Josue 5

Kabanata 5

א וַיְהִ֣י כִשְׁמֹ֣עַ כָּל־מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֡י אֲשֶׁר֩ בְּעֵ֨בֶר הַיַּרְדֵּ֜ן יָ֗מָּה וְכָל־מַלְכֵ֤י הַֽכְּנַעֲנִי֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַיָּ֔ם אֵ֠ת אֲשֶׁר־הוֹבִ֨ישׁ יְהוָ֜ה אֶת־מֵ֧י הַיַּרְדֵּ֛ן מִפְּנֵ֥י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־עברנו [עָבְרָ֑ם] וַיִּמַּ֣ס לְבָבָ֗ם וְלֹא־הָ֨יָה בָ֥ם עוֹד֙ ר֔וּחַ מִפְּנֵ֖י בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
1 At nangyari, nang mabalitaan ng lahat ng hari ng mga Amorrheo na nasa kabila ng Jordan sa gawing kanluran, at ng lahat ng hari ng mga Cananeo na nasa tabi ng dagat, na pinatuyo ng Walang-Hanggan ang tubig ng Jordan sa harap ng mga anak ni Israel hanggang sa makatawid sila, nanlumo ang kanilang puso, at wala nang natirang lakas ng loob sa kanila dahil sa mga anak ni Israel.
ב בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֶל־יְהוֹשֻׁ֔עַ עֲשֵׂ֥ה לְךָ֖ חַֽרְב֣וֹת צֻרִ֑ים וְשׁ֛וּב מֹ֥ל אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל שֵׁנִֽית׃
2 Nang panahong iyon ay sinabi ng Walang-Hanggan kay Josue: “Gumawa ka para sa iyo ng matatalas na kutsilyo, at muli mong tuliin ang mga anak ni Israel sa ikalawang pagkakataon.”
ג וַיַּעַשׂ־ל֥וֹ יְהוֹשֻׁ֖עַ חַֽרְב֣וֹת צֻרִ֑ים וַיָּ֙מָל֙ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־גִּבְעַ֖ת הָעֲרָלֽוֹת׃
3 Kaya gumawa si Josue ng mga kutsilyong bato, at tinuli niya ang mga anak ni Israel sa Gibeat-haaralot.
ד וְזֶ֥ה הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר־מָ֣ל יְהוֹשֻׁ֑עַ כָּל־הָעָ֣ם הַיֹּצֵא֩ מִמִּצְרַ֨יִם הַזְּכָרִ֜ים כֹּ֣ל ׀ אַנְשֵׁ֣י הַמִּלְחָמָ֗ה מֵ֤תוּ בַמִּדְבָּר֙ בַּדֶּ֔רֶךְ בְּצֵאתָ֖ם מִמִּצְרָֽיִם׃
4 At ito ang dahilan kung bakit tinuli ni Josue ang bayan: ang buong bayan na lumabas mula sa Egipto, ang mga lalaki, ang lahat ng mandirigma, ay namatay sa ilang, sa daan, pagkalabas nila mula sa Egipto.
ה כִּֽי־מֻלִ֣ים הָי֔וּ כָּל־הָעָ֖ם הַיֹּֽצְאִ֑ים וְכָל־הָ֠עָם הַיִּלֹּדִ֨ים בַּמִּדְבָּ֥ר בַּדֶּ֛רֶךְ בְּצֵאתָ֥ם מִמִּצְרַ֖יִם לֹא־מָֽלוּ׃
5 Sapagkat tuli ang buong bayan na lumabas, ngunit ang buong bayan na ipinanganak sa ilang, sa daan, pagkalabas nila mula sa Egipto, ay hindi nila tinuli.
ו כִּ֣י ׀ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֗ה הָלְכ֣וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ בַּמִּדְבָּר֒ עַד־תֹּ֨ם כָּל־הַגּ֜וֹי אַנְשֵׁ֤י הַמִּלְחָמָה֙ הַיֹּצְאִ֣ים מִמִּצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־שָׁמְע֖וּ בְּק֣וֹל יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהוָה֙ לָהֶ֔ם לְבִלְתִּ֞י הַרְאוֹתָ֣ם אֶת־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר֩ נִשְׁבַּ֨ע יְהוָ֤ה לַֽאֲבוֹתָם֙ לָ֣תֶת לָ֔נוּ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ׃
6 Sapagkat apatnapung taon na naglakbay ang mga anak ni Israel sa ilang, hanggang sa naubos ang buong bansa, ang mga lalaking mandirigma na lumabas mula sa Egipto, na hindi nakinig sa tinig ng Walang-Hanggan, na sa kanila ay sumumpa ang Walang-Hanggan na hindi Niya ipakikita sa kanila ang lupain na ipinanumpa ng Walang-Hanggan sa kanilang mga ninuno na ibibigay sa atin, isang lupaing dinadaluyan ng gatas at pulot.
ז וְאֶת־בְּנֵיהֶם֙ הֵקִ֣ים תַּחְתָּ֔ם אֹתָ֖ם מָ֣ל יְהוֹשֻׁ֑עַ כִּי־עֲרֵלִ֣ים הָי֔וּ כִּ֛י לֹא־מָ֥לוּ אוֹתָ֖ם בַּדָּֽרֶךְ׃
7 At ang kanilang mga anak, na Kanyang ibinangon na kapalit nila, sila ang tinuli ni Josue, sapagkat sila ay hindi tuli, dahil hindi sila tinuli sa daan.
ח וַיְהִ֛י כַּאֲשֶׁר־תַּ֥מּוּ כָל־הַגּ֖וֹי לְהִמּ֑וֹל וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּ֛ם בַּֽמַּחֲנֶ֖ה עַ֥ד חֲיוֹתָֽם׃ (פ)
8 At nangyari, nang matapos nang tuliin ang buong bansa, sila ay nanatili sa kanilang kinaroroonan sa kampo hanggang sa sila ay gumaling.
ט וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־יְהוֹשֻׁ֔עַ הַיּ֗וֹם גַּלּ֛וֹתִי אֶת־חֶרְפַּ֥ת מִצְרַ֖יִם מֵעֲלֵיכֶ֑ם וַיִּקְרָ֞א שֵׁ֣ם הַמָּק֤וֹם הַהוּא֙ גִּלְגָּ֔ל עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
9 At sinabi ng Walang-Hanggan kay Josue: “Sa araw na ito ay inalis Ko mula sa inyo ang kahihiyan ng Egipto.” Kaya tinawag na Gilgal ang lugar na iyon hanggang sa araw na ito.
י וַיַּחֲנ֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בַּגִּלְגָּ֑ל וַיַּעֲשׂ֣וּ אֶת־הַפֶּ֡סַח בְּאַרְבָּעָה֩ עָשָׂ֨ר י֥וֹם לַחֹ֛דֶשׁ בָּעֶ֖רֶב בְּעַֽרְב֥וֹת יְרִיחֽוֹ׃
10 Nagkampo ang mga anak ni Israel sa Gilgal, at ipinagdiwang nila ang Paskuwa noong ikalabing-apat na araw ng buwan, sa hapon, sa mga kapatagan ng Jerico.
יא וַיֹּ֨אכְל֜וּ מֵעֲב֥וּר הָאָ֛רֶץ מִמָּֽחֳרַ֥ת הַפֶּ֖סַח מַצּ֣וֹת וְקָל֑וּי בְּעֶ֖צֶם הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
11 At kumain sila ng ani ng lupain kinabukasan ng Pesach: mga tinapay na walang lebadura at sinangag na butil, sa mismong araw na iyon.
יב וַיִּשְׁבֹּ֨ת הַמָּ֜ן מִֽמָּחֳרָ֗ת בְּאָכְלָם֙ מֵעֲב֣וּר הָאָ֔רֶץ וְלֹא־הָ֥יָה ע֛וֹד לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מָ֑ן וַיֹּאכְל֗וּ מִתְּבוּאַת֙ אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בַּשָּׁנָ֖ה הַהִֽיא׃ (ס)
12 At tumigil ang mana kinabukasan, nang kumain sila ng ani ng lupain; at wala nang mana para sa mga anak ng Israel, kundi kumain sila ng bunga ng lupain ng Canaan sa taong iyon.
יג וַיְהִ֗י בִּֽהְי֣וֹת יְהוֹשֻׁעַ֮ בִּירִיחוֹ֒ וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה־אִישׁ֙ עֹמֵ֣ד לְנֶגְדּ֔וֹ וְחַרְבּ֥וֹ שְׁלוּפָ֖ה בְּיָד֑וֹ וַיֵּ֨לֶךְ יְהוֹשֻׁ֤עַ אֵלָיו֙ וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ הֲלָ֥נוּ אַתָּ֖ה אִם־לְצָרֵֽינוּ׃
13 At nangyari, nang si Josue ay nasa paligid ng Jerico, ay tumingala siya at nakita niya, at narito, may isang lalaking nakatayo sa harap niya, na may hawak na hinugot na tabak sa kanyang kamay. At lumapit si Josue sa kanya, at sinabi sa kanya: “Ikaw ba ay para sa amin, o para sa aming mga kaaway?”
יד וַיֹּ֣אמֶר ׀ לֹ֗א כִּ֛י אֲנִ֥י שַׂר־צְבָֽא־יְהוָ֖ה עַתָּ֣ה בָ֑אתִי וַיִּפֹּל֩ יְהוֹשֻׁ֨עַ אֶל־פָּנָ֥יו אַ֙רְצָה֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ מָ֥ה אֲדֹנִ֖י מְדַבֵּ֥ר אֶל־עַבְדּֽוֹ׃
14 At sinabi niya: “Hindi; ako ang pinuno ng hukbo ng Walang-Hanggan. Ngayon ay dumating ako.” At nagpatirapa si Josue sa lupa at yumukod, at sinabi sa kanya: “Ano ang sinasabi ng aking panginoon sa kanyang lingkod?”
טו וַיֹּאמֶר֩ שַׂר־צְבָ֨א יְהוָ֜ה אֶל־יְהוֹשֻׁ֗עַ שַׁל־נַֽעַלְךָ֙ מֵעַ֣ל רַגְלֶ֔ךָ כִּ֣י הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֛ה עֹמֵ֥ד עָלָ֖יו קֹ֣דֶשׁ ה֑וּא וַיַּ֥עַשׂ יְהוֹשֻׁ֖עַ כֵּֽן׃
15 At sinabi ng pinuno ng hukbo ng Walang-Hanggan kay Josue: “Hubarin mo ang iyong sandalyas sa iyong paa, sapagkat ang lugar na iyong kinatatayuan ay banal.” At gayon nga ang ginawa ni Josue.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata