Isaias 33

Kabanata 33

א ה֣וֹי שׁוֹדֵ֗ד וְאַתָּה֙ לֹ֣א שָׁד֔וּד וּבוֹגֵ֖ד וְלֹא־בָ֣גְדוּ ב֑וֹ כַּהֲתִֽמְךָ֤ שׁוֹדֵד֙ תּוּשַּׁ֔ד כַּנְּלֹתְךָ֥ לִבְגֹּ֖ד יִבְגְּדוּ־בָֽךְ׃ (ס)
1 Sa aba mo, ikaw na nananamsam, gayong ikaw ay hindi pa nasasamsaman; at nagtataksil, gayong hindi pa sila nagtataksil sa iyo! Kapag natapos mo na ang pananamsam, ikaw naman ang sasamsaman; kapag natapos mo na ang pagtataksil, sila naman ang magtataksil sa iyo.
ב יְהוָ֥ה חָנֵּ֖נוּ לְךָ֣ קִוִּ֑ינוּ הֱיֵ֤ה זְרֹעָם֙ לַבְּקָרִ֔ים אַף־יְשׁוּעָתֵ֖נוּ בְּעֵ֥ת צָרָֽה׃
2 Walang-Hanggan, kahabagan Mo kami; sa Iyo kami umaasa. Maging bisig Ka nila tuwing umaga, at maging kaligtasan din namin sa panahon ng kagipitan.
ג מִקּ֣וֹל הָמ֔וֹן נָדְד֖וּ עַמִּ֑ים מֵר֣וֹמְמֻתֶ֔ךָ נָפְצ֖וּ גּוֹיִֽם׃
3 Sa ingay ng dagundong ay nagsitakas ang mga bayan; sa Iyong pagkadakila ay nangalat ang mga bansa.
ד וְאֻסַּ֣ף שְׁלַלְכֶ֔ם אֹ֖סֶף הֶֽחָסִ֑יל כְּמַשַּׁ֥ק גֵּבִ֖ים שׁוֹקֵ֥ק בּֽוֹ׃
4 At ang inyong samsam ay titipunin gaya ng pagtitipon ng mga balang; gaya ng ugong ng tubig na bumubuhos sa mga hukay, gayon sila uugong habang sinasamsam ito.
ה נִשְׂגָּ֣ב יְהוָ֔ה כִּ֥י שֹׁכֵ֖ן מָר֑וֹם מִלֵּ֣א צִיּ֔וֹן מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָֽה׃
5 Dakila ang Walang-Hanggan, sapagkat Siya ay nananahan sa kaitaasan; pinuno Niya ang Zion ng katarungan at katuwiran.
ו וְהָיָה֙ אֱמוּנַ֣ת עִתֶּ֔יךָ חֹ֥סֶן יְשׁוּעֹ֖ת חָכְמַ֣ת וָדָ֑עַת יִרְאַ֥ת יְהוָ֖ה הִ֥יא אוֹצָרֽוֹ׃ (ס)
6 At ang katatagan ng iyong mga panahon ay magiging lakas ng mga pagliligtas, ng karunungan at kaalaman; ang pagkatakot sa Walang-Hanggan ang siyang kanyang kayamanan.
ז הֵ֚ן אֶרְאֶלָּ֔ם צָעֲק֖וּ חֻ֑צָה מַלְאֲכֵ֣י שָׁל֔וֹם מַ֖ר יִבְכָּיֽוּן׃
7 Narito, dahil sa kanilang dambana ay nagsisisigaw sila sa labas; ang mga sugo ng kapayapaan ay tumatangis nang mapait.
ח נָשַׁ֣מּוּ מְסִלּ֔וֹת שָׁבַ֖ת עֹבֵ֣ר אֹ֑רַח הֵפֵ֤ר בְּרִית֙ מָאַ֣ס עָרִ֔ים לֹ֥א חָשַׁ֖ב אֱנֽוֹשׁ׃
8 Naging tiwangwang ang mga lansangan; wala nang naglalakbay sa daan. Sinira niya ang tipan, hinamak niya ang mga lungsod, hindi niya pinahalagahan ang tao.
ט אָבַ֤ל אֻמְלְלָה֙ אָ֔רֶץ הֶחְפִּ֥יר לְבָנ֖וֹן קָמַ֑ל הָיָ֤ה הַשָּׁרוֹן֙ כָּֽעֲרָבָ֔ה וְנֹעֵ֥ר בָּשָׁ֖ן וְכַרְמֶֽל׃
9 Nagdadalamhati at nanlulupaypay ang lupain; napahiya ang Lebanon at nalanta; ang Saron ay naging tulad ng ilang; at nalagasan ang Bashan at ang Carmel.
י עַתָּ֥ה אָק֖וּם יֹאמַ֣ר יְהוָ֑ה עַתָּה֙ אֵֽרוֹמָ֔ם עַתָּ֖ה אֶנָּשֵֽׂא׃
10 “Ngayon ay babangon Ako,” sabi ng Walang-Hanggan, “ngayon ay itataas Ko ang Aking sarili, ngayon ay magpapakadakila Ako.”
יא תַּהֲר֥וּ חֲשַׁ֖שׁ תֵּ֣לְדוּ קַ֑שׁ רוּחֲכֶ֕ם אֵ֖שׁ תֹּאכַלְכֶֽם׃
11 Ipinaglihi ninyo ang ipa, at dayami ang inyong ipapanganak; ang inyong hininga ay apoy na lalamon sa inyo.
יב וְהָי֥וּ עַמִּ֖ים מִשְׂרְפ֣וֹת שִׂ֑יד קוֹצִ֥ים כְּסוּחִ֖ים בָּאֵ֥שׁ יִצַּֽתּוּ׃ (ס)
12 At ang mga bayan ay magiging gaya ng mga sinunog upang gawing apog; gaya ng mga tinabas na tinik na sinisilaban sa apoy.
יג שִׁמְע֥וּ רְחוֹקִ֖ים אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑יתִי וּדְע֥וּ קְרוֹבִ֖ים גְּבֻרָתִֽי׃
13 Pakinggan ninyo, kayong nasa malayo, ang Aking ginawa; at kilalanin ninyo, kayong nasa malapit, ang Aking kapangyarihan.
יד פָּחֲד֤וּ בְצִיּוֹן֙ חַטָּאִ֔ים אָחֲזָ֥ה רְעָדָ֖ה חֲנֵפִ֑ים מִ֣י ׀ יָג֣וּר לָ֗נוּ אֵ֚שׁ אוֹכֵלָ֔ה מִי־יָג֥וּר לָ֖נוּ מוֹקְדֵ֥י עוֹלָֽם׃
14 Natakot ang mga makasalanan sa Zion; sinakmal ng panginginig ang mga mapagkunwari: “Sino sa atin ang makapananahan kasama ng apoy na lumalamon? Sino sa atin ang makapananahan kasama ng mga liyab na hindi namamatay?”
טו הֹלֵ֣ךְ צְדָק֔וֹת וְדֹבֵ֖ר מֵֽישָׁרִ֑ים מֹאֵ֞ס בְּבֶ֣צַע מַעֲשַׁקּ֗וֹת נֹעֵ֤ר כַּפָּיו֙ מִתְּמֹ֣ךְ בַּשֹּׁ֔חַד אֹטֵ֤ם אָזְנוֹ֙ מִשְּׁמֹ֣עַ דָּמִ֔ים וְעֹצֵ֥ם עֵינָ֖יו מֵרְא֥וֹת בְּרָֽע׃
15 Ang lumalakad sa katuwiran at nagsasalita nang matapat; ang tumatanggi sa pakinabang na nakuha sa pang-aapi, ang nagwawaksi ng kanyang mga kamay upang hindi humawak ng suhol, ang nagtatakip ng kanyang tainga upang hindi makarinig tungkol sa pagdanak ng dugo, at pumipikit ng kanyang mga mata upang hindi tumingin sa masama.
טז ה֚וּא מְרוֹמִ֣ים יִשְׁכֹּ֔ן מְצָד֥וֹת סְלָעִ֖ים מִשְׂגַּבּ֑וֹ לַחְמ֣וֹ נִתָּ֔ן מֵימָ֖יו נֶאֱמָנִֽים׃
16 Siya ay mananahan sa kaitaasan; ang mga muog na bato ang magiging kanyang kanlungan; ibibigay sa kanya ang kanyang tinapay, at hindi magkukulang ang kanyang tubig.
יז מֶ֥לֶךְ בְּיָפְי֖וֹ תֶּחֱזֶ֣ינָה עֵינֶ֑יךָ תִּרְאֶ֖ינָה אֶ֥רֶץ מַרְחַקִּֽים׃
17 Mamamasdan ng iyong mga mata ang Hari sa Kanyang kagandahan; makikita nila ang lupaing malayo.
יח לִבְּךָ֖ יֶהְגֶּ֣ה אֵימָ֑ה אַיֵּ֤ה סֹפֵר֙ אַיֵּ֣ה שֹׁקֵ֔ל אַיֵּ֖ה סֹפֵ֥ר אֶת־הַמִּגְדָּלִֽים׃
18 Ang iyong puso ay magbubulay-bulay sa sindak: “Nasaan ang eskriba? Nasaan ang tagatimbang? Nasaan ang nagbibilang ng mga tore?”
יט אֶת־עַ֥ם נוֹעָ֖ז לֹ֣א תִרְאֶ֑ה עַ֣ם עִמְקֵ֤י שָׂפָה֙ מִשְּׁמ֔וֹעַ נִלְעַ֥ג לָשׁ֖וֹן אֵ֥ין בִּינָֽה׃
19 Hindi mo makikita ang bayang banyaga ang wika, ang bayang malalim ang pananalita na hindi mo maintindihan, na kakatwa ang dila na hindi mauunawaan.
כ חֲזֵ֣ה צִיּ֔וֹן קִרְיַ֖ת מֽוֹעֲדֵ֑נוּ עֵינֶיךָ֩ תִרְאֶ֨ינָה יְרוּשָׁלִַ֜ם נָוֶ֣ה שַׁאֲנָ֗ן אֹ֤הֶל בַּל־יִצְעָן֙ בַּל־יִסַּ֤ע יְתֵֽדֹתָיו֙ לָנֶ֔צַח וְכָל־חֲבָלָ֖יו בַּל־יִנָּתֵֽקוּ׃
20 Masdan mo ang Zion, ang lungsod ng aming mga takdang pagtitipon; makikita ng iyong mga mata ang Jerusalem, isang tahanang panatag, isang toldang hindi matitinag; hindi kailanman mabubunot ang alinman sa mga tulos nito, at hindi malalagot ang alinman sa mga lubid nito.
כא כִּ֣י אִם־שָׁ֞ם אַדִּ֤יר יְהוָה֙ לָ֔נוּ מְקוֹם־נְהָרִ֥ים יְאֹרִ֖ים רַחֲבֵ֣י יָדָ֑יִם בַּל־תֵּ֤לֶךְ בּוֹ֙ אֳנִי־שַׁ֔יִט וְצִ֥י אַדִּ֖יר לֹ֥א יַעַבְרֶֽנּוּ׃
21 Kundi roon ay magiging makapangyarihan para sa amin ang Walang-Hanggan, sa isang dako ng mga ilog at mga batis na malalawak sa magkabilang panig; walang bangkang sinasagwan na dadaan doon, at walang malaking barkong tatawid doon.
כב כִּ֤י יְהוָה֙ שֹׁפְטֵ֔נוּ יְהוָ֖ה מְחֹקְקֵ֑נוּ יְהוָ֥ה מַלְכֵּ֖נוּ ה֥וּא יוֹשִׁיעֵֽנוּ׃
22 Sapagkat ang Walang-Hanggan ang aming Hukom, ang Walang-Hanggan ang aming Tagapagbigay-batas, ang Walang-Hanggan ang aming Hari; Siya ang magliligtas sa amin.
כג נִטְּשׁ֖וּ חֲבָלָ֑יִךְ בַּל־יְחַזְּק֤וּ כֵן־תָּרְנָם֙ בַּל־פָּ֣רְשׂוּ נֵ֔ס אָ֣ז חֻלַּ֤ק עַֽד־שָׁלָל֙ מַרְבֶּ֔ה פִּסְחִ֖ים בָּ֥זְזוּ בַֽז׃
23 Lumuwag ang iyong mga lubid; hindi nila mahawakan nang matatag ang kanilang palo, hindi nila mailatag ang layag. Sa panahong iyon ay paghahatian ang saganang samsam at nasamsam; maging ang mga pilay ay nanamsam ng samsam.
כד וּבַל־יֹאמַ֥ר שָׁכֵ֖ן חָלִ֑יתִי הָעָ֛ם הַיֹּשֵׁ֥ב בָּ֖הּ נְשֻׂ֥א עָוֺֽן׃
24 At hindi na sasabihin ng naninirahan, “Ako ay may sakit”; ang bayang nananahan doon ay patatawarin sa kanilang kasamaan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata