Mga Awit 101

Kabanata 101

א לְדָוִ֗ד מִ֫זְמ֥וֹר חֶֽסֶד־וּמִשְׁפָּ֥ט אָשִׁ֑ירָה לְךָ֖ יְהוָ֣ה אֲזַמֵּֽרָה׃
1 Isang awit ni David. Aawitin ko ang kagandahang-loob at ang katarungan; sa Iyo, Walang-Hanggan, ako'y aawit ng papuri.
ב אַשְׂכִּ֤ילָה ׀ בְּדֶ֬רֶךְ תָּמִ֗ים מָ֭תַי תָּב֣וֹא אֵלָ֑י אֶתְהַלֵּ֥ךְ בְּתָם־לְ֝בָבִ֗י בְּקֶ֣רֶב בֵּיתִֽי׃
2 Itutuon ko ang aking isip sa daan ng katapatan; kailan kaya ito darating sa akin? Lalakad ako nang may tapat na puso sa loob ng aking tahanan.
ג לֹֽא־אָשִׁ֨ית ׀ לְנֶ֥גֶד עֵינַ֗י דְּֽבַר־בְּלִ֫יָּ֥עַל עֲשֹֽׂה־סֵטִ֥ים שָׂנֵ֑אתִי לֹ֖א יִדְבַּ֣ק בִּֽי׃
3 Hindi ako maglalagay sa harap ng aking mga mata ng anumang bagay na masama; kinapopootan ko ang paggawa ng mga lumilihis sa tamang daan; hindi ito kakapit sa akin.
ד לֵבָ֣ב עִ֭קֵּשׁ יָס֣וּר מִמֶּ֑נִּי רָ֝֗ע לֹ֣א אֵדָֽע׃
4 Ang pusong baluktot ay lalayo sa akin; hindi ako makikipagkilala sa anumang masama.
ה מלושני [מְלָשְׁנִ֬י] בַסֵּ֨תֶר ׀ רֵעֵהוּ֮ אוֹת֪וֹ אַ֫צְמִ֥ית גְּֽבַהּ־עֵ֭ינַיִם וּרְחַ֣ב לֵבָ֑ב אֹ֝ת֗וֹ לֹ֣א אוּכָֽל׃
5 Ang lihim na naninirang-puri sa kanyang kapwa ay aking lilipulin; ang may mapagmataas na mga mata at pusong sakim ay hindi ko matitiis.
ו עֵינַ֤י ׀ בְּנֶֽאֶמְנֵי־אֶרֶץ֮ לָשֶׁ֪בֶת עִמָּ֫דִ֥י הֹ֭לֵךְ בְּדֶ֣רֶךְ תָּמִ֑ים ה֝֗וּא יְשָׁרְתֵֽנִי׃
6 Ang aking mga mata ay nasa mga tapat sa lupain, upang sila'y manirahang kasama ko; ang lumalakad sa daan ng katapatan, siya ang maglilingkod sa akin.
ז לֹֽא־יֵשֵׁ֨ב ׀ בְּקֶ֥רֶב בֵּיתִי֮ עֹשֵׂ֪ה רְמִ֫יָּ֥ה דֹּבֵ֥ר שְׁקָרִ֑ים לֹֽא־יִ֝כּ֗וֹן לְנֶ֣גֶד עֵינָֽי׃
7 Hindi maninirahan sa loob ng aking tahanan ang gumagawa ng pandaraya; ang nagsasalita ng mga kasinungalingan ay hindi mananatili sa harap ng aking mga mata.
ח לַבְּקָרִ֗ים אַצְמִ֥ית כָּל־רִשְׁעֵי־אָ֑רֶץ לְהַכְרִ֥ית מֵֽעִיר־יְ֝הוָ֗ה כָּל־פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן׃
8 Tuwing umaga ay lilipulin ko ang lahat ng masasama sa lupain, upang tanggalin mula sa lungsod ng Walang-Hanggan ang lahat ng gumagawa ng kasamaan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata