Malakias 1

Kabanata 1

א מַשָּׂ֥א דְבַר־יְהוָ֖ה אֶל־יִשְׂרָאֵ֑ל בְּיַ֖ד מַלְאָכִֽי׃
1 Ang pahayag ng salita ng Walang-Hanggan sa Israel sa pamamagitan ni Malakias.
ב אָהַ֤בְתִּי אֶתְכֶם֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה אֲהַבְתָּ֑נוּ הֲלוֹא־אָ֨ח עֵשָׂ֤ו לְיַֽעֲקֹב֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וָאֹהַ֖ב אֶֽת־יַעֲקֹֽב׃
2 “Inibig Ko kayo,” sabi ng Walang-Hanggan. Ngunit sinasabi ninyo, “Paano Mo kami inibig?” “Hindi ba kapatid ni Jacob si Esau?” sabi ng Walang-Hanggan. “Gayunma'y inibig Ko si Jacob,
ג וְאֶת־עֵשָׂ֖ו שָׂנֵ֑אתִי וָאָשִׂ֤ים אֶת־הָרָיו֙ שְׁמָמָ֔ה וְאֶת־נַחֲלָת֖וֹ לְתַנּ֥וֹת מִדְבָּֽר׃
3 ngunit kinapootan Ko si Esau, at ginawa Kong tiwangwang ang kanyang mga bundok, at ang kanyang mana ay ginawa Kong tirahan ng mga asong-gubat sa ilang.”
ד כִּֽי־תֹאמַ֨ר אֱד֜וֹם רֻשַּׁ֗שְׁנוּ וְנָשׁוּב֙ וְנִבְנֶ֣ה חֳרָב֔וֹת כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הֵ֥מָּה יִבְנ֖וּ וַאֲנִ֣י אֶהֱר֑וֹס וְקָרְא֤וּ לָהֶם֙ גְּב֣וּל רִשְׁעָ֔ה וְהָעָ֛ם אֲשֶׁר־זָעַ֥ם יְהוָ֖ה עַד־עוֹלָֽם׃
4 Kung sabihin ng Edom, “Naghirap kami, ngunit babalik kami at muling itatayo ang mga guho,” ganito ang sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo: “Sila'y magtatayo, ngunit gigibain Ko; at tatawagin sila ng mga tao na ‘Hangganan ng Kasamaan’ at ‘Ang bayang kinapootan ng Walang-Hanggan magpakailanman.’”
ה וְעֵינֵיכֶ֖ם תִּרְאֶ֑ינָה וְאַתֶּ֤ם תֹּֽאמְרוּ֙ יִגְדַּ֣ל יְהוָ֔ה מֵעַ֖ל לִגְב֥וּל יִשְׂרָאֵֽל׃
5 Makikita ito ng inyong mga mata, at sasabihin ninyo, “Dakilain ang Walang-Hanggan sa ibabaw ng hangganan ng Israel!”
ו בֵּ֛ן יְכַבֵּ֥ד אָ֖ב וְעֶ֣בֶד אֲדֹנָ֑יו וְאִם־אָ֣ב אָ֣נִי אַיֵּ֣ה כְבוֹדִ֡י וְאִם־אֲדוֹנִ֣ים אָנִי֩ אַיֵּ֨ה מוֹרָאִ֜י אָמַ֣ר ׀ יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת לָכֶם֙ הַכֹּֽהֲנִים֙ בּוֹזֵ֣י שְׁמִ֔י וַאֲמַרְתֶּ֕ם בַּמֶּ֥ה בָזִ֖ינוּ אֶת־שְׁמֶֽךָ׃
6 “Ang anak ay nagbibigay-galang sa ama, at ang alipin ay sa kanyang panginoon. Kung Ako nga ay ama, nasaan ang paggalang sa Akin? At kung Ako ay panginoon, nasaan ang takot sa Akin?” sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo sa inyo, mga kohen na humahamak sa Aking Pangalan. At sinasabi ninyo, “Sa paanong paraan namin hinamak ang Iyong Pangalan?”
ז מַגִּישִׁ֤ים עַֽל־מִזְבְּחִי֙ לֶ֣חֶם מְגֹאָ֔ל וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמֶּ֣ה גֵֽאַלְנ֑וּךָ בֶּאֱמָרְכֶ֕ם שֻׁלְחַ֥ן יְהוָ֖ה נִבְזֶ֥ה הֽוּא׃
7 Naghahandog kayo sa ibabaw ng Aking altar ng maruming tinapay. At sinasabi ninyo: “Sa paanong paraan Ka namin dinungisan?” Sa pagsasabi ninyong: “Ang hapag ng Walang-Hanggan ay hamak.”
ח וְכִֽי־תַגִּשׁ֨וּן עִוֵּ֤ר לִזְבֹּ֙חַ֙ אֵ֣ין רָ֔ע וְכִ֥י תַגִּ֛ישׁוּ פִּסֵּ֥חַ וְחֹלֶ֖ה אֵ֣ין רָ֑ע הַקְרִיבֵ֨הוּ נָ֜א לְפֶחָתֶ֗ךָ הֲיִּרְצְךָ֙ א֚וֹ הֲיִשָּׂ֣א פָנֶ֔יךָ אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃
8 At kapag naghahandog kayo ng bulag bilang hain, hindi ba iyon masama? At kapag naghahandog kayo ng pilay at may sakit, hindi ba iyon masama? Iharap mo nga iyan sa iyong gobernador; malulugod ba siya sa iyo, o igagalang ka ba niya? sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo.
ט וְעַתָּ֛ה חַלּוּ־נָ֥א פְנֵי־אֵ֖ל וִֽיחָנֵ֑נוּ מִיֶּדְכֶם֙ הָ֣יְתָה זֹּ֔את הֲיִשָּׂ֤א מִכֶּם֙ פָּנִ֔ים אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃
9 At ngayon, magsumamo nga kayo sa harap ng Diyos upang kahabagan Niya tayo! Sa inyong kamay nanggaling ito; igagalang ba Niya ang sinuman sa inyo? sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo.
י מִ֤י גַם־בָּכֶם֙ וְיִסְגֹּ֣ר דְּלָתַ֔יִם וְלֹֽא־תָאִ֥ירוּ מִזְבְּחִ֖י חִנָּ֑ם אֵֽין־לִ֨י חֵ֜פֶץ בָּכֶ֗ם אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וּמִנְחָ֖ה לֹֽא־אֶרְצֶ֥ה מִיֶּדְכֶֽם׃
10 Kung may isa man lang sana sa inyo na magsasara ng mga pinto, upang hindi na kayo magpaningas ng apoy sa Aking dambana nang walang kabuluhan! Wala Akong kaluguran sa inyo, sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo, at hindi Ko tatanggapin ang handog mula sa inyong kamay.
יא כִּ֣י מִמִּזְרַח־שֶׁ֜מֶשׁ וְעַד־מְבוֹא֗וֹ גָּד֤וֹל שְׁמִי֙ בַּגּוֹיִ֔ם וּבְכָל־מָק֗וֹם מֻקְטָ֥ר מֻגָּ֛שׁ לִשְׁמִ֖י וּמִנְחָ֣ה טְהוֹרָ֑ה כִּֽי־גָד֤וֹל שְׁמִי֙ בַּגּוֹיִ֔ם אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃
11 Sapagkat mula sa sikatan ng araw hanggang sa lubugan nito ay dakila ang Aking Pangalan sa mga bansa; at sa bawat dako ay may insenso at handog na iniaalay sa Aking Pangalan, at isang malinis na handog; sapagkat dakila ang Aking Pangalan sa mga bansa, sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo.
יב וְאַתֶּ֖ם מְחַלְּלִ֣ים אוֹת֑וֹ בֶּאֱמָרְכֶ֗ם שֻׁלְחַ֤ן אֲדֹנָי֙ מְגֹאָ֣ל ה֔וּא וְנִיב֖וֹ נִבְזֶ֥ה אָכְלֽוֹ׃
12 Ngunit nilalapastangan ninyo ito sa pagsasabi ninyo, “Ang mesa ng Panginoon ay marumi,” at ang salita tungkol dito ay, “Hamak ang pagkain nito.”
יג וַאֲמַרְתֶּם֩ הִנֵּ֨ה מַתְּלָאָ֜ה וְהִפַּחְתֶּ֣ם אוֹת֗וֹ אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וַהֲבֵאתֶ֣ם גָּז֗וּל וְאֶת־הַפִּסֵּ֙חַ֙ וְאֶת־הַ֣חוֹלֶ֔ה וַהֲבֵאתֶ֖ם אֶת־הַמִּנְחָ֑ה הַאֶרְצֶ֥ה אוֹתָ֛הּ מִיֶּדְכֶ֖ם אָמַ֥ר יְהוָֽה׃ (ס)
13 At sinasabi ninyo, “Narito, anong hirap!” at pinighati ninyo ito, sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo. At nagdala kayo ng ninakaw, ng pilay, at ng may sakit; ganito ninyo dinadala ang handog. Tatanggapin Ko ba ito mula sa inyong kamay? sabi ng Walang-Hanggan.
יד וְאָר֣וּר נוֹכֵ֗ל וְיֵ֤שׁ בְּעֶדְרוֹ֙ זָכָ֔ר וְנֹדֵ֛ר וְזֹבֵ֥חַ מָשְׁחָ֖ת לַֽאדֹנָ֑י כִּי֩ מֶ֨לֶךְ גָּד֜וֹל אָ֗נִי אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וּשְׁמִ֖י נוֹרָ֥א בַגּוֹיִֽם׃
14 Sumpain ang mandaraya na may lalaking hayop sa kanyang kawan, ngunit nananata at naghahain sa Panginoon ng hayop na may kapintasan; sapagkat Ako'y dakilang Hari, sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo, at ang Aking Pangalan ay kinatatakutan sa mga bansa.