Jeremias 6

Kabanata 6

א הָעִ֣זוּ ׀ בְּנֵ֣י בִניָמִ֗ן מִקֶּ֙רֶב֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וּבִתְק֙וֹעַ֙ תִּקְע֣וּ שׁוֹפָ֔ר וְעַל־בֵּ֥ית הַכֶּ֖רֶם שְׂא֣וּ מַשְׂאֵ֑ת כִּ֥י רָעָ֛ה נִשְׁקְפָ֥ה מִצָּפ֖וֹן וְשֶׁ֥בֶר גָּדֽוֹל׃
1 Magsitakas kayo, mga anak ni Benjamin, mula sa gitna ng Jerusalem; sa Tekoa ay hipan ninyo ang shofar, at sa Beth-haquerem ay magtaas kayo ng hudyat na apoy; sapagkat may kasamaang nakaamba mula sa hilaga, at isang malaking pagkawasak.
ב הַנָּוָה֙ וְהַמְּעֻנָּגָ֔ה דָּמִ֖יתִי בַּת־צִיּֽוֹן׃
2 Ang marikit at maselang anak na babae ng Zion ay aking lilipulin.
ג אֵלֶ֛יהָ יָבֹ֥אוּ רֹעִ֖ים וְעֶדְרֵיהֶ֑ם תָּקְע֨וּ עָלֶ֤יהָ אֹהָלִים֙ סָבִ֔יב רָע֖וּ אִ֥ישׁ אֶת־יָדֽוֹ׃
3 Darating sa kanya ang mga pastol kasama ang kanilang mga kawan; magtatayo sila ng mga tolda laban sa kanya sa palibot; uubusin ng bawat isa ang pastulan sa kanyang kinaroroonan.
ד קַדְּשׁ֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ מִלְחָמָ֔ה ק֖וּמוּ וְנַעֲלֶ֣ה בַֽצָּהֳרָ֑יִם א֥וֹי לָ֙נוּ֙ כִּי־פָנָ֣ה הַיּ֔וֹם כִּ֥י יִנָּט֖וּ צִלְלֵי־עָֽרֶב׃
4 “Ihanda ninyo ang digmaan laban sa kanya; tumindig kayo, at umahon tayo sa katanghaliang-tapat!” “Kahabag-habag tayo! sapagkat kumikiling na ang araw, sapagkat humahaba na ang mga anino ng gabi.”
ה ק֚וּמוּ וְנַעֲלֶ֣ה בַלָּ֔יְלָה וְנַשְׁחִ֖יתָה אַרְמְנוֹתֶֽיהָ׃ (ס)
5 “Tumindig kayo, at umahon tayo sa gabi, at wasakin natin ang kanyang mga palasyo!”
ו כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת כִּרְת֣וּ עֵצָ֔ה וְשִׁפְכ֥וּ עַל־יְרוּשָׁלִַ֖ם סֹלְלָ֑ה הִ֚יא הָעִ֣יר הָפְקַ֔ד כֻּלָּ֖הּ עֹ֥שֶׁק בְּקִרְבָּֽהּ׃
6 Sapagkat ganito ang sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo: “Pumutol kayo ng mga punongkahoy, at magtambak kayo ng bunton ng lupa laban sa Jerusalem; ito ang lungsod na pinarurusahan; puno ng pang-aapi ang buong kalooban niya.”
ז כְּהָקִ֥יר בור [בַּ֙יִר֙] מֵימֶ֔יהָ כֵּ֖ן הֵקֵ֣רָה רָעָתָ֑הּ חָמָ֣ס וָ֠שֹׁד יִשָּׁ֨מַע בָּ֧הּ עַל־פָּנַ֛י תָּמִ֖יד חֳלִ֥י וּמַכָּֽה׃
7 Kung paanong ang balon ay patuloy na nagbubukal ng kanyang tubig, gayon din patuloy na nagbubukal ang kanyang kasamaan; karahasan at pandarambong ang naririnig sa kanya; nasa harap Ko palagi ang sakit at sugat.
ח הִוָּסְרִי֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם פֶּן־תֵּקַ֥ע נַפְשִׁ֖י מִמֵּ֑ךְ פֶּן־אֲשִׂימֵ֣ךְ שְׁמָמָ֔ה אֶ֖רֶץ ל֥וֹא נוֹשָֽׁבָה׃ (פ)
8 Tanggapin mo ang pagtutuwid, O Jerusalem, baka mawalay sa iyo ang Aking kaluluwa, baka gawin kitang isang kagibaan, isang lupaing hindi tinatahanan.
ט כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהֹוָ֣ה צְבָא֔וֹת עוֹלֵ֛ל יְעוֹלְל֥וּ כַגֶּ֖פֶן שְׁאֵרִ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הָשֵׁב֙ יָדְךָ֔ כְּבוֹצֵ֖ר עַל־סַלְסִלּֽוֹת׃
9 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo: “Lubusan nilang sisimutin ang nalabi ng Israel, gaya ng pagsimot sa natirang bunga ng puno ng ubas; ibalik mo ang iyong kamay, gaya ng mamimitas ng ubas sa mga basket.”
י עַל־מִ֨י אֲדַבְּרָ֤ה וְאָעִ֙ידָה֙ וְיִשְׁמָ֔עוּ הִנֵּה֙ עֲרֵלָ֣ה אָזְנָ֔ם וְלֹ֥א יוּכְל֖וּ לְהַקְשִׁ֑יב הִנֵּ֣ה דְבַר־יְהוָ֗ה הָיָ֥ה לָהֶ֛ם לְחֶרְפָּ֖ה לֹ֥א יַחְפְּצוּ־בֽוֹ׃
10 Kanino ako magsasalita at magbababala upang sila'y makinig? Narito, nakasara ang kanilang tainga, at hindi sila makapakinig; narito, ang salita ng Walang-Hanggan ay naging kahihiyan sa kanila; hindi nila ito kinaluluguran.
יא וְאֵת֩ חֲמַ֨ת יְהוָ֤ה ׀ מָלֵ֙אתִי֙ נִלְאֵ֣יתִי הָכִ֔יל שְׁפֹ֤ךְ עַל־עוֹלָל֙ בַּח֔וּץ וְעַ֛ל ס֥וֹד בַּחוּרִ֖ים יַחְדָּ֑ו כִּֽי־גַם־אִ֤ישׁ עִם־אִשָּׁה֙ יִלָּכֵ֔דוּ זָקֵ֖ן עִם־מְלֵ֥א יָמִֽים׃
11 Puspos ako ng poot ng Walang-Hanggan; pagod na ako sa pagpipigil nito. Ibuhos mo ito sa mga sanggol sa lansangan, at sa pulutong ng mga binata nang sabay-sabay; sapagkat pati ang lalaki kasama ang kanyang asawa ay mahuhuli, ang matanda kasama ang puspos na ng mga araw.
יב וְנָסַ֤בּוּ בָֽתֵּיהֶם֙ לַאֲחֵרִ֔ים שָׂד֥וֹת וְנָשִׁ֖ים יַחְדָּ֑ו כִּֽי־אַטֶּ֧ה אֶת־יָדִ֛י עַל־יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ נְאֻם־יְהוָֽה׃
12 At ang kanilang mga bahay ay mapapasa ibang tao, pati ang kanilang mga bukid at mga asawa nang sabay-sabay; sapagkat iuunat Ko ang Aking kamay laban sa mga naninirahan sa lupain, sabi ng Walang-Hanggan.
יג כִּ֤י מִקְּטַנָּם֙ וְעַד־גְּדוֹלָ֔ם כֻּלּ֖וֹ בּוֹצֵ֣עַ בָּ֑צַע וּמִנָּבִיא֙ וְעַד־כֹּהֵ֔ן כֻּלּ֖וֹ עֹ֥שֶׂה שָּֽׁקֶר׃
13 Sapagkat mula sa pinakamaliit hanggang sa pinakadakila sa kanila, ang bawat isa ay nangangamkam ng pakinabang sa masamang paraan; at mula sa propeta hanggang sa saserdote, ang bawat isa ay gumagawa ng kasinungalingan.
יד וַֽיְרַפְּא֞וּ אֶת־שֶׁ֤בֶר עַמִּי֙ עַל־נְקַלָּ֔ה לֵאמֹ֖ר שָׁל֣וֹם ׀ שָׁל֑וֹם וְאֵ֖ין שָׁלֽוֹם׃
14 At kanilang ginagamot nang pabaya ang sugat ng Aking bayan, na nagsasabi, “Kapayapaan, kapayapaan,” gayong walang kapayapaan.
טו הֹבִ֕ישׁוּ כִּ֥י תוֹעֵבָ֖ה עָשׂ֑וּ גַּם־בּ֣וֹשׁ לֹֽא־יֵב֗וֹשׁוּ גַּם־הַכְלִים֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ לָכֵ֞ן יִפְּל֧וּ בַנֹּפְלִ֛ים בְּעֵת־פְּקַדְתִּ֥ים יִכָּשְׁל֖וּ אָמַ֥ר יְהוָֽה׃ (ס)
15 Nahiya ba sila nang gumawa sila ng kasuklam-suklam? Hindi man lamang sila nahihiya, at hindi rin nila alam ang mapahiya; kaya't sila'y mabubuwal kasama ng mga nabubuwal; sa panahong parurusahan Ko sila ay matitisod sila, sabi ng Walang-Hanggan.
טז כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה עִמְדוּ֩ עַל־דְּרָכִ֨ים וּרְא֜וּ וְשַׁאֲל֣וּ ׀ לִנְתִב֣וֹת עוֹלָ֗ם אֵי־זֶ֨ה דֶ֤רֶךְ הַטּוֹב֙ וּלְכוּ־בָ֔הּ וּמִצְא֥וּ מַרְגּ֖וֹעַ לְנַפְשְׁכֶ֑ם וַיֹּאמְר֖וּ לֹ֥א נֵלֵֽךְ׃
16 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: “Tumayo kayo sa mga daan at tumingin, at magtanong kayo tungkol sa mga landas noong unang panahon, kung alin ang mabuting daan, at lumakad kayo roon, at makasusumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong kaluluwa.” Ngunit sinabi nila, “Hindi kami lalakad doon.”
יז וַהֲקִמֹתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ צֹפִ֔ים הַקְשִׁ֖יבוּ לְק֣וֹל שׁוֹפָ֑ר וַיֹּאמְר֖וּ לֹ֥א נַקְשִֽׁיב׃
17 At naglagay Ako ng mga bantay sa inyo, na nagsasabi: “Makinig kayo sa tunog ng shofar”; ngunit sinabi nila, “Hindi kami makikinig.”
יח לָכֵ֖ן שִׁמְע֣וּ הַגּוֹיִ֑ם וּדְעִ֥י עֵדָ֖ה אֶת־אֲשֶׁר־בָּֽם׃
18 Kaya't makinig kayo, mga bansa, at alamin mo, O kapulungan, kung ano ang taglay nila.
יט שִׁמְעִ֣י הָאָ֔רֶץ הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מֵבִ֥יא רָעָ֛ה אֶל־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה פְּרִ֣י מַחְשְׁבוֹתָ֑ם כִּ֤י עַל־דְּבָרַי֙ לֹ֣א הִקְשִׁ֔יבוּ וְתוֹרָתִ֖י וַיִּמְאֲסוּ־בָֽהּ׃
19 Makinig ka, O lupa: narito, magdadala Ako ng kapahamakan sa bayang ito, ang bunga ng kanilang mga balak; sapagkat hindi sila nakinig sa Aking mga salita, at ang Aking Torah ay kanilang itinakwil.
כ לָמָּה־זֶּ֨ה לִ֤י לְבוֹנָה֙ מִשְּׁבָ֣א תָב֔וֹא וְקָנֶ֥ה הַטּ֖וֹב מֵאֶ֣רֶץ מֶרְחָ֑ק עֹלֽוֹתֵיכֶם֙ לֹ֣א לְרָצ֔וֹן וְזִבְחֵיכֶ֖ם לֹא־עָ֥רְבוּ לִֽי׃ (ס)
20 Ano pa ang halaga sa Akin ng kamanyang na nagmumula sa Sheba, at ng mabangong kalamo mula sa malayong lupain? Ang inyong mga handog na susunugin ay hindi kalugud-lugod, at ang inyong mga hain ay hindi kaaya-aya sa Akin.
כא לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֥י נֹתֵ֛ן אֶל־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה מִכְשֹׁלִ֑ים וְכָ֣שְׁלוּ בָ֠ם אָב֨וֹת וּבָנִ֥ים יַחְדָּ֛ו שָׁכֵ֥ן וְרֵע֖וֹ יאבדו [וְאָבָֽדוּ׃] (פ)
21 Kaya't ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: “Narito, maglalagay Ako ng mga katitisuran sa harap ng bayang ito, at matitisod sa mga ito ang mga ama at ang mga anak nang sabay-sabay; ang kapitbahay at ang kanyang kaibigan ay mapapahamak.”
כב כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֛ה עַ֥ם בָּ֖א מֵאֶ֣רֶץ צָפ֑וֹן וְג֣וֹי גָּד֔וֹל יֵע֖וֹר מִיַּרְכְּתֵי־אָֽרֶץ׃
22 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: “Narito, isang bayan ang dumarating mula sa lupain sa hilaga, at isang malaking bansa ang pupukawin mula sa mga dulo ng lupa.”
כג קֶ֣שֶׁת וְכִיד֞וֹן יַחֲזִ֗יקוּ אַכְזָרִ֥י הוּא֙ וְלֹ֣א יְרַחֵ֔מוּ קוֹלָם֙ כַּיָּ֣ם יֶהֱמֶ֔ה וְעַל־סוּסִ֖ים יִרְכָּ֑בוּ עָר֗וּךְ כְּאִישׁ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה עָלַ֖יִךְ בַּת־צִיּֽוֹן׃
23 Humahawak sila ng pana at sibat; malupit sila at walang awa; ang kanilang tinig ay umuugong na gaya ng dagat, at nakasakay sila sa mga kabayo; nakahanay na gaya ng isang lalaking handa sa digmaan laban sa iyo, O anak na babae ng Zion.
כד שָׁמַ֥עְנוּ אֶת־שָׁמְע֖וֹ רָפ֣וּ יָדֵ֑ינוּ צָרָה֙ הֶחֱזִיקַ֔תְנוּ חִ֖יל כַּיּוֹלֵדָֽה׃
24 “Narinig namin ang balita tungkol sa kanya; nanghina ang aming mga kamay; sinakmal kami ng dalamhati, ng hapdi na gaya ng sa babaing nanganganak.”
כה אַל־תצאי [תֵּֽצְאוּ֙] הַשָּׂדֶ֔ה וּבַדֶּ֖רֶךְ אַל־תלכי [תֵּלֵ֑כוּ] כִּ֚י חֶ֣רֶב לְאֹיֵ֔ב מָג֖וֹר מִסָּבִֽיב׃
25 Huwag kayong lumabas sa parang, at huwag kayong lumakad sa daan; sapagkat may tabak ang kaaway, may sindak sa palibot.
כו בַּת־עַמִּ֤י חִגְרִי־שָׂק֙ וְהִתְפַּלְּשִׁ֣י בָאֵ֔פֶר אֵ֤בֶל יָחִיד֙ עֲשִׂ֣י לָ֔ךְ מִסְפַּ֖ד תַּמְרוּרִ֑ים כִּ֣י פִתְאֹ֔ם יָבֹ֥א הַשֹּׁדֵ֖ד עָלֵֽינוּ׃
26 O anak na babae ng aking bayan, magbigkis ka ng telang-sako at gumulong ka sa abo; magluksa ka na parang nagluluksa para sa kaisa-isang anak, isang napakapait na pananaghoy; sapagkat biglang darating sa atin ang maninira.
כז בָּח֛וֹן נְתַתִּ֥יךָ בְעַמִּ֖י מִבְצָ֑ר וְתֵדַ֕ע וּבָחַנְתָּ֖ אֶת־דַּרְכָּֽם׃
27 Ginawa kitang isang matibay na tore at isang muog sa gitna ng Aking bayan, upang iyong malaman at subukin ang kanilang daan.
כח כֻּלָּם֙ סָרֵ֣י סֽוֹרְרִ֔ים הֹלְכֵ֥י רָכִ֖יל נְחֹ֣שֶׁת וּבַרְזֶ֑ל כֻּלָּ֥ם מַשְׁחִיתִ֖ים הֵֽמָּה׃
28 Silang lahat ay mga pinakasuwail sa mga suwail, na nagpaparoo't parito na naninirang-puri; sila'y tanso at bakal; silang lahat ay mga gumagawa ng kasamaan.
כט נָחַ֣ר מַפֻּ֔חַ מאשתם [מֵאֵ֖שׁ] [תַּ֣ם] עֹפָ֑רֶת לַשָּׁוְא֙ צָרַ֣ף צָר֔וֹף וְרָעִ֖ים לֹ֥א נִתָּֽקוּ׃
29 Ang bulusan ay nasunog sa apoy, naubos na ang tingga; walang-saysay ang patuloy na pagdalisay ng nagdadalisay, sapagkat ang masasama ay hindi naihiwalay.
ל כֶּ֣סֶף נִמְאָ֔ס קָרְא֖וּ לָהֶ֑ם כִּֽי־מָאַ֥ס יְהוָ֖ה בָּהֶֽם׃ (פ)
30 Pilak na itinakwil ang itatawag sa kanila, sapagkat itinakwil sila ng Walang-Hanggan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata