Mga Awit 143

Kabanata 143

א מִזְמ֗וֹר לְדָ֫וִ֥ד יְהוָ֤ה ׀ שְׁמַ֬ע תְּפִלָּתִ֗י הַאֲזִ֥ינָה אֶל־תַּחֲנוּנַ֑י בֶּאֱמֻנָתְךָ֥ עֲ֝נֵ֗נִי בְּצִדְקָתֶֽךָ׃
1 Isang awit ni David. Walang-Hanggan, pakinggan Mo ang aking dalangin, dinggin Mo ang aking mga pagsamo; sa Iyong katapatan ay sagutin Mo ako, sa Iyong katuwiran.
ב וְאַל־תָּב֣וֹא בְ֭מִשְׁפָּט אֶת־עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֤י לֹֽא־יִצְדַּ֖ק לְפָנֶ֣יךָ כָל־חָֽי׃
2 At huwag Mo akong hatulan, ako na Iyong lingkod, sapagkat walang sinumang nabubuhay ang matuwid sa Iyong harapan.
ג כִּ֥י רָ֘דַ֤ף אוֹיֵ֨ב ׀ נַפְשִׁ֗י דִּכָּ֣א לָ֭אָרֶץ חַיָּתִ֑י הוֹשִׁיבַ֥נִי בְ֝מַחֲשַׁכִּ֗ים כְּמֵתֵ֥י עוֹלָֽם׃
3 Sapagkat tinugis ng kaaway ang aking kaluluwa; dinurog niya hanggang sa lupa ang aking buhay; pinatira niya ako sa mga dako ng kadiliman, gaya ng mga matagal nang patay.
ד וַתִּתְעַטֵּ֣ף עָלַ֣י רוּחִ֑י בְּ֝תוֹכִ֗י יִשְׁתּוֹמֵ֥ם לִבִּֽי׃
4 At nanlulupaypay sa akin ang aking espiritu; sa loob ko ay natitigilan ang aking puso.
ה זָ֘כַ֤רְתִּי יָמִ֨ים ׀ מִקֶּ֗דֶם הָגִ֥יתִי בְכָל־פָּעֳלֶ֑ךָ בְּֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ אֲשׂוֹחֵֽחַ׃
5 Naaalala ko ang mga araw noong unang panahon; pinagbubulay-bulayan ko ang lahat ng Iyong ginawa; ang gawa ng Iyong mga kamay ay aking pinag-uusapan.
ו פֵּרַ֣שְׂתִּי יָדַ֣י אֵלֶ֑יךָ נַפְשִׁ֓י ׀ כְּאֶֽרֶץ־עֲיֵפָ֖ה לְךָ֣ סֶֽלָה׃
6 Iniuunat ko ang aking mga kamay sa Iyo; ang aking kaluluwa ay nauuhaw sa Iyo gaya ng tigang na lupa. Selah.
ז מַ֘הֵ֤ר עֲנֵ֨נִי ׀ יְהוָה֮ כָּלְתָ֪ה ר֫וּחִ֥י אַל־תַּסְתֵּ֣ר פָּנֶ֣יךָ מִמֶּ֑נִּי וְ֝נִמְשַׁ֗לְתִּי עִם־יֹ֥רְדֵי בֽוֹר׃
7 Sagutin Mo ako agad, Walang-Hanggan, nanghihina na ang aking espiritu; huwag Mong itago ang Iyong mukha sa akin, baka ako matulad sa mga bumababa sa hukay.
ח הַשְׁמִ֘יעֵ֤נִי בַבֹּ֨קֶר ׀ חַסְדֶּךָ֮ כִּֽי־בְךָ֪ בָ֫טָ֥חְתִּי הוֹדִיעֵ֗נִי דֶּֽרֶךְ־ז֥וּ אֵלֵ֑ךְ כִּֽי־אֵ֝לֶיךָ נָשָׂ֥אתִי נַפְשִֽׁי׃
8 Iparinig Mo sa akin sa umaga ang Iyong kagandahang-loob, sapagkat sa Iyo ako nagtitiwala; ipaalam Mo sa akin ang daan na dapat kong lakaran, sapagkat sa Iyo ko itinataas ang aking kaluluwa.
ט הַצִּילֵ֖נִי מֵאֹיְבַ֥י ׀ יְהוָ֗ה אֵלֶ֥יךָ כִסִּֽתִי׃
9 Iligtas Mo ako sa aking mga kaaway, Walang-Hanggan; sa Iyo ko ipinagtatapat ang itinatago ko sa lahat.
י לַמְּדֵ֤נִי ׀ לַֽעֲשׂ֣וֹת רְצוֹנֶךָ֮ כִּֽי־אַתָּ֪ה אֱל֫וֹהָ֥י רוּחֲךָ֥ טוֹבָ֑ה תַּ֝נְחֵ֗נִי בְּאֶ֣רֶץ מִישֽׁוֹר׃
10 Turuan Mo akong gawin ang Iyong kalooban, sapagkat Ikaw ang aking Diyos; patnubayan nawa ako ng Iyong mabuting espiritu sa patag na lupain.
יא לְמַֽעַן־שִׁמְךָ֣ יְהוָ֣ה תְּחַיֵּ֑נִי בְּצִדְקָתְךָ֓ ׀ תוֹצִ֖יא מִצָּרָ֣ה נַפְשִֽׁי׃
11 Alang-alang sa Iyong pangalan, Walang-Hanggan, panatilihin Mo akong buháy; sa Iyong katuwiran ay hanguin Mo sa kagipitan ang aking kaluluwa.
יב וּֽבְחַסְדְּךָ֮ תַּצְמִ֪ית אֹ֫יְבָ֥י וְֽ֭הַאֲבַדְתָּ כָּל־צֹרֲרֵ֣י נַפְשִׁ֑י כִּ֝֗י אֲנִ֣י עַבְדֶּֽךָ׃
12 At sa Iyong kagandahang-loob ay lipulin Mo ang aking mga kaaway, at puksain Mo ang lahat ng umaapi sa aking kaluluwa, sapagkat ako ay Iyong lingkod.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata