Nehemias 1

Kabanata 1

א דִּבְרֵ֥י נְחֶמְיָ֖ה בֶּן־חֲכַלְיָ֑ה וַיְהִ֤י בְחֹֽדֶשׁ־כסלו [כִּסְלֵיו֙] שְׁנַ֣ת עֶשְׂרִ֔ים וַאֲנִ֥י הָיִ֖יתִי בְּשׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָֽה׃

1 Ang mga salita ni Nehemias na anak ni Hacalias. At nangyari nang buwan ng Kislev, nang ikadalawampung taon, habang ako ay nasa Susan na kuta,

ב וַיָּבֹ֨א חֲנָ֜נִי אֶחָ֧ד מֵאַחַ֛י ה֥וּא וַאֲנָשִׁ֖ים מִֽיהוּדָ֑ה וָאֶשְׁאָלֵ֞ם עַל־הַיְּהוּדִ֧ים הַפְּלֵיטָ֛ה אֲשֶֽׁר־נִשְׁאֲר֥וּ מִן־הַשֶּׁ֖בִי וְעַל־יְרוּשָׁלִָֽם׃

2 na dumating si Hanani, isa sa aking mga kapatid, siya at ang ilang lalaki mula sa Juda; at tinanong ko sila tungkol sa mga Judiong nakaligtas, na naiwan mula sa pagkabihag, at tungkol sa Jerusalem.

ג וַיֹּאמְרוּ֮ לִי֒ הַֽנִּשְׁאָרִ֞ים אֲשֶֽׁר־נִשְׁאֲר֤וּ מִן־הַשְּׁבִי֙ שָׁ֣ם בַּמְּדִינָ֔ה בְּרָעָ֥ה גְדֹלָ֖ה וּבְחֶרְפָּ֑ה וְחוֹמַ֤ת יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ מְפֹרָ֔צֶת וּשְׁעָרֶ֖יהָ נִצְּת֥וּ בָאֵֽשׁ׃

3 At sinabi nila sa akin: “Ang mga nalabi na naiwan mula sa pagkabihag, doon sa lalawigan, ay nasa matinding kapighatian at kahihiyan; at ang pader ng Jerusalem ay giba, at ang mga pintuang-bayan nito ay sinunog sa apoy.”

ד וַיְהִ֞י כְּשָׁמְעִ֣י ׀ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה יָשַׁ֙בְתִּי֙ וָֽאֶבְכֶּ֔ה וָאֶתְאַבְּלָ֖ה יָמִ֑ים וָֽאֱהִ֥י צָם֙ וּמִתְפַּלֵּ֔ל לִפְנֵ֖י אֱלֹהֵ֥י הַשָּׁמָֽיִם׃

4 At nangyari, nang marinig ko ang mga salitang ito, ako ay naupo at umiyak, at nagdalamhati nang ilang araw; at ako ay nag-ayuno at nanalangin sa harap ng Diyos ng langit.

ה וָאֹמַ֗ר אָֽנָּ֤א יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם הָאֵ֥ל הַגָּד֖וֹל וְהַנּוֹרָ֑א שֹׁמֵ֤ר הַבְּרִית֙ וָחֶ֔סֶד לְאֹהֲבָ֖יו וּלְשֹׁמְרֵ֥י מִצְוֺתָֽיו׃

5 At sinabi ko: “Isinasamo ko sa Iyo, O Walang-Hanggan, Diyos ng langit, ang Diyos na dakila at kakila-kilabot, na tumutupad ng tipan at ng kagandahang-loob sa mga umiibig sa Kanya at sa mga sumusunod sa Kanyang mga utos;

ו תְּהִ֣י נָ֣א אָזְנְךָֽ־קַשֶּׁ֣בֶת וְֽעֵינֶ֪יךָ פְתֻוּח֟וֹת לִשְׁמֹ֣עַ אֶל־תְּפִלַּ֣ת עַבְדְּךָ֡ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִי֩ מִתְפַּלֵּ֨ל לְפָנֶ֤יךָ הַיּוֹם֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה עַל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל עֲבָדֶ֑יךָ וּמִתְוַדֶּ֗ה עַל־חַטֹּ֤אות בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֣אנוּ לָ֔ךְ וַאֲנִ֥י וּבֵית־אָבִ֖י חָטָֽאנוּ׃

6 Pakisuyo, nawa'y makinig ang Iyong tainga at nawa'y nakadilat ang Iyong mga mata upang dinggin ang panalangin ng Iyong lingkod, na ipinapanalangin ko sa harap Mo ngayon, araw at gabi, para sa mga anak ni Israel na Iyong mga lingkod, habang ipinagtatapat ko ang mga kasalanan ng mga anak ni Israel na aming ginawa laban sa Iyo; ako at ang sambahayan ng aking ama ay nagkasala.

ז חֲבֹ֖ל חָבַ֣לְנוּ לָ֑ךְ וְלֹא־שָׁמַ֣רְנוּ אֶת־הַמִּצְוֺ֗ת וְאֶת־הַֽחֻקִּים֙ וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתָ אֶת־מֹשֶׁ֥ה עַבְדֶּֽךָ׃

7 Lubha kaming nagpakasama laban sa Iyo, at hindi namin iningatan ang mga utos, ang mga batas, at ang mga alituntunin na Iyong iniutos kay Moises na Iyong lingkod.

ח זְכָר־נָא֙ אֶת־הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֛יתָ אֶת־מֹשֶׁ֥ה עַבְדְּךָ֖ לֵאמֹ֑ר אַתֶּ֣ם תִּמְעָ֔לוּ אֲנִ֕י אָפִ֥יץ אֶתְכֶ֖ם בָּעַמִּֽים׃

8 Alalahanin Mo, isinasamo ko, ang salitang Iyong iniutos kay Moises na Iyong lingkod, na nagsasabi: “Kapag kayo ay nagtaksil, pangangalatin Ko kayo sa gitna ng mga bansa;

ט וְשַׁבְתֶּ֣ם אֵלַ֔י וּשְׁמַרְתֶּם֙ מִצְוֺתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אִם־יִהְיֶ֨ה נִֽדַּחֲכֶ֜ם בִּקְצֵ֤ה הַשָּׁמַ֙יִם֙ מִשָּׁ֣ם אֲקַבְּצֵ֔ם והבואתים [וַהֲבִֽיאוֹתִים֙] אֶל־הַמָּק֔וֹם אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֔רְתִּי לְשַׁכֵּ֥ן אֶת־שְׁמִ֖י שָֽׁם׃

9 ngunit kapag kayo ay nanumbalik sa Akin, at tinupad ninyo ang Aking mga utos at ginawa ang mga ito, kahit na ang inyong mga itinaboy ay nasa dulo ng langit, mula roon ay titipunin Ko sila at dadalhin Ko sila sa lugar na Aking pinili upang doon patahanin ang Aking Pangalan.”

י וְהֵ֥ם עֲבָדֶ֖יךָ וְעַמֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֤ר פָּדִ֙יתָ֙ בְּכֹחֲךָ֣ הַגָּד֔וֹל וּבְיָדְךָ֖ הַחֲזָקָֽה׃

10 Sila nga ay Iyong mga lingkod at Iyong bayan, na Iyong tinubos sa pamamagitan ng Iyong dakilang kapangyarihan at ng Iyong makapangyarihang kamay.

יא אָנָּ֣א אֲדֹנָ֗י תְּהִ֣י נָ֣א אָזְנְךָֽ־קַ֠שֶּׁבֶת אֶל־תְּפִלַּ֨ת עַבְדְּךָ֜ וְאֶל־תְּפִלַּ֣ת עֲבָדֶ֗יךָ הַֽחֲפֵצִים֙ לְיִרְאָ֣ה אֶת־שְׁמֶ֔ךָ וְהַצְלִֽיחָה־נָּ֤א לְעַבְדְּךָ֙ הַיּ֔וֹם וּתְנֵ֣הוּ לְרַחֲמִ֔ים לִפְנֵ֖י הָאִ֣ישׁ הַזֶּ֑ה וַאֲנִ֛י הָיִ֥יתִי מַשְׁקֶ֖ה לַמֶּֽלֶךְ׃ (פ)

11 Isinasamo ko sa Iyo, O Panginoon, nawa'y ang Iyong pandinig ay maging matamang nakikinig sa panalangin ng Iyong lingkod, at sa panalangin ng Iyong mga lingkod na nagnanais na matakot sa Iyong Pangalan; at pagtagumpayin Mo, isinasamo ko, ang Iyong lingkod sa araw na ito, at ipagkaloob Mo na siya ay kahabagan sa harap ng taong ito.” At ako noon ay tagapagsilbi ng inumin sa hari.

Susunod na Kabanata