Mga Kawikaan 7

Kabanata 7

א בְּ֭נִי שְׁמֹ֣ר אֲמָרָ֑י וּ֝מִצְוֺתַ֗י תִּצְפֹּ֥ן אִתָּֽךְ׃
1 Anak ko, ingatan mo ang aking mga salita, at itago mo sa iyo ang aking mga utos.
ב שְׁמֹ֣ר מִצְוֺתַ֣י וֶחְיֵ֑ה וְ֝תוֹרָתִ֗י כְּאִישׁ֥וֹן עֵינֶֽיךָ׃
2 Sundin mo ang aking mga utos at mabubuhay ka; at ingatan mo ang aking aral na gaya ng balintataw ng iyong mata.
ג קָשְׁרֵ֥ם עַל־אֶצְבְּעֹתֶ֑יךָ כָּ֝תְבֵ֗ם עַל־ל֥וּחַ לִבֶּֽךָ׃
3 Itali mo ang mga ito sa iyong mga daliri; isulat mo ang mga ito sa tapyas ng iyong puso.
ד אֱמֹ֣ר לַֽ֭חָכְמָה אֲחֹ֣תִי אָ֑תְּ וּ֝מֹדָ֗ע לַבִּינָ֥ה תִקְרָֽא׃
4 Sabihin mo sa karunungan, “Ikaw ay aking kapatid na babae,” at tawagin mong kamag-anak ang pang-unawa.
ה לִ֭שְׁמָרְךָ מֵאִשָּׁ֣ה זָרָ֑ה מִ֝נָּכְרִיָּ֗ה אֲמָרֶ֥יהָ הֶחֱלִֽיקָה׃
5 Upang ingatan ka mula sa babaeng hindi mo asawa, mula sa babaeng banyaga na nambobola sa kanyang matatamis na pananalita.
ו כִּ֭י בְּחַלּ֣וֹן בֵּיתִ֑י בְּעַ֖ד אֶשְׁנַבִּ֣י נִשְׁקָֽפְתִּי׃
6 Sapagkat sa bintana ng aking bahay, sa pamamagitan ng aking dungawan, ako ay dumungaw.
ז וָאֵ֤רֶא בַפְּתָאיִ֗ם אָ֘בִ֤ינָה בַבָּנִ֗ים נַ֣עַר חֲסַר־לֵֽב׃
7 At nakita ko sa gitna ng mga walang-muwang, napansin ko sa gitna ng mga kabataan, ang isang binatang kulang sa pang-unawa,
ח עֹבֵ֣ר בַּ֭שּׁוּק אֵ֣צֶל פִּנָּ֑הּ וְדֶ֖רֶךְ בֵּיתָ֣הּ יִצְעָֽד׃
8 na dumaraan sa lansangan malapit sa kanto ng babae, at tinatahak ang daan patungo sa kanyang bahay,
ט בְּנֶֽשֶׁף־בְּעֶ֥רֶב י֑וֹם בְּאִישׁ֥וֹן לַ֝֗יְלָה וַאֲפֵלָֽה׃
9 sa takipsilim, sa dapithapon ng araw, sa kalaliman ng gabi at sa kadiliman.
י וְהִנֵּ֣ה אִ֭שָּׁה לִקְרָאת֑וֹ שִׁ֥ית ז֝וֹנָ֗ה וּנְצֻ֥רַת לֵֽב׃
10 At narito, sinalubong siya ng isang babae na nakaayos na gaya ng isang patutot, at tuso ang puso.
יא הֹמִיָּ֣ה הִ֣יא וְסֹרָ֑רֶת בְּ֝בֵיתָ֗הּ לֹא־יִשְׁכְּנ֥וּ רַגְלֶֽיהָ׃
11 Siya ay maingay at suwail; ang kanyang mga paa ay hindi nananatili sa kanyang bahay.
יב פַּ֤עַם ׀ בַּח֗וּץ פַּ֥עַם בָּרְחֹב֑וֹת וְאֵ֖צֶל כָּל־פִּנָּ֣ה תֶאֱרֹֽב׃
12 Kung minsan ay nasa labas siya, kung minsan ay nasa mga liwasan, at sa bawat kanto ay nag-aabang siya.
יג וְהֶחֱזִ֣יקָה בּ֭וֹ וְנָ֣שְׁקָה־לּ֑וֹ הֵעֵ֥זָה פָ֝נֶ֗יהָ וַתֹּ֣אמַר לֽוֹ׃
13 Hinawakan niya siya at hinalikan; nagpakawalang-hiya ang kanyang mukha, at sinabi niya sa kanya:
יד זִבְחֵ֣י שְׁלָמִ֣ים עָלָ֑י הַ֝יּ֗וֹם שִׁלַּ֥מְתִּי נְדָרָֽי׃
14 “Mayroon akong mga handog pangkapayapaan; ngayong araw ay tinupad ko ang aking mga panata.
טו עַל־כֵּ֭ן יָצָ֣אתִי לִקְרָאתֶ֑ךָ לְשַׁחֵ֥ר פָּ֝נֶ֗יךָ וָאֶמְצָאֶֽךָּ׃
15 Kaya lumabas ako upang salubungin ka, upang hanapin ang iyong mukha, at natagpuan kita.
טז מַ֭רְבַדִּים רָבַ֣דְתִּי עַרְשִׂ֑י חֲ֝טֻב֗וֹת אֵט֥וּן מִצְרָֽיִם׃
16 Nilatagan ko ng magagandang sapin ang aking higaan, ng mga mamahaling kayong lino mula sa Egipto.
יז נַ֥פְתִּי מִשְׁכָּבִ֑י מֹ֥ר אֲ֝הָלִ֗ים וְקִנָּמֽוֹן׃
17 Pinabango ko ang aking higaan ng mira, aloe, at kanela.
יח לְכָ֤ה נִרְוֶ֣ה דֹ֭דִים עַד־הַבֹּ֑קֶר נִ֝תְעַלְּסָ֗ה בָּאֳהָבִֽים׃
18 Halika, magpakasawa tayo sa pag-ibig hanggang umaga; magpakaligaya tayo sa pagtatalik.
יט כִּ֤י אֵ֣ין הָאִ֣ישׁ בְּבֵית֑וֹ הָ֝לַ֗ךְ בְּדֶ֣רֶךְ מֵרָחֽוֹק׃
19 Sapagkat wala sa bahay ang lalaki; naglakbay siya sa malayong lugar.
כ צְֽרוֹר־הַ֭כֶּסֶף לָקַ֣ח בְּיָד֑וֹ לְי֥וֹם הַ֝כֵּ֗סֶא יָבֹ֥א בֵיתֽוֹ׃
20 Dinala niya ang supot ng salapi; sa takdang araw pa siya uuwi sa kanyang bahay.”
כא הִ֭טַּתּוּ בְּרֹ֣ב לִקְחָ֑הּ בְּחֵ֥לֶק שְׂ֝פָתֶ֗יהָ תַּדִּיחֶֽנּוּ׃
21 Napahinuhod niya siya sa dami ng kanyang mapang-akit na pananalita; sa kinis ng kanyang mga labi ay inilihis niya siya.
כב ה֤וֹלֵ֥ךְ אַחֲרֶ֗יהָ פִּ֫תְאֹ֥ם כְּ֭שׁוֹר אֶל־טָ֣בַח יָב֑וֹא וּ֝כְעֶ֗כֶס אֶל־מוּסַ֥ר אֱוִֽיל׃
22 Bigla siyang sumunod sa babae, gaya ng toro na pumupunta sa katayan, at gaya ng kamandag ng ahas na tumutungo upang parusahan ang hangal.
כג עַ֤ד יְפַלַּ֪ח חֵ֡ץ כְּֽבֵד֗וֹ כְּמַהֵ֣ר צִפּ֣וֹר אֶל־פָּ֑ח וְלֹֽא־יָ֝דַ֗ע כִּֽי־בְנַפְשׁ֥וֹ הֽוּא׃ (פ)
23 hanggang tumarak ang palaso sa kanyang atay; gaya ng ibong nagmamadali patungo sa bitag, at hindi niya alam na buhay niya ang nakataya.
כד וְעַתָּ֣ה בָ֭נִים שִׁמְעוּ־לִ֑י וְ֝הַקְשִׁ֗יבוּ לְאִמְרֵי־פִֽי׃
24 At ngayon, mga anak, makinig kayo sa akin, at pakinggan ninyong mabuti ang mga salita ng aking bibig.
כה אַל־יֵ֣שְׂטְ אֶל־דְּרָכֶ֣יהָ לִבֶּ֑ךָ אַל־תֵּ֝תַע בִּנְתִיבוֹתֶֽיהָ׃
25 Huwag hayaang lumihis ang iyong puso patungo sa kanyang mga daan; huwag kang maligaw sa kanyang mga landas.
כו כִּֽי־רַבִּ֣ים חֲלָלִ֣ים הִפִּ֑ילָה וַ֝עֲצֻמִ֗ים כָּל־הֲרֻגֶֽיהָ׃
26 Sapagkat marami na siyang pinabagsak na mga napatay, at napakarami ng lahat ng kanyang pinatay.
כז דַּרְכֵ֣י שְׁא֣וֹל בֵּיתָ֑הּ יֹ֝רְד֗וֹת אֶל־חַדְרֵי־מָֽוֶת׃ (פ)
27 Ang kanyang bahay ay daan patungo sa daigdig ng mga patay, na bumababa sa mga silid ng kamatayan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata