Mga Awit 10

Kabanata 10

א לָמָ֣ה יְ֭הוָה תַּעֲמֹ֣ד בְּרָח֑וֹק תַּ֝עְלִ֗ים לְעִתּ֥וֹת בַּצָּרָֽה׃
1 Bakit, O Walang-Hanggan, nakatayo Ka sa malayo, at itinatago Mo ang Iyong mga mata sa mga panahon ng kagipitan?
ב בְּגַאֲוַ֣ת רָ֭שָׁע יִדְלַ֣ק עָנִ֑י יִתָּפְשׂ֓וּ ׀ בִּמְזִמּ֖וֹת ז֣וּ חָשָֽׁבוּ׃
2 Sa kapalaluan ng masama ay tinutugis niya ang dukha; nahuhuli sila sa mga pakanang kanilang binalak.
ג כִּֽי־הִלֵּ֣ל רָ֭שָׁע עַל־תַּאֲוַ֣ת נַפְשׁ֑וֹ וּבֹצֵ֥עַ בֵּ֝רֵ֗ךְ נִ֘אֵ֥ץ ׀ יְהוָֽה׃
3 Sapagkat ipinagmamalaki ng masama ang pagnanasa ng kanyang kaluluwa, at pinupuri ng magnanakaw ang kanyang sarili, habang nilalapastangan niya ang Walang-Hanggan.
ד רָשָׁ֗ע כְּגֹ֣בַהּ אַ֭פּוֹ בַּל־יִדְרֹ֑שׁ אֵ֥ין אֱ֝לֹהִ֗ים כָּל־מְזִמּוֹתָֽיו׃
4 Ang masama, sa kapalaluan ng kanyang mukha, ay nagsasabi: “Hindi Siya maniningil”; “Walang Diyos” — iyan ang lahat ng kanyang mga pakana.
ה יָ֘חִ֤ילוּ דרכו [דְרָכָ֨יו ׀] בְּכָל־עֵ֗ת מָר֣וֹם מִ֭שְׁפָּטֶיךָ מִנֶּגְדּ֑וֹ כָּל־צ֝וֹרְרָ֗יו יָפִ֥יחַ בָּהֶֽם׃
5 Nagtatagumpay ang kanyang mga lakad sa lahat ng panahon; nasa kaitaasan ang Iyong mga kahatulan, malayo sa kanyang harapan; ang lahat ng kanyang mga kaaway ay hinihipan lamang niya.
ו אָמַ֣ר בְּ֭לִבּוֹ בַּל־אֶמּ֑וֹט לְדֹ֥ר וָ֝דֹ֗ר אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־בְרָֽע׃
6 Sinasabi niya sa kanyang puso: “Hindi ako matitinag; sa sali't saling lahi ay hindi ako aabutan ng kapahamakan.”
ז אָלָ֤ה פִּ֣יהוּ מָ֭לֵא וּמִרְמ֣וֹת וָתֹ֑ךְ תַּ֥חַת לְ֝שׁוֹנ֗וֹ עָמָ֥ל וָאָֽוֶן׃
7 Puno ang kanyang bibig ng panunumpa, ng panlilinlang at ng lihim na pandaraya; sa ilalim ng kanyang dila ay naroon ang kaguluhan at kasamaan.
ח יֵשֵׁ֤ב ׀ בְּמַאְרַ֬ב חֲצֵרִ֗ים בַּֽ֭מִּסְתָּרִים יַהֲרֹ֣ג נָקִ֑י עֵ֝ינָ֗יו לְֽחֵלְכָ֥ה יִצְפֹּֽנוּ׃
8 Nakaupo siya sa mga taguang-abangan ng mga nayon; sa mga lihim na dako ay pinapatay niya ang walang-sala; ang kanyang mga mata ay palihim na nag-aabang sa Iyong hukbo.
ט יֶאֱרֹ֬ב בַּמִּסְתָּ֨ר ׀ כְּאַרְיֵ֬ה בְסֻכֹּ֗ה יֶ֭אֱרֹב לַחֲט֣וֹף עָנִ֑י יַחְטֹ֥ף עָ֝נִ֗י בְּמָשְׁכ֥וֹ בְרִשְׁתּֽוֹ׃
9 Nag-aabang siya sa lihim na dako na gaya ng leon sa kanyang lungga; nag-aabang siya upang daklutin ang dukha; dinadakmal niya ang dukha kapag hinihila niya ito sa kanyang lambat.
י ודכה [יִדְכֶּ֥ה] יָשֹׁ֑חַ וְנָפַ֥ל בַּ֝עֲצוּמָ֗יו חלכאים [חֵ֣יל] [כָּאִֽים׃]
10 Yumuyuko siya at nagpapakababa, at nabubuwal sa kanyang malalakas na kamay ang pangkat ng mga aba.
יא אָמַ֣ר בְּ֭לִבּוֹ שָׁ֣כַֽח אֵ֑ל הִסְתִּ֥יר פָּ֝נָ֗יו בַּל־רָאָ֥ה לָנֶֽצַח׃
11 Sinasabi niya sa kanyang puso: “Nakalimot ang Diyos; itinago Niya ang Kanyang mukha; hindi Niya kailanman makikita.”
יב קוּמָ֤ה יְהוָ֗ה אֵ֭ל נְשָׂ֣א יָדֶ֑ךָ אַל־תִּשְׁכַּ֥ח עניים [עֲנָוִֽים׃]
12 Bumangon Ka, O Walang-Hanggan! O Diyos, itaas Mo ang Iyong kamay; huwag Mong kalimutan ang mga aba.
יג עַל־מֶ֤ה ׀ נִאֵ֖ץ רָשָׁ֥ע ׀ אֱלֹהִ֑ים אָמַ֥ר בְּ֝לִבּ֗וֹ לֹ֣א תִּדְרֹֽשׁ׃
13 Bakit nilalapastangan ng masama ang Diyos, at sinasabi niya sa kanyang puso: “Hindi Ka maniningil”?
יד רָאִ֡תָה כִּֽי־אַתָּ֤ה ׀ עָ֘מָ֤ל וָכַ֨עַס ׀ תַּבִּיט֮ לָתֵ֪ת בְּיָ֫דֶ֥ךָ עָ֭לֶיךָ יַעֲזֹ֣ב חֵלֶ֑כָה יָ֝ת֗וֹם אַתָּ֤ה ׀ הָיִ֬יתָ עוֹזֵֽר׃
14 Nakita Mo nga, sapagkat minamasdan Mo ang kasamaan at ang pang-aapi upang gantihan ito ng Iyong kamay; sa Iyo ipinauubaya ng kapus-palad ang kanyang usapin; Ikaw ang naging tagatulong ng ulila.
טו שְׁ֭בֹר זְר֣וֹעַ רָשָׁ֑ע וָ֝רָ֗ע תִּֽדְרוֹשׁ־רִשְׁע֥וֹ בַל־תִּמְצָֽא׃
15 Baliin Mo ang bisig ng masama; at ang taong masama, siyasatin Mo man ang kanyang kasamaan ay hindi Mo na ito masusumpungan.
טז יְהוָ֣ה מֶ֭לֶךְ עוֹלָ֣ם וָעֶ֑ד אָבְד֥וּ ג֝וֹיִ֗ם מֵֽאַרְצֽוֹ׃
16 Ang Walang-Hanggan ay Hari magpakailanman at kailanman; nalipol ang mga bansa mula sa Kanyang lupain.
יז תַּאֲוַ֬ת עֲנָוִ֣ים שָׁמַ֣עְתָּ יְהוָ֑ה תָּכִ֥ין לִ֝בָּ֗ם תַּקְשִׁ֥יב אָזְנֶֽךָ׃
17 Narinig Mo, O Walang-Hanggan, ang hangarin ng mga aba; ihahanda Mo ang kanilang puso, at ikikiling Mo ang Iyong pandinig.
יח לִשְׁפֹּ֥ט יָת֗וֹם וָ֫דָ֥ךְ בַּל־יוֹסִ֥יף ע֑וֹד לַעֲרֹ֥ץ אֱ֝נ֗וֹשׁ מִן־הָאָֽרֶץ׃
18 Upang igawad ang katarungan sa ulila at sa naaapi, upang hindi na siya muling makadurog pa ng mahinang tao sa lupa.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata