Mga Kawikaan 4

Kabanata 4

א שִׁמְע֣וּ בָ֭נִים מ֣וּסַר אָ֑ב וְ֝הַקְשִׁ֗יבוּ לָדַ֥עַת בִּינָֽה׃
1 Makinig kayo, mga anak, sa pangaral ng isang ama, at magbigay-pansin kayo upang matuto ng pang-unawa.
ב כִּ֤י לֶ֣קַח ט֭וֹב נָתַ֣תִּי לָכֶ֑ם תּֽ֝וֹרָתִ֗י אַֽל־תַּעֲזֹֽבוּ׃
2 Sapagkat mabuting aral ang ibinigay ko sa inyo; huwag ninyong talikuran ang aking turo.
ג כִּי־בֵ֭ן הָיִ֣יתִי לְאָבִ֑י רַ֥ךְ וְ֝יָחִ֗יד לִפְנֵ֥י אִמִּֽי׃
3 Sapagkat ako'y naging anak ng aking ama, malambot at maselang pinalaki, at kaisa-isa sa paningin ng aking ina.
ד וַיֹּרֵ֗נִי וַיֹּ֥אמֶר לִ֗י יִֽתְמָךְ־דְּבָרַ֥י לִבֶּ֑ךָ שְׁמֹ֖ר מִצְוֺתַ֣י וֶֽחְיֵֽה׃
4 At tinuruan niya ako at sinabi niya sa akin: “Panghawakan nawa ng iyong puso ang aking mga salita; tuparin mo ang aking mga utos at mabubuhay ka.
ה קְנֵ֣ה חָ֭כְמָה קְנֵ֣ה בִינָ֑ה אַל־תִּשְׁכַּ֥ח וְאַל־תֵּ֝֗ט מֵֽאִמְרֵי־פִֽי׃
5 Magtamo ka ng karunungan, magtamo ka ng pang-unawa; huwag mong kalimutan at huwag kang lumihis sa mga salita ng aking bibig.
ו אַל־תַּעַזְבֶ֥הָ וְתִשְׁמְרֶ֑ךָּ אֱהָבֶ֥הָ וְתִצְּרֶֽךָּ׃
6 Huwag mo siyang iwanan, at iingatan ka niya; ibigin mo siya, at babantayan ka niya.
ז רֵאשִׁ֣ית חָ֭כְמָה קְנֵ֣ה חָכְמָ֑ה וּבְכָל־קִ֝נְיָנְךָ֗ קְנֵ֣ה בִינָֽה׃
7 Ang simula ng karunungan ay ito: magtamo ka ng karunungan; at sa lahat ng iyong natamo, magtamo ka ng pang-unawa.
ח סַלְסְלֶ֥הָ וּֽתְרוֹמְמֶ֑ךָּ תְּ֝כַבֵּ֗דְךָ כִּ֣י תְחַבְּקֶֽנָּה׃
8 Paulit-ulit mo siyang saliksikin, at itataas ka niya; pararangalan ka niya kapag niyakap mo siya.
ט תִּתֵּ֣ן לְ֭רֹאשְׁךָ לִוְיַת־חֵ֑ן עֲטֶ֖רֶת תִּפְאֶ֣רֶת תְּמַגְּנֶֽךָּ׃
9 Maglalagay siya sa iyong ulo ng isang putong ng kariktan; isang korona ng karilagan ang ipagkakaloob niya sa iyo.”
י שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי וְקַ֣ח אֲמָרָ֑י וְיִרְבּ֥וּ לְ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים׃
10 Makinig ka, anak ko, at tanggapin mo ang aking mga sinasabi, at dadami ang mga taon ng iyong buhay.
יא בְּדֶ֣רֶךְ חָ֭כְמָה הֹרֵתִ֑יךָ הִ֝דְרַכְתִּ֗יךָ בְּמַעְגְּלֵי־יֹֽשֶׁר׃
11 Sa daan ng karunungan ay tinuruan kita; pinatnubayan kita sa mga landas ng katuwiran.
יב בְּֽ֭לֶכְתְּךָ לֹא־יֵצַ֣ר צַעֲדֶ֑ךָ וְאִם־תָּ֝ר֗וּץ לֹ֣א תִכָּשֵֽׁל׃
12 Sa iyong paglakad ay hindi magigipit ang iyong mga hakbang, at kung ikaw ay tatakbo ay hindi ka matitisod.
יג הַחֲזֵ֣ק בַּמּוּסָ֣ר אַל־תֶּ֑רֶף נִ֝צְּרֶ֗הָ כִּי־הִ֥יא חַיֶּֽיךָ׃
13 Kumapit kang mahigpit sa pangaral, huwag mong bitawan; ingatan mo siya, sapagkat siya ang iyong buhay.
יד בְּאֹ֣רַח רְ֭שָׁעִים אַל־תָּבֹ֑א וְאַל־תְּ֝אַשֵּׁ֗ר בְּדֶ֣רֶךְ רָעִֽים׃
14 Huwag kang pumasok sa landas ng masasama, at huwag kang lumakad sa daan ng mga taong buktot.
טו פְּרָעֵ֥הוּ אַל־תַּעֲבָר־בּ֑וֹ שְׂטֵ֖ה מֵעָלָ֣יו וַעֲבֽוֹר׃
15 Iwaksi mo ito, huwag kang dumaan doon; lumihis ka mula roon at magpatuloy ka.
טז כִּ֤י לֹ֣א יִֽ֭שְׁנוּ אִם־לֹ֣א יָרֵ֑עוּ וְֽנִגְזְלָ֥ה שְׁ֝נָתָ֗ם אִם־לֹ֥א יכשולו [יַכְשִֽׁילוּ׃]
16 Sapagkat hindi sila nakatutulog hangga't hindi sila nakagagawa ng masama, at naaagaw ang kanilang tulog hangga't hindi sila nakapagpapatisod ng iba.
יז כִּ֣י לָ֭חֲמוּ לֶ֣חֶם רֶ֑שַׁע וְיֵ֖ין חֲמָסִ֣ים יִשְׁתּֽוּ׃
17 Sapagkat kumakain sila ng tinapay ng kasamaan, at umiinom sila ng alak ng karahasan.
יח וְאֹ֣רַח צַ֭דִּיקִים כְּא֣וֹר נֹ֑גַהּ הוֹלֵ֥ךְ וָ֝א֗וֹר עַד־נְכ֥וֹן הַיּֽוֹם׃
18 Ngunit ang landas ng mga matuwid ay gaya ng liwanag ng bukang-liwayway, na lalong lumiliwanag hanggang sa katanghaliang-tapat.
יט דֶּ֣רֶךְ רְ֭שָׁעִים כָּֽאֲפֵלָ֑ה לֹ֥א יָ֝דְע֗וּ בַּמֶּ֥ה יִכָּשֵֽׁלוּ׃ (פ)
19 Ang daan ng masasama ay gaya ng makapal na kadiliman; hindi nila alam kung saan sila natitisod.
כ בְּ֭נִי לִדְבָרַ֣י הַקְשִׁ֑יבָה לַ֝אֲמָרַ֗י הַט־אָזְנֶֽךָ׃
20 Anak ko, makinig ka sa aking mga salita; ikiling mo ang iyong tainga sa aking mga sinasabi.
כא אַל־יַלִּ֥יזוּ מֵעֵינֶ֑יךָ שָׁ֝מְרֵ֗ם בְּת֣וֹךְ לְבָבֶֽךָ׃
21 Huwag mong hayaang lumihis ang mga ito sa iyong paningin; ingatan mo ang mga ito sa kaibuturan ng iyong puso.
כב כִּֽי־חַיִּ֣ים הֵ֭ם לְמֹצְאֵיהֶ֑ם וּֽלְכָל־בְּשָׂר֥וֹ מַרְפֵּֽא׃
22 Sapagkat ang mga ito ay buhay sa mga nakasusumpong sa kanila, at kagalingan sa buong katawan ng bawat isa sa kanila.
כג מִֽכָּל־מִ֭שְׁמָר נְצֹ֣ר לִבֶּ֑ךָ כִּֽי־מִ֝מֶּ֗נּוּ תּוֹצְא֥וֹת חַיִּֽים׃
23 Higit sa lahat ng dapat mong bantayan, ingatan mo ang iyong puso, sapagkat mula rito nagmumula ang buhay.
כד הָסֵ֣ר מִ֭מְּךָ עִקְּשׁ֣וּת פֶּ֑ה וּלְז֥וּת שְׂ֝פָתַ֗יִם הַרְחֵ֥ק מִמֶּֽךָּ׃
24 Alisin mo sa iyo ang kalikuan ng bibig, at ilayo mo sa iyo ang pagkabaluktot ng mga labi.
כה עֵ֭ינֶיךָ לְנֹ֣כַח יַבִּ֑יטוּ וְ֝עַפְעַפֶּ֗יךָ יַיְשִׁ֥רוּ נֶגְדֶּֽךָ׃
25 Ang iyong mga mata ay tumingin nawa nang tuwiran, at ang iyong mga talukap-mata ay tumutok nang tuwid sa harap mo.
כו פַּ֭לֵּס מַעְגַּ֣ל רַגְלֶ֑ךָ וְֽכָל־דְּרָכֶ֥יךָ יִכֹּֽנוּ׃
26 Timbangin mo ang landas ng iyong mga paa, at magiging matatag ang lahat ng iyong mga daan.
כז אַֽל־תֵּט־יָמִ֥ין וּשְׂמֹ֑אול הָסֵ֖ר רַגְלְךָ֣ מֵרָֽע׃
27 Huwag kang lumiko sa kanan ni sa kaliwa; ilayo mo ang iyong paa sa kasamaan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata