Job 9

Kabanata 9

א וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃
1 Pagkatapos ay sumagot si Job at nagsabi:
ב אָ֭מְנָם יָדַ֣עְתִּי כִי־כֵ֑ן וּמַה־יִּצְדַּ֖ק אֱנ֣וֹשׁ עִם־אֵֽל׃
2 Totoong alam kong ganoon nga; at paano magiging matuwid ang tao sa harap ng Diyos?
ג אִם־יַ֭חְפֹּץ לָרִ֣יב עִמּ֑וֹ לֹֽא־יַ֝עֲנֶ֗נּוּ אַחַ֥ת מִנִּי־אָֽלֶף׃
3 Kung nanaisin niyang makipagtalo sa Kanya, hindi Niya siya sasagutin kahit isa sa sanlibo.
ד חֲכַ֣ם לֵ֭בָב וְאַמִּ֣יץ כֹּ֑חַ מִֽי־הִקְשָׁ֥ה אֵ֝לָ֗יו וַיִּשְׁלָֽם׃
4 Siya ay marunong ang puso at makapangyarihan sa lakas; sino ang nagmatigas laban sa Kanya at nanatiling buo?
ה הַמַּעְתִּ֣יק הָ֭רִים וְלֹ֣א יָדָ֑עוּ אֲשֶׁ֖ר הֲפָכָ֣ם בְּאַפּֽוֹ׃
5 Siya ang nag-aalis ng mga bundok sa kanilang kinalalagyan, at hindi nila ito namamalayan nang baligtarin Niya ang mga ito sa Kanyang galit.
ו הַמַּרְגִּ֣יז אֶ֭רֶץ מִמְּקוֹמָ֑הּ וְ֝עַמּוּדֶ֗יהָ יִתְפַלָּצֽוּן׃
6 Siya ang yumayanig sa lupa mula sa kinalalagyan nito, at nanginginig ang mga haligi nito.
ז הָאֹמֵ֣ר לַ֭חֶרֶס וְלֹ֣א יִזְרָ֑ח וּבְעַ֖ד כּוֹכָבִ֣ים יַחְתֹּֽם׃
7 Siya ang nag-uutos sa araw at hindi ito sumisikat, at kinukulong Niya sa tatak ang mga bituin.
ח נֹטֶ֣ה שָׁמַ֣יִם לְבַדּ֑וֹ וְ֝דוֹרֵ֗ךְ עַל־בָּ֥מֳתֵי יָֽם׃
8 Siya lamang ang naglaladlad ng kalangitan, at yumayapak sa ibabaw ng matataas na alon ng dagat.
ט עֹֽשֶׂה־עָ֭שׁ כְּסִ֥יל וְכִימָ֗ה וְחַדְרֵ֥י תֵמָֽן׃
9 Siya ang gumawa ng Oso, ng Orion, at ng Pleyades, at ng mga silid ng timog.
י עֹשֶׂ֣ה גְ֭דֹלוֹת עַד־אֵ֣ין חֵ֑קֶר וְנִפְלָא֗וֹת עַד־אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃
10 Siya ang gumagawa ng mga dakilang bagay na hindi kayang saliksikin, at ng mga kamangha-manghang bagay na hindi mabilang.
יא הֵ֤ן יַעֲבֹ֣ר עָ֭לַי וְלֹ֣א אֶרְאֶ֑ה וְ֝יַחֲלֹ֗ף וְֽלֹא־אָבִ֥ין לֽוֹ׃
11 Narito, dumaraan Siya sa tabi ko, ngunit hindi ko Siya nakikita; at lumilipas Siya, ngunit hindi ko Siya namamalayan.
יב הֵ֣ן יַ֭חְתֹּף מִ֣י יְשִׁיבֶ֑נּוּ מִֽי־יֹאמַ֥ר אֵ֝לָ֗יו מַֽה־תַּעֲשֶֽׂה׃
12 Narito, bigla Siyang nang-aagaw; sino ang makapipigil sa Kanya? Sino ang makapagsasabi sa Kanya: “Ano ang ginagawa Mo?”
יג אֱ֭לוֹהַּ לֹא־יָשִׁ֣יב אַפּ֑וֹ תחתו [תַּחְתָּ֥יו] שָׁ֝חֲח֗וּ עֹ֣זְרֵי רָֽהַב׃
13 Hindi iuurong ng Diyos ang Kanyang galit; sa ilalim Niya ay yumuko ang mga tumutulong sa Rahab.
יד אַ֭ף כִּֽי־אָנֹכִ֣י אֶֽעֱנֶ֑נּוּ אֶבְחֲרָ֖ה דְבָרַ֣י עִמּֽוֹ׃
14 Gaano pa kaya ako na sasagot sa Kanya, at pipili ng aking mga salita laban sa Kanya?
טו אֲשֶׁ֣ר אִם־צָ֭דַקְתִּי לֹ֣א אֶעֱנֶ֑ה לִ֝מְשֹׁפְטִ֗י אֶתְחַנָּֽן׃
15 Na kahit ako'y matuwid ay hindi ako makasasagot; sa aking hukom ay magmamakaawa ako.
טז אִם־קָרָ֥אתִי וַֽיַּעֲנֵ֑נִי לֹֽא־אַ֝אֲמִ֗ין כִּֽי־יַאֲזִ֥ין קוֹלִֽי׃
16 Kung ako man ay tumawag at sinagot Niya ako, hindi ko pa rin paniniwalaang pinakinggan Niya ang aking tinig.
יז אֲשֶׁר־בִּשְׂעָרָ֥ה יְשׁוּפֵ֑נִי וְהִרְבָּ֖ה פְצָעַ֣י חִנָּֽם׃
17 Siya na dumudurog sa akin sa pamamagitan ng unos, at nagpaparami ng aking mga sugat nang walang dahilan.
יח לֹֽא־יִ֭תְּנֵנִי הָשֵׁ֣ב רוּחִ֑י כִּ֥י יַ֝שְׂבִּעַ֗נִי מַמְּרֹרִֽים׃
18 Hindi Niya ako hinahayaang makahinga, sapagkat binubusog Niya ako ng mga kapaitan.
יט אִם־לְכֹ֣חַ אַמִּ֣יץ הִנֵּ֑ה וְאִם־לְ֝מִשְׁפָּ֗ט מִ֣י יוֹעִידֵֽנִי׃
19 Kung tungkol sa lakas, narito, Siya ay makapangyarihan! At kung tungkol sa paghuhukom, sino ang magtatakda sa akin ng araw ng paglilitis?
כ אִם־אֶ֭צְדָּק פִּ֣י יַרְשִׁיעֵ֑נִי תָּֽם־אָ֝֗נִי וַֽיַּעְקְשֵֽׁנִי׃
20 Kung ako man ay matuwid, ang sarili kong bibig ang hahatol sa akin bilang masama; kung ako man ay walang kapintasan, ipalalabas Niya akong baluktot.
כא תָּֽם־אָ֭נִי לֹֽא־אֵדַ֥ע נַפְשִׁ֗י אֶמְאַ֥ס חַיָּֽי׃
21 Ako ay walang kapintasan, ngunit hindi ko na kilala ang aking sarili; kinasusuklaman ko ang aking buhay.
כב אַחַ֗ת הִ֥יא עַל־כֵּ֥ן אָמַ֑רְתִּי תָּ֥ם וְ֝רָשָׁ֗ע ה֣וּא מְכַלֶּֽה׃
22 Iisa lamang ang lahat; kaya nga sinasabi ko: kapwa ang walang kapintasan at ang masama ay Kanyang nililipol.
כג אִם־שׁ֭וֹט יָמִ֣ית פִּתְאֹ֑ם לְמַסַּ֖ת נְקִיִּ֣ם יִלְעָֽג׃
23 Kung biglang pumapatay ang hagupit, kinukutya Niya ang pagsubok sa mga walang-sala.
כד אֶ֤רֶץ ׀ נִתְּנָ֬ה בְֽיַד־רָשָׁ֗ע פְּנֵֽי־שֹׁפְטֶ֥יהָ יְכַסֶּ֑ה אִם־לֹ֖א אֵפ֣וֹא מִי־הֽוּא׃
24 Ang lupa ay ibinigay sa kamay ng masama; tinatakpan niya ang mukha ng mga hukom nito. Kung hindi nga Siya, sino pa ang gumagawa nito?
כה וְיָמַ֣י קַ֭לּוּ מִנִּי־רָ֑ץ בָּֽ֝רְח֗וּ לֹא־רָא֥וּ טוֹבָֽה׃
25 At ang aking mga araw ay mas mabilis pa kaysa sa isang mananakbo; sila ay tumatakas at hindi nakakita ng kabutihan.
כו חָ֭לְפוּ עִם־אֳנִיּ֣וֹת אֵבֶ֑ה כְּ֝נֶ֗שֶׁר יָט֥וּשׂ עֲלֵי־אֹֽכֶל׃
26 Lumipas ang mga ito na kasama ng mga barko sa ilog ng Eveh, gaya ng agilang mabilis na lumilipad upang dumagit ng pagkain.
כז אִם־אָ֭מְרִי אֶשְׁכְּחָ֣ה שִׂיחִ֑י אֶעֶזְבָ֖ה פָנַ֣י וְאַבְלִֽיגָה׃
27 Kung sasabihin ko: “Kalilimutan ko na ang aking hinaing, iiwan ko na ang aking galit, at magpapakatatag ako”,
כח יָגֹ֥רְתִּי כָל־עַצְּבֹתָ֑י יָ֝דַ֗עְתִּי כִּי־לֹ֥א תְנַקֵּֽנִי׃
28 natatakot ako sa lahat ng aking mga paghihirap; alam kong hindi Mo ako ituturing na walang-sala.
כט אָנֹכִ֥י אֶרְשָׁ֑ע לָמָּה־זֶּ֝֗ה הֶ֣בֶל אִיגָֽע׃
29 Ako ay ituturing na masama; bakit pa ako magpapagal nang walang kabuluhan?
ל אִם־הִתְרָחַ֥צְתִּי במו־[בְמֵי־] שָׁ֑לֶג וַ֝הֲזִכּ֗וֹתִי בְּבֹ֣ר כַּפָּֽי׃
30 Kung hugasan ko man ang aking sarili sa tubig ng niyebe, at linisin ko man ang aking mga kamay sa sabong panlinis,
לא אָ֭ז בַּשַּׁ֣חַת תִּטְבְּלֵ֑נִי וְ֝תִֽעֲב֗וּנִי שַׂלְמוֹתָֽי׃
31 ay ilulubog Mo pa rin ako sa hukay, at kasusuklaman ako ng sarili kong mga damit.
לב כִּי־לֹא־אִ֣ישׁ כָּמֹ֣נִי אֶֽעֱנֶ֑נּוּ נָב֥וֹא יַ֝חְדָּ֗ו בַּמִּשְׁפָּֽט׃
32 Sapagkat hindi Siya tao na gaya ko, na masasagot ko Siya, upang magkasama kaming humarap sa paghuhukom.
לג לֹ֣א יֵשׁ־בֵּינֵ֣ינוּ מוֹכִ֑יחַ יָשֵׁ֖ת יָד֣וֹ עַל־שְׁנֵֽינוּ׃
33 Walang tagahatol sa pagitan namin na makapagpapatong ng kanyang kamay sa aming dalawa.
לד יָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י שִׁבְט֑וֹ וְ֝אֵמָת֗וֹ אַֽל־תְּבַעֲתַֽנִּי׃
34 Alisin nawa Niya sa akin ang Kanyang pamalo, at huwag nawa akong sindakin ng pagkatakot sa Kanya.
לה אַֽ֭דַבְּרָה וְלֹ֣א אִירָאֶ֑נּוּ כִּ֥י לֹא־כֵ֥ן אָ֝נֹכִ֗י עִמָּדִֽי׃
35 Kung gayon ay magsasalita ako at hindi ako matatakot sa Kanya; sapagkat hindi ako ganoon sa aking sarili.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata