Jeremias 20

Kabanata 20

א וַיִּשְׁמַ֤ע פַּשְׁחוּר֙ בֶּן־אִמֵּ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְהֽוּא־פָקִ֥יד נָגִ֖יד בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה אֶֽת־יִרְמְיָ֔הוּ נִבָּ֖א אֶת־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה׃
1 Narinig ni Pashur na anak ni Imer, ang saserdote, na siyang pinunong tagapamahala sa bahay ng Walang-Hanggan, si Jeremias na nagpapahayag ng propesiya tungkol sa mga bagay na ito.
ב וַיַּכֶּ֣ה פַשְׁח֔וּר אֵ֖ת יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֑יא וַיִּתֵּ֨ן אֹת֜וֹ עַל־הַמַּהְפֶּ֗כֶת אֲשֶׁ֨ר בְּשַׁ֤עַר בִּנְיָמִן֙ הָֽעֶלְי֔וֹן אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֥ית יְהוָֽה׃
2 Hinampas ni Pashur si propeta Jeremias, at ipinasok siya sa bilangguang nasa itaas na Pintuan ng Benjamin, na nasa bahay ng Walang-Hanggan.
ג וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיֹּצֵ֥א פַשְׁח֛וּר אֶֽת־יִרְמְיָ֖הוּ מִן־הַמַּהְפָּ֑כֶת וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו יִרְמְיָ֗הוּ לֹ֤א פַשְׁחוּר֙ קָרָ֤א יְהוָה֙ שְׁמֶ֔ךָ כִּ֖י אִם־מָג֥וֹר מִסָּבִֽיב׃ (פ)
3 Kinabukasan, inilabas ni Pashur si Jeremias mula sa pangawan. Sinabi sa kanya ni Jeremias: “Hindi Pashur ang ipinangalan sa iyo ng Walang-Hanggan, kundi ‘Takot sa Palibot’.”
ד כִּ֣י כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה הִנְנִי֩ נֹתֶנְךָ֨ לְמָג֜וֹר לְךָ֣ וּלְכָל־אֹהֲבֶ֗יךָ וְנָֽפְל֛וּ בְּחֶ֥רֶב אֹיְבֵיהֶ֖ם וְעֵינֶ֣יךָ רֹא֑וֹת וְאֶת־כָּל־יְהוּדָ֗ה אֶתֵּן֙ בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל וְהִגְלָ֥ם בָּבֶ֖לָה וְהִכָּ֥ם בֶּחָֽרֶב׃
4 Sapagkat ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Narito, gagawin kitang sanhi ng takot sa iyong sarili at sa lahat ng iyong mga kaibigan. Mabubuwal sila sa tabak ng kanilang mga kaaway, at makikita ito ng iyong mga mata. Ibibigay ko ang buong Juda sa kamay ng hari ng Babilonia; dadalhin niya sila bilang mga bihag sa Babilonia, at papatayin niya sila sa tabak.
ה וְנָתַתִּ֗י אֶת־כָּל־חֹ֙סֶן֙ הָעִ֣יר הַזֹּ֔את וְאֶת־כָּל־יְגִיעָ֖הּ וְאֶת־כָּל־יְקָרָ֑הּ וְאֵ֨ת כָּל־אוֹצְר֜וֹת מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֶתֵּן֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְזָזוּם֙ וּלְקָח֔וּם וֶהֱבִיא֖וּם בָּבֶֽלָה׃
5 Ibibigay ko ang lahat ng kayamanan ng lungsod na ito, ang lahat ng pinaghirapan nito, at ang lahat ng mahahalagang bagay nito; at ang lahat ng kabang-yaman ng mga hari ng Juda ay ibibigay ko sa kamay ng kanilang mga kaaway. Sasamsamin nila ang mga ito, kukunin, at dadalhin sa Babilonia.
ו וְאַתָּ֣ה פַשְׁח֗וּר וְכֹל֙ יֹשְׁבֵ֣י בֵיתֶ֔ךָ תֵּלְכ֖וּ בַּשֶּׁ֑בִי וּבָבֶ֣ל תָּב֗וֹא וְשָׁ֤ם תָּמוּת֙ וְשָׁ֣ם תִּקָּבֵ֔ר אַתָּה֙ וְכָל־אֹ֣הֲבֶ֔יךָ אֲשֶׁר־נִבֵּ֥אתָ לָהֶ֖ם בַּשָּֽׁקֶר׃ (ס)
6 At ikaw, Pashur, at ang lahat ng naninirahan sa iyong bahay ay dadalhing bihag. Sa Babilonia ka darating, doon ka mamamatay, at doon ka ililibing, ikaw at ang lahat ng iyong mga kaibigan na pinagpahayagan mo ng huwad na propesiya.”
ז פִּתִּיתַ֤נִי יְהוָה֙ וָֽאֶפָּ֔ת חֲזַקְתַּ֖נִי וַתּוּכָ֑ל הָיִ֤יתִי לִשְׂחוֹק֙ כָּל־הַיּ֔וֹם כֻּלֹּ֖ה לֹעֵ֥ג לִֽי׃
7 Hinikayat mo ako, O Walang-Hanggan, at ako'y nahikayat; pinilit mo ako at ikaw ay nanaig. Naging katatawanan ako buong araw; ang lahat ay nanlilibak sa akin.
ח כִּֽי־מִדֵּ֤י אֲדַבֵּר֙ אֶזְעָ֔ק חָמָ֥ס וָשֹׁ֖ד אֶקְרָ֑א כִּֽי־הָיָ֨ה דְבַר־יְהוָ֥ה לִ֛י לְחֶרְפָּ֥ה וּלְקֶ֖לֶס כָּל־הַיּֽוֹם׃
8 Sapagkat tuwing ako'y nagsasalita, ako'y sumisigaw; “Karahasan at pagwasak!” ang aking ipinahahayag. Sapagkat ang salita ng Walang-Hanggan ay naging dahilan ng pag-alipusta at panunuya sa akin buong araw.
ט וְאָמַרְתִּ֣י לֹֽא־אֶזְכְּרֶ֗נּוּ וְלֹֽא־אֲדַבֵּ֥ר עוֹד֙ בִּשְׁמ֔וֹ וְהָיָ֤ה בְלִבִּי֙ כְּאֵ֣שׁ בֹּעֶ֔רֶת עָצֻ֖ר בְּעַצְמֹתָ֑י וְנִלְאֵ֥יתִי כַּֽלְכֵ֖ל וְלֹ֥א אוּכָֽל׃
9 Kapag sinasabi ko: “Hindi ko na siya babanggitin, at hindi na ako magsasalita pa sa kanyang pangalan,” ito ay nagiging parang nag-aalab na apoy sa aking puso, nakakulong sa aking mga buto; napapagod ako sa pagpipigil nito, at hindi ko kaya.
י כִּ֣י שָׁמַ֜עְתִּי דִּבַּ֣ת רַבִּים֮ מָג֣וֹר מִסָּבִיב֒ הַגִּ֙ידוּ֙ וְנַגִּידֶ֔נּוּ כֹּ֚ל אֱנ֣וֹשׁ שְׁלוֹמִ֔י שֹׁמְרֵ֖י צַלְעִ֑י אוּלַ֤י יְפֻתֶּה֙ וְנ֣וּכְלָה ל֔וֹ וְנִקְחָ֥ה נִקְמָתֵ֖נוּ מִמֶּֽנּוּ׃
10 Sapagkat narinig ko ang paninirang-puri ng marami na nagtitipon sa palibot: “Magsumbong kayo laban sa kanya, at isusumbong natin siya!” Ang lahat ng itinuturing kong mga kaibigan ay nag-aabang sa aking pagkatisod: “Baka sakaling mahikayat siya, at madaig natin siya, at makapaghiganti tayo sa kanya.”
יא וַֽיהוָ֤ה אוֹתִי֙ כְּגִבּ֣וֹר עָרִ֔יץ עַל־כֵּ֛ן רֹדְפַ֥י יִכָּשְׁל֖וּ וְלֹ֣א יֻכָ֑לוּ בֹּ֤שׁוּ מְאֹד֙ כִּֽי־לֹ֣א הִשְׂכִּ֔ילוּ כְּלִמַּ֥ת עוֹלָ֖ם לֹ֥א תִשָּׁכֵֽחַ׃
11 Ngunit ang Walang-Hanggan ay kasama ko na gaya ng isang makapangyarihang mandirigma; kaya't ang mga umuusig sa akin ay matitisod at hindi mananaig. Lubha silang mapapahiya sapagkat hindi sila nagtagumpay; isang kahihiyang hindi kailanman malilimutan.
יב וַיהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ בֹּחֵ֣ן צַדִּ֔יק רֹאֶ֥ה כְלָי֖וֹת וָלֵ֑ב אֶרְאֶ֤ה נִקְמָֽתְךָ֙ מֵהֶ֔ם כִּ֥י אֵלֶ֖יךָ גִּלִּ֥יתִי אֶת־רִיבִֽי׃ (ס)
12 Ngunit ikaw, Walang-Hanggan ng mga Hukbo, na sumusubok sa matuwid at nakakikita ng kalooban at ng puso: makita ko nawa ang iyong paghihiganti sa kanila, sapagkat sa iyo ko inihayag ang aking usapin.
יג שִׁ֚ירוּ לַֽיהוָ֔ה הַֽלְל֖וּ אֶת־יְהוָ֑ה כִּ֥י הִצִּ֛יל אֶת־נֶ֥פֶשׁ אֶבְי֖וֹן מִיַּ֥ד מְרֵעִֽים׃ (ס)
13 Umawit kayo sa Walang-Hanggan, purihin ninyo ang Walang-Hanggan! Sapagkat iniligtas niya ang buhay ng dukha mula sa kamay ng masasama.
יד אָר֣וּר הַיּ֔וֹם אֲשֶׁ֥ר יֻלַּ֖דְתִּי בּ֑וֹ י֛וֹם אֲשֶׁר־יְלָדַ֥תְנִי אִמִּ֖י אַל־יְהִ֥י בָרֽוּךְ׃
14 Sumpain ang araw na ako'y isinilang; ang araw na ako'y iniluwal ng aking ina, huwag nawa itong pagpalain.
טו אָר֣וּר הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֨ר בִּשַּׂ֤ר אֶת־אָבִי֙ לֵאמֹ֔ר יֻֽלַּד־לְךָ֖ בֵּ֣ן זָכָ֑ר שַׂמֵּ֖חַ שִׂמֳּחָֽהוּ׃
15 Sumpain ang taong nagdala ng balita sa aking ama, na nagsabi: “Isinilang sa iyo ang isang anak na lalaki!” at labis siyang pinasaya nito.
טז וְהָיָה֙ הָאִ֣ישׁ הַה֔וּא כֶּֽעָרִ֛ים אֲשֶׁר־הָפַ֥ךְ יְהוָ֖ה וְלֹ֣א נִחָ֑ם וְשָׁמַ֤ע זְעָקָה֙ בַּבֹּ֔קֶר וּתְרוּעָ֖ה בְּעֵ֥ת צָהֳרָֽיִם׃
16 Maging gaya nawa ang taong iyon ng mga lungsod na ginunaw ng Walang-Hanggan nang hindi nagbabago ng kanyang pasya; makarinig nawa siya ng sigaw sa umaga at ng hiyaw ng pananaghoy sa katanghaliang-tapat.
יז אֲשֶׁ֥ר לֹא־מוֹתְתַ֖נִי מֵרָ֑חֶם וַתְּהִי־לִ֤י אִמִּי֙ קִבְרִ֔י וְרַחְמָ֖הֿ הֲרַ֥ת עוֹלָֽם׃
17 Sapagkat hindi niya ako pinatay sa sinapupunan pa lamang, upang ang aking ina sana ang naging aking libingan, at ang kanyang sinapupunan ay nagdadalang-tao magpakailanman.
יח לָ֤מָּה זֶּה֙ מֵרֶ֣חֶם יָצָ֔אתִי לִרְא֥וֹת עָמָ֖ל וְיָג֑וֹן וַיִּכְל֥וּ בְּבֹ֖שֶׁת יָמָֽי׃ (פ)
18 Bakit pa ako lumabas mula sa sinapupunan, upang makakita lamang ng pagdurusa at pighati, at upang matapos ang aking mga araw sa kahihiyan?
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata