Mga Awit 77

Kabanata 77

א לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל־ידיתון [יְדוּת֗וּן] לְאָסָ֥ף מִזְמֽוֹר׃

1 Para sa punong mang-aawit; ayon sa Jedutun. Isang Awit ni Asaf.

ב קוֹלִ֣י אֶל־אֱלֹהִ֣ים וְאֶצְעָ֑קָה קוֹלִ֥י אֶל־אֱ֝לֹהִ֗ים וְהַאֲזִ֥ין אֵלָֽי׃

2 Ang tinig ko ay itataas ko sa Diyos, at ako'y dadaing; ang tinig ko ay itataas ko sa Diyos, upang pakinggan Niya ako.

ג בְּי֥וֹם צָרָתִי֮ אֲדֹנָ֪י דָּ֫רָ֥שְׁתִּי יָדִ֤י ׀ לַ֣יְלָה נִ֭גְּרָה וְלֹ֣א תָפ֑וּג מֵאֲנָ֖ה הִנָּחֵ֣ם נַפְשִֽׁי׃

3 Sa araw ng aking kagipitan ay hinanap ko ang Panginoon; ang aking sugat ay umaagos sa gabi at hindi tumitigil; ayaw paaliw ng aking kaluluwa.

ד אֶזְכְּרָ֣ה אֱלֹהִ֣ים וְאֶֽהֱמָיָ֑ה אָשִׂ֓יחָה ׀ וְתִתְעַטֵּ֖ף רוּחִ֣י סֶֽלָה׃

4 Naaalala ko ang Diyos, at ako'y dumadaing; nagbubulay-bulay ako, at nanlulupaypay ang aking espiritu. Selah.

ה אָ֭חַזְתָּ שְׁמֻר֣וֹת עֵינָ֑י נִ֝פְעַ֗מְתִּי וְלֹ֣א אֲדַבֵּֽר׃

5 Pinanatili Mong dilat ang aking mga mata; ako'y nababagabag, at hindi makapagsalita.

ו חִשַּׁ֣בְתִּי יָמִ֣ים מִקֶּ֑דֶם שְׁ֝נ֗וֹת עוֹלָמִֽים׃

6 Binubulay-bulay ko ang mga araw noong una, ang mga taon ng mga panahong lumipas.

ז אֶֽזְכְּרָ֥ה נְגִינָתִ֗י בַּ֫לָּ֥יְלָה עִם־לְבָבִ֥י אָשִׂ֑יחָה וַיְחַפֵּ֥שׂ רוּחִֽי׃

7 Sa gabi ay inaalala ko ang aking awit; sa aking puso ako'y nagbubulay-bulay, at ang aking espiritu ay naghahanap.

ח הַֽ֭לְעוֹלָמִים יִזְנַ֥ח ׀ אֲדֹנָ֑י וְלֹֽא־יֹסִ֖יף לִרְצ֣וֹת עֽוֹד׃

8 Itatakwil ba ng Panginoon magpakailanman, at hindi na ba Siya muling malulugod kailanman?

ט הֶאָפֵ֣ס לָנֶ֣צַח חַסְדּ֑וֹ גָּ֥מַר אֹ֝֗מֶר לְדֹ֣ר וָדֹֽר׃

9 Lubusan na bang naubos ang Kanyang kagandahang-loob magpakailanman? Itinakda na ba Niya ang Kanyang pasya para sa lahat ng salinlahi?

י הֲשָׁכַ֣ח חַנּ֣וֹת אֵ֑ל אִם־קָפַ֥ץ בְּ֝אַ֗ף רַחֲמָ֥יו סֶֽלָה׃

10 Nakalimutan na ba ng Diyos ang maging mapagbiyaya? Sa Kanyang galit ay ipininid na ba Niya ang Kanyang habag? Selah.

יא וָ֭אֹמַר חַלּ֣וֹתִי הִ֑יא שְׁ֝נ֗וֹת יְמִ֣ין עֶלְיֽוֹן׃

11 At sinabi ko: “Ito ang aking dalamhati: nagbago ang kanang kamay ng Kataas-taasan.”

יב אזכיר [אֶזְכּ֥וֹר] מַֽעַלְלֵי־יָ֑הּ כִּֽי־אֶזְכְּרָ֖ה מִקֶּ֣דֶם פִּלְאֶֽךָ׃

12 Aalalahanin ko ang mga gawa ng Walang-Hanggan; oo, aalalahanin ko ang Iyong mga kababalaghan noong una.

יג וְהָגִ֥יתִי בְכָל־פָּעֳלֶ֑ךָ וּֽבַעֲלִ֖ילוֹתֶ֣יךָ אָשִֽׂיחָה׃

13 Bubulay-bulayin ko ang lahat ng Iyong gawa, at ang Iyong mga ginawa ay aking sasaysayin.

יד אֱ֭לֹהִים בַּקֹּ֣דֶשׁ דַּרְכֶּ֑ךָ מִי־אֵ֥ל גָּ֝ד֗וֹל כֵּֽאלֹהִֽים׃

14 O Diyos, ang Iyong daan ay nasa kabanalan; sinong diyos ang dakilang tulad ng Diyos?

טו אַתָּ֣ה הָ֭אֵל עֹ֣שֵׂה פֶ֑לֶא הוֹדַ֖עְתָּ בָעַמִּ֣ים עֻזֶּֽךָ׃

15 Ikaw ang Diyos na gumagawa ng kababalaghan; ipinakilala Mo sa mga bansa ang Iyong kapangyarihan.

טז גָּאַ֣לְתָּ בִּזְר֣וֹעַ עַמֶּ֑ךָ בְּנֵי־יַעֲקֹ֖ב וְיוֹסֵ֣ף סֶֽלָה׃

16 Sa pamamagitan ng Iyong bisig ay tinubos Mo ang Iyong bayan, ang mga anak ni Jacob at ni Jose. Selah.

יז רָ֘א֤וּךָ מַּ֨יִם ׀ אֱ‍ֽלֹהִ֗ים רָא֣וּךָ מַּ֣יִם יָחִ֑ילוּ אַ֝֗ף יִרְגְּז֥וּ תְהֹמֽוֹת׃

17 Nakita Ka ng mga tubig, O Diyos; nakita Ka ng mga tubig, at sila'y nanginig; nayanig din maging ang mga kalaliman.

יח זֹ֤רְמוּ מַ֨יִם ׀ עָב֗וֹת ק֭וֹל נָתְנ֣וּ שְׁחָקִ֑ים אַף־חֲ֝צָצֶ֗יךָ יִתְהַלָּֽכוּ׃

18 Bumuhos ng tubig ang mga ulap; nagpadagundong ng tinig ang kalangitan; nagliparan din ang Iyong mga palaso.

יט ק֤וֹל רַעַמְךָ֨ ׀ בַּגַּלְגַּ֗ל הֵאִ֣ירוּ בְרָקִ֣ים תֵּבֵ֑ל רָגְזָ֖ה וַתִּרְעַ֣שׁ הָאָֽרֶץ׃

19 Ang tinig ng Iyong kulog ay umugong na parang gulong na gumugulong; tinanglawan ng mga kidlat ang sanlibutan; nanginig at nayanig ang lupa.

כ בַּיָּ֤ם דַּרְכֶּ֗ךָ ושביליך [וּֽ֭שְׁבִֽילְךָ] בְּמַ֣יִם רַבִּ֑ים וְ֝עִקְּבוֹתֶ֗יךָ לֹ֣א נֹדָֽעוּ׃

20 Sa dagat ang Iyong daan, at ang Iyong landas ay sa malawak na katubigan, at ang Iyong mga bakas ay hindi nakilala.

כא נָחִ֣יתָ כַצֹּ֣אן עַמֶּ֑ךָ בְּֽיַד־מֹשֶׁ֥ה וְאַהֲרֹֽן׃

21 Pinatnubayan Mo ang Iyong bayan na tulad ng isang kawan, sa pamamagitan ng kamay ni Moises at ni Aaron.