Mga Awit 129

Kabanata 129

א שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת רַ֭בַּת צְרָר֣וּנִי מִנְּעוּרַ֑י יֹֽאמַר־נָ֝א יִשְׂרָאֵֽל׃
1 Isang Awit ng mga Pag-akyat. “Madalas nila akong pinahirapan mula pa sa aking kabataan” — sabihin nga ito ng Israel;
ב רַ֭בַּת צְרָר֣וּנִי מִנְּעוּרָ֑י גַּ֝ם לֹא־יָ֥כְלוּ לִֽי׃
2 “Madalas nila akong pinahirapan mula pa sa aking kabataan, ngunit hindi nila ako nagapi.”
ג עַל־גַּ֭בִּי חָרְשׁ֣וּ חֹרְשִׁ֑ים הֶ֝אֱרִ֗יכוּ למענותם [לְמַעֲנִיתָֽם׃]
3 Inararo ng mga mang-aararo ang aking likod; pinahaba nila ang kanilang mga tudling.
ד יְהוָ֥ה צַדִּ֑יק קִ֝צֵּ֗ץ עֲב֣וֹת רְשָׁעִֽים׃
4 Matuwid ang Walang-Hanggan; pinutol Niya ang mga lubid ng masasama.
ה יֵ֭בֹשׁוּ וְיִסֹּ֣גוּ אָח֑וֹר כֹּ֝֗ל שֹׂנְאֵ֥י צִיּֽוֹן׃
5 Mapahiya nawa at mapaurong ang lahat ng napopoot sa Zion.
ו יִ֭הְיוּ כַּחֲצִ֣יר גַּגּ֑וֹת שֶׁקַּדְמַ֖ת שָׁלַ֣ף יָבֵֽשׁ׃
6 Maging tulad nawa sila ng damo sa mga bubungan, na natutuyo na bago pa man mabunot;
ז שֶׁלֹּ֤א מִלֵּ֖א כַפּ֥וֹ קוֹצֵ֗ר וְחִצְנ֥וֹ מְעַמֵּֽר׃
7 na hindi man lamang makapupuno sa palad ng mang-aani, ni sa kandungan ng nagbibigkis ng mga uhay.
ח וְלֹ֤א אָֽמְר֨וּ ׀ הָעֹבְרִ֗ים בִּרְכַּֽת־יְהוָ֥ה אֲלֵיכֶ֑ם בֵּרַ֥כְנוּ אֶ֝תְכֶ֗ם בְּשֵׁ֣ם יְהוָֽה׃
8 At hindi man lamang sasabihin ng mga nagdaraan: “Sumainyo nawa ang pagpapala ng Walang-Hanggan; pinagpapala namin kayo sa pangalan ng Walang-Hanggan.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata