Mga Awit 127

Kabanata 127

א שִׁ֥יר הַֽמַּֽעֲל֗וֹת לִשְׁלֹ֫מֹ֥ה אִם־יְהוָ֤ה ׀ לֹא־יִבְנֶ֬ה בַ֗יִת שָׁ֤וְא ׀ עָמְל֣וּ בוֹנָ֣יו בּ֑וֹ אִם־יְהוָ֥ה לֹֽא־יִשְׁמָר־עִ֝֗יר שָׁ֤וְא ׀ שָׁקַ֬ד שׁוֹמֵֽר׃
1 Isang Awit ng mga Pag-akyat; para kay Solomon. Kung hindi ang Walang-Hanggan ang magtatayo ng bahay, walang kabuluhan ang pagpapagal ng mga nagtatayo nito; kung hindi ang Walang-Hanggan ang magbabantay sa lungsod, walang kabuluhan ang pagpupuyat ng bantay.
ב שָׁ֤וְא לָכֶ֨ם ׀ מַשְׁכִּ֪ימֵי ק֡וּם מְאַֽחֲרֵי־שֶׁ֗בֶת אֹ֭כְלֵי לֶ֣חֶם הָעֲצָבִ֑ים כֵּ֤ן יִתֵּ֖ן לִֽידִיד֣וֹ שֵׁנָֽא׃
2 Walang kabuluhan para sa inyo, kayong maagang bumabangon at gabing-gabi na kung maupo para magpahinga, kayong kumakain ng tinapay ng pagpapakahirap; gayon nagbibigay Siya ng tulog sa Kanyang minamahal.
ג הִנֵּ֤ה נַחֲלַ֣ת יְהוָ֣ה בָּנִ֑ים שָׂ֝כָ֗ר פְּרִ֣י הַבָּֽטֶן׃
3 Narito, ang mga anak ay pamana mula sa Walang-Hanggan; ang bunga ng sinapupunan ay isang gantimpala.
ד כְּחִצִּ֥ים בְּיַד־גִּבּ֑וֹר כֵּ֝֗ן בְּנֵ֣י הַנְּעוּרִֽים׃
4 Gaya ng mga palaso sa kamay ng isang mandirigma, gayon ang mga anak na isinilang sa kabataan ng isang tao.
ה אַשְׁרֵ֤י הַגֶּ֗בֶר אֲשֶׁ֤ר מִלֵּ֥א אֶת־אַשְׁפָּת֗וֹ מֵ֫הֶ֥ם לֹֽא־יֵבֹ֑שׁוּ כִּֽי־יְדַבְּר֖וּ אֶת־אוֹיְבִ֣ים בַּשָּֽׁעַר׃
5 Mapalad ang taong pumuno ng kanyang lalagyan ng palaso ng mga ito; hindi sila mapapahiya kapag makikipag-usap sila sa mga kaaway sa pintuang-bayan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata