Isaias 63

Kabanata 63

א מִי־זֶ֣ה ׀ בָּ֣א מֵאֱד֗וֹם חֲמ֤וּץ בְּגָדִים֙ מִבָּצְרָ֔ה זֶ֚ה הָד֣וּר בִּלְבוּשׁ֔וֹ צֹעֶ֖ה בְּרֹ֣ב כֹּח֑וֹ אֲנִ֛י מְדַבֵּ֥ר בִּצְדָקָ֖ה רַ֥ב לְהוֹשִֽׁיעַ׃
1 “Sino ito na dumarating mula sa Edom, na pulang-pula ang mga kasuotan, mula sa Bosra? Ito na marilag sa kanyang kasuotan, na lumalakad nang may tikas sa laki ng kanyang lakas?” “Ako, na nagsasalita nang may katuwiran, dakila sa pagliligtas.”
ב מַדּ֥וּעַ אָדֹ֖ם לִלְבוּשֶׁ֑ךָ וּבְגָדֶ֖יךָ כְּדֹרֵ֥ךְ בְּגַֽת׃
2 “Bakit pula ang iyong kasuotan, at ang iyong mga damit ay gaya ng sa isang yumuyurak ng ubas sa pisaan ng alak?”
ג פּוּרָ֣ה ׀ דָּרַ֣כְתִּי לְבַדִּ֗י וּמֵֽעַמִּים֙ אֵֽין־אִ֣ישׁ אִתִּ֔י וְאֶדְרְכֵ֣ם בְּאַפִּ֔י וְאֶרְמְסֵ֖ם בַּחֲמָתִ֑י וְיֵ֤ז נִצְחָם֙ עַל־בְּגָדַ֔י וְכָל־מַלְבּוּשַׁ֖י אֶגְאָֽלְתִּי׃
3 “Ang pisaan ng alak ay niyurakan kong mag-isa, at sa mga bansa ay walang sinumang kasama ko; niyurakan ko sila sa aking galit, at tinapakan ko sila sa aking poot; at tumilamsik ang kanilang dugo sa aking mga kasuotan, at nadungisan ko ang lahat ng aking damit.”
ד כִּ֛י י֥וֹם נָקָ֖ם בְּלִבִּ֑י וּשְׁנַ֥ת גְּאוּלַ֖י בָּֽאָה׃
4 Sapagkat ang araw ng paghihiganti ay nasa aking puso, at dumating na ang taon ng aking mga tinubos.
ה וְאַבִּיט֙ וְאֵ֣ין עֹזֵ֔ר וְאֶשְׁתּוֹמֵ֖ם וְאֵ֣ין סוֹמֵ֑ךְ וַתּ֤וֹשַֽׁע לִי֙ זְרֹעִ֔י וַחֲמָתִ֖י הִ֥יא סְמָכָֽתְנִי׃
5 At tumingin ako, ngunit walang tumutulong; at nagtaka ako, ngunit walang umaalalay. Kaya ang sarili kong bisig ang nagligtas para sa akin, at ang aking poot, iyon ang umalalay sa akin.
ו וְאָב֤וּס עַמִּים֙ בְּאַפִּ֔י וַאֲשַׁכְּרֵ֖ם בַּחֲמָתִ֑י וְאוֹרִ֥יד לָאָ֖רֶץ נִצְחָֽם׃ (ס)
6 At niyurakan ko ang mga bansa sa aking galit, at nilasing ko sila sa aking poot, at ibinuhos ko sa lupa ang kanilang dugo.
ז חַֽסְדֵ֨י יְהוָ֤ה ׀ אַזְכִּיר֙ תְּהִלֹּ֣ת יְהוָ֔ה כְּעַ֕ל כֹּ֥ל אֲשֶׁר־גְּמָלָ֖נוּ יְהוָ֑ה וְרַב־טוּב֙ לְבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר־גְּמָלָ֥ם כְּֽרַחֲמָ֖יו וּכְרֹ֥ב חֲסָדָֽיו׃
7 Ipaaalala ko ang mga kagandahang-loob ng Walang-Hanggan at ang mga papuri sa Walang-Hanggan, ayon sa lahat ng ipinagkaloob sa atin ng Walang-Hanggan, at ang dakilang kabutihan sa sambahayan ng Israel, na ipinagkaloob Niya sa kanila ayon sa Kanyang habag at ayon sa kasaganaan ng Kanyang mga kagandahang-loob.
ח וַיֹּ֙אמֶר֙ אַךְ־עַמִּ֣י הֵ֔מָּה בָּנִ֖ים לֹ֣א יְשַׁקֵּ֑רוּ וַיְהִ֥י לָהֶ֖ם לְמוֹשִֽׁיעַ׃
8 At sinabi niya: “Tunay na sila ay aking bayan, mga anak na hindi magtataksil”; kaya siya ay naging tagapagligtas nila.
ט בְּֽכָל־צָרָתָ֣ם ׀ לא [ל֣וֹ] צָ֗ר וּמַלְאַ֤ךְ פָּנָיו֙ הֽוֹשִׁיעָ֔ם בְּאַהֲבָת֥וֹ וּבְחֶמְלָת֖וֹ ה֣וּא גְאָלָ֑ם וַֽיְנַטְּלֵ֥ם וַֽיְנַשְּׂאֵ֖ם כָּל־יְמֵ֥י עוֹלָֽם׃
9 Sa lahat ng kanilang kapighatian ay hindi niya sila ginipit, at ang anghel ng kanyang harapan ang nagligtas sa kanila; sa kanyang pag-ibig at sa kanyang awa ay tinubos niya sila, at kinalong niya sila at binuhat sila sa lahat ng mga araw ng sinaunang panahon.
י וְהֵ֛מָּה מָר֥וּ וְעִצְּב֖וּ אֶת־ר֣וּחַ קָדְשׁ֑וֹ וַיֵּהָפֵ֥ךְ לָהֶ֛ם לְאוֹיֵ֖ב ה֥וּא נִלְחַם־בָּֽם׃
10 Ngunit sila ay naghimagsik at pinighati nila ang kanyang banal na espiritu; kaya siya ay naging kaaway nila, at siya mismo ang nakipaglaban sa kanila.
יא וַיִּזְכֹּ֥ר יְמֵֽי־עוֹלָ֖ם מֹשֶׁ֣ה עַמּ֑וֹ אַיֵּ֣ה ׀ הַֽמַּעֲלֵ֣ם מִיָּ֗ם אֵ֚ת רֹעֵ֣י צֹאנ֔וֹ אַיֵּ֛ה הַשָּׂ֥ם בְּקִרְבּ֖וֹ אֶת־ר֥וּחַ קָדְשֽׁוֹ׃
11 At naalaala ng kanyang bayan ang mga araw ng sinaunang panahon, ang mga araw ni Moises: “Nasaan siya na nag-ahon sa kanila mula sa dagat, kasama ang mga pastol ng kanyang kawan? Nasaan siya na naglagay sa gitna nila ng kanyang banal na espiritu?”
יב מוֹלִיךְ֙ לִימִ֣ין מֹשֶׁ֔ה זְר֖וֹעַ תִּפְאַרְתּ֑וֹ בּ֤וֹקֵֽעַ מַ֙יִם֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם לַעֲשׂ֥וֹת ל֖וֹ שֵׁ֥ם עוֹלָֽם׃
12 “Siya na nagpalakad ng kanyang maluwalhating bisig sa kanan ni Moises, na humati sa tubig sa harap nila, upang gumawa para sa kanyang sarili ng pangalang mananatili magpakailanman?”
יג מוֹלִיכָ֖ם בַּתְּהֹמ֑וֹת כַּסּ֥וּס בַּמִּדְבָּ֖ר לֹ֥א יִכָּשֵֽׁלוּ׃
13 “Siya na umakay sa kanila sa kailaliman ng dagat, gaya ng kabayo sa ilang, at hindi sila natisod?”
יד כַּבְּהֵמָה֙ בַּבִּקְעָ֣ה תֵרֵ֔ד ר֥וּחַ יְהוָ֖ה תְּנִיחֶ֑נּוּ כֵּ֚ן נִהַ֣גְתָּ עַמְּךָ֔ לַעֲשׂ֥וֹת לְךָ֖ שֵׁ֥ם תִּפְאָֽרֶת׃
14 Gaya ng hayop na bumababa sa kapatagan, gayon sila inakay ng espiritu ng Walang-Hanggan; gayon mo pinatnubayan ang iyong bayan, upang gumawa para sa iyong sarili ng maluwalhating pangalan.
טו הַבֵּ֤ט מִשָּׁמַ֙יִם֙ וּרְאֵ֔ה מִזְּבֻ֥ל קָדְשְׁךָ֖ וְתִפְאַרְתֶּ֑ךָ אַיֵּ֤ה קִנְאָֽתְךָ֙ וּגְב֣וּרֹתֶ֔ךָ הֲמ֥וֹן מֵעֶ֛יךָ וְֽרַחֲמֶ֖יךָ אֵלַ֥י הִתְאַפָּֽקוּ׃
15 Tumingin ka mula sa langit, at masdan mo mula sa iyong banal at maluwalhating tahanan: Nasaan ang iyong sigasig at ang iyong mga makapangyarihang gawa? Ang pananabik ng iyong kalooban at ang iyong habag ay pinipigil mo na sa akin.
טז כִּֽי־אַתָּ֣ה אָבִ֔ינוּ כִּ֤י אַבְרָהָם֙ לֹ֣א יְדָעָ֔נוּ וְיִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֣א יַכִּירָ֑נוּ אַתָּ֤ה יְהוָה֙ אָבִ֔ינוּ גֹּאֲלֵ֥נוּ מֵֽעוֹלָ֖ם שְׁמֶֽךָ׃
16 Sapagkat Ikaw ang aming Ama; sapagkat hindi kami kilala ni Abraham, at hindi kami kinikilala ni Israel. Ikaw, Walang-Hanggan, ang aming Ama; ang aming Manunubos mula pa noong una ang Iyong pangalan.
יז לָ֣מָּה תַתְעֵ֤נוּ יְהוָה֙ מִדְּרָכֶ֔יךָ תַּקְשִׁ֥יחַ לִבֵּ֖נוּ מִיִּרְאָתֶ֑ךָ שׁ֚וּב לְמַ֣עַן עֲבָדֶ֔יךָ שִׁבְטֵ֖י נַחֲלָתֶֽךָ׃
17 Bakit mo kami hinahayaang maligaw, O Walang-Hanggan, mula sa iyong mga daan, at pinatitigas mo ang aming puso upang hindi matakot sa iyo? Manumbalik ka alang-alang sa iyong mga lingkod, ang mga lipi ng iyong mana.
יח לַמִּצְעָ֕ר יָרְשׁ֖וּ עַם־קָדְשֶׁ֑ךָ צָרֵ֕ינוּ בּוֹסְס֖וּ מִקְדָּשֶֽׁךָ׃
18 Sa maikling panahon lamang nagmay-ari ang iyong banal na bayan; niyurakan ng aming mga kaaway ang iyong santuwaryo.
יט הָיִ֗ינוּ מֵֽעוֹלָם֙ לֹֽא־מָשַׁ֣לְתָּ בָּ֔ם לֹֽא־נִקְרָ֥א שִׁמְךָ֖ עֲלֵיהֶ֑ם לוּא־קָרַ֤עְתָּ שָׁמַ֙יִם֙ יָרַ֔דְתָּ מִפָּנֶ֖יךָ הָרִ֥ים נָזֹֽלּוּ׃
19 Kami ay naging tulad ng mga hindi Mo kailanman pinamunuan, na para bang hindi itinawag sa kanila ang Iyong pangalan. O, punitin Mo sana ang langit at bumaba Ka, upang manginig ang mga bundok sa Iyong harapan!
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata