֲנֶֽנָּה׃ (פ)
11 Sapagkat ang bato mula sa pader ay sisigaw, at ang piraso ng kahoy mula sa biga ay sasagot dito.
יב ה֛וֹי בֹּנֶ֥ה עִ֖יר בְּדָמִ֑ים וְכוֹנֵ֥ן קִרְיָ֖ה בְּעַוְלָֽה׃
12 Sa aba ng nagtatayo ng bayan sa pamamagitan ng pagdanak ng dugo, at nagtatatag ng lungsod sa pamamagitan ng kasamaan!
יג הֲל֣וֹא הִנֵּ֔ה מֵאֵ֖ת יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְיִֽיגְע֤וּ עַמִּים֙ בְּדֵי־אֵ֔שׁ וּלְאֻמִּ֖ים בְּדֵי־רִ֥יק יִעָֽפוּ׃
13 Hindi ba't narito, mula ito sa Walang-Hanggan ng mga Hukbo, na ang mga bayan ay nagpapagal para lamang sa apoy, at ang mga bansa ay napapagod para sa wala?
יד כִּ֚י תִּמָּלֵ֣א הָאָ֔רֶץ לָדַ֖עַת אֶת־כְּב֣וֹד יְהוָ֑ה כַּמַּ֖יִם יְכַסּ֥וּ עַל־יָֽם׃ (ס)
14 Sapagkat mapupuno ang lupa ng kaalaman sa kaluwalhatian ng Walang-Hanggan, gaya ng tubig na tumatakip sa dagat.
טו ה֚וֹי מַשְׁקֵ֣ה רֵעֵ֔הוּ מְסַפֵּ֥חַ חֲמָתְךָ֖ וְאַ֣ף שַׁכֵּ֑ר לְמַ֥עַן הַבִּ֖יט עַל־מְעוֹרֵיהֶֽם׃
15 Kahabag-habag ang nagpapainom sa kanyang kapwa, na ibinubuhos mo sa kanya ang iyong poot at nilalasing mo pa siya, upang mamasdan mo ang kanilang kahubaran!
טז שָׂבַ֤עְתָּ קָלוֹן֙ מִכָּב֔וֹד שְׁתֵ֥ה גַם־אַ֖תָּה וְהֵֽעָרֵ֑ל תִּסּ֣וֹב עָלֶ֗יךָ כּ֚וֹס יְמִ֣ין יְהוָ֔ה וְקִיקָל֖וֹן עַל־כְּבוֹדֶֽךָ׃
16 Nabusog ka sa kahihiyan sa halip na sa karangalan. Uminom ka rin, at matulala ka! Ipapasa sa iyo ang kopa na nasa kanang kamay ng Walang-Hanggan, at suka ng kahihiyan ang tatakip sa iyong karangalan.
יז כִּ֣י חֲמַ֤ס לְבָנוֹן֙ יְכַסֶּ֔ךָּ וְשֹׁ֥ד בְּהֵמ֖וֹת יְחִיתַ֑ן מִדְּמֵ֤י אָדָם֙ וַחֲמַס־אֶ֔רֶץ קִרְיָ֖ה וְכָל־יֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃ (ס)
17 Sapagkat ang karahasan sa Lebanon ay tatakip sa iyo, at ang pagsalanta sa mga hayop ay dudurog sa kanila, dahil sa dugo ng tao at sa karahasan sa lupain, sa lungsod at sa lahat ng naninirahan doon.
יח מָֽה־הוֹעִ֣יל פֶּ֗סֶל כִּ֤י פְסָלוֹ֙ יֹֽצְר֔וֹ מַסֵּכָ֖ה וּמ֣וֹרֶה שָּׁ֑קֶר כִּ֣י בָטַ֞ח יֹצֵ֤ר יִצְרוֹ֙ עָלָ֔יו לַעֲשׂ֖וֹת אֱלִילִ֥ים אִלְּמִֽים׃ (ס)
18 Ano ang napakinabangan sa inukit na larawan, na inukit ito ng humubog dito, sa hinulmang larawan, at sa nagtuturo ng kasinungalingan, na ang humubog sa kanyang gawa ay nagtitiwala rito, upang gumawa ng mga piping diyus-diyusan?
יט ה֣וֹי אֹמֵ֤ר לָעֵץ֙ הָקִ֔יצָה ע֖וּרִי לְאֶ֣בֶן דּוּמָ֑ם ה֣וּא יוֹרֶ֔ה הִנֵּה־ה֗וּא תָּפוּשׂ֙ זָהָ֣ב וָכֶ֔סֶף וְכָל־ר֖וּחַ אֵ֥ין בְּקִרְבּֽוֹ׃
19 Kahabag-habag ang nagsasabi sa kahoy, “Gumising ka!” at sa piping bato, “Bumangon ka!” Ito ba ang magtuturo? Narito, nababalutan ito ng ginto at pilak, at walang anumang hininga sa loob nito.
כ וַֽיהוָ֖ה בְּהֵיכַ֣ל קָדְשׁ֑וֹ הַ֥ס מִפָּנָ֖יו כָּל־הָאָֽרֶץ׃ (פ)
20 Ngunit ang Walang-Hanggan ay nasa Kanyang banal na templo; tumahimik sa harap Niya ang buong lupa!