Mga Awit 11

Kabanata 11

א לַמְנַצֵּ֗חַ לְדָ֫וִ֥ד בַּֽיהוָ֨ה ׀ חָסִ֗יתִי אֵ֭יךְ תֹּאמְר֣וּ לְנַפְשִׁ֑י נודו [נ֝֗וּדִי] הַרְכֶ֥ם צִפּֽוֹר׃
1 Para sa Punong Mang-aawit. Ni David. Sa Walang-Hanggan ako nagpakanlong; paano ninyo nasasabi sa aking kaluluwa: “Lumayas ka at magpagala-gala mula sa inyong bundok na parang ibon”?
ב כִּ֤י הִנֵּ֪ה הָרְשָׁעִ֡ים יִדְרְכ֬וּן קֶ֗שֶׁת כּוֹנְנ֣וּ חִצָּ֣ם עַל־יֶ֑תֶר לִיר֥וֹת בְּמוֹ־אֹ֝֗פֶל לְיִשְׁרֵי־לֵֽב׃
2 Sapagkat narito, iniuumang ng masasama ang pana, inihanda nila ang kanilang palaso sa bagting, upang panain sa dilim ang mga matuwid ang puso.
ג כִּ֣י הַ֭שָּׁתוֹת יֵֽהָרֵס֑וּן צַ֝דִּ֗יק מַה־פָּעָֽל׃
3 Sapagkat ang mga saligan ay iginigiba; ang matuwid, ano ba ang kanyang nagawa?
ד יְהוָ֤ה ׀ בְּֽהֵ֘יכַ֤ל קָדְשׁ֗וֹ יְהוָה֮ בַּשָּׁמַ֪יִם כִּ֫סְא֥וֹ עֵינָ֥יו יֶחֱז֑וּ עַפְעַפָּ֥יו יִ֝בְחֲנ֗וּ בְּנֵ֣י אָדָֽם׃
4 Ang Walang-Hanggan ay nasa Kanyang banal na Templo; ang Walang-Hanggan, nasa langit ang Kanyang trono; ang Kanyang mga mata ay nagmamasid, ang Kanyang mga talukap-mata ay sumisiyasat sa mga anak ng tao.
ה יְהוָה֮ צַדִּ֪יק יִ֫בְחָ֥ן וְ֭רָשָׁע וְאֹהֵ֣ב חָמָ֑ס שָֽׂנְאָ֥ה נַפְשֽׁוֹ׃
5 Sinusubok ng Walang-Hanggan ang matuwid; ngunit ang masama at ang umiibig sa karahasan ay kinapopootan ng Kanyang kaluluwa.
ו יַמְטֵ֥ר עַל־רְשָׁעִ֗ים פַּ֫חִ֥ים אֵ֣שׁ וְ֭גָפְרִית וְר֥וּחַ זִלְעָפ֗וֹת מְנָ֣ת כּוֹסָֽם׃
6 Magpapaulan Siya sa masasama ng mga baga; apoy at asupre at nakapapasong hangin ang magiging bahagi ng kanilang kopa.
ז כִּֽי־צַדִּ֣יק יְ֭הוָה צְדָק֣וֹת אָהֵ֑ב יָ֝שָׁ֗ר יֶחֱז֥וּ פָנֵֽימוֹ׃
7 Sapagkat matuwid ang Walang-Hanggan, iniibig Niya ang katuwiran, at iniibig Niya yaong ang mukha'y tumitingin nang matuwid.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata