Mga Awit 139

Kabanata 139

א לַ֭מְנַצֵּחַ לְדָוִ֣ד מִזְמ֑וֹר יְהוָ֥ה חֲ֝קַרְתַּ֗נִי וַתֵּדָֽע׃
1 Para sa Punong Mang-aawit. Awit ni David. Walang-Hanggan, siniyasat Mo ako, at nakilala Mo ako.
ב אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ שִׁבְתִּ֣י וְקוּמִ֑י בַּ֥נְתָּה לְ֝רֵעִ֗י מֵרָחֽוֹק׃
2 Alam Mo ang aking pag-upo at ang aking pagtayo; nauunawaan Mo mula sa malayo ang aking iniisip.
ג אָרְחִ֣י וְרִבְעִ֣י זֵרִ֑יתָ וְֽכָל־דְּרָכַ֥י הִסְכַּֽנְתָּה׃
3 Ang aking paglakad at ang aking paghiga ay pinalilibutan Mo, at kilalang-kilala Mo ang lahat ng aking mga landas.
ד כִּ֤י אֵ֣ין מִ֭לָּה בִּלְשׁוֹנִ֑י הֵ֥ן יְ֝הוָ֗ה יָדַ֥עְתָּ כֻלָּֽהּ׃
4 Sapagkat wala pa ang salita sa aking dila, ngunit narito, Walang-Hanggan, alam Mo na ang lahat ng ito.
ה אָח֣וֹר וָקֶ֣דֶם צַרְתָּ֑נִי וַתָּ֖שֶׁת עָלַ֣י כַּפֶּֽכָה׃
5 Sa likuran at sa harapan ay kinubkob Mo ako, at ipinatong Mo sa akin ang Iyong kamay.
ו פלאיה [פְּלִ֣יאָֽה] דַ֣עַת מִמֶּ֑נִּי נִ֝שְׂגְּבָ֗ה לֹא־א֥וּכַֽל לָֽהּ׃
6 Ang kaalamang ito ay lubhang kamangha-mangha para sa akin; napakataas nito, hindi ko ito kayang abutin.
ז אָ֭נָ֥ה אֵלֵ֣ךְ מֵרוּחֶ֑ךָ וְ֝אָ֗נָה מִפָּנֶ֥יךָ אֶבְרָֽח׃
7 Saan ako pupunta upang lumayo sa Iyo? At saan ako tatakas mula sa Iyong harapan?
ח אִם־אֶסַּ֣ק שָׁ֭מַיִם שָׁ֣ם אָ֑תָּה וְאַצִּ֖יעָה שְּׁא֣וֹל הִנֶּֽךָּ׃
8 Kung aakyat ako sa langit, naroon Ka; at kung gagawin kong higaan ang daigdig ng mga patay, narito, naroon Ka.
ט אֶשָּׂ֥א כַנְפֵי־שָׁ֑חַר אֶ֝שְׁכְּנָ֗ה בְּאַחֲרִ֥ית יָֽם׃
9 Kung kukunin ko ang mga pakpak ng bukang-liwayway, at mananahan ako sa pinakadulo ng dagat,
י גַּם־שָׁ֭ם יָדְךָ֣ תַנְחֵ֑נִי וְֽתֹאחֲזֵ֥נִי יְמִינֶֽךָ׃
10 Naroon man, ang Iyong kamay ang papatnubay sa akin, at hahawakan ako ng Iyong kanang kamay.
יא וָ֭אֹמַר אַךְ־חֹ֣שֶׁךְ יְשׁוּפֵ֑נִי וְ֝לַ֗יְלָה א֣וֹר בַּעֲדֵֽנִי׃
11 At kung sasabihin ko, “Tiyak na tatakpan ako ng kadiliman, at ang gabi ay magiging dilim sa palibot ko”;
יב גַּם־חֹשֶׁךְ֮ לֹֽא־יַחְשִׁ֪יךְ מִ֫מֶּ֥ךָ וְ֭לַיְלָה כַּיּ֣וֹם יָאִ֑יר כַּ֝חֲשֵׁיכָ֗ה כָּאוֹרָֽה׃
12 Kahit ang kadiliman ay hindi nagpapadilim ng anuman mula sa Iyo, at ang gabi ay nagliliwanag na tulad ng araw; ang kadiliman ay katulad ng liwanag.
יג כִּֽי־אַ֭תָּה קָנִ֣יתָ כִלְיֹתָ֑י תְּ֝סֻכֵּ֗נִי בְּבֶ֣טֶן אִמִּֽי׃
13 Sapagkat Ikaw ang lumikha ng aking kaloob-looban; binalot Mo ako sa sinapupunan ng aking ina.
יד אֽוֹדְךָ֗ עַ֤ל כִּ֥י נוֹרָא֗וֹת נִ֫פְלֵ֥יתִי נִפְלָאִ֥ים מַעֲשֶׂ֑יךָ וְ֝נַפְשִׁ֗י יֹדַ֥עַת מְאֹֽד׃
14 Magpapasalamat ako sa Iyo, sapagkat sa kagila-gilalas na paraan ako ay ginawang kamangha-mangha; kamangha-mangha ang Iyong mga gawa, at ito ay lubos na nalalaman ng aking kaluluwa.
טו לֹא־נִכְחַ֥ד עָצְמִ֗י מִ֫מֶּ֥ךָּ אֲשֶׁר־עֻשֵּׂ֥יתִי בַסֵּ֑תֶר רֻ֝קַּ֗מְתִּי בְּֽתַחְתִּיּ֥וֹת אָֽרֶץ׃
15 Hindi naitago sa Iyo ang aking katawan nang ako ay hubugin nang lihim, nang ako ay buuing tulad ng masalimuot na habi sa kailaliman ng lupa.
טז גָּלְמִ֤י ׀ רָ֘א֤וּ עֵינֶ֗יךָ וְעַֽל־סִפְרְךָ֮ כֻּלָּ֪ם יִכָּ֫תֵ֥בוּ יָמִ֥ים יֻצָּ֑רוּ ולא [וְל֖וֹ] אֶחָ֣ד בָּהֶֽם׃
16 Nakita ng Iyong mga mata ang aking hindi pa nabubuong anyo, at nakasulat silang lahat sa Iyong aklat, pati ang mga araw na hinubog, noong wala pa ni isa man sa kanila.
יז וְלִ֗י מַה־יָּקְר֣וּ רֵעֶ֣יךָ אֵ֑ל מֶ֥ה עָ֝צְמוּ רָאשֵׁיהֶֽם׃
17 At para sa akin, gaano kahalaga ang Iyong mga kaisipan, O Diyos! Gaano kalaki ang kabuuan ng mga ito!
יח אֶ֭סְפְּרֵם מֵח֣וֹל יִרְבּ֑וּן הֱ֝קִיצֹ֗תִי וְעוֹדִ֥י עִמָּֽךְ׃
18 Kung bibilangin ko ang mga ito, mas marami pa kaysa sa buhangin; umabot na ako sa wakas, at kasama Mo pa rin ako.
יט אִם־תִּקְטֹ֖ל אֱל֥וֹהַּ ׀ רָשָׁ֑ע וְאַנְשֵׁ֥י דָ֝מִ֗ים ס֣וּרוּ מֶֽנִּי׃
19 O, kung papatayin Mo sana, O Diyos, ang masama! At kayong mga taong uhaw sa dugo, lumayo kayo sa akin!
כ אֲשֶׁ֣ר יֹ֭אמְרֻךָ לִמְזִמָּ֑ה נָשֻׂ֖א לַשָּׁ֣וְא עָרֶֽיךָ׃
20 Sila na bumabanggit sa Iyo para sa kanilang masasamang balak; binibigkas ng Iyong mga kaaway ang Iyong pangalan nang walang kabuluhan.
כא הֲלֽוֹא־מְשַׂנְאֶ֖יךָ יְהוָ֥ה ׀ אֶשְׂנָ֑א וּ֝בִתְקוֹמְמֶ֗יךָ אֶתְקוֹטָֽט׃
21 Hindi ba't kinapopootan ko, Walang-Hanggan, ang mga napopoot sa Iyo? At nakikipaglaban ako sa mga naghihimagsik laban sa Iyo.
כב תַּכְלִ֣ית שִׂנְאָ֣ה שְׂנֵאתִ֑ים לְ֝אוֹיְבִ֗ים הָ֣יוּ לִֽי׃
22 Kinapopootan ko sila nang lubos na pagkapoot; itinuring ko silang mga kaaway ko.
כג חָקְרֵ֣נִי אֵ֭ל וְדַ֣ע לְבָבִ֑י בְּ֝חָנֵ֗נִי וְדַ֣ע שַׂרְעַפָּֽי׃
23 Siyasatin Mo ako, O Diyos, at kilalanin Mo ang aking puso; subukin Mo ako, at alamin Mo ang aking mga iniisip.
כד וּרְאֵ֗ה אִם־דֶּֽרֶךְ־עֹ֥צֶב בִּ֑י וּ֝נְחֵ֗נִי בְּדֶ֣רֶךְ עוֹלָֽם׃
24 At tingnan Mo kung may anumang landas ng paghihimagsik sa akin, at patnubayan Mo ako sa landas na tinatahak ng buong sanlibutan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata