Job 11

Kabanata 11

א וַ֭יַּעַן צֹפַ֥ר הַֽנַּעֲמָתִ֗י וַיֹּאמַֽר׃
1 Pagkatapos ay sumagot si Zofar na Naamatita, at sinabi:
ב הֲרֹ֣ב דְּ֭בָרִים לֹ֣א יֵעָנֶ֑ה וְאִם־אִ֖ישׁ שְׂפָתַ֣יִם יִצְדָּֽק׃
2 Hindi ba dapat sagutin ang napakaraming salita? At ang taong masalita ba ay ituturing na matuwid?
ג בַּ֭דֶּיךָ מְתִ֣ים יַחֲרִ֑ישׁו וַ֝תִּלְעַ֗ג וְאֵ֣ין מַכְלִֽם׃
3 Pinatatahimik ng iyong mga gawa-gawang kasinungalingan ang mga tao, at nanunuya ka nang walang sinumang humihiya sa iyo.
ד וַ֭תֹּאמֶר זַ֣ךְ לִקְחִ֑י וּ֝בַ֗ר הָיִ֥יתִי בְעֵינֶֽיךָ׃
4 Sinasabi mo pa: “Dalisay ang aking aral, at malinis ako sa Iyong paningin.”
ה וְֽאוּלָ֗ם מִֽי־יִתֵּ֣ן אֱל֣וֹהַּ דַּבֵּ֑ר וְיִפְתַּ֖ח שְׂפָתָ֣יו עִמָּֽךְ׃
5 Ngunit, kung magsasalita lamang sana ang Diyos, at bubuksan ang Kanyang mga labi laban sa iyo!
ו וְיַגֶּד־לְךָ֨ ׀ תַּֽעֲלֻמ֣וֹת חָכְמָה֮ כִּֽי־כִפְלַ֪יִם לְֽת֫וּשִׁיָּ֥ה וְדַ֡ע כִּֽי־יַשֶּׁ֥ה לְךָ֥ אֱ֝ל֗וֹהַ מֵעֲוֺנֶֽךָ׃
6 At ipahayag Niya sa iyo ang mga lihim ng karunungan, na doble ang tunay na karunungan! Kaya alamin mo na ipinagpapaliban pa ng Diyos para sa iyo ang bahagi ng iyong kasamaan.
ז הַחֵ֣קֶר אֱל֣וֹהַ תִּמְצָ֑א אִ֤ם עַד־תַּכְלִ֖ית שַׁדַּ֣י תִּמְצָֽא׃
7 Matatarok mo ba ang kalaliman ng Diyos? O maaabot mo ba ang hangganan ng Makapangyarihan sa Lahat?
ח גָּבְהֵ֣י שָׁ֭מַיִם מַה־תִּפְעָ֑ל עֲמֻקָּ֥ה מִ֝שְּׁא֗וֹל מַה־תֵּדָֽע׃
8 Kasintaas ito ng langit — ano ang magagawa mo? Mas malalim ito kaysa daigdig ng mga patay — ano ang malalaman mo?
ט אֲרֻכָּ֣ה מֵאֶ֣רֶץ מִדָּ֑הּ וּ֝רְחָבָ֗ה מִנִּי־יָֽם׃
9 Mas mahaba pa kaysa sa lupa ang sukat nito, at mas malawak pa kaysa sa dagat.
י אִם־יַחֲלֹ֥ף וְיַסְגִּ֑יר וְ֝יַקְהִ֗יל וּמִ֣י יְשִׁיבֶֽנּוּ׃
10 Kung Siya'y dumaan at magkulong, at magtipon, sino ang makahahadlang sa Kanya?
יא כִּי־ה֭וּא יָדַ֣ע מְתֵי־שָׁ֑וְא וַיַּרְא־אָ֝֗וֶן וְלֹ֣א יִתְבּוֹנָֽן׃
11 Sapagkat kilala Niya ang mga taong walang kabuluhan; nakikita Niya ang kasamaan, ngunit waring hindi Niya ito pinapansin.
יב וְאִ֣ישׁ נָ֭בוּב יִלָּבֵ֑ב וְעַ֥יִר פֶּ֝֗רֶא אָדָ֥ם יִוָּלֵֽד׃
12 Ngunit ang taong hungkag ay magkakaroon ng pang-unawa, at ang tulad ng mailap na batang asno ay isisilang na isang bagong tao.
יג אִם־אַ֭תָּ֗ה הֲכִינ֣וֹתָ לִבֶּ֑ךָ וּפָרַשְׂתָּ֖ אֵלָ֣יו כַּפֶּֽךָ׃
13 Kung ihahanda mo ang iyong puso, at iuunat mo sa Kanya ang iyong mga palad —
יד אִם־אָ֣וֶן בְּ֭יָדְךָ הַרְחִיקֵ֑הוּ וְאַל־תַּשְׁכֵּ֖ן בְּאֹהָלֶ֣יךָ עַוְלָֽה׃
14 kung may kasamaan sa iyong kamay, ilayo mo ito, at huwag mong hayaang manirahan sa iyong mga tolda ang kalikuan —
טו כִּי־אָ֤ז ׀ תִּשָּׂ֣א פָנֶ֣יךָ מִמּ֑וּם וְהָיִ֥יתָ מֻ֝צָ֗ק וְלֹ֣א תִירָֽא׃
15 Sapagkat sa gayon ay maitataas mo ang iyong mukha nang walang kapintasan; ikaw ay magiging matatag, at hindi ka matatakot.
טז כִּי־אַ֭תָּה עָמָ֣ל תִּשְׁכָּ֑ח כְּמַ֖יִם עָבְר֣וּ תִזְכֹּֽר׃
16 Sapagkat malilimutan mo ang iyong kapighatian; aalalahanin mo na lamang ito na gaya ng tubig na lumipas na.
יז וּֽ֭מִצָּהֳרַיִם יָק֣וּם חָ֑לֶד תָּ֝עֻ֗פָה כַּבֹּ֥קֶר תִּהְיֶֽה׃
17 At ang iyong panahon ay magiging mas maliwanag pa kaysa sa katanghaliang-tapat; ang dilim ay magiging tulad ng umaga.
יח וּֽ֭בָטַחְתָּ כִּי־יֵ֣שׁ תִּקְוָ֑ה וְ֝חָפַרְתָּ֗ לָבֶ֥טַח תִּשְׁכָּֽב׃
18 At ikaw ay magiging panatag, sapagkat may pag-asa; maghuhukay ka sa iyong paligid, at hihiga ka nang ligtas.
יט וְֽ֭רָבַצְתָּ וְאֵ֣ין מַחֲרִ֑יד וְחִלּ֖וּ פָנֶ֣יךָ רַבִּֽים׃
19 Hihiga ka upang magpahinga, at walang sinumang gugulat sa iyo; at marami ang hihingi ng iyong pabor.
כ וְעֵינֵ֥י רְשָׁעִ֗ים תִּ֫כְלֶ֥ינָה וּ֭מָנוֹס אָבַ֣ד מִנְהֶ֑ם וְ֝תִקְוָתָ֗ם מַֽפַּח־נָֽפֶשׁ׃ (פ)
20 Ngunit manlalabo ang mga mata ng masasama sa kahihintay, at mawawalan sila ng matatakbuhan; at ang kanilang pag-asa ay mauuwi sa pighati ng kaluluwa.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata