Jeremias 9

Kabanata 9

א מִֽי־יִתְּנֵ֣נִי בַמִּדְבָּ֗ר מְלוֹן֙ אֹֽרְחִ֔ים וְאֶֽעֶזְבָה֙ אֶת־עַמִּ֔י וְאֵלְכָ֖ה מֵֽאִתָּ֑ם כִּ֤י כֻלָּם֙ מְנָ֣אֲפִ֔ים עֲצֶ֖רֶת בֹּגְדִֽים׃
1 Kung ako sana'y nasa ilang, sa isang tuluyan ng mga manlalakbay, upang maiwan ko ang aking bayan at makalayo ako sa kanila! Sapagkat silang lahat ay mga mangangalunya, isang kapulungan ng mga taksil.
ב וַֽיַּדְרְכ֤וּ אֶת־לְשׁוֹנָם֙ קַשְׁתָּ֣ם שֶׁ֔קֶר וְלֹ֥א לֶאֱמוּנָ֖ה גָּבְר֣וּ בָאָ֑רֶץ כִּי֩ מֵרָעָ֨ה אֶל־רָעָ֧ה ׀ יָצָ֛אוּ וְאֹתִ֥י לֹֽא־יָדָ֖עוּ נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
2 Iniuumang nila ang kanilang dila na parang pana nila ng kasinungalingan, at hindi para sa katapatan sila naging makapangyarihan sa lupain; sapagkat mula sa kasamaan ay nagpapatuloy sila sa kasamaan, at Ako ay hindi nila kinikilala, sabi ng Walang-Hanggan.
ג אִ֤ישׁ מֵרֵעֵ֙הוּ֙ הִשָּׁמֵ֔רוּ וְעַל־כָּל־אָ֖ח אַל־תִּבְטָ֑חוּ כִּ֤י כָל־אָח֙ עָק֣וֹב יַעְקֹ֔ב וְכָל־רֵ֖עַ רָכִ֥יל יַהֲלֹֽךְ׃
3 Mag-ingat ang bawat isa sa kanyang kapwa, at huwag kayong magtiwala sa sinumang kapatid; sapagkat ang bawat kapatid ay tiyak na nanunubok, at ang bawat kapwa ay lumilibot na naninirang-puri.
ד וְאִ֤ישׁ בְּרֵעֵ֙הוּ֙ יְהָתֵ֔לּוּ וֶאֱמֶ֖ת לֹ֣א יְדַבֵּ֑רוּ לִמְּד֧וּ לְשׁוֹנָ֛ם דַּבֶּר־שֶׁ֖קֶר הַעֲוֵ֥ה נִלְאֽוּ׃
4 At dinadaya ng bawat isa ang kanyang kapwa, at katotohanan ay hindi nila sinasalita; sinanay nila ang kanilang dila na magsalita ng kasinungalingan, nagpapakapagod sila sa paggawa ng kalikuan.
ה שִׁבְתְּךָ֖ בְּת֣וֹךְ מִרְמָ֑ה בְּמִרְמָ֛ה מֵאֲנ֥וּ דַֽעַת־אוֹתִ֖י נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
5 Ang iyong tahanan ay nasa gitna ng pandaraya; dahil sa pandaraya ay ayaw nila Akong kilalanin, sabi ng Walang-Hanggan.
ו לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנְנִ֥י צוֹרְפָ֖ם וּבְחַנְתִּ֑ים כִּֽי־אֵ֣יךְ אֶעֱשֶׂ֔ה מִפְּנֵ֖י בַּת־עַמִּֽי׃
6 Kaya't ganito ang sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo: Narito, dadalisayin Ko sila at susubukin Ko sila; sapagkat paano pa Ako kikilos dahil sa anak na babae ng Aking bayan?
ז חֵ֥ץ שוחט [שָׁח֛וּט] לְשׁוֹנָ֖ם מִרְמָ֣ה דִבֵּ֑ר בְּפִ֗יו שָׁל֤וֹם אֶת־רֵעֵ֙הוּ֙ יְדַבֵּ֔ר וּבְקִרְבּ֖וֹ יָשִׂ֥ים אָרְבּֽוֹ׃
7 Isang palasong hinasa ang kanilang dila; pandaraya ang sinasalita nito. Sa kanyang bibig ay kapayapaan ang sinasabi niya sa kanyang kapwa, ngunit sa kanyang kalooban ay naglalagay siya ng pagtambang laban sa kanya.
ח הַעַל־אֵ֥לֶּה לֹֽא־אֶפְקָד־בָּ֖ם נְאֻם־יְהוָ֑ה אִ֚ם בְּג֣וֹי אֲשֶׁר־כָּזֶ֔ה לֹ֥א תִתְנַקֵּ֖ם נַפְשִֽׁי׃ (ס)
8 Hindi Ko ba sila parurusahan dahil sa mga bagay na ito? sabi ng Walang-Hanggan. Sa isang bansang tulad nito, hindi ba maghihiganti ang Aking kaluluwa?
ט עַל־הֶ֨הָרִ֜ים אֶשָּׂ֧א בְכִ֣י וָנֶ֗הִי וְעַל־נְא֤וֹת מִדְבָּר֙ קִינָ֔ה כִּ֤י נִצְּתוּ֙ מִבְּלִי־אִ֣ישׁ עֹבֵ֔ר וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ ק֣וֹל מִקְנֶ֑ה מֵע֤וֹף הַשָּׁמַ֙יִם֙ וְעַד־בְּהֵמָ֔ה נָדְד֖וּ הָלָֽכוּ׃
9 Dahil sa mga bundok ay tataghoy ako ng pag-iyak at pananambitan, at dahil sa mga pastulan sa ilang ay mananaghoy ako, sapagkat ang mga ito ay naging tiwangwang na walang taong dumaraan, at hindi na naririnig ang tinig ng mga kawan; mula sa mga ibon sa himpapawid hanggang sa mga hayop, silang lahat ay tumakas at umalis.
י וְנָתַתִּ֧י אֶת־יְרוּשָׁלִַ֛ם לְגַלִּ֖ים מְע֣וֹן תַּנִּ֑ים וְאֶת־עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה אֶתֵּ֥ן שְׁמָמָ֖ה מִבְּלִ֖י יוֹשֵֽׁב׃ (ס)
10 At gagawin Kong mga bunton ng guho ang Jerusalem, tirahan ng mga asong-gubat; at ang mga lungsod ng Juda ay gagawin Kong tiwangwang, na walang naninirahan.
יא מִֽי־הָאִ֤ישׁ הֶֽחָכָם֙ וְיָבֵ֣ן אֶת־זֹ֔את וַאֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר פִּֽי־יְהוָ֛ה אֵלָ֖יו וְיַגִּדָ֑הּ עַל־מָה֙ אָבְדָ֣ה הָאָ֔רֶץ נִצְּתָ֥ה כַמִּדְבָּ֖ר מִבְּלִ֖י עֹבֵֽר׃ (ס)
11 Sino ang taong marunong na makauunawa nito? At sino ang pinagsalitaan ng bibig ng Walang-Hanggan upang maipahayag niya ito? Bakit nawasak ang lupain at naging tiwangwang na gaya ng ilang, na walang dumaraan?
יב וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה עַל־עָזְבָם֙ אֶת־תּ֣וֹרָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִפְנֵיהֶ֑ם וְלֹא־שָׁמְע֥וּ בְקוֹלִ֖י וְלֹא־הָ֥לְכוּ בָֽהּ׃
12 At sinabi ng Walang-Hanggan: Dahil iniwan nila ang Aking Torah na inilagay Ko sa harap nila, at hindi sila nakinig sa Aking tinig, at hindi sila lumakad ayon dito;
יג וַיֵּ֣לְכ֔וּ אַחֲרֵ֖י שְׁרִר֣וּת לִבָּ֑ם וְאַחֲרֵי֙ הַבְּעָלִ֔ים אֲשֶׁ֥ר לִמְּד֖וּם אֲבוֹתָֽם׃ (ס)
13 kundi sumunod sila sa sariling hilig ng kanilang puso, at sa mga Baal na itinuro sa kanila ng kanilang mga ninuno.
יד לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִ֧י מַאֲכִילָ֛ם אֶת־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה לַֽעֲנָ֑ה וְהִשְׁקִיתִ֖ים מֵי־רֹֽאשׁ׃
14 Kaya't ganito ang sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo, ang Diyos ng Israel: Narito, pakakainin Ko sila, ang bayang ito, ng mapait na damo, at paiinumin Ko sila ng tubig na may lason.
טו וַהֲפִֽצוֹתִים֙ בַּגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יָֽדְע֔וּ הֵ֖מָּה וַֽאֲבוֹתָ֑ם וְשִׁלַּחְתִּ֤י אַֽחֲרֵיהֶם֙ אֶת־הַחֶ֔רֶב עַ֥ד כַּלּוֹתִ֖י אוֹתָֽם׃ (פ)
15 At ikakalat Ko sila sa mga bansang hindi nakilala nila ni ng kanilang mga ninuno; at susuguin Ko ang tabak upang tugisin sila, hanggang sa malipol Ko sila.
טז כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִתְבּֽוֹנְנ֛וּ וְקִרְא֥וּ לַמְקוֹנְנ֖וֹת וּתְבוֹאֶ֑ינָה וְאֶל־הַחֲכָמ֥וֹת שִׁלְח֖וּ וְתָבֽוֹאנָה׃
16 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo: Magbulay-bulay kayo, at tawagin ninyo ang mga babaeng nananaghoy upang sila'y pumarito; at magpasugo kayo sa mga babaeng bihasa sa pananaghoy upang sila'y pumarito.
יז וּתְמַהֵ֕רְנָה וְתִשֶּׂ֥נָה עָלֵ֖ינוּ נֶ֑הִי וְתֵרַ֤דְנָה עֵינֵ֙ינוּ֙ דִּמְעָ֔ה וְעַפְעַפֵּ֖ינוּ יִזְּלוּ־מָֽיִם׃
17 At magmadali sila at magtaas ng pananambitan para sa amin, upang ang aming mga mata ay dumaloy ng luha, at ang aming mga talukap-mata ay bumukal ng tubig.
יח כִּ֣י ק֥וֹל נְהִ֛י נִשְׁמַ֥ע מִצִּיּ֖וֹן אֵ֣יךְ שֻׁדָּ֑דְנוּ בֹּ֤שְׁנֽוּ מְאֹד֙ כִּֽי־עָזַ֣בְנוּ אָ֔רֶץ כִּ֥י הִשְׁלִ֖יכוּ מִשְׁכְּנוֹתֵֽינוּ׃ (ס)
18 Sapagkat isang tinig ng pananambitan ang naririnig mula sa Zion: “Ano't kami'y nawasak! Lubha kaming napahiya, sapagkat iniwan namin ang lupain, sapagkat itinapon kami palabas ng aming mga tirahan.”
יט כִּֽי־שְׁמַ֤עְנָה נָשִׁים֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה וְתִקַּ֥ח אָזְנְכֶ֖ם דְּבַר־פִּ֑יו וְלַמֵּ֤דְנָה בְנֽוֹתֵיכֶם֙ נֶ֔הִי וְאִשָּׁ֥ה רְעוּתָ֖הּ קִינָֽה׃
19 Sapagkat pakinggan ninyo, mga babae, ang salita ng Walang-Hanggan, at tanggapin ng inyong tainga ang salita ng Kanyang bibig; at turuan ninyo ang inyong mga anak na babae ng pananambitan, at ang bawat babae ay turuan ang kanyang kapwa ng panaghoy.
כ כִּֽי־עָ֤לָה מָ֙וֶת֙ בְּחַלּוֹנֵ֔ינוּ בָּ֖א בְּאַרְמְנוֹתֵ֑ינוּ לְהַכְרִ֤ית עוֹלָל֙ מִח֔וּץ בַּחוּרִ֖ים מֵרְחֹבֽוֹת׃
20 Sapagkat umakyat ang kamatayan sa aming mga bintana, pumasok ito sa aming mga palasyo, upang lipulin ang mga bata mula sa lansangan at ang mga binata mula sa mga liwasan.
כא דַּבֵּ֗ר כֹּ֚ה נְאֻם־יְהוָ֔ה וְנָֽפְלָה֙ נִבְלַ֣ת הָֽאָדָ֔ם כְּדֹ֖מֶן עַל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֑ה וּכְעָמִ֛יר מֵאַחֲרֵ֥י הַקֹּצֵ֖ר וְאֵ֥ין מְאַסֵּֽף׃ (ס)
21 Sabihin mo: Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Ang mga bangkay ng tao ay babagsak na parang dumi sa ibabaw ng parang, at parang bigkis ng uhay na naiwan sa likuran ng manggagapas, na walang nagtitipon.
כב כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַל־יִתְהַלֵּ֤ל חָכָם֙ בְּחָכְמָת֔וֹ וְאַל־יִתְהַלֵּ֥ל הַגִּבּ֖וֹר בִּגְבֽוּרָת֑וֹ אַל־יִתְהַלֵּ֥ל עָשִׁ֖יר בְּעָשְׁרֽוֹ׃
22 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Huwag magmapuri ang marunong sa kanyang karunungan, at huwag magmapuri ang malakas sa kanyang lakas; huwag magmapuri ang mayaman sa kanyang kayamanan.
כג כִּ֣י אִם־בְּזֹ֞את יִתְהַלֵּ֣ל הַמִּתְהַלֵּ֗ל הַשְׂכֵּל֮ וְיָדֹ֣עַ אוֹתִי֒ כִּ֚י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה עֹ֥שֶׂה חֶ֛סֶד מִשְׁפָּ֥ט וּצְדָקָ֖ה בָּאָ֑רֶץ כִּֽי־בְאֵ֥לֶּה חָפַ֖צְתִּי נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
23 Kundi ito ang dapat ipagmapuri ng nagmamapuri: na siya'y may pang-unawa at Ako'y kanyang kinikilala, na Ako ang Walang-Hanggan na gumagawa ng kagandahang-loob, katarungan, at katuwiran sa lupa; sapagkat sa mga bagay na ito Ako nalulugod, sabi ng Walang-Hanggan.
כד הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה וּפָ֣קַדְתִּ֔י עַל־כָּל־מ֖וּל בְּעָרְלָֽה׃
24 Narito, dumarating ang mga araw, sabi ng Walang-Hanggan, na parurusahan Ko ang lahat ng tuli na nasa kanilang di-pagkatuli:
כה עַל־מִצְרַ֣יִם וְעַל־יְהוּדָ֗ה וְעַל־אֱד֞וֹם וְעַל־בְּנֵ֤י עַמּוֹן֙ וְעַל־מוֹאָ֔ב וְעַל֙ כָּל־קְצוּצֵ֣י פֵאָ֔ה הַיֹּשְׁבִ֖ים בַּמִּדְבָּ֑ר כִּ֤י כָל־הַגּוֹיִם֙ עֲרֵלִ֔ים וְכָל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל עַרְלֵי־לֵֽב׃ (ס)
25 Sa Egipto, sa Juda, sa Edom, sa mga Ammonita, sa Moab, at sa lahat ng nasa malalayong dulo na naninirahan sa ilang; sapagkat ang lahat ng bansa ay di-tuli, at ang buong sambahayan ng Israel ay di-tuli ang puso.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata