Nahum 2

Kabanata 2

א הִנֵּ֨ה עַל־הֶהָרִ֜ים רַגְלֵ֤י מְבַשֵּׂר֙ מַשְׁמִ֣יעַ שָׁל֔וֹם חָגִּ֧י יְהוּדָ֛ה חַגַּ֖יִךְ שַׁלְּמִ֣י נְדָרָ֑יִךְ כִּי֩ לֹ֨א יוֹסִ֥יף ע֛וֹד לעבור־[לַֽעֲבָר־] בָּ֥ךְ בְּלִיַּ֖עַל כֻּלֹּ֥ה נִכְרָֽת׃

1 Narito, sa ibabaw ng mga bundok ang mga paa ng nagdadala ng mabuting balita, na nagpapahayag ng kapayapaan! Ipagdiwang mo, O Juda, ang iyong mga kapistahan; tuparin mo ang iyong mga panata; sapagkat hindi na muling dadaan sa iyo ang masama; siya ay lubusang nalipol.

ב עָלָ֥ה מֵפִ֛יץ עַל־פָּנַ֖יִךְ נָצ֣וֹר מְצֻרָ֑ה צַפֵּה־דֶ֙רֶךְ֙ חַזֵּ֣ק מָתְנַ֔יִם אַמֵּ֥ץ כֹּ֖חַ מְאֹֽד׃

2 Ang nagpangalat na umahon laban sa iyo ay nakukubkob sa kanyang tanggulan. Bantayan mo ang daan; patibayin mo ang iyong mga balakang; palakasin mo nang lubos ang iyong lakas.

ג כִּ֣י שָׁ֤ב יְהוָה֙ אֶת־גְּא֣וֹן יַעֲקֹ֔ב כִּגְא֖וֹן יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י בְקָקוּם֙ בֹּֽקְקִ֔ים וּזְמֹרֵיהֶ֖ם שִׁחֵֽתוּ׃

3 Sapagkat ibinabalik ng Walang-Hanggan ang karangalan ng Jacob, gaya ng karangalan ng Israel noong una; sapagkat sila'y sinamsaman at sinaid ng mga mananamsam, at sinira nila ang kanilang mga sanga ng ubas.

ד מָגֵ֨ן גִּבֹּרֵ֜יהוּ מְאָדָּ֗ם אַנְשֵׁי־חַ֙יִל֙ מְתֻלָּעִ֔ים בְּאֵשׁ־פְּלָד֥וֹת הָרֶ֖כֶב בְּי֣וֹם הֲכִינ֑וֹ וְהַבְּרֹשִׁ֖ים הָרְעָֽלוּ׃

4 Ang kalasag ng kanyang mga magiting ay mapula; ang mga mandirigma ay nakadamit ng pulang-pula; ang bakal ng mga karwahe ay nagniningning na parang apoy sa araw ng kanyang paghahanda, at ang mga sipres ay nakabalabal.

ה בַּֽחוּצוֹת֙ יִתְהוֹלְל֣וּ הָרֶ֔כֶב יִֽשְׁתַּקְשְׁק֖וּן בָּרְחֹב֑וֹת מַרְאֵיהֶן֙ כַּלַּפִּידִ֔ם כַּבְּרָקִ֖ים יְרוֹצֵֽצוּ׃

5 Sa mga lansangan ay nagmamadaling parang mga baliw ang mga karwahe; umaalingawngaw ang kalansing ng kanilang mga sandata sa mga liwasan; ang anyo nila'y parang mga sulo, at tumatakbo silang parang mga kidlat.

ו יִזְכֹּר֙ אַדִּירָ֔יו יִכָּשְׁל֖וּ בהלכותם [בַּהֲלִֽיכָתָ֑ם] יְמַֽהֲרוּ֙ חֽוֹמָתָ֔הּ וְהֻכַ֖ן הַסֹּכֵֽךְ׃

6 Naaalala niya ang kanyang mga magiting; natitisod sila sa kanilang paglakad; nagmamadali sila patungo sa pader nito, at inihahanda ang pananggalang na pantakip.

ז שַׁעֲרֵ֥י הַנְּהָר֖וֹת נִפְתָּ֑חוּ וְהַֽהֵיכָ֖ל נָמֽוֹג׃

7 Ang mga pintuang-bayan sa panig ng mga ilog ay nabuksan, at ang palasyo ay nayanig at gumuguho.

ח וְהֻצַּ֖ב גֻּלְּתָ֣ה הֹֽעֲלָ֑תָה וְאַמְהֹתֶ֗יהָ מְנַֽהֲגוֹת֙ כְּק֣וֹל יוֹנִ֔ים מְתֹפְפֹ֖ת עַל־לִבְבֵהֶֽן׃

8 Ang reyna ay hayagang dinalang-bihag at iniahon palayo; at ang kanyang mga alilang babae ay tumataghoy na parang huni ng mga kalapati, na pinapalo ang kanilang mga dibdib na parang tambol.

ט וְנִינְוֵ֥ה כִבְרֵֽכַת־מַ֖יִם מִ֣ימֵי הִ֑יא וְהֵ֣מָּה נָסִ֔ים עִמְד֥וּ עֲמֹ֖דוּ וְאֵ֥ין מַפְנֶֽה׃

9 Ang Nineve ay parang isang tipunan ng tubig mula pa noong unang panahon; ngunit ngayon ay tumatakas sila. “Tumigil kayo! Tumigil kayo!” ngunit walang lumilingon.

י בֹּ֥זּוּ כֶ֖סֶף בֹּ֣זּוּ זָהָ֑ב וְאֵ֥ין קֵ֙צֶה֙ לַתְּכוּנָ֔ה כָּבֹ֕ד מִכֹּ֖ל כְּלִ֥י חֶמְדָּֽה׃

10 Samsamin ninyo ang pilak, samsamin ninyo ang ginto! Walang katapusan ang mga kayamanang nakaimbak; simutin ninyo ang lungsod ng lahat ng mahahalagang kasangkapan.

יא בּוּקָ֥ה וּמְבוּקָ֖ה וּמְבֻלָּקָ֑ה וְלֵ֨ב נָמֵ֜ס וּפִ֣ק בִּרְכַּ֗יִם וְחַלְחָלָה֙ בְּכָל־מָתְנַ֔יִם וּפְנֵ֥י כֻלָּ֖ם קִבְּצ֥וּ פָארֽוּר׃

11 Wala nang laman, sinaid, at giniba! Natutunaw ang puso, nag-uumpugan ang mga tuhod, nanginginig ang lahat ng balakang, at nangitim ang mukha ng lahat na parang palayok.

יב אַיֵּה֙ מְע֣וֹן אֲרָי֔וֹת וּמִרְעֶ֥ה ה֖וּא לַכְּפִרִ֑ים אֲשֶׁ֣ר הָלַךְ֩ אַרְיֵ֨ה לָבִ֥יא שָׁ֛ם גּ֥וּר אַרְיֵ֖ה וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃

12 Nasaan na ngayon ang lungga ng mga leon, ang pastulan ng mga batang leon, kung saan naglalakad ang leon at ang leong babae, at naroon ang anak ng leon, at walang sinumang nanggugulat sa kanila?

יג אַרְיֵ֤ה טֹרֵף֙ בְּדֵ֣י גֹֽרוֹתָ֔יו וּמְחַנֵּ֖ק לְלִבְאֹתָ֑יו וַיְמַלֵּא־טֶ֣רֶף חֹרָ֔יו וּמְעֹֽנֹתָ֖יו טְרֵפָֽה׃

13 Ang leon ay nanila nang sapat para sa kanyang mga anak, at nanakal ng mga hayop para sa kanyang mga leong babae; at pinuno niya ng nasila ang kanyang mga yungib, at ng sinila ang kanyang mga lungga.

יד הִנְנִ֣י אֵלַ֗יִךְ נְאֻם֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְהִבְעַרְתִּ֤י בֶֽעָשָׁן֙ רִכְבָּ֔הּ וּכְפִירַ֖יִךְ תֹּ֣אכַל חָ֑רֶב וְהִכְרַתִּ֤י מֵאֶ֙רֶץ֙ טַרְפֵּ֔ךְ וְלֹֽא־יִשָּׁמַ֥ע ע֖וֹד ק֥וֹל מַלְאָכֵֽכֵה׃ (ס)

14 Narito, Ako'y laban sa iyo, sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo; susunugin Ko sa usok ang kanyang mga karuwahe, at lalamunin ng tabak ang iyong mga batang leon; aalisin Ko sa lupa ang iyong sinasila, at hindi na maririnig pa ang tinig ng iyong mga sugo.

Nakaraang Kabanata Susunod na Kabanata