Job 21

Kabanata 21

א וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃
1 Pagkatapos ay sumagot si Job at sinabi:
ב שִׁמְע֣וּ שָׁ֭מוֹעַ מִלָּתִ֑י וּתְהִי־זֹ֝֗את תַּנְח֥וּמֹֽתֵיכֶֽם׃
2 Pakinggan ninyong mabuti ang aking salita, at ito na ang maging pag-aliw ninyo sa akin.
ג שָׂ֭אוּנִי וְאָנֹכִ֣י אֲדַבֵּ֑ר וְאַחַ֖ר דַּבְּרִ֣י תַלְעִֽיג׃
3 Pagtiisan ninyo ako, at ako ang magsasalita; at pagkatapos kong magsalita, saka ka na manlibak.
ד הֶ֭אָנֹכִי לְאָדָ֣ם שִׂיחִ֑י וְאִם־מַ֝דּ֗וּעַ לֹא־תִקְצַ֥ר רוּחִֽי׃
4 Ako ba ay sa tao dumaraing? At kung gayon, bakit hindi mauubos ang aking pagtitiis?
ה פְּנוּ־אֵלַ֥י וְהָשַׁ֑מּוּ וְשִׂ֖ימוּ יָ֣ד עַל־פֶּֽה׃
5 Bumaling kayo sa akin at kayo'y manggilalas, at itakip ninyo ang inyong kamay sa inyong bibig.
ו וְאִם־זָכַ֥רְתִּי וְנִבְהָ֑לְתִּי וְאָחַ֥ז בְּ֝שָׂרִ֗י פַּלָּצֽוּת׃
6 Kapag naaalala ko ito, ako'y nasisindak, at nanginginig sa takot ang aking laman.
ז מַדּ֣וּעַ רְשָׁעִ֣ים יִחְי֑וּ עָ֝תְק֗וּ גַּם־גָּ֥בְרוּ חָֽיִל׃
7 Bakit nabubuhay ang masasama, tumatanda, at lumalakas pa sa kapangyarihan?
ח זַרְעָ֤ם נָכ֣וֹן לִפְנֵיהֶ֣ם עִמָּ֑ם וְ֝צֶאֱצָאֵיהֶ֗ם לְעֵינֵיהֶֽם׃
8 Ang kanilang mga anak ay matatag sa harap nila, kasama nila, at ang kanilang mga apo ay nasa harap ng kanilang mga mata.
ט בָּתֵּיהֶ֣ם שָׁל֣וֹם מִפָּ֑חַד וְלֹ֤א שֵׁ֖בֶט אֱל֣וֹהַּ עֲלֵיהֶֽם׃
9 Ang kanilang mga bahay ay panatag at walang takot, at ang pamalo ng Diyos ay hindi dumarating sa kanila.
י שׁוֹר֣וֹ עִ֭בַּר וְלֹ֣א יַגְעִ֑ל תְּפַלֵּ֥ט פָּ֝רָת֗וֹ וְלֹ֣א תְשַׁכֵּֽל׃
10 Ang kanilang toro ay nakapagpapabuntis at hindi nabibigo; ang kanilang baka ay nanganganak sa tamang panahon at hindi nakukunan.
יא יְשַׁלְּח֣וּ כַ֭צֹּאן עֲוִילֵיהֶ֑ם וְ֝יַלְדֵיהֶ֗ם יְרַקֵּדֽוּן׃
11 Pinalalabas nila ang kanilang mga musmos na parang kawan, at nagsasayawan ang kanilang mga anak.
יב יִ֭שְׂאוּ כְּתֹ֣ף וְכִנּ֑וֹר וְ֝יִשְׂמְח֗וּ לְק֣וֹל עוּגָֽב׃
12 Umaawit sila nang malakas sa saliw ng tamburin at alpa, at nagsasaya sila sa ingay ng kasiyahan.
יג יבלו [יְכַלּ֣וּ] בַטּ֣וֹב יְמֵיהֶ֑ם וּ֝בְרֶ֗גַע שְׁא֣וֹל יֵחָֽתּוּ׃
13 Ginugugol nila sa kasaganaan ang kanilang mga araw, at sa isang iglap ay bumababa sila sa daigdig ng mga patay.
יד וַיֹּאמְר֣וּ לָ֭אֵל ס֣וּר מִמֶּ֑נּוּ וְדַ֥עַת דְּ֝רָכֶ֗יךָ לֹ֣א חָפָֽצְנוּ׃
14 At sinabi nila sa Diyos: “Lumayo Ka sa amin; at ang pagkakilala sa Iyong mga daan ay hindi namin ninanais.”
טו מַה־שַׁדַּ֥י כִּֽי־נַֽעַבְדֶ֑נּוּ וּמַה־נּ֝וֹעִ֗יל כִּ֣י נִפְגַּע־בּֽוֹ׃
15 “Sino ba ang Makapangyarihan sa Lahat upang paglingkuran namin Siya? At ano ang mapapakinabang namin kung kami ay manalangin sa Kanya?”
טז הֵ֤ן לֹ֣א בְיָדָ֣ם טוּבָ֑ם עֲצַ֥ת רְ֝שָׁעִ֗ים רָ֣חֲקָה מֶֽנִּי׃
16 Narito, hindi ba nasa kanilang kamay ang kanilang kasaganaan? Gayunman, ang payo ng masasama ay malayo sa akin.
יז כַּמָּ֤ה ׀ נֵר־רְשָׁ֘עִ֤ים יִדְעָ֗ךְ וְיָבֹ֣א עָלֵ֣ימוֹ אֵידָ֑ם חֲ֝בָלִ֗ים יְחַלֵּ֥ק בְּאַפּֽוֹ׃
17 Hanggang kailan pa? Mamamatay ang ilaw ng masasama, at darating sa kanila ang kanilang kapahamakan; ipamamahagi Niya sa Kanyang galit ang kanilang bahagi.
יח יִהְי֗וּ כְּתֶ֥בֶן לִפְנֵי־ר֑וּחַ וּ֝כְמֹ֗ץ גְּנָבַ֥תּוּ סוּפָֽה׃
18 Magiging gaya sila ng dayami sa harap ng hangin, at gaya ng ipa na tinangay ng bagyo.
יט אֱל֗וֹהַּ יִצְפֹּן־לְבָנָ֥יו אוֹנ֑וֹ יְשַׁלֵּ֖ם אֵלָ֣יו וְיֵדָֽע׃
19 Iniimbak ba ng Diyos ang kanyang kasamaan para sa kanyang mga anak? Siya mismo ang dapat Niyang gantihan, upang malaman niya ito.
כ יִרְא֣וּ עינו [עֵינָ֣יו] כִּיד֑וֹ וּמֵחֲמַ֖ת שַׁדַּ֣י יִשְׁתֶּֽה׃
20 Makita nawa ng kanyang sariling mga mata ang kanyang pagkawasak, at uminom nawa siya mula sa poot ng Makapangyarihan sa Lahat.
כא כִּ֤י מַה־חֶפְצ֣וֹ בְּבֵית֣וֹ אַחֲרָ֑יו וּמִסְפַּ֖ר חֳדָשָׁ֣יו חֻצָּֽצוּ׃
21 Sapagkat ano ang pakialam niya sa kanyang sambahayan pagkamatay niya, gayong natapos na ang bilang ng kanyang mga buwan?
כב הַלְאֵ֥ל יְלַמֶּד־דָּ֑עַת וְ֝ה֗וּא רָמִ֥ים יִשְׁפּֽוֹט׃
22 Mayroon bang makapagtuturo ng kaalaman sa Diyos, gayong Siya ang humahatol maging sa mga nasa kaitaasan?
כג זֶ֗ה יָ֭מוּת בְּעֶ֣צֶם תֻּמּ֑וֹ כֻּ֝לּ֗וֹ שַׁלְאֲנַ֥ן וְשָׁלֵֽיו׃
23 Ang isa ay namamatay sa kasagsagan ng kanyang lakas, lubos na panatag at payapa.
כד עֲ֭טִינָיו מָלְא֣וּ חָלָ֑ב וּמֹ֖חַ עַצְמוֹתָ֣יו יְשֻׁקֶּֽה׃
24 Ang kanyang mga suso ay punô ng gatas, at ang utak ng kanyang mga buto ay laging nadidiligan.
כה וְזֶ֗ה יָ֭מוּת בְּנֶ֣פֶשׁ מָרָ֑ה וְלֹֽא־אָ֝כַ֗ל בַּטּוֹבָֽה׃
25 At ang isa naman ay namamatay na may kapaitan sa kaluluwa, at hindi man lamang nakatikim ng kabutihan.
כו יַ֭חַד עַל־עָפָ֣ר יִשְׁכָּ֑בוּ וְ֝רִמָּ֗ה תְּכַסֶּ֥ה עֲלֵיהֶֽם׃
26 Magkasama silang nahihimlay sa alabok, at tinatakpan sila ng mga uod.
כז הֵ֣ן יָ֭דַעְתִּי מַחְשְׁבֽוֹתֵיכֶ֑ם וּ֝מְזִמּ֗וֹת עָלַ֥י תַּחְמֹֽסוּ׃
27 Narito, alam ko ang inyong mga iniisip, at ang mga pakana na buong-kasamaan ninyong binabalak laban sa akin.
כח כִּ֤י תֹֽאמְר֗וּ אַיֵּ֥ה בֵית־נָדִ֑יב וְ֝אַיֵּ֗ה אֹ֤הֶל ׀ מִשְׁכְּנ֬וֹת רְשָׁעִֽים׃
28 Sapagkat sinasabi ninyo: “Nasaan na ang bahay ng maharlika? At nasaan na ang toldang tinatahanan ng masasama?”
כט הֲלֹ֣א שְׁ֭אֶלְתֶּם ע֣וֹבְרֵי דָ֑רֶךְ וְ֝אֹתֹתָ֗ם לֹ֣א תְנַכֵּֽרוּ׃
29 Hindi ba ninyo tinanong ang mga naglalakbay sa daan? At hindi ninyo maitatatwa ang kanilang mga patunay,
ל כִּ֤י לְי֣וֹם אֵ֭יד יֵחָ֣שֶׂךְ רָ֑ע לְי֖וֹם עֲבָר֣וֹת יוּבָֽלוּ׃
30 na ang masama ay iniingatan hanggang sa araw ng kapahamakan, at sila'y dinadala sa araw ng poot?
לא מִֽי־יַגִּ֣יד עַל־פָּנָ֣יו דַּרְכּ֑וֹ וְהֽוּא־עָ֝שָׂ֗ה מִ֣י יְשַׁלֶּם־לֽוֹ׃
31 Sino ang maglalakas-loob na magsabi sa kanyang harapan tungkol sa kanyang lakad? At sa kanyang ginawa, sino ang gaganti sa kanya?
לב וְ֭הוּא לִקְבָר֣וֹת יוּבָ֑ל וְֽעַל־גָּדִ֥ישׁ יִשְׁקֽוֹד׃
32 At siya'y dinadala sa libingan, at sa ibabaw ng bunton ng kanyang puntod ay nananatili siyang nagbabantay.
לג מָֽתְקוּ־ל֗וֹ רִגְבֵ֫י נָ֥חַל וְ֭אַחֲרָיו כָּל־אָדָ֣ם יִמְשׁ֑וֹךְ וּ֝לְפָנָ֗יו אֵ֣ין מִסְפָּֽר׃
33 Matamis sa kanya ang mga tipak ng lupa sa lambak; at susunod sa kanya ang lahat ng tao, gaya ng di-mabilang na nauna sa kanya.
לד וְ֭אֵיךְ תְּנַחֲמ֣וּנִי הָ֑בֶל וּ֝תְשֽׁוּבֹתֵיכֶ֗ם נִשְׁאַר־מָֽעַל׃ (ס)
34 Kaya paano ninyo ako maaaliw sa mga salitang walang kabuluhan, gayong ang inyong mga sagot ay walang naiwan kundi kasinungalingan?
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata