Habakuk 3

Kabanata 3

א תְּפִלָּ֖ה לַחֲבַקּ֣וּק הַנָּבִ֑יא עַ֖ל שִׁגְיֹנֽוֹת׃
1 Panalangin ni Habakuk na propeta, tungkol sa mga pagkakamali.
ב יְהוָ֗ה שָׁמַ֣עְתִּי שִׁמְעֲךָ֮ יָרֵאתִי֒ יְהוָ֗ה פָּֽעָלְךָ֙ בְּקֶ֤רֶב שָׁנִים֙ חַיֵּ֔יהוּ בְּקֶ֥רֶב שָׁנִ֖ים תּוֹדִ֑יעַ בְּרֹ֖גֶז רַחֵ֥ם תִּזְכּֽוֹר׃
2 O Walang-Hanggan, narinig ko ang ulat tungkol sa Iyo, at ako'y natakot. O Walang-Hanggan, ang Iyong gawa sa gitna ng mga taon ay buhayin Mo; sa gitna ng mga taon ay ipakilala Mo; sa gitna ng poot ay alalahanin Mo ang pagkahabag.
ג אֱל֙וֹהַ֙ מִתֵּימָ֣ן יָב֔וֹא וְקָד֥וֹשׁ מֵֽהַר־פָּארָ֖ן סֶ֑לָה כִּסָּ֤ה שָׁמַ֙יִם֙ הוֹד֔וֹ וּתְהִלָּת֖וֹ מָלְאָ֥ה הָאָֽרֶץ׃
3 Dumating ang Diyos mula sa Teman, at ang Banal mula sa bundok ng Paran. Sela. Tinakpan ng Kanyang kaluwalhatian ang kalangitan, at ang lupa ay napuno ng Kanyang papuri.
ד וְנֹ֙גַהּ֙ כָּא֣וֹר תִּֽהְיֶ֔ה קַרְנַ֥יִם מִיָּד֖וֹ ל֑וֹ וְשָׁ֖ם חֶבְי֥וֹן עֻזֹּֽה׃
4 At ang kaningningan ay naging gaya ng liwanag; may mga sinag na nagmumula sa Kanyang kamay; at doon ang pinagkukublihan ng Kanyang lakas.
ה לְפָנָ֖יו יֵ֣לֶךְ דָּ֑בֶר וְיֵצֵ֥א רֶ֖שֶׁף לְרַגְלָֽיו׃
5 Sa unahan Niya ay humahayo ang salot, at ang nag-aapoy na lagnat ay lumalabas sa Kanyang paanan.
ו עָמַ֣ד ׀ וַיְמֹ֣דֶד אֶ֗רֶץ רָאָה֙ וַיַּתֵּ֣ר גּוֹיִ֔ם וַיִּתְפֹּֽצְצוּ֙ הַרְרֵי־עַ֔ד שַׁח֖וּ גִּבְע֣וֹת עוֹלָ֑ם הֲלִיכ֥וֹת עוֹלָ֖ם לֽוֹ׃
6 Siya'y tumayo at sinukat ang lupa; Siya'y tumingin at pinangalat ang mga bansa; at nadurog ang mga sinaunang bundok, at yumukod ang mga sinaunang burol; ang mga landas ng sanlibutan ay sa Kanya.
ז תַּ֣חַת אָ֔וֶן רָאִ֖יתִי אָהֳלֵ֣י כוּשָׁ֑ן יִרְגְּז֕וּן יְרִיע֖וֹת אֶ֥רֶץ מִדְיָֽן׃ (ס)
7 Dahil sa kasamaan, nakita ko ang mga tolda ng Cusan; nanginig ang mga tabing ng mga tolda sa lupain ng Midian.
ח הֲבִנְהָרִים֙ חָרָ֣ה יְהוָ֔ה אִ֤ם בַּנְּהָרִים֙ אַפֶּ֔ךָ אִם־בַּיָּ֖ם עֶבְרָתֶ֑ךָ כִּ֤י תִרְכַּב֙ עַל־סוּסֶ֔יךָ מַרְכְּבֹתֶ֖יךָ יְשׁוּעָֽה׃
8 O Walang-Hanggan, sa mga ilog ba nag-alab ang Iyong galit? Laban ba sa mga ilog ang Iyong poot, o laban sa dagat ang Iyong matinding galit, nang Ikaw ay sumakay sa Iyong mga kabayo, sa Iyong mga karwahe ng pagliligtas?
ט עֶרְיָ֤ה תֵעוֹר֙ קַשְׁתֶּ֔ךָ שְׁבֻע֥וֹת מַטּ֖וֹת אֹ֣מֶר סֶ֑לָה נְהָר֖וֹת תְּבַקַּע־אָֽרֶץ׃
9 Lubusang nahayag ang Iyong busog; ang mga panunumpa sa mga lipi ay salitang mananatili magpakailanman. Selah. Biniyak Mo ang lupa upang dumaloy ang mga ilog.
י רָא֤וּךָ יָחִ֙ילוּ֙ הָרִ֔ים זֶ֥רֶם מַ֖יִם עָבָ֑ר נָתַ֤ן תְּהוֹם֙ קוֹל֔וֹ ר֖וֹם יָדֵ֥יהוּ נָשָֽׂא׃
10 Nakita Ka ng mga bundok, at sila'y nanginig; ang rumaragasang tubig ay dumaan; inilakas ng kailaliman ang kanyang tinig, at itinaas nito ang kanyang mga kamay sa kaitaasan.
יא שֶׁ֥מֶשׁ יָרֵ֖חַ עָ֣מַד זְבֻ֑לָה לְא֤וֹר חִצֶּ֙יךָ֙ יְהַלֵּ֔כוּ לְנֹ֖גַהּ בְּרַ֥ק חֲנִיתֶֽךָ׃
11 Ang araw at ang buwan ay tumigil sa kanilang tahanan; sa liwanag ng Iyong mga palaso ay humayo sila, sa kaningningan ng kislap ng Iyong sibat.
יב בְּזַ֖עַם תִּצְעַד־אָ֑רֶץ בְּאַ֖ף תָּד֥וּשׁ גּוֹיִֽם׃
12 Sa matinding galit ay humakbang Ka sa lupa; sa poot ay giniik Mo ang mga bansa.
יג יָצָ֙אתָ֙ לְיֵ֣שַׁע עַמֶּ֔ךָ לְיֵ֖שַׁע אֶת־מְשִׁיחֶ֑ךָ מָחַ֤צְתָּ רֹּאשׁ֙ מִבֵּ֣ית רָשָׁ֔ע עָר֛וֹת יְס֥וֹד עַד־צַוָּ֖אר סֶֽלָה׃ (פ)
13 Lumabas Ka upang iligtas ang Iyong bayan, upang iligtas ang Iyong pinahiran; dinurog Mo ang ulo ng sambahayan ng masama, inilantad ang saligan hanggang sa leeg. Selah.
יד נָקַ֤בְתָּ בְמַטָּיו֙ רֹ֣אשׁ פרזו [פְּרָזָ֔יו] יִסְעֲר֖וּ לַהֲפִיצֵ֑נִי עֲלִ֣יצֻתָ֔ם כְּמוֹ־לֶאֱכֹ֥ל עָנִ֖י בַּמִּסְתָּֽר׃
14 Tinusok Mo ng kanyang sariling mga tungkod ang ulo ng kanyang mga hukbo, na sumugod na parang unos upang pangalatin ako; ang kanilang kagalakan ay gaya ng paglamon sa dukha nang palihim.
טו דָּרַ֥כְתָּ בַיָּ֖ם סוּסֶ֑יךָ חֹ֖מֶר מַ֥יִם רַבִּֽים׃
15 Tinahak Mo ang dagat sa pamamagitan ng Iyong mga kabayo, sa mga bunton ng malalawak na tubig.
טז שָׁמַ֣עְתִּי ׀ וַתִּרְגַּ֣ז בִּטְנִ֗י לְקוֹל֙ צָלֲל֣וּ שְׂפָתַ֔י יָב֥וֹא רָקָ֛ב בַּעֲצָמַ֖י וְתַחְתַּ֣י אֶרְגָּ֑ז אֲשֶׁ֤ר אָנ֙וּחַ֙ לְי֣וֹם צָרָ֔ה לַעֲל֖וֹת לְעַ֥ם יְגוּדֶֽנּוּ׃
16 Narinig ko, at nanginig ang aking kalooban; sa tunog nito ay nangatal ang aking mga labi; pumasok ang kabulukan sa aking mga buto, at nanginig ako sa aking kinatatayuan; sapagkat ang aking kapahingahan ay nakalaan para sa araw ng kagipitan, kapag umahon siya laban sa bayang lulusubin niya ng kanyang mga hukbo.
יז כִּֽי־תְאֵנָ֣ה לֹֽא־תִפְרָ֗ח וְאֵ֤ין יְבוּל֙ בַּגְּפָנִ֔ים כִּחֵשׁ֙ מַעֲשֵׂה־זַ֔יִת וּשְׁדֵמ֖וֹת לֹא־עָ֣שָׂה אֹ֑כֶל גָּזַ֤ר מִמִּכְלָה֙ צֹ֔אן וְאֵ֥ין בָּקָ֖ר בָּרְפָתִֽים׃
17 Sapagkat ang puno ng igos ay hindi mamumulaklak, at walang bunga sa mga ubasan; mabibigo ang bunga ng olibo, at ang mga bukirin ay hindi magbibigay ng pagkain; ang kawan ay mapuputol mula sa kulungan, at walang mga baka sa mga kuwadra;
יח וַאֲנִ֖י בַּיהוָ֣ה אֶעְל֑וֹזָה אָגִ֖ילָה בֵּאלֹהֵ֥י יִשְׁעִֽי׃
18 Gayunman, ako'y magagalak sa Walang-Hanggan; ako'y magsasaya sa Diyos ng aking kaligtasan.
יט יְהוִ֤הּ אֲדֹנָי֙ חֵילִ֔י וַיָּ֤שֶׂם רַגְלַי֙ כָּֽאַיָּל֔וֹת וְעַ֥ל בָּמוֹתַ֖י יַדְרִכֵ֑נִי לַמְנַצֵּ֖חַ בִּנְגִינוֹתָֽי׃
19 Ang Walang-Hanggan, ang Panginoon, ang aking lakas; ginagawa Niyang kasimbilis ng sa mga usa ang aking mga paa, at sa aking matataas na dako ay pinalalakad Niya ako. Para sa punong mang-aawit, sa saliw ng aking mga himig.
Nakaraang Kabanata