Mga Awit 144

Kabanata 144

א לְדָוִ֨ד ׀ בָּ֘ר֤וּךְ יְהוָ֨ה ׀ צוּרִ֗י הַֽמְלַמֵּ֣ד יָדַ֣י לַקְרָ֑ב אֶ֝צְבְּעוֹתַ֗י לַמִּלְחָמָֽה׃
1 Kay David. Purihin ang Walang-Hanggan, ang aking Bato, na nagtuturo sa aking mga kamay sa labanan, at sa aking mga daliri sa digmaan.
ב חַסְדִּ֥י וּמְצוּדָתִי֮ מִשְׂגַּבִּ֪י וּֽמְפַלְטִ֫י לִ֥י מָ֭גִנִּי וּב֣וֹ חָסִ֑יתִי הָרוֹדֵ֖ד עַמִּ֣י תַחְתָּֽי׃
2 Ang aking Kagandahang-loob at ang aking Muog, ang aking Matibay na Tanggulan at ang aking Tagapagligtas, ang aking Kalasag, at sa Kanya ako nanganganlong; Siya na nagpapasuko sa aking bayan sa ilalim ko.
ג יְֽהוָ֗ה מָה־אָ֭דָם וַתֵּדָעֵ֑הוּ בֶּן־אֱ֝נ֗וֹשׁ וַֽתְּחַשְּׁבֵֽהוּ׃
3 Walang-Hanggan, ano ang tao upang pansinin Mo siya, ang anak ng tao upang pahalagahan Mo siya?
ד אָ֭דָם לַהֶ֣בֶל דָּמָ֑ה יָ֝מָ֗יו כְּצֵ֣ל עוֹבֵֽר׃
4 Ang tao ay katulad ng isang hininga; ang kanyang mga araw ay gaya ng aninong dumaraan.
ה יְ֭הוָה הַט־שָׁמֶ֣יךָ וְתֵרֵ֑ד גַּ֖ע בֶּהָרִ֣ים וְֽיֶעֱשָֽׁנוּ׃
5 Walang-Hanggan, ikiling Mo ang Iyong kalangitan at bumaba Ka; hipuin Mo ang mga bundok upang sila'y umusok.
ו בְּר֣וֹק בָּ֭רָק וּתְפִיצֵ֑ם שְׁלַ֥ח חִ֝צֶּ֗יךָ וּתְהֻמֵּֽם׃
6 Magpakislap Ka ng kidlat at pangalatin Mo sila; ipadala Mo ang Iyong mga palaso at lituhin Mo sila.
ז שְׁלַ֥ח יָדֶ֗יךָ מִמָּ֫ר֥וֹם פְּצֵ֣נִי וְ֭הַצִּילֵנִי מִמַּ֣יִם רַבִּ֑ים מִ֝יַּ֗ד בְּנֵ֣י נֵכָֽר׃
7 Iunat Mo ang Iyong mga kamay mula sa kaitaasan; hanguin Mo ako at iligtas mula sa malawak na tubig, mula sa kamay ng mga dayuhan.
ח אֲשֶׁ֣ר פִּ֭יהֶם דִּבֶּר־שָׁ֑וְא וִֽ֝ימִינָ֗ם יְמִ֣ין שָֽׁקֶר׃
8 na ang kanilang bibig ay nagsasalita ng kabulaanan, at ang kanilang kanang kamay ay kanang kamay ng kasinungalingan.
ט אֱ‍ֽלֹהִ֗ים שִׁ֣יר חָ֭דָשׁ אָשִׁ֣ירָה לָּ֑ךְ בְּנֵ֥בֶל עָ֝שׂ֗וֹר אֲזַמְּרָה־לָּֽךְ׃
9 O Diyos, isang bagong awit ang aawitin ko sa Iyo; sa alpang may sampung kuwerdas ako ay magpupuri sa Iyo.
י הַנּוֹתֵ֥ן תְּשׁוּעָ֗ה לַמְּלָ֫כִ֥ים הַ֭פּוֹצֶה אֶת־דָּוִ֥ד עַבְדּ֗וֹ מֵחֶ֥רֶב רָעָֽה׃
10 Siya na nagbibigay ng tagumpay sa mga hari, na sumasagip kay David na Kanyang lingkod mula sa masamang tabak.
יא פְּצֵ֥נִי וְהַצִּילֵנִי֮ מִיַּ֪ד בְּֽנֵי־נֵ֫כָ֥ר אֲשֶׁ֣ר פִּ֭יהֶם דִּבֶּר־שָׁ֑וְא וִֽ֝ימִינָ֗ם יְמִ֣ין שָֽׁקֶר׃
11 Hanguin Mo ako at iligtas mula sa kamay ng mga dayuhan, na ang kanilang bibig ay nagsasalita ng kabulaanan, at ang kanilang kanang kamay ay kanang kamay ng kasinungalingan.
יב אֲשֶׁ֤ר בָּנֵ֨ינוּ ׀ כִּנְטִעִים֮ מְגֻדָּלִ֪ים בִּֽנְעוּרֵ֫יהֶ֥ם בְּנוֹתֵ֥ינוּ כְזָוִיֹּ֑ת מְ֝חֻטָּב֗וֹת תַּבְנִ֥ית הֵיכָֽל׃
12 Kami na ang aming mga anak na lalaki ay gaya ng mga halamang lumaki nang maayos sa kanilang kabataan, at ang aming mga anak na babae ay gaya ng mga panulukang inukit, tulad ng sa isang palasyo.
יג מְזָוֵ֣ינוּ מְלֵאִים֮ מְפִיקִ֥ים מִזַּ֗ן אֶ֫ל־זַ֥ן צֹאונֵ֣נוּ מַ֭אֲלִיפוֹת מְרֻבָּב֗וֹת בְּחוּצוֹתֵֽינוּ׃
13 Ang mga sulok ng aming mga kamalig ay puno, naglalabas ng pagkain mula sa isang anihan hanggang sa susunod; ang aming mga kawan ay dumarami nang libu-libo at sampu-sampung libo sa aming mga lansangan.
יד אַלּוּפֵ֗ינוּ מְֽסֻבָּ֫לִ֥ים אֵֽין־פֶּ֭רֶץ וְאֵ֣ין יוֹצֵ֑את וְאֵ֥ין צְ֝וָחָ֗ה בִּרְחֹבֹתֵֽינוּ׃
14 Ang aming mga pinuno ay sinusunod; walang pagkakawatak-watak, walang masamang balitang lumalabas, at walang hiyawan sa aming mga lansangan.
טו אַשְׁרֵ֣י הָ֭עָם שֶׁכָּ֣כָה לּ֑וֹ אַֽשְׁרֵ֥י הָ֝עָ֗ם שֶׁיֲהוָ֥ה אֱלֹהָֽיו׃
15 Mapalad ang bayang ganito ang kalagayan; mapalad ang bayang ang Walang-Hanggan ang kanilang Diyos.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata