Jeremias 8

Kabanata 8

א בָּעֵ֣ת הַהִ֣יא נְאֻם־יְהוָ֡ה ויציאו [יוֹצִ֣יאוּ] אֶת־עַצְמ֣וֹת מַלְכֵֽי־יְהוּדָ֣ה וְאֶת־עַצְמוֹת־שָׂרָיו֩ וְאֶת־עַצְמ֨וֹת הַכֹּהֲנִ֜ים וְאֵ֣ת ׀ עַצְמ֣וֹת הַנְּבִיאִ֗ים וְאֵ֛ת עַצְמ֥וֹת יוֹשְׁבֵֽי־יְרוּשָׁלִָ֖ם מִקִּבְרֵיהֶֽם׃
1 “Sa panahong iyon,” sabi ng Walang-Hanggan, “ilalabas nila mula sa kanilang mga libingan ang mga buto ng mga hari ng Juda, ang mga buto ng kanyang mga pinuno, ang mga buto ng mga saserdote, ang mga buto ng mga propeta, at ang mga buto ng mga naninirahan sa Jerusalem.
ב וּשְׁטָחוּם֩ לַשֶּׁ֨מֶשׁ וְלַיָּרֵ֜חַ וּלְכֹ֣ל ׀ צְבָ֣א הַשָּׁמַ֗יִם אֲשֶׁ֨ר אֲהֵב֜וּם וַאֲשֶׁ֤ר עֲבָדוּם֙ וַֽאֲשֶׁר֙ הָלְכ֣וּ אַֽחֲרֵיהֶ֔ם וַאֲשֶׁ֣ר דְּרָשׁ֔וּם וַאֲשֶׁ֥ר הִֽשְׁתַּחֲו֖וּ לָהֶ֑ם לֹ֤א יֵאָֽסְפוּ֙ וְלֹ֣א יִקָּבֵ֔רוּ לְדֹ֛מֶן עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה יִֽהְיֽוּ׃
2 Ilalatag nila ang mga ito sa harap ng araw, ng buwan, at ng buong hukbo ng langit, na kanilang inibig, pinaglingkuran, sinundan, sinangguni, at niyukuran. Hindi na titipunin ang mga ito at hindi na ililibing; magiging tulad ng dumi sa ibabaw ng lupa ang mga ito.
ג וְנִבְחַ֥ר מָ֙וֶת֙ מֵֽחַיִּ֔ים לְכֹ֗ל הַשְּׁאֵרִית֙ הַנִּשְׁאָרִ֔ים מִן־הַמִּשְׁפָּחָ֥ה הָֽרָעָ֖ה הַזֹּ֑את בְּכָל־הַמְּקֹמ֤וֹת הַנִּשְׁאָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר הִדַּחְתִּ֣ים שָׁ֔ם נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃ (ס)
3 At pipiliin ng lahat ng natitirang naiwan mula sa masamang angkang ito ang kamatayan kaysa sa buhay, sa lahat ng natitirang lugar na pinagtapunan Ko sa kanila,” sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo.
ד וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הֲיִפְּל֖וּ וְלֹ֣א יָק֑וּמוּ אִם־יָשׁ֖וּב וְלֹ֥א יָשֽׁוּב׃
4 At sasabihin mo sa kanila: “Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Nabubuwal ba ang tao at hindi na bumabangon? Kung may magbalik, hindi ba siya babalikan?
ה מַדּ֨וּעַ שׁוֹבְבָ֜ה הָעָ֥ם הַזֶּ֛ה יְרוּשָׁלִַ֖ם מְשֻׁבָ֣ה נִצַּ֑חַת הֶחֱזִ֙יקוּ֙ בַּתַּרְמִ֔ית מֵאֲנ֖וּ לָשֽׁוּב׃
5 Bakit nga ba tumalikod ang bayang ito ng Jerusalem sa isang walang-katapusang pagtalikod? Mahigpit silang kumakapit sa pandaraya; ayaw nilang magbalik.
ו הִקְשַׁ֤בְתִּי וָֽאֶשְׁמָע֙ לוֹא־כֵ֣ן יְדַבֵּ֔רוּ אֵ֣ין אִ֗ישׁ נִחָם֙ עַל־רָ֣עָת֔וֹ לֵאמֹ֖ר מֶ֣ה עָשִׂ֑יתִי כֻּלֹּ֗ה שָׁ֚ב במרצותם [בִּמְר֣וּצָתָ֔ם] כְּס֥וּס שׁוֹטֵ֖ף בַּמִּלְחָמָֽה׃
6 Nakinig Ako at pinakinggan Ko, ngunit hindi tama ang kanilang sinasabi. Walang taong nagsisisi sa kanyang kasamaan, na nagsasabing: “Ano ba ang aking ginawa?” Bawat isa sa kanila ay bumabalik sa kanyang pagtakbo, gaya ng kabayong humahagibis sa digmaan.
ז גַּם־חֲסִידָ֣ה בַשָּׁמַ֗יִם יָֽדְעָה֙ מֽוֹעֲדֶ֔יהָ וְתֹ֤ר וסוס [וְסִיס֙] וְעָג֔וּר שָׁמְר֖וּ אֶת־עֵ֣ת בֹּאָ֑נָה וְעַמִּ֕י לֹ֣א יָֽדְע֔וּ אֵ֖ת מִשְׁפַּ֥ט יְהוָֽה׃
7 Maging ang siguana sa himpapawid ay alam ang kanyang mga takdang panahon; at ang batu-bato, ang tagak, at ang langay-langayan ay naghihintay sa panahon ng kanilang pagdating. Ngunit ang Aking bayan ay hindi nakaaalam ng kahatulan ng Walang-Hanggan.
ח אֵיכָ֤ה תֹֽאמְרוּ֙ חֲכָמִ֣ים אֲנַ֔חְנוּ וְתוֹרַ֥ת יְהוָ֖ה אִתָּ֑נוּ אָכֵן֙ הִנֵּ֣ה לַשֶּׁ֣קֶר עָשָׂ֔ה עֵ֖ט שֶׁ֥קֶר סֹפְרִֽים׃
8 Paano ninyo nasasabi: “Kami ay marurunong, at ang Torah ng Walang-Hanggan ay nasa amin”? Tunay nga, narito, sa walang kabuluhan ginawa ito ng sinungaling na panulat ng mga eskriba.
ט הֹבִ֣ישׁוּ חֲכָמִ֔ים חַ֖תּוּ וַיִּלָּכֵ֑דוּ הִנֵּ֤ה בִדְבַר־יְהוָה֙ מָאָ֔סוּ וְחָכְמַֽת־מֶ֖ה לָהֶֽם׃ (ס)
9 Mapapahiya ang marurunong; manlulumo sila at mabibitag. Narito, tinanggihan nila ang salita ng Walang-Hanggan, kaya anong karunungan pa ang mayroon sila?
י לָכֵן֩ אֶתֵּ֨ן אֶת־נְשֵׁיהֶ֜ם לַאֲחֵרִ֗ים שְׂדֽוֹתֵיהֶם֙ לְי֣וֹרְשִׁ֔ים כִּ֤י מִקָּטֹן֙ וְעַד־גָּד֔וֹל כֻּלֹּ֖ה בֹּצֵ֣עַ בָּ֑צַע מִנָּבִיא֙ וְעַד־כֹּהֵ֔ן כֻּלֹּ֖ה עֹ֥שֶׂה שָּֽׁקֶר׃
10 Kaya ibibigay Ko ang kanilang mga asawa sa iba, at ang kanilang mga bukid sa mga magmamay-ari nito; sapagkat mula sa pinakamaliit hanggang sa pinakadakila, bawat isa sa kanila ay sakim sa nakaw na pakinabang; mula sa propeta hanggang sa saserdote, bawat isa sa kanila ay gumagawa ng kasinungalingan.
יא וַיְרַפּ֞וּ אֶת־שֶׁ֤בֶר בַּת־עַמִּי֙ עַל־נְקַלָּ֔ה לֵאמֹ֖ר שָׁל֣וֹם ׀ שָׁל֑וֹם וְאֵ֖ין שָׁלֽוֹם׃
11 Pinagagaling nila nang pabaya ang sugat ng anak na babae ng Aking bayan, na nagsasabing: “Kapayapaan, kapayapaan!” gayong walang kapayapaan.
יב הֹבִ֕שׁוּ כִּ֥י תוֹעֵבָ֖ה עָשׂ֑וּ גַּם־בּ֣וֹשׁ לֹֽא־יֵבֹ֗שׁוּ וְהִכָּלֵם֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ לָכֵ֞ן יִפְּל֣וּ בַנֹּפְלִ֗ים בְּעֵ֧ת פְּקֻדָּתָ֛ם יִכָּשְׁל֖וּ אָמַ֥ר יְהוָֽה׃ (ס)
12 Mapapahiya sila dahil gumawa sila ng kasuklam-suklam na bagay; pero hindi sila nahihiya, at hindi nila alam kung paano mapahiya. Kaya mabubuwal sila kasama ng mga nabubuwal; sa panahong pananagutin sila, matitisod sila, sabi ng Walang-Hanggan.
יג אָסֹ֥ף אֲסִיפֵ֖ם נְאֻם־יְהֹוָ֑ה אֵין֩ עֲנָבִ֨ים בַּגֶּ֜פֶן וְאֵ֧ין תְּאֵנִ֣ים בַּתְּאֵנָ֗ה וְהֶֽעָלֶה֙ נָבֵ֔ל וָאֶתֵּ֥ן לָהֶ֖ם יַעַבְרֽוּם׃
13 “Lubusan Ko silang lilipulin,” sabi ng Walang-Hanggan. “Walang ubas sa puno ng ubas, at walang igos sa puno ng igos, at nalanta na ang dahon; at ang ibinigay Ko sa kanila ay kanilang nilabag.”
יד עַל־מָה֙ אֲנַ֣חְנוּ יֹֽשְׁבִ֔ים הֵֽאָסְפ֗וּ וְנָב֛וֹא אֶל־עָרֵ֥י הַמִּבְצָ֖ר וְנִדְּמָה־שָּׁ֑ם כִּי֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵ֤ינוּ הֲדִמָּ֙נוּ֙ וַיַּשְׁקֵ֣נוּ מֵי־רֹ֔אשׁ כִּ֥י חָטָ֖אנוּ לַיהוָֽה׃
14 Bakit tayo nakaupo lamang? Magtipon kayo, at pumasok tayo sa mga lungsod na may kuta, at doon tayo manahimik; sapagkat pinatahimik tayo ng Walang-Hanggan na ating Diyos at pinainom tayo ng tubig na may lason, sapagkat nagkasala tayo sa Walang-Hanggan.
טו קַוֵּ֥ה לְשָׁל֖וֹם וְאֵ֣ין ט֑וֹב לְעֵ֥ת מַרְפֵּ֖ה וְהִנֵּ֥ה בְעָתָֽה׃
15 Umasa tayo ng kapayapaan, ngunit walang dumating na mabuti; umasa tayo ng panahon ng paggaling, ngunit narito, sindak!
טז מִדָּ֤ן נִשְׁמַע֙ נַחְרַ֣ת סוּסָ֗יו מִקּוֹל֙ מִצְהֲל֣וֹת אַבִּירָ֔יו רָעֲשָׁ֖ה כָּל־הָאָ֑רֶץ וַיָּב֗וֹאוּ וַיֹּֽאכְלוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃ (ס)
16 Mula sa Dan ay naririnig ang singhal ng kanyang mga kabayo; sa ingay ng halinghing ng kanyang malalakas na kabayo ay nayanig ang buong lupain. Dumating sila at nilamon ang lupain at ang lahat ng naroroon, ang lungsod at ang mga naninirahan dito.
יז כִּי֩ הִנְנִ֨י מְשַׁלֵּ֜חַ בָּכֶ֗ם נְחָשִׁים֙ צִפְעֹנִ֔ים אֲשֶׁ֥ר אֵין־לָהֶ֖ם לָ֑חַשׁ וְנִשְּׁכ֥וּ אֶתְכֶ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
17 Sapagkat narito, magsusugo Ako sa inyo ng mga ahas, mga ulupong na hindi napapaamo ng anumang bulong, at tutuklawin nila kayo, sabi ng Walang-Hanggan.
יח מַבְלִ֥יגִיתִ֖י עֲלֵ֣י יָג֑וֹן עָלַ֖י לִבִּ֥י דַוָּֽי׃
18 Kahit sabihin kong magpapakatatag ako laban sa aking dalamhati, nanlulupaypay ang aking puso sa loob ko.
יט הִנֵּה־ק֞וֹל שַֽׁוְעַ֣ת בַּת־עַמִּ֗י מֵאֶ֙רֶץ֙ מַרְחַקִּ֔ים הַֽיהוָה֙ אֵ֣ין בְּצִיּ֔וֹן אִם־מַלְכָּ֖הּ אֵ֣ין בָּ֑הּ מַדּ֗וּעַ הִכְעִס֛וּנִי בִּפְסִלֵיהֶ֖ם בְּהַבְלֵ֥י נֵכָֽר׃
19 Narito, ang tinig ng daing ng anak na babae ng aking bayan mula sa malayong lupain: “Wala ba ang Walang-Hanggan sa Zion? Wala ba sa kanya ang kanyang Hari?” “Bakit nila Ako ginalit sa pamamagitan ng kanilang mga inukit na diyus-diyusan, sa pamamagitan ng walang-kabuluhang mga diyos ng ibang bayan?”
כ עָבַ֥ר קָצִ֖יר כָּ֣לָה קָ֑יִץ וַאֲנַ֖חְנוּ ל֥וֹא נוֹשָֽׁעְנוּ׃
20 “Lumipas na ang anihan, natapos na ang tag-araw, ngunit hindi pa rin kami naliligtas.”
כא עַל־שֶׁ֥בֶר בַּת־עַמִּ֖י הָשְׁבָּ֑רְתִּי קָדַ֕רְתִּי שַׁמָּ֖ה הֶחֱזִקָֽתְנִי׃
21 Dahil sa pagkawasak ng anak na babae ng aking bayan ay nadurog din ako; nagdilim ako sa pagdadalamhati, at sinakmal ako ng matinding pagkasindak.
כב הַצֳרִי֙ אֵ֣ין בְּגִלְעָ֔ד אִם־רֹפֵ֖א אֵ֣ין שָׁ֑ם כִּ֗י מַדּ֙וּעַ֙ לֹ֣א עָֽלְתָ֔ה אֲרֻכַ֖ת בַּת־עַמִּֽי׃
22 Wala bang balsamo sa Gilead? Wala bang manggagamot doon? Bakit nga ba hindi pa gumagaling ang anak na babae ng aking bayan?
כג מִֽי־יִתֵּ֤ן רֹאשִׁי֙ מַ֔יִם וְעֵינִ֖י מְק֣וֹר דִּמְעָ֑ה וְאֶבְכֶּה֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה אֵ֖ת חַֽלְלֵ֥י בַת־עַמִּֽי׃
23 O, kung ang ulo ko sana ay tubig, at ang aking mga mata ay bukal ng luha, upang iyakan ko araw at gabi ang mga napatay sa anak na babae ng aking bayan!
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata