Isaias 48

Kabanata 48

א שִׁמְעוּ־זֹ֣את בֵּֽית־יַעֲקֹ֗ב הַנִּקְרָאִים֙ בְּשֵׁ֣ם יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִמֵּ֥י יְהוּדָ֖ה יָצָ֑אוּ הַֽנִּשְׁבָּעִ֣ים ׀ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֗ה וּבֵאלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ יַזְכִּ֔ירוּ לֹ֥א בֶאֱמֶ֖ת וְלֹ֥א בִצְדָקָֽה׃
1 Pakinggan ninyo ito, sambahayan ni Jacob, kayong tinatawag sa pangalang Israel at nagmula sa bukal ng Juda, kayong nanunumpa sa pangalan ng Walang-Hanggan at bumabanggit sa Diyos ng Israel, ngunit hindi sa katotohanan at hindi sa katuwiran.
ב כִּֽי־מֵעִ֤יר הַקֹּ֙דֶשׁ֙ נִקְרָ֔אוּ וְעַל־אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל נִסְמָ֑כוּ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ׃ (ס)
2 Sapagkat tinatawag nila ang kanilang sarili na mula sa banal na lungsod, at umaasa sila sa Diyos ng Israel; ang Walang-Hanggan ng mga Hukbo ang Kanyang pangalan.
ג הָרִֽאשֹׁנוֹת֙ מֵאָ֣ז הִגַּ֔דְתִּי וּמִפִּ֥י יָצְא֖וּ וְאַשְׁמִיעֵ֑ם פִּתְאֹ֥ם עָשִׂ֖יתִי וַתָּבֹֽאנָה׃
3 Ang mga unang bagay ay ipinahayag Ko na noon pa man; lumabas ang mga ito mula sa Aking bibig, at ipinarinig Ko ang mga ito; biglang ginawa Ko ang mga ito, at nangyari ang mga ito.
ד מִדַּעְתִּ֕י כִּ֥י קָשֶׁ֖ה אָ֑תָּה וְגִ֤יד בַּרְזֶל֙ עָרְפֶּ֔ךָ וּמִצְחֲךָ֖ נְחוּשָֽׁה׃
4 Sapagkat alam Kong matigas ang iyong ulo, at ang iyong batok ay litid na bakal, at ang iyong noo ay tanso;
ה וָאַגִּ֤יד לְךָ֙ מֵאָ֔ז בְּטֶ֥רֶם תָּב֖וֹא הִשְׁמַעְתִּ֑יךָ פֶּן־תֹּאמַר֙ עָצְבִּ֣י עָשָׂ֔ם וּפִסְלִ֥י וְנִסְכִּ֖י צִוָּֽם׃
5 Kaya ipinahayag Ko ito sa iyo noon pa man; bago pa ito nangyari ay ipinarinig Ko na ito sa iyo, baka sabihin mo: “Ang aking diyus-diyusan ang gumawa ng mga ito, at ang aking inukit na larawan at ang aking hinulmang larawan ang nag-utos ng mga ito.”
ו שָׁמַ֤עְתָּֽ חֲזֵה֙ כֻּלָּ֔הּ וְאַתֶּ֖ם הֲל֣וֹא תַגִּ֑ידוּ הִשְׁמַעְתִּ֤יךָ חֲדָשׁוֹת֙ מֵעַ֔תָּה וּנְצֻר֖וֹת וְלֹ֥א יְדַעְתָּֽם׃
6 Narinig mo na; masdan mo ang lahat ng ito; at kayo, hindi ba ninyo ito ipahahayag? Mula ngayon ay ipinaririnig Ko sa iyo ang mga bagong bagay, mga bagay na nakatago na hindi mo nalalaman.
ז עַתָּ֤ה נִבְרְאוּ֙ וְלֹ֣א מֵאָ֔ז וְלִפְנֵי־י֖וֹם וְלֹ֣א שְׁמַעְתָּ֑ם פֶּן־תֹּאמַ֖ר הִנֵּ֥ה יְדַעְתִּֽין׃
7 Ngayon lamang nilikha ang mga ito, at hindi noon pa man; at bago ang araw na ito ay hindi mo pa narinig ang mga ito, baka sabihin mo: “Narito, alam ko na ang mga ito.”
ח גַּ֣ם לֹֽא־שָׁמַ֗עְתָּ גַּ֚ם לֹ֣א יָדַ֔עְתָּ גַּ֕ם מֵאָ֖ז לֹא־פִתְּחָ֣ה אָזְנֶ֑ךָ כִּ֤י יָדַ֙עְתִּי֙ בָּג֣וֹד תִּבְגּ֔וֹד וּפֹשֵׁ֥עַ מִבֶּ֖טֶן קֹ֥רָא לָֽךְ׃
8 Hindi mo narinig, hindi mo rin nalaman, at noon pa man ay hindi nabuksan ang iyong tainga; sapagkat alam Kong lubha kang magtataksil, at tinawag kang suwail mula pa sa sinapupunan.
ט לְמַ֤עַן שְׁמִי֙ אַאֲרִ֣יךְ אַפִּ֔י וּתְהִלָּתִ֖י אֶחֱטָם־לָ֑ךְ לְבִלְתִּ֖י הַכְרִיתֶֽךָ׃
9 Alang-alang sa Aking pangalan ay pinahahaba Ko ang Aking pagtitimpi, at alang-alang sa Aking kapurihan ay pinipigilan Ko ang Aking galit para sa iyo, upang hindi kita lipulin.
י הִנֵּ֥ה צְרַפְתִּ֖יךָ וְלֹ֣א בְכָ֑סֶף בְּחַרְתִּ֖יךָ בְּכ֥וּר עֹֽנִי׃
10 Narito, dinalisay kita, ngunit hindi tulad ng pilak; pinili Ko para sa iyo ang pugon ng kapighatian.
יא לְמַעֲנִ֧י לְמַעֲנִ֛י אֶעֱשֶׂ֖ה כִּ֣י אֵ֣יךְ יֵחָ֑ל וּכְבוֹדִ֖י לְאַחֵ֥ר לֹֽא־אֶתֵּֽן׃ (ס)
11 Alang-alang sa Akin, alang-alang sa Akin ay gagawin Ko ito; sapagkat paanong malalapastangan ang Aking pangalan? At ang Aking kaluwalhatian ay hindi Ko ibibigay sa iba.
יב שְׁמַ֤ע אֵלַי֙ יַֽעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל מְקֹרָאִ֑י אֲנִי־הוּא֙ אֲנִ֣י רִאשׁ֔וֹן אַ֖ף אֲנִ֥י אַחֲרֽוֹן׃
12 Makinig ka sa Akin, O Jacob, at Israel na Aking tinawag: Ako nga Siya; Ako ang una, at Ako rin ang huli.
יג אַף־יָדִי֙ יָ֣סְדָה אֶ֔רֶץ וִֽימִינִ֖י טִפְּחָ֣ה שָׁמָ֑יִם קֹרֵ֥א אֲנִ֛י אֲלֵיהֶ֖ם יַעַמְד֥וּ יַחְדָּֽו׃
13 Ang Aking kamay rin ang naglagay ng saligan ng lupa, at ang Aking kanang kamay ang naglatag ng kalangitan; kapag tinatawag Ko sila, sabay-sabay silang tumatayo.
יד הִקָּבְצ֤וּ כֻלְּכֶם֙ וּֽשֲׁמָ֔עוּ מִ֥י בָהֶ֖ם הִגִּ֣יד אֶת־אֵ֑לֶּה יְהוָ֣ה אֲהֵב֔וֹ יַעֲשֶׂ֤ה חֶפְצוֹ֙ בְּבָבֶ֔ל וּזְרֹע֖וֹ כַּשְׂדִּֽים׃
14 Magtipon kayong lahat at makinig: Sino sa kanila ang nagpahayag ng mga bagay na ito? Ang minamahal ng Walang-Hanggan ang tutupad ng Kanyang kalooban sa Babilonia, at ipakikita ang Kanyang bisig sa mga Caldeo.
טו אֲנִ֥י אֲנִ֛י דִּבַּ֖רְתִּי אַף־קְרָאתִ֑יו הֲבִיאֹתִ֖יו וְהִצְלִ֥יחַ דַּרְכּֽוֹ׃
15 Ako, Ako nga ang nagsalita; tinawag Ko rin siya; dinala Ko siya, at pagtatagumpayin niya ang kanyang lakad.
טז קִרְב֧וּ אֵלַ֣י שִׁמְעוּ־זֹ֗את לֹ֤א מֵרֹאשׁ֙ בַּסֵּ֣תֶר דִּבַּ֔רְתִּי מֵעֵ֥ת הֱיוֹתָ֖הּ שָׁ֣ם אָ֑נִי וְעַתָּ֗ה אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה שְׁלָחַ֖נִי וְרוּחֽוֹ׃ (פ)
16 Lumapit kayo sa akin, pakinggan ninyo ito: mula pa sa pasimula ay hindi ako nagsalita nang lihim; mula nang panahong itinakda ito, naroon na ako. At ngayon ay sinugo ako ng Panginoong Walang-Hanggan, kasama ang Kanyang espiritu.
יז כֹּֽה־אָמַ֧ר יְהוָ֛ה גֹּאַלְךָ֖ קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ מְלַמֶּדְךָ֣ לְהוֹעִ֔יל מַדְרִֽיכֲךָ֖ בְּדֶ֥רֶךְ תֵּלֵֽךְ׃
17 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan, ang iyong Manunubos, ang Banal ng Israel: Ako ang Walang-Hanggan na iyong Diyos, na nagtuturo sa iyo para sa iyong kapakinabangan, na pumapatnubay sa iyo sa daang dapat mong lakaran.
יח ל֥וּא הִקְשַׁ֖בְתָּ לְמִצְוֺתָ֑י וַיְהִ֤י כַנָּהָר֙ שְׁלוֹמֶ֔ךָ וְצִדְקָתְךָ֖ כְּגַלֵּ֥י הַיָּֽם׃
18 Kung nakinig ka lamang sa Aking mga utos, naging tulad sana ng ilog ang iyong kapayapaan, at ang iyong katuwiran ay tulad ng mga alon ng dagat;
יט וַיְהִ֤י כַחוֹל֙ זַרְעֶ֔ךָ וְצֶאֱצָאֵ֥י מֵעֶ֖יךָ כִּמְעֹתָ֑יו לֹֽא־יִכָּרֵ֧ת וְֽלֹא־יִשָּׁמֵ֛ד שְׁמ֖וֹ מִלְּפָנָֽי׃
19 Ang iyong lahi ay naging tulad sana ng buhangin, at ang mga supling ng iyong sinapupunan ay tulad ng mga isda nito sa dagat; ang kanyang pangalan ay hindi mapuputol at hindi malilipol sa Aking harapan.
כ צְא֣וּ מִבָּבֶל֮ בִּרְח֣וּ מִכַּשְׂדִּים֒ בְּק֣וֹל רִנָּ֗ה הַגִּ֤ידוּ הַשְׁמִ֙יעוּ֙ זֹ֔את הוֹצִיא֖וּהָ עַד־קְצֵ֣ה הָאָ֑רֶץ אִמְר֕וּ גָּאַ֥ל יְהוָ֖ה עַבְדּ֥וֹ יַעֲקֹֽב׃
20 Lumabas kayo mula sa Babilonia, magmadali kayong lumisan mula sa mga Caldeo; nang may masayang pag-aawit ay ipahayag ninyo ito at ipabatid, ipalaganap ninyo ito hanggang sa dulo ng lupa; sabihin ninyo: “Tinubos ng Walang-Hanggan ang Kanyang lingkod na si Jacob.”
כא וְלֹ֣א צָמְא֗וּ בָּחֳרָבוֹת֙ הֽוֹלִיכָ֔ם מַ֥יִם מִצּ֖וּר הִזִּ֣יל לָ֑מוֹ וַיִּ֨בְקַע־צ֔וּר וַיָּזֻ֖בוּ מָֽיִם׃
21 Hindi sila nauhaw nang akayin Niya sila sa mga ilang; pinaagos Niya para sa kanila ang tubig mula sa bato; biniyak Niya ang bato, at bumukal ang tubig.
כב אֵ֣ין שָׁל֔וֹם אָמַ֥ר יְהוָ֖ה לָרְשָׁעִֽים׃ (ס)
22 “Walang kapayapaan para sa masasama,” sabi ng Walang-Hanggan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata