Jeremias 17

Kabanata 17

א חַטַּ֣את יְהוּדָ֗ה כְּתוּבָ֛ה בְּעֵ֥ט בַּרְזֶ֖ל בְּצִפֹּ֣רֶן שָׁמִ֑יר חֲרוּשָׁה֙ עַל־ל֣וּחַ לִבָּ֔ם וּלְקַרְנ֖וֹת מִזְבְּחוֹתֵיכֶֽם׃
1 Ang kasalanan ng Juda ay nakasulat sa pamamagitan ng panulat na bakal, sa dulong matigas na parang diyamante; nakaukit ito sa tapyas ng kanilang puso at sa mga sungay ng inyong mga altar.
ב כִּזְכֹּ֤ר בְּנֵיהֶם֙ מִזְבְּחוֹתָ֔ם וַאֲשֵׁרֵיהֶ֖ם עַל־עֵ֣ץ רַֽעֲנָ֑ן עַ֖ל גְּבָע֥וֹת הַגְּבֹהֽוֹת׃
2 Gaya ng pag-alaala nila sa kanilang mga anak, gayon nila inaalaala ang kanilang mga altar at ang kanilang mga Ashera sa tabi ng luntiang punungkahoy, sa matataas na burol.
ג הֲרָרִי֙ בַּשָּׂדֶ֔ה חֵילְךָ֥ כָל־אוֹצְרוֹתֶ֖יךָ לָבַ֣ז אֶתֵּ֑ן בָּמֹתֶ֕יךָ בְּחַטָּ֖את בְּכָל־גְּבוּלֶֽיךָ׃
3 Ikaw na naninirahan sa bundok na napapaligiran ng parang, ang iyong kayamanan at ang lahat ng iyong mga yaman ay ibibigay Ko bilang samsam, pati ang iyong matataas na dako na itinayo sa kasalanan sa lahat ng iyong nasasakupan.
ד וְשָׁמַטְתָּ֗ה וּבְךָ֙ מִנַּחֲלָֽתְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣תִּי לָ֔ךְ וְהַעֲבַדְתִּ֙יךָ֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ בָּאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יָדָ֑עְתָּ כִּֽי־אֵ֛שׁ קְדַחְתֶּ֥ם בְּאַפִּ֖י עַד־עוֹלָ֥ם תּוּקָֽד׃ (ס)
4 At ikaw mismo ay mapipilitang bitawan ang iyong mana na ibinigay Ko sa iyo; at paglilingkurin Kita sa iyong mga kaaway sa lupaing hindi mo nakikilala; sapagkat nagpaningas kayo ng apoy sa Aking galit, na magliliyab magpakailanman.
ה כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אָר֤וּר הַגֶּ֙בֶר֙ אֲשֶׁ֣ר יִבְטַ֣ח בָּֽאָדָ֔ם וְשָׂ֥ם בָּשָׂ֖ר זְרֹע֑וֹ וּמִן־יְהוָ֖ה יָס֥וּר לִבּֽוֹ׃
5 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Isinumpa ang taong nagtitiwala sa tao at ginagawang lakas niya ang laman, at ang puso niya ay lumalayo sa Walang-Hanggan.
ו וְהָיָה֙ כְּעַרְעָ֣ר בָּֽעֲרָבָ֔ה וְלֹ֥א יִרְאֶ֖ה כִּי־יָב֣וֹא ט֑וֹב וְשָׁכַ֤ן חֲרֵרִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אֶ֥רֶץ מְלֵחָ֖ה וְלֹ֥א תֵשֵֽׁב׃ (ס)
6 Siya ay magiging gaya ng nag-iisang punungkahoy sa kaparangan, at hindi niya makikita kapag dumating ang mabuti; maninirahan siya sa mga tigang na dako sa ilang, sa lupaing maalat na hindi tinatahanan.
ז בָּר֣וּךְ הַגֶּ֔בֶר אֲשֶׁ֥ר יִבְטַ֖ח בַּֽיהוָ֑ה וְהָיָ֥ה יְהוָ֖ה מִבְטַחֽוֹ׃
7 Pinagpala ang taong nagtitiwala sa Walang-Hanggan, at ang Walang-Hanggan ang kanyang sandigan.
ח וְהָיָ֞ה כְּעֵ֣ץ ׀ שָׁת֣וּל עַל־מַ֗יִם וְעַל־יוּבַל֙ יְשַׁלַּ֣ח שָֽׁרָשָׁ֔יו וְלֹ֤א ירא [יִרְאֶה֙] כִּֽי־יָבֹ֣א חֹ֔ם וְהָיָ֥ה עָלֵ֖הוּ רַֽעֲנָ֑ן וּבִשְׁנַ֤ת בַּצֹּ֙רֶת֙ לֹ֣א יִדְאָ֔ג וְלֹ֥א יָמִ֖ישׁ מֵעֲשׂ֥וֹת פֶּֽרִי׃
8 Siya ay magiging gaya ng punungkahoy na nakatanim sa tabi ng tubig, na ipinapalaganap ang mga ugat nito sa tabi ng batis; hindi nito mararamdaman kapag dumating ang init, at mananatiling luntian ang mga dahon nito; sa taon ng tagtuyot ay hindi ito mababahala, at hindi ito titigil sa pamumunga.
ט עָקֹ֥ב הַלֵּ֛ב מִכֹּ֖ל וְאָנֻ֣שׁ ה֑וּא מִ֖י יֵדָעֶֽנּוּ׃
9 Ang puso ay higit na mapanlinlang kaysa sa lahat ng bagay, at ito ay may malubhang sakit; sino ang makaaalam nito?
י אֲנִ֧י יְהוָ֛ה חֹקֵ֥ר לֵ֖ב בֹּחֵ֣ן כְּלָי֑וֹת וְלָתֵ֤ת לְאִישׁ֙ כדרכו [כִּדְרָכָ֔יו] כִּפְרִ֖י מַעֲלָלָֽיו׃ (ס)
10 Ako, ang Walang-Hanggan, ang sumisiyasat ng puso at sumusubok ng mga bato ng kalooban, upang gantihan ang bawat tao ayon sa kanyang mga lakad, ayon sa bunga ng kanyang mga gawa.
יא קֹרֵ֤א דָגַר֙ וְלֹ֣א יָלָ֔ד עֹ֥שֶׂה עֹ֖שֶׁר וְלֹ֣א בְמִשְׁפָּ֑ט בַּחֲצִ֤י ימו [יָמָיו֙] יַעַזְבֶ֔נּוּ וּבְאַחֲרִית֖וֹ יִהְיֶ֥ה נָבָֽל׃
11 Gaya ng ibong perdis na tumatawag at nagtitipon ng mga sisiw na hindi niya napisa, gayon ang taong nagtitipon ng kayamanan nang hindi makatarungan: sa kalagitnaan ng kanyang mga araw ay iiwan niya ito, at sa kanyang wakas ay ituturing siyang masama.
יב כִּסֵּ֣א כָב֔וֹד מָר֖וֹם מֵֽרִאשׁ֑וֹן מְק֖וֹם מִקְדָּשֵֽׁנוּ׃
12 Trono ng kaluwalhatian, na nasa kaitaasan mula pa noong pasimula, ang dako ng aming santuwaryo!
יג מִקְוֵ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ יְהוָ֔ה כָּל־עֹזְבֶ֖יךָ יֵבֹ֑שׁוּ יסורי [וְסוּרַי֙] בָּאָ֣רֶץ יִכָּתֵ֔בוּ כִּ֥י עָזְב֛וּ מְק֥וֹר מַֽיִם־חַיִּ֖ים אֶת־יְהוָֽה׃ (ס)
13 O Walang-Hanggan, pag-asa ng Israel! Mapapahiya ang lahat ng tumatalikod sa Iyo; ang mga lumalayo sa akin ay isusulat sa lupa, sapagkat tinalikuran nila ang Walang-Hanggan, ang bukal ng tubig na buhay.
יד רְפָאֵ֤נִי יְהוָה֙ וְאֵ֣רָפֵ֔א הוֹשִׁיעֵ֖נִי וְאִוָּשֵׁ֑עָה כִּ֥י תְהִלָּתִ֖י אָֽתָּה׃
14 Pagalingin Mo ako, O Walang-Hanggan, at ako ay gagaling; iligtas Mo ako, at ako ay maliligtas; sapagkat Ikaw ang aking ipinagmamapuri.
טו הִנֵּה־הֵ֕מָּה אֹמְרִ֖ים אֵלָ֑י אַיֵּ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה יָ֥בוֹא נָֽא׃
15 Narito, sinasabi nila sa akin: “Nasaan ang salita ng Walang-Hanggan? Dumating na nawa ito!”
טז וַאֲנִ֞י לֹא־אַ֣צְתִּי ׀ מֵרֹעֶ֣ה אַחֲרֶ֗יךָ וְי֥וֹם אָנ֛וּשׁ לֹ֥א הִתְאַוֵּ֖יתִי אַתָּ֣ה יָדָ֑עְתָּ מוֹצָ֣א שְׂפָתַ֔י נֹ֥כַח פָּנֶ֖יךָ הָיָֽה׃
16 Ngunit ako ay hindi nagmadaling tumigil sa pagiging pastol na sumusunod sa Iyo, at hindi ko ninasa ang araw ng kapighatian; nalalaman Mo ito: ang lumabas sa aking mga labi ay nasa harap ng Iyong mukha.
יז אַל־תִּֽהְיֵה־לִ֖י לִמְחִתָּ֑ה מַֽחֲסִי־אַ֖תָּה בְּי֥וֹם רָעָֽה׃
17 Huwag Kang maging sanhi ng aking pagkasira; Ikaw ang aking kanlungan sa araw ng kapahamakan.
יח יֵבֹ֤שׁוּ רֹדְפַי֙ וְאַל־אֵבֹ֣שָׁה אָ֔נִי יֵחַ֣תּוּ הֵ֔מָּה וְאַל־אֵחַ֖תָּה אָ֑נִי הָבִ֤יא עֲלֵיהֶם֙ י֣וֹם רָעָ֔ה וּמִשְׁנֶ֥ה שִׁבָּר֖וֹן שָׁבְרֵֽם׃ (ס)
18 Mapahiya nawa ang mga umuusig sa akin, ngunit huwag nawa akong mapahiya; masindak nawa sila, ngunit huwag nawa akong masindak; dalhin Mo sa kanila ang araw ng kapahamakan, at wasakin Mo sila ng ibayong pagkawasak.
יט כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י הָלֹ֤ךְ וְעָֽמַדְתָּ֙ בְּשַׁ֣עַר בְּנֵֽי־עם [הָעָ֔ם] אֲשֶׁ֨ר יָבֹ֤אוּ בוֹ֙ מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַאֲשֶׁ֖ר יֵ֣צְאוּ ב֑וֹ וּבְכֹ֖ל שַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִָֽם׃
19 Ganito ang sabi sa akin ng Walang-Hanggan: Humayo ka at tumayo sa pintuang-bayan ng mga tao, na dinaraanan ng mga hari ng Juda sa kanilang pagpasok at paglabas, at sa lahat ng pintuang-bayan ng Jerusalem.
כ וְאָמַרְתָּ֣ אֲ֠לֵיהֶם שִׁמְע֨וּ דְבַר־יְהוָ֜ה מַלְכֵ֤י יְהוּדָה֙ וְכָל־יְהוּדָ֔ה וְכֹ֖ל יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם הַבָּאִ֖ים בַּשְּׁעָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה׃ (ס)
20 At sabihin mo sa kanila: Pakinggan ninyo ang salita ng Walang-Hanggan, kayong mga hari ng Juda, at ang buong Juda, at ang lahat ng naninirahan sa Jerusalem na pumapasok sa mga pintuang-bayang ito.
כא כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִשָּׁמְר֖וּ בְּנַפְשֽׁוֹתֵיכֶ֑ם וְאַל־תִּשְׂא֤וּ מַשָּׂא֙ בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וַהֲבֵאתֶ֖ם בְּשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִָֽם׃
21 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Mag-ingat kayo alang-alang sa inyong mga buhay, at huwag kayong magpasan ng anumang dalahin sa araw ng Sabbath, ni ipasok ito sa mga pintuang-bayan ng Jerusalem.
כב וְלֹא־תוֹצִ֨יאוּ מַשָּׂ֤א מִבָּֽתֵּיכֶם֙ בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וְכָל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַֽעֲשׂ֑וּ וְקִדַּשְׁתֶּם֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת כַּאֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי אֶת־אֲבוֹתֵיכֶֽם׃
22 At huwag kayong maglabas ng anumang dalahin mula sa inyong mga bahay sa araw ng Sabbath, at huwag kayong gumawa ng anumang gawain; kundi pakabanalin ninyo ang araw ng Sabbath, gaya ng iniutos Ko sa inyong mga ninuno.
כג וְלֹ֣א שָֽׁמְע֔וּ וְלֹ֥א הִטּ֖וּ אֶת־אָזְנָ֑ם וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם לְבִלְתִּ֣י שומע [שְׁמ֔וֹעַ] וּלְבִלְתִּ֖י קַ֥חַת מוּסָֽר׃
23 Ngunit hindi sila nakinig, ni ikiniling man ang kanilang tainga; sa halip ay pinatigas nila ang kanilang leeg upang hindi makinig at upang hindi tumanggap ng pagtutuwid.
כד וְ֠הָיָה אִם־שָׁמֹ֨עַ תִּשְׁמְע֤וּן אֵלַי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לְבִלְתִּ֣י ׀ הָבִ֣יא מַשָּׂ֗א בְּשַׁעֲרֵ֛י הָעִ֥יר הַזֹּ֖את בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וּלְקַדֵּשׁ֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת לְבִלְתִּ֥י עֲשֽׂוֹת־בה [בּ֖וֹ] כָּל־מְלָאכָֽה׃
24 At mangyayari, kung tunay kayong makikinig sa Akin, sabi ng Walang-Hanggan, na hindi magpapasok ng anumang dalahin sa mga pintuang-bayan ng lungsod na ito sa araw ng Sabbath, kundi pakakabanalin ang araw ng Sabbath, na hindi gagawa ng anumang gawain dito,
כה וּבָ֣אוּ בְשַׁעֲרֵ֣י הָעִ֣יר הַזֹּ֡את מְלָכִ֣ים ׀ וְשָׂרִ֡ים יֹשְׁבִים֩ עַל־כִּסֵּ֨א דָוִ֜ד רֹכְבִ֣ים ׀ בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֗ים הֵ֚מָּה וְשָׂ֣רֵיהֶ֔ם אִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וְיָשְׁבָ֥ה הָֽעִיר־הַזֹּ֖את לְעוֹלָֽם׃
25 saka papasok sa mga pintuang-bayan ng lungsod na ito ang mga hari at mga pinuno na nakaupo sa trono ni David, na nakasakay sa mga karwahe at sa mga kabayo, sila at ang kanilang mga pinuno, ang mga lalaki ng Juda at ang mga naninirahan sa Jerusalem; at ang lungsod na ito ay tatahanan magpakailanman.
כו וּבָ֣אוּ מֵעָרֵֽי־יְ֠הוּדָה וּמִסְּבִיב֨וֹת יְרוּשָׁלִַ֜ם וּמֵאֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֗ן וּמִן־הַשְּׁפֵלָ֤ה וּמִן־הָהָר֙ וּמִן־הַנֶּ֔גֶב מְבִאִ֛ים עוֹלָ֥ה וְזֶ֖בַח וּמִנְחָ֣ה וּלְבוֹנָ֑ה וּמְבִאֵ֥י תוֹדָ֖ה בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
26 At darating sila mula sa mga lungsod ng Juda, mula sa mga paligid ng Jerusalem, mula sa lupain ng Benjamin, mula sa kapatagan, mula sa kabundukan, at mula sa Negeb, na nagdadala ng mga handog na susunugin, mga hain, mga handog na harina, at kamanyang, at nagdadala ng mga handog ng pasasalamat sa bahay ng Walang-Hanggan.
כז וְאִם־לֹ֨א תִשְׁמְע֜וּ אֵלַ֗י לְקַדֵּשׁ֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וּלְבִלְתִּ֣י ׀ שְׂאֵ֣ת מַשָּׂ֗א וּבֹ֛א בְּשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִַ֖ם בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְהִצַּ֧תִּי אֵ֣שׁ בִּשְׁעָרֶ֗יהָ וְאָֽכְלָ֛ה אַרְמְנ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה׃ (פ)
27 Ngunit kung hindi kayo makikinig sa Akin na pakabanalin ang araw ng Sabbath, at huwag magpasan ng anumang dalahin at pumasok sa mga pintuang-bayan ng Jerusalem sa araw ng Sabbath, ay magpapaningas Ako ng apoy sa kanyang mga pintuang-bayan, at lalamunin nito ang mga palasyo ng Jerusalem, at hindi ito mapapatay.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata