Isaias 26

Kabanata 26

א בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא יוּשַׁ֥ר הַשִּׁיר־הַזֶּ֖ה בְּאֶ֣רֶץ יְהוּדָ֑ה עִ֣יר עָז־לָ֔נוּ יְשׁוּעָ֥ה יָשִׁ֖ית חוֹמ֥וֹת וָחֵֽל׃
1 Sa araw na iyon ay aawitin ang awit na ito sa lupain ng Juda: “Mayroon tayong matibay na lungsod; kaligtasan ang inilalagay Niya bilang mga pader at muog nito.”
ב פִּתְח֖וּ שְׁעָרִ֑ים וְיָבֹ֥א גוֹי־צַדִּ֖יק שֹׁמֵ֥ר אֱמֻנִֽים׃
2 Buksan ninyo ang mga pintuang-bayan, upang pumasok ang matuwid na bansa na nag-iingat ng katapatan.
ג יֵ֣צֶר סָמ֔וּךְ תִּצֹּ֖ר שָׁל֣וֹם ׀ שָׁל֑וֹם כִּ֥י בְךָ֖ בָּטֽוּחַ׃
3 Ang pusong matatag na nakasandig sa Iyo ay iingatan Mo sa kapayapaan, kapayapaan, sapagkat sa Iyo siya nagtitiwala.
ד בִּטְח֥וּ בַֽיהוָ֖ה עֲדֵי־עַ֑ד כִּ֚י בְּיָ֣הּ יְהוָ֔ה צ֖וּר עוֹלָמִֽים׃
4 Magtiwala kayo sa Walang-Hanggan magpakailanman, sapagkat si Yah, ang Walang-Hanggan, ang Bato ng lahat ng panahon.
ה כִּ֤י הֵשַׁח֙ יֹשְׁבֵ֣י מָר֔וֹם קִרְיָ֖ה נִשְׂגָּבָ֑ה יַשְׁפִּילֶ֤נָּה יַשְׁפִּילָהּ֙ עַד־אֶ֔רֶץ יַגִּיעֶ֖נָּה עַד־עָפָֽר׃
5 Sapagkat ibinaba Niya ang mga nananahan sa kaitaasan; ang matayog na lungsod ay ibinababa Niya, ibinababa Niya ito hanggang sa lupa, at ipinapantay Niya ito hanggang sa alabok.
ו תִּרְמְסֶ֖נָּה רָ֑גֶל רַגְלֵ֥י עָנִ֖י פַּעֲמֵ֥י דַלִּֽים׃
6 Yuyurakan ito ng paa, ng mga paa ng dukha, ng mga hakbang ng mga dukhang nangangailangan.
ז אֹ֥רַח לַצַּדִּ֖יק מֵֽישָׁרִ֑ים יָשָׁ֕ר מַעְגַּ֥ל צַדִּ֖יק תְּפַלֵּֽס׃
7 Ang landas ng matuwid ay katuwiran; O Matuwid, tinitimbang Mo ang daan ng matuwid.
ח אַ֣ף אֹ֧רַח מִשְׁפָּטֶ֛יךָ יְהוָ֖ה קִוִּינ֑וּךָ לְשִׁמְךָ֥ וּֽלְזִכְרְךָ֖ תַּאֲוַת־נָֽפֶשׁ׃
8 Gayundin, sa landas ng Iyong mga paghatol, O Walang-Hanggan, ay umasa kami sa Iyo; sa Iyong Pangalan at sa pag-alaala sa Iyo nananabik ang aming kaluluwa.
ט נַפְשִׁ֤י אִוִּיתִ֙יךָ֙ בַּלַּ֔יְלָה אַף־רוּחִ֥י בְקִרְבִּ֖י אֲשַֽׁחֲרֶ֑ךָּ כִּ֞י כַּאֲשֶׁ֤ר מִשְׁפָּטֶ֙יךָ֙ לָאָ֔רֶץ צֶ֥דֶק לָמְד֖וּ יֹשְׁבֵ֥י תֵבֵֽל׃
9 Ang aking kaluluwa ay nananabik sa Iyo sa gabi; oo, habang nasa loob ko ang aking espiritu ay hinahanap Kita nang maaga; sapagkat kapag dumarating sa lupa ang Iyong mga paghatol, natututo ng katuwiran ang mga naninirahan sa sanlibutan.
י יֻחַ֤ן רָשָׁע֙ בַּל־לָמַ֣ד צֶ֔דֶק בְּאֶ֥רֶץ נְכֹח֖וֹת יְעַוֵּ֑ל וּבַל־יִרְאֶ֖ה גֵּא֥וּת יְהוָֽה׃ (ס)
10 Kahahabagan pa ba ang masama na hindi natuto ng katuwiran? Sa lupain ng pagkamatuwid ay gumagawa siya ng kasamaan, at hindi niya nakikita ang kadakilaan ng Walang-Hanggan.
יא יְהוָ֛ה רָ֥מָה יָדְךָ֖ בַּל־יֶחֱזָי֑וּן יֶחֱז֤וּ וְיֵבֹ֙שׁוּ֙ קִנְאַת־עָ֔ם אַף־אֵ֖שׁ צָרֶ֥יךָ תֹאכְלֵֽם׃ (ס)
11 O Walang-Hanggan, nakataas ang Iyong kamay, ngunit hindi nila ito nakikita; makikita nila at mapapahiya sila sa Iyong paninibugho para sa bayan; oo, lalamunin sila ng apoy na para sa Iyong mga kaaway.
יב יְהוָ֕ה תִּשְׁפֹּ֥ת שָׁל֖וֹם לָ֑נוּ כִּ֛י גַּ֥ם כָּֽל־מַעֲשֵׂ֖ינוּ פָּעַ֥לְתָּ לָּֽנוּ׃
12 O Walang-Hanggan, magtatatag Ka ng kapayapaan para sa amin, sapagkat maging ang lahat ng aming mga gawa ay ginantihan Mo na sa amin.
יג יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ בְּעָל֥וּנוּ אֲדֹנִ֖ים זֽוּלָתֶ֑ךָ לְבַד־בְּךָ֖ נַזְכִּ֥יר שְׁמֶֽךָ׃
13 O Walang-Hanggan na aming Diyos, naghari sa amin ang ibang mga panginoon bukod sa Iyo, ngunit sa Iyo lamang namin binabanggit ang Iyong Pangalan.
יד מֵתִים֙ בַּל־יִחְי֔וּ רְפָאִ֖ים בַּל־יָקֻ֑מוּ לָכֵ֤ן פָּקַ֙דְתָּ֙ וַתַּשְׁמִידֵ֔ם וַתְּאַבֵּ֥ד כָּל־זֵ֖כֶר לָֽמוֹ׃
14 Huwag nawang mabuhay ang mga patay; huwag nawang bumangon ang mga mahihinang anino ng mga patay; kaya nga pinarusahan Mo sila at nilipol, at pinawi Mo ang lahat ng alaala nila.
טו יָסַ֤פְתָּ לַגּוֹי֙ יְהוָ֔ה יָסַ֥פְתָּ לַגּ֖וֹי נִכְבָּ֑דְתָּ רִחַ֖קְתָּ כָּל־קַצְוֵי־אָֽרֶץ׃
15 Dinagdagan Mo ang bansa, O Walang-Hanggan, dinagdagan Mo ang bansa, at Ikaw ay naluwalhati; inilayo Mo sila hanggang sa lahat ng dulo ng lupa.
טז יְהוָ֖ה בַּצַּ֣ר פְּקָד֑וּךָ צָק֣וּן לַ֔חַשׁ מוּסָרְךָ֖ לָֽמוֹ׃
16 O Walang-Hanggan, sa kagipitan ay hinanap Ka nila; nagbuhos sila ng tahimik na panalangin nang dumating sa kanila ang Iyong pagtutuwid.
יז כְּמ֤וֹ הָרָה֙ תַּקְרִ֣יב לָלֶ֔דֶת תָּחִ֥יל תִּזְעַ֖ק בַּחֲבָלֶ֑יהָ כֵּ֛ן הָיִ֥ינוּ מִפָּנֶ֖יךָ יְהוָֽה׃
17 Gaya ng babaeng nagdadalang-tao na malapit nang manganak, na namimilipit sa sakit at sumisigaw dahil sa matinding hirap ng panganganak, gayon kami sa harap Mo, O Walang-Hanggan.
יח הָרִ֣ינוּ חַ֔לְנוּ כְּמ֖וֹ יָלַ֣דְנוּ ר֑וּחַ יְשׁוּעֹת֙ בַּל־נַ֣עֲשֶׂה אֶ֔רֶץ וּבַֽל־יִפְּל֖וּ יֹשְׁבֵ֥י תֵבֵֽל׃
18 Nagdalang-tao kami, namilipit kami sa sakit, ngunit para bang hangin lamang ang aming ipinanganak; walang kaligtasang nagawa namin sa lupain, at hindi bumabagsak ang mga naninirahan sa sanlibutan.
יט יִֽחְי֣וּ מֵתֶ֔יךָ נְבֵלָתִ֖י יְקוּמ֑וּן הָקִ֨יצוּ וְרַנְּנ֜וּ שֹׁכְנֵ֣י עָפָ֗ר כִּ֣י טַ֤ל אוֹרֹת֙ טַלֶּ֔ךָ וָאָ֖רֶץ רְפָאִ֥ים תַּפִּֽיל׃ (ס)
19 Mabubuhay ang Iyong mga patay; babangon ang aking mga bangkay. Gumising kayo at umawit nang may galak, kayong mga nananahan sa alabok! Sapagkat hamog ng liwanag ang Iyong hamog, at ang lupain ng mahihinang anino ng mga patay ay ibabagsak Mo.
כ לֵ֤ךְ עַמִּי֙ בֹּ֣א בַחֲדָרֶ֔יךָ וּֽסְגֹ֥ר דלתיך [דְּלָתְךָ֖] בַּעֲדֶ֑ךָ חֲבִ֥י כִמְעַט־רֶ֖גַע עַד־יעבור־[יַעֲבָר־] זָֽעַם׃
20 Humayo ka, bayan Ko, pumasok ka sa iyong mga silid, at isara mo ang iyong pinto sa likuran mo; magtago ka nang sandaling-sandali lamang, hanggang lumipas ang poot.
כא כִּֽי־הִנֵּ֤ה יְהוָה֙ יֹצֵ֣א מִמְּקוֹמ֔וֹ לִפְקֹ֛ד עֲוֺ֥ן יֹֽשֵׁב־הָאָ֖רֶץ עָלָ֑יו וְגִלְּתָ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ אֶת־דָּמֶ֔יהָ וְלֹֽא־תְכַסֶּ֥ה ע֖וֹד עַל־הֲרוּגֶֽיהָ׃ (ס)
21 Sapagkat narito, ang Walang-Hanggan ay lumalabas mula sa Kanyang lugar upang parusahan ang mga naninirahan sa lupa dahil sa kanilang kasamaan; at ilalantad ng lupa ang dugong ibinuhos dito, at hindi na nito tatakpan pa ang mga pinatay sa kanya.