Jeremias 3

Kabanata 3

א לֵאמֹ֡ר הֵ֣ן יְשַׁלַּ֣ח אִ֣ישׁ אֶת־אִשְׁתּוֹ֩ וְהָלְכָ֨ה מֵאִתּ֜וֹ וְהָיְתָ֣ה לְאִישׁ־אַחֵ֗ר הֲיָשׁ֤וּב אֵלֶ֙יהָ֙ ע֔וֹד הֲל֛וֹא חָנ֥וֹף תֶּחֱנַ֖ף הָאָ֣רֶץ הַהִ֑יא וְאַ֗תְּ זָנִית֙ רֵעִ֣ים רַבִּ֔ים וְשׁ֥וֹב אֵלַ֖י נְאֻם־יְהֹוָֽה׃
1 na nagsasabi: Kung hiwalayan ng isang lalaki ang kanyang asawa, at umalis ang babae sa kanya at naging asawa ng ibang lalaki, babalikan pa ba niya ang babaeng iyon? Hindi ba lubhang madudungisan ang lupaing iyon? Ngunit ikaw ay nakiapid sa maraming mangingibig; gayunman, manumbalik ka sa Akin, sabi ng Walang-Hanggan.
ב שְׂאִֽי־עֵינַ֨יִךְ עַל־שְׁפָיִ֜ם וּרְאִ֗י אֵיפֹה֙ לֹ֣א שגלת [שֻׁכַּ֔בְתְּ] עַל־דְּרָכִים֙ יָשַׁ֣בְתְּ לָהֶ֔ם כַּעֲרָבִ֖י בַּמִּדְבָּ֑ר וַתַּחֲנִ֣יפִי אֶ֔רֶץ בִּזְנוּתַ֖יִךְ וּבְרָעָתֵֽךְ׃
2 Itingin mo ang iyong mga mata sa matataas na burol at tingnan mo: saan ka hindi sinipingan? Sa tabi ng mga daan ay umupo ka at naghintay sa kanila, gaya ng isang Arabe sa ilang; at dinungisan mo ang lupain sa iyong mga pakikiapid at sa iyong kasamaan.
ג וַיִּמָּנְע֣וּ רְבִבִ֔ים וּמַלְק֖וֹשׁ ל֣וֹא הָיָ֑ה וּמֵ֨צַח אִשָּׁ֤ה זוֹנָה֙ הָ֣יָה לָ֔ךְ מֵאַ֖נְתְּ הִכָּלֵֽם׃
3 Kaya pinigil ang malalakas na ulan, at hindi dumating ang huling ulan; gayunma'y nagkaroon ka ng noo ng babaing nakikiapid, ayaw mong mahiya.
ד הֲל֣וֹא מֵעַ֔תָּה קראתי [קָרָ֥את] לִ֖י אָבִ֑י אַלּ֥וּף נְעֻרַ֖י אָֽתָּה׃
4 Hindi ba ngayon lamang ay tumawag ka sa Akin: “Ama ko, Ikaw ang pinuno ng aking kabataan”?
ה הֲיִנְטֹ֣ר לְעוֹלָ֔ם אִם־יִשְׁמֹ֖ר לָנֶ֑צַח הִנֵּ֥ה דברתי [דִבַּ֛רְתְּ] וַתַּעֲשִׂ֥י הָרָע֖וֹת וַתּוּכָֽל׃ (פ)
5 “Magtatanim ba Siya ng galit magpakailanman? Iingatan ba Niya ito hanggang sa wakas?” Narito, ganito ang sinabi mo, gayunma'y ginawa mo ang mga kasamaan, at nanaig ka.
ו וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י בִּימֵי֙ יֹאשִׁיָּ֣הוּ הַמֶּ֔לֶךְ הֲ‍ֽרָאִ֔יתָ אֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה מְשֻׁבָ֣ה יִשְׂרָאֵ֑ל הֹלְכָ֨ה הִ֜יא עַל־כָּל־הַ֣ר גָּבֹ֗הַּ וְאֶל־תַּ֛חַת כָּל־עֵ֥ץ רַעֲנָ֖ן וַתִּזְנִי־שָֽׁם׃
6 At sinabi ng Walang-Hanggan sa akin noong mga araw ni Haring Josias: “Nakita mo ba ang ginawa ng suwail na Israel? Pumunta siya sa bawat mataas na bundok at sa ilalim ng bawat mayabong na punongkahoy, at doon siya nakiapid.”
ז וָאֹמַ֗ר אַחֲרֵ֨י עֲשׂוֹתָ֧הּ אֶת־כָּל־אֵ֛לֶּה אֵלַ֥י תָּשׁ֖וּב וְלֹא־שָׁ֑בָה ותראה [וַתֵּ֛רֶא] בָּגוֹדָ֥ה אֲחוֹתָ֖הּ יְהוּדָֽה׃
7 At sinabi Ko: “Pagkatapos niyang gawin ang lahat ng ito, babalik siya sa Akin”; ngunit hindi siya bumalik. At nakita ito ng kanyang taksil na kapatid na babae, ang Juda.
ח וָאֵ֗רֶא כִּ֤י עַל־כָּל־אֹדוֹת֙ אֲשֶׁ֤ר נִֽאֲפָה֙ מְשֻׁבָ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל שִׁלַּחְתִּ֕יהָ וָאֶתֵּ֛ן אֶת־סֵ֥פֶר כְּרִיתֻתֶ֖יהָ אֵלֶ֑יהָ וְלֹ֨א יָֽרְאָ֜ה בֹּֽגֵדָ֤ה יְהוּדָה֙ אֲחוֹתָ֔הּ וַתֵּ֖לֶךְ וַתִּ֥זֶן גַּם־הִֽיא׃
8 At nakita Ko na, bagaman dahil sa lahat ng pangangalunya ng suwail na Israel ay pinaalis Ko siya at ibinigay Ko sa kanya ang kanyang kasulatan ng paghihiwalay, hindi pa rin natakot ang kanyang taksil na kapatid na babae, ang Juda; kundi umalis din siya at nakiapid.
ט וְהָיָה֙ מִקֹּ֣ל זְנוּתָ֔הּ וַתֶּחֱנַ֖ף אֶת־הָאָ֑רֶץ וַתִּנְאַ֥ף אֶת־הָאֶ֖בֶן וְאֶת־הָעֵֽץ׃
9 At nangyari na dahil itinuring niyang magaan ang kanyang pakikiapid, dinungisan niya ang lupain, at nangalunya siya sa bato at sa kahoy.
י וְגַם־בְּכָל־זֹ֗את לֹא־שָׁ֨בָה אֵלַ֜י בָּגוֹדָ֧ה אֲחוֹתָ֛הּ יְהוּדָ֖ה בְּכָל־לִבָּ֑הּ כִּ֥י אִם־בְּשֶׁ֖קֶר נְאֻם־יְהוָֽה׃ (פ)
10 Gayunma'y sa kabila ng lahat ng ito, hindi bumalik sa Akin nang buong puso ang kanyang taksil na kapatid na babae, ang Juda, kundi pakunwari lamang, sabi ng Walang-Hanggan.
יא וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י צִדְּקָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ מְשֻׁבָ֣ה יִשְׂרָאֵ֑ל מִבֹּגֵדָ֖ה יְהוּדָֽה׃
11 At sinabi ng Walang-Hanggan sa akin: “Ang suwail na Israel ay lumabas na mas matuwid kaysa sa taksil na Juda.”
יב הָלֹ֡ךְ וְקָֽרָאתָ֩ אֶת־הַדְּבָרִ֨ים הָאֵ֜לֶּה צָפ֗וֹנָה וְ֠אָמַרְתָּ שׁ֣וּבָה מְשֻׁבָ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לֽוֹא־אַפִּ֥יל פָּנַ֖י בָּכֶ֑ם כִּֽי־חָסִ֤יד אֲנִי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לֹ֥א אֶטּ֖וֹר לְעוֹלָֽם׃
12 Humayo ka at ipahayag mo ang mga salitang ito sa dakong hilaga, at sabihin mo: “Magbalik ka, suwail na Israel, sabi ng Walang-Hanggan; hindi Ko ibubuhos ang Aking galit sa inyo, sapagkat Ako ay mahabagin, sabi ng Walang-Hanggan; hindi Ako magtatanim ng galit magpakailanman.”
יג אַ֚ךְ דְּעִ֣י עֲוֺנֵ֔ךְ כִּ֛י בַּיהוָ֥ה אֱלֹהַ֖יִךְ פָּשָׁ֑עַתְּ וַתְּפַזְּרִ֨י אֶת־דְּרָכַ֜יִךְ לַזָּרִ֗ים תַּ֚חַת כָּל־עֵ֣ץ רַעֲנָ֔ן וּבְקוֹלִ֥י לֹא־שְׁמַעְתֶּ֖ם נְאֻם־יְהֹוָֽה׃
13 Kilalanin mo lamang ang iyong kasalanan, na ikaw ay naghimagsik laban sa Walang-Hanggan na iyong Diyos, at ikinalat mo ang iyong mga lakad sa mga dayuhan sa ilalim ng bawat mayabong na punongkahoy, at hindi kayo nakinig sa Aking tinig, sabi ng Walang-Hanggan.
יד שׁ֣וּבוּ בָנִ֤ים שׁוֹבָבִים֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּ֥י אָנֹכִ֖י בָּעַ֣לְתִּי בָכֶ֑ם וְלָקַחְתִּ֨י אֶתְכֶ֜ם אֶחָ֣ד מֵעִ֗יר וּשְׁנַ֙יִם֙ מִמִּשְׁפָּחָ֔ה וְהֵבֵאתִ֥י אֶתְכֶ֖ם צִיּֽוֹן׃
14 Magbalik kayo, mga suwail na anak, sabi ng Walang-Hanggan, sapagkat Ako ang naging asawa ninyo at may-ari sa inyo; at kukunin Ko kayo, isa mula sa isang lungsod at dalawa mula sa isang angkan, at dadalhin Ko kayo sa Zion.
טו וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֛ם רֹעִ֖ים כְּלִבִּ֑י וְרָע֥וּ אֶתְכֶ֖ם דֵּעָ֥ה וְהַשְׂכֵּֽיל׃
15 At bibigyan Ko kayo ng mga pastol na ayon sa Aking puso, at aakayin nila kayo nang may kaalaman at pang-unawa.
טז וְהָיָ֡ה כִּ֣י תִרְבּוּ֩ וּפְרִיתֶ֨ם בָּאָ֜רֶץ בַּיָּמִ֤ים הָהֵ֙מָּה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לֹא־יֹ֣אמְרוּ ע֗וֹד אֲרוֹן֙ בְּרִית־יְהוָ֔ה וְלֹ֥א יַעֲלֶ֖ה עַל־לֵ֑ב וְלֹ֤א יִזְכְּרוּ־בוֹ֙ וְלֹ֣א יִפְקֹ֔דוּ וְלֹ֥א יֵעָשֶׂ֖ה עֽוֹד׃
16 At mangyayari, kapag kayo ay dumami at lumago sa lupain, sa mga araw na iyon, sabi ng Walang-Hanggan, hindi na nila sasabihin: “Ang kaban ng tipan ng Walang-Hanggan”; ni papasok pa ito sa isip, ni aalalahanin nila ito, ni gugunitain, ni gagawin pa ito.
יז בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא יִקְרְא֤וּ לִירוּשָׁלִַ֙ם֙ כִּסֵּ֣א יְהוָ֔ה וְנִקְוּ֨וּ אֵלֶ֧יהָ כָֽל־הַגּוֹיִ֛ם לְשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה לִירוּשָׁלִָ֑ם וְלֹא־יֵלְכ֣וּ ע֔וֹד אַחֲרֵ֕י שְׁרִר֖וּת לִבָּ֥ם הָרָֽע׃ (ס)
17 Sa panahong iyon ay tatawagin nila ang Jerusalem na “Trono ng Walang-Hanggan”; at magtitipon doon ang lahat ng bansa alang-alang sa pangalan ng Walang-Hanggan, sa Jerusalem; at hindi na sila lalakad ayon sa katigasan ng kanilang masamang puso.
יח בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔מָּה יֵלְכ֥וּ בֵית־יְהוּדָ֖ה עַל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְיָבֹ֤אוּ יַחְדָּו֙ מֵאֶ֣רֶץ צָפ֔וֹן עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר הִנְחַ֖לְתִּי אֶת־אֲבוֹתֵיכֶֽם׃
18 Sa mga araw na iyon ay sasama ang sambahayan ng Juda sa sambahayan ng Israel, at sama-sama silang darating mula sa lupain sa hilaga patungo sa lupaing ibinigay Ko bilang mana sa inyong mga ninuno.
יט וְאָנֹכִ֣י אָמַ֗רְתִּי אֵ֚יךְ אֲשִׁיתֵ֣ךְ בַּבָּנִ֔ים וְאֶתֶּן־לָךְ֙ אֶ֣רֶץ חֶמְדָּ֔ה נַחֲלַ֥ת צְבִ֖י צִבְא֣וֹת גּוֹיִ֑ם וָאֹמַ֗ר אָבִי֙ תקראו־[תִּקְרְאִי־] לִ֔י וּמֵאַחֲרַ֖י לֹ֥א תשובו [תָשֽׁוּבִי׃]
19 At sinabi Ko: “Paano kita ilalagay sa gitna ng mga anak, at ibibigay sa iyo ang isang kanais-nais na lupain, ang pinakamarilag na mana sa lahat ng hukbo ng mga bansa!” At sinabi Ko: “Ama ko ang itatawag mo sa Akin, at hindi ka na tatalikod sa pagsunod sa Akin.”
כ אָכֵ֛ן בָּגְדָ֥ה אִשָּׁ֖ה מֵרֵעָ֑הּ כֵּ֣ן בְּגַדְתֶּ֥ם בִּ֛י בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל נְאֻם־יְהוָֽה׃
20 Tunay na kung paanong ang isang babae ay nagtaksil at iniwan ang kanyang asawa, gayon kayo nagtaksil sa Akin, O sambahayan ng Israel, sabi ng Walang-Hanggan.
כא ק֚וֹל עַל־שְׁפָיִ֣ים נִשְׁמָ֔ע בְּכִ֥י תַחֲנוּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י הֶעֱוּוּ֙ אֶת־דַּרְכָּ֔ם שָׁכְח֖וּ אֶת־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
21 Isang tinig ang naririnig sa matataas na burol, ang pag-iyak at pagsusumamo ng mga anak ni Israel; sapagkat binaluktot nila ang kanilang lakad, kinalimutan nila ang Walang-Hanggan na kanilang Diyos.
כב שׁ֚וּבוּ בָּנִ֣ים שׁוֹבָבִ֔ים אֶרְפָּ֖ה מְשׁוּבֹֽתֵיכֶ֑ם הִנְנוּ֙ אָתָ֣נוּ לָ֔ךְ כִּ֥י אַתָּ֖ה יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃
22 Magbalik kayo, mga suwail na anak, at pagagalingin Ko ang inyong pagtalikod. “Narito kami, lumalapit kami sa Iyo, sapagkat Ikaw ang Walang-Hanggan na aming Diyos.”
כג אָכֵ֥ן לַשֶּׁ֛קֶר מִגְּבָע֖וֹת הָמ֣וֹן הָרִ֑ים אָכֵן֙ בַּיהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ תְּשׁוּעַ֖ת יִשְׂרָאֵֽל׃
23 Tunay na kasinungalingan lamang ang nagmula sa mga burol at sa karamihan ng mga bundok; tunay na nasa Walang-Hanggan na aming Diyos ang kaligtasan ng Israel.
כד וְהַבֹּ֗שֶׁת אָֽכְלָ֛ה אֶת־יְגִ֥יעַ אֲבוֹתֵ֖ינוּ מִנְּעוּרֵ֑ינוּ אֶת־צֹאנָם֙ וְאֶת־בְּקָרָ֔ם אֶת־בְּנֵיהֶ֖ם וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶֽם׃
24 Ngunit nilamon ng kahiya-hiyang bagay ang pinaghirapan ng aming mga ninuno mula pa sa aming kabataan: ang kanilang mga kawan at ang kanilang mga baka, ang kanilang mga anak na lalaki at ang kanilang mga anak na babae.
כה נִשְׁכְּבָ֣ה בְּבָשְׁתֵּ֗נוּ וּֽתְכַסֵּנוּ֮ כְּלִמָּתֵנוּ֒ כִּי֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ חָטָ֗אנוּ אֲנַ֙חְנוּ֙ וַאֲבוֹתֵ֔ינוּ מִנְּעוּרֵ֖ינוּ וְעַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְלֹ֣א שָׁמַ֔עְנוּ בְּק֖וֹל יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ (ס)
25 Humiga tayo sa ating kahihiyan, at takpan tayo ng ating pagkaalipusta; sapagkat nagkasala tayo laban sa Walang-Hanggan na ating Diyos, tayo at ang ating mga ninuno, mula pa sa ating kabataan hanggang sa araw na ito, at hindi tayo nakinig sa tinig ng Walang-Hanggan na ating Diyos.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata