לב וְעַתָּ֣ה אֱ֠לֹהֵינוּ הָאֵ֨ל הַגָּד֜וֹל הַגִּבּ֣וֹר וְהַנּוֹרָא֮ שׁוֹמֵ֣ר הַבְּרִ֣ית וְהַחֶסֶד֒ אַל־יִמְעַ֣ט לְפָנֶ֡יךָ אֵ֣ת כָּל־הַתְּלָאָ֣ה אֲֽשֶׁר־מְ֠צָאַתְנוּ לִמְלָכֵ֨ינוּ לְשָׂרֵ֧ינוּ וּלְכֹהֲנֵ֛ינוּ וְלִנְבִיאֵ֥נוּ וְלַאֲבֹתֵ֖ינוּ וּלְכָל־עַמֶּ֑ךָ מִימֵי֙ מַלְכֵ֣י אַשּׁ֔וּר עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
32 At ngayon, aming Diyos, ang dakila, makapangyarihan, at kakila-kilabot na Diyos, na tumutupad ng tipan at ng kagandahang-loob, huwag Mong ituring na maliit sa harap Mo ang lahat ng paghihirap na sumapit sa amin, sa aming mga hari, sa aming mga pinuno, sa aming mga saserdote, sa aming mga propeta, sa aming mga ninuno, at sa buong bayan Mo, mula pa sa panahon ng mga hari ng Asiria hanggang sa araw na ito.