Isaias 47

Kabanata 47

א רְדִ֣י ׀ וּשְׁבִ֣י עַל־עָפָ֗ר בְּתוּלַת֙ בַּת־בָּבֶ֔ל שְׁבִי־לָאָ֥רֶץ אֵין־כִּסֵּ֖א בַּת־כַּשְׂדִּ֑ים כִּ֣י לֹ֤א תוֹסִ֙יפִי֙ יִקְרְאוּ־לָ֔ךְ רַכָּ֖ה וַעֲנֻגָּֽה׃
1 Bumaba ka at umupo sa alabok, O birheng anak na babae ng Babilonia; umupo ka sa lupa; wala nang trono, O anak na babae ng Caldea; sapagkat hindi ka na muling tatawaging malambot at pinalayaw.
ב קְחִ֥י רֵחַ֖יִם וְטַ֣חֲנִי קָ֑מַח גַּלִּ֨י צַמָּתֵ֧ךְ חֶשְׂפִּי־שֹׁ֛בֶל גַּלִּי־שׁ֖וֹק עִבְרִ֥י נְהָרֽוֹת׃
2 Kunin mo ang gilingang-bato at gumiling ka ng harina; alisin mo ang iyong belo, ilantad mo ang iyong paa, ilitaw mo ang iyong binti, tumawid ka sa mga ilog.
ג תִּגָּל֙ עֶרְוָתֵ֔ךְ גַּ֥ם תֵּרָאֶ֖ה חֶרְפָּתֵ֑ךְ נָקָ֣ם אֶקָּ֔ח וְלֹ֥א אֶפְגַּ֖ע אָדָֽם׃ (ס)
3 Malalantad ang iyong kahubaran, at makikita rin ang iyong kahihiyan; maghihiganti Ako, at hindi Ako makikiusap sa sinumang tao.
ד גֹּאֲלֵ֕נוּ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמ֑וֹ קְד֖וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל׃
4 Ang aming Manunubos — ang Walang-Hanggan ng mga Hukbo ang Kanyang pangalan — ang Banal ng Israel.
ה שְׁבִ֥י דוּמָ֛ם וּבֹ֥אִי בַחֹ֖שֶׁךְ בַּת־כַּשְׂדִּ֑ים כִּ֣י לֹ֤א תוֹסִ֙יפִי֙ יִקְרְאוּ־לָ֔ךְ גְּבֶ֖רֶת מַמְלָכֽוֹת׃
5 Umupo ka nang tahimik at pumasok ka sa kadiliman, O anak na babae ng Caldea; sapagkat hindi ka na muling tatawaging reyna ng mga kaharian.
ו קָצַ֣פְתִּי עַל־עַמִּ֗י חִלַּ֙לְתִּי֙ נַחֲלָתִ֔י וָאֶתְּנֵ֖ם בְּיָדֵ֑ךְ לֹא־שַׂ֤מְתְּ לָהֶם֙ רַחֲמִ֔ים עַל־זָקֵ֕ן הִכְבַּ֥דְתְּ עֻלֵּ֖ךְ מְאֹֽד׃
6 Nagalit Ako sa Aking bayan, nilapastangan Ko ang Aking mana, at ibinigay Ko sila sa iyong kamay; hindi mo sila pinakitaan ng awa; maging sa matanda ay pinabigat mo nang husto ang iyong pamatok.
ז וַתֹּ֣אמְרִ֔י לְעוֹלָ֖ם אֶהְיֶ֣ה גְבָ֑רֶת עַ֣ד לֹא־שַׂ֥מְתְּ אֵ֙לֶּה֙ עַל־לִבֵּ֔ךְ לֹ֥א זָכַ֖רְתְּ אַחֲרִיתָֽהּ׃ (ס)
7 At sinabi mo, “Magpakailanman ay magiging reyna ako”; kaya hindi mo isinapuso ang mga bagay na ito, at hindi mo inalala ang magiging wakas nito.
ח וְעַתָּ֞ה שִׁמְעִי־זֹ֤את עֲדִינָה֙ הַיּוֹשֶׁ֣בֶת לָבֶ֔טַח הָאֹֽמְרָה֙ בִּלְבָ֔בָהּ אֲנִ֖י וְאַפְסִ֣י ע֑וֹד לֹ֤א אֵשֵׁב֙ אַלְמָנָ֔ה וְלֹ֥א אֵדַ֖ע שְׁכֽוֹל׃
8 Kaya ngayon, pakinggan mo ito, ikaw na mahilig sa layaw, na nananahang panatag, na nagsasabi sa kanyang puso, “Ako, at wala nang iba pa liban sa akin; hindi ako uupong isang balo, at hindi ko mararanasan ang pagkawala ng mga anak.”
ט וְתָבֹאנָה֩ לָּ֨ךְ שְׁתֵּי־אֵ֥לֶּה רֶ֛גַע בְּי֥וֹם אֶחָ֖ד שְׁכ֣וֹל וְאַלְמֹ֑ן כְּתֻמָּם֙ בָּ֣אוּ עָלַ֔יִךְ בְּרֹ֣ב כְּשָׁפַ֔יִךְ בְּעָצְמַ֥ת חֲבָרַ֖יִךְ מְאֹֽד׃
9 Ngunit darating sa iyo ang dalawang bagay na ito sa isang iglap, sa iisang araw: ang pagkawala ng mga anak at ang pagkabalo; darating ang mga ito sa iyo nang buong-buo, dahil sa dami ng iyong mga pangkukulam, at sa matinding lakas ng iyong mga orasyon.
י וַתִּבְטְחִ֣י בְרָעָתֵ֗ךְ אָמַרְתְּ֙ אֵ֣ין רֹאָ֔נִי חָכְמָתֵ֥ךְ וְדַעְתֵּ֖ךְ הִ֣יא שׁוֹבְבָ֑תֶךְ וַתֹּאמְרִ֣י בְלִבֵּ֔ךְ אֲנִ֖י וְאַפְסִ֥י עֽוֹד׃
10 Nagtiwala ka sa iyong kasamaan; sinabi mo, “Walang nakakakita sa akin.” Ang iyong karunungan at ang iyong kaalaman ang siyang nagligaw sa iyo; at sinabi mo sa iyong puso, “Ako, at wala nang iba pa liban sa akin.”
יא וּבָ֧א עָלַ֣יִךְ רָעָ֗ה לֹ֤א תֵדְעִי֙ שַׁחְרָ֔הּ וְתִפֹּ֤ל עָלַ֙יִךְ֙ הֹוָ֔ה לֹ֥א תוּכְלִ֖י כַּפְּרָ֑הּ וְתָבֹ֨א עָלַ֧יִךְ פִּתְאֹ֛ם שׁוֹאָ֖ה לֹ֥א תֵדָֽעִי׃
11 Kaya darating sa iyo ang kasamaan, at hindi mo malalaman kung kanino ka hihingi ng saklolo laban dito; babagsak sa iyo ang kapahamakan na hindi mo kayang alisin; at biglang darating sa iyo ang pagkawasak na hindi mo namamalayan.
יב עִמְדִי־נָ֤א בַחֲבָרַ֙יִךְ֙ וּבְרֹ֣ב כְּשָׁפַ֔יִךְ בַּאֲשֶׁ֥ר יָגַ֖עַתְּ מִנְּעוּרָ֑יִךְ אוּלַ֛י תּוּכְלִ֥י הוֹעִ֖יל אוּלַ֥י תַּעֲרֽוֹצִי׃
12 Manindigan ka ngayon sa iyong mga orasyon at sa dami ng iyong mga pangkukulam, na pinagpaguran mo mula pa sa iyong kabataan; baka sakaling may mapakinabangan ka, baka sakaling makapanaig ka.
יג נִלְאֵ֖ית בְּרֹ֣ב עֲצָתָ֑יִךְ יַעַמְדוּ־נָ֨א וְיוֹשִׁיעֻ֜ךְ הברו [הֹבְרֵ֣י] שָׁמַ֗יִם הַֽחֹזִים֙ בַּכּ֣וֹכָבִ֔ים מֽוֹדִיעִם֙ לֶחֳדָשִׁ֔ים מֵאֲשֶׁ֥ר יָבֹ֖אוּ עָלָֽיִךְ׃
13 Napagod ka na sa dami ng iyong mga payo; tumayo nga ngayon at iligtas ka ng mga tumitingin sa kalangitan, ng mga nagmamasid sa mga bituin, ng mga nagpapahayag tuwing bagong buwan ng ilan sa mga bagay na darating sa iyo.
יד הִנֵּ֨ה הָי֤וּ כְקַשׁ֙ אֵ֣שׁ שְׂרָפָ֔תַם לֹֽא־יַצִּ֥ילוּ אֶת־נַפְשָׁ֖ם מִיַּ֣ד לֶֽהָבָ֑ה אֵין־גַּחֶ֣לֶת לַחְמָ֔ם א֖וּר לָשֶׁ֥בֶת נֶגְדּֽוֹ׃
14 Narito, sila'y naging tulad ng dayami; sinunog sila ng apoy; hindi nila maililigtas ang kanilang sarili mula sa kapangyarihan ng liyab; walang matitirang baga na mapagpapainitan, ni apoy na mauupuan sa harap upang magpainit.
טו כֵּ֥ן הָיוּ־לָ֖ךְ אֲשֶׁ֣ר יָגָ֑עַתְּ סֹחֲרַ֣יִךְ מִנְּעוּרַ֗יִךְ אִ֤ישׁ לְעֶבְרוֹ֙ תָּע֔וּ אֵ֖ין מוֹשִׁיעֵֽךְ׃ (ס)
15 Ganyan sila magiging para sa iyo, ang mga pinagpaguran mo; ang mga nakipagkalakalan sa iyo mula pa sa iyong kabataan ay maliligaw, bawat isa sa kani-kanyang direksyon; walang magliligtas sa iyo.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata