Mikas 2

Kabanata 2

א ה֧וֹי חֹֽשְׁבֵי־אָ֛וֶן וּפֹ֥עֲלֵי רָ֖ע עַל־מִשְׁכְּבוֹתָ֑ם בְּא֤וֹר הַבֹּ֙קֶר֙ יַעֲשׂ֔וּהָ כִּ֥י יֶשׁ־לְאֵ֖ל יָדָֽם׃
1 Kahabag-habag ang mga nagbabalak ng kasamaan at gumagawa ng masama sa kanilang mga higaan! Sa liwanag ng umaga ay isinasagawa nila ito, sapagkat nasa kapangyarihan ng kanilang kamay.
ב וְחָמְד֤וּ שָׂדוֹת֙ וְגָזָ֔לוּ וּבָתִּ֖ים וְנָשָׂ֑אוּ וְעָֽשְׁקוּ֙ גֶּ֣בֶר וּבֵית֔וֹ וְאִ֖ישׁ וְנַחֲלָתֽוֹ׃ (פ)
2 Pinagnanasaan nila ang mga bukid at inaagaw ang mga ito, at ang mga bahay, at kinukuha ang mga ito; inaapi nila ang isang lalaki at ang kanyang sambahayan, ang isang tao at ang kanyang mana.
ג לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֥י חֹשֵׁ֛ב עַל־הַמִּשְׁפָּחָ֥ה הַזֹּ֖את רָעָ֑ה אֲ֠שֶׁר לֹֽא־תָמִ֨ישׁוּ מִשָּׁ֜ם צַוְּארֹֽתֵיכֶ֗ם וְלֹ֤א תֵֽלְכוּ֙ רוֹמָ֔ה כִּ֛י עֵ֥ת רָעָ֖ה הִֽיא׃
3 Kaya ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Narito, nagbabalak Ako ng kapahamakan laban sa angkang ito, na hindi ninyo maaalis doon ang inyong mga leeg, at hindi kayo makalalakad nang may kataasan ng ulo, sapagkat panahon ito ng kapahamakan.
ד בַּיּ֨וֹם הַה֜וּא יִשָּׂ֧א עֲלֵיכֶ֣ם מָשָׁ֗ל וְנָהָ֨ה נְהִ֤י נִֽהְיָה֙ אָמַר֙ שָׁד֣וֹד נְשַׁדֻּ֔נוּ חֵ֥לֶק עַמִּ֖י יָמִ֑יר אֵ֚יךְ יָמִ֣ישׁ לִ֔י לְשׁוֹבֵ֥ב שָׂדֵ֖ינוּ יְחַלֵּֽק׃
4 Sa araw na iyon ay may bibigkas ng talinghaga laban sa inyo, at tataghoy siya ng panaghoy sa nangyari, at sasabihin: “Lubos kaming sinamsaman! Ang bahagi ng aking bayan ay ipinagpapalit Niya sa iba; paano pa Siya babaling sa akin upang ibalik ang aming mga bukid na pinaghahati-hatian nila?”
ה לָכֵן֙ לֹֽא־יִֽהְיֶ֣ה לְךָ֔ מַשְׁלִ֥יךְ חֶ֖בֶל בְּגוֹרָ֑ל בִּקְהַ֖ל יְהוָֽה׃
5 Kaya hindi ka magkakaroon ng sinumang maghahagis ng panukat na lubid sa palabunutan sa kapulungan ng Walang-Hanggan.
ו אַל־תַּטִּ֖פוּ יַטִּיפ֑וּן לֹֽא־יַטִּ֣פוּ לָאֵ֔לֶּה לֹ֥א יִסַּ֖ג כְּלִמּֽוֹת׃
6 “Huwag kayong magpahayag ng propesiya,” ang sabi sa mga nagpapahayag; “huwag silang magpahayag sa mga ito, upang hindi sila abutin ng kahihiyan.”
ז הֶאָמ֣וּר בֵּֽית־יַעֲקֹ֗ב הֲקָצַר֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה אִם־אֵ֖לֶּה מַעֲלָלָ֑יו הֲל֤וֹא דְבָרַ֨י יֵיטִ֔יבוּ עִ֖ם הַיָּשָׁ֥ר הוֹלֵֽךְ׃
7 Ito ba ang sinasabi ng sambahayan ni Jacob: “Naubos na ba ang pagtitiis ng Walang-Hanggan? Ito ba ang Kanyang mga gawa?” Hindi ba ang Aking mga salita ay gumagawa ng mabuti sa lumalakad nang matuwid?
ח וְאֶתְמ֗וּל עַמִּי֙ לְאוֹיֵ֣ב יְקוֹמֵ֔ם מִמּ֣וּל שַׂלְמָ֔ה אֶ֖דֶר תַּפְשִׁט֑וּן מֵעֹבְרִ֣ים בֶּ֔טַח שׁוּבֵ֖י מִלְחָמָֽה׃
8 Ngunit kahapon lamang ay bumangon ang Aking bayan na parang kaaway; mula sa ibabaw ng kasuotan ay hinuhubad ninyo ang marangal na balabal ng mga dumaraan nang panatag, kaya nagiging tulad sila ng mga bumabalik mula sa digmaan.
ט נְשֵׁ֤י עַמִּי֙ תְּגָ֣רְשׁ֔וּן מִבֵּ֖ית תַּֽעֲנֻגֶ֑יהָ מֵעַל֙ עֹֽלָלֶ֔יהָ תִּקְח֥וּ הֲדָרִ֖י לְעוֹלָֽם׃
9 Ang mga babae ng Aking bayan ay itinataboy ninyo mula sa kanilang mga bahay na kinaliligayahan; mula sa kanilang maliliit na anak ay inaagaw ninyo ang Aking karangalan magpakailanman.
י ק֣וּמוּ וּלְכ֔וּ כִּ֥י לֹא־זֹ֖את הַמְּנוּחָ֑ה בַּעֲב֥וּר טָמְאָ֛ה תְּחַבֵּ֖ל וְחֶ֥בֶל נִמְרָֽץ׃
10 Bumangon kayo at umalis, sapagkat hindi ito ang pahingahan! Upang dungisan ito ay nagsasabwatan kayo, isang sabwatang hayagang pinagkasunduan.
יא לוּ־אִ֞ישׁ הֹלֵ֥ךְ ר֙וּחַ֙ וָשֶׁ֣קֶר כִּזֵּ֔ב אַטִּ֣ף לְךָ֔ לַיַּ֖יִן וְלַשֵּׁכָ֑ר וְהָיָ֥ה מַטִּ֖יף הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃
11 Kung may taong sumusunod sa hangin at kabulaanan at nagsisinungaling, na nagsasabing: “Magpapahayag ako sa iyo tungkol sa alak at matapang na inumin,” siya nga ang magiging tagapagpahayag ng bayang ito!
יב אָסֹ֨ף אֶאֱסֹ֜ף יַעֲקֹ֣ב כֻּלָּ֗ךְ קַבֵּ֤ץ אֲקַבֵּץ֙ שְׁאֵרִ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל יַ֥חַד אֲשִׂימֶ֖נּוּ כְּצֹ֣אן בָּצְרָ֑ה כְּעֵ֙דֶר֙ בְּת֣וֹךְ הַדָּֽבְר֔וֹ תְּהִימֶ֖נָה מֵאָדָֽם׃
12 Tiyak na titipunin Ko kayong lahat, O Jacob; tiyak na pipisanin Ko ang nalabi ng Israel. Pagsasama-samahin Ko sila na parang mga tupa sa kulungan, na parang kawan sa gitna ng kanilang pastulan; uugong sila sa dami ng tao.
יג עָלָ֤ה הַפֹּרֵץ֙ לִפְנֵיהֶ֔ם פָּֽרְצוּ֙ וַֽיַּעֲבֹ֔רוּ שַׁ֖עַר וַיֵּ֣צְאוּ ב֑וֹ וַיַּעֲבֹ֤ר מַלְכָּם֙ לִפְנֵיהֶ֔ם וַיהוָ֖ה בְּרֹאשָֽׁם׃ (פ)
13 Umahon sa unahan nila ang nagbubukas ng daan; nagbukas sila ng daan at dumaan sa pintuang-bayan, at lumabas sila roon; dumaan sa unahan nila ang kanilang hari, at ang Walang-Hanggan ang nangunguna sa kanila.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata