Mga Awit 147

Kabanata 147

א הַ֥לְלוּ יָ֨הּ ׀ כִּי־ט֭וֹב זַמְּרָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ כִּֽי־נָ֝עִים נָאוָ֥ה תְהִלָּֽה׃
1 Purihin ninyo ang Walang-Hanggan! Sapagkat mabuting umawit ng papuri sa ating Diyos; sapagkat kaaya-aya ito, at angkop ang papuri.
ב בּוֹנֵ֣ה יְרוּשָׁלִַ֣ם יְהוָ֑ה נִדְחֵ֖י יִשְׂרָאֵ֣ל יְכַנֵּֽס׃
2 Ang Walang-Hanggan ang nagtatayo ng Jerusalem; tinitipon Niya ang mga ipinagtabuyan ng Israel.
ג הָ֭רֹפֵא לִשְׁב֣וּרֵי לֵ֑ב וּ֝מְחַבֵּ֗שׁ לְעַצְּבוֹתָֽם׃
3 Siya ang nagpapagaling sa mga bagbag ang puso, at nagbebenda sa kanilang mga sugat.
ד מוֹנֶ֣ה מִ֭סְפָּר לַכּוֹכָבִ֑ים לְ֝כֻלָּ֗ם שֵׁמ֥וֹת יִקְרָֽא׃
4 Binibilang Niya ang dami ng mga bituin; tinatawag Niya silang lahat sa kanilang mga pangalan.
ה גָּד֣וֹל אֲדוֹנֵ֣ינוּ וְרַב־כֹּ֑חַ לִ֝תְבוּנָת֗וֹ אֵ֣ין מִסְפָּֽר׃
5 Dakila ang ating Panginoon at sagana sa kapangyarihan; ang Kanyang pang-unawa ay hindi mabilang.
ו מְעוֹדֵ֣ד עֲנָוִ֣ים יְהוָ֑ה מַשְׁפִּ֖יל רְשָׁעִ֣ים עֲדֵי־אָֽרֶץ׃
6 Itinataas ng Walang-Hanggan ang mga mapagpakumbaba; ibinababa Niya hanggang sa lupa ang masasama.
ז עֱנ֣וּ לַיהוָ֣ה בְּתוֹדָ֑ה זַמְּר֖וּ לֵאלֹהֵ֣ינוּ בְכִנּֽוֹר׃
7 Umawit kayo sa Walang-Hanggan nang may pasasalamat; umawit kayo ng papuri sa ating Diyos sa saliw ng alpa.
ח הַֽמְכַסֶּ֬ה שָׁמַ֨יִם ׀ בְּעָבִ֗ים הַמֵּכִ֣ין לָאָ֣רֶץ מָטָ֑ר הַמַּצְמִ֖יחַ הָרִ֣ים חָצִֽיר׃
8 Siya ang nagtatakip sa langit ng mga ulap, ang naghahanda ng ulan para sa lupa, ang nagpapatubo ng damo sa mga bundok.
ט נוֹתֵ֣ן לִבְהֵמָ֣ה לַחְמָ֑הּ לִבְנֵ֥י עֹ֝רֵ֗ב אֲשֶׁ֣ר יִקְרָֽאוּ׃
9 Binibigyan Niya ng pagkain ang hayop, at ang mga inakay ng uwak na sumisigaw.
י לֹ֤א בִגְבוּרַ֣ת הַסּ֣וּס יֶחְפָּ֑ץ לֹֽא־בְשׁוֹקֵ֖י הָאִ֣ישׁ יִרְצֶֽה׃
10 Hindi Siya nalulugod sa lakas ng kabayo; hindi Niya kinagigiliwan ang mga binti ng tao.
יא רוֹצֶ֣ה יְ֭הוָה אֶת־יְרֵאָ֑יו אֶת־הַֽמְיַחֲלִ֥ים לְחַסְדּֽוֹ׃
11 Nalulugod ang Walang-Hanggan sa mga may takot sa Kanya, sa mga umaasa sa Kanyang kagandahang-loob.
יב שַׁבְּחִ֣י יְ֭רוּשָׁלִַם אֶת־יְהוָ֑ה הַֽלְלִ֖י אֱלֹהַ֣יִךְ צִיּֽוֹן׃
12 Purihin mo ang Walang-Hanggan, O Jerusalem; purihin mo ang iyong Diyos, O Zion.
יג כִּֽי־חִ֭זַּק בְּרִיחֵ֣י שְׁעָרָ֑יִךְ בֵּרַ֖ךְ בָּנַ֣יִךְ בְּקִרְבֵּֽךְ׃
13 Sapagkat pinatibay Niya ang mga trangka ng iyong mga pintuang-bayan; pinagpala Niya ang iyong mga anak sa loob mo.
יד הַשָּׂם־גְּבוּלֵ֥ךְ שָׁל֑וֹם חֵ֥לֶב חִ֝טִּ֗ים יַשְׂבִּיעֵֽךְ׃
14 Siya ang naglalagay ng kapayapaan sa iyong mga hangganan; binubusog ka Niya ng pinakamainam na trigo.
טו הַשֹּׁלֵ֣חַ אִמְרָת֣וֹ אָ֑רֶץ עַד־מְ֝הֵרָ֗ה יָר֥וּץ דְּבָרֽוֹ׃
15 Siya ang nagpapadala ng Kanyang utos sa lupa; napakabilis tumakbo ng Kanyang salita.
טז הַנֹּתֵ֣ן שֶׁ֣לֶג כַּצָּ֑מֶר כְּ֝פ֗וֹר כָּאֵ֥פֶר יְפַזֵּֽר׃
16 Siya ang nagbibigay ng niyebe na parang balahibo ng tupa; ikinakalat Niya ang hamog na nagyelo na parang abo.
יז מַשְׁלִ֣יךְ קַֽרְח֣וֹ כְפִתִּ֑ים לִפְנֵ֥י קָ֝רָת֗וֹ מִ֣י יַעֲמֹֽד׃
17 Inihahagis Niya ang Kanyang yelo na parang mga pira-piraso; sino ang makatatagal sa harap ng Kanyang lamig?
יח יִשְׁלַ֣ח דְּבָר֣וֹ וְיַמְסֵ֑ם יַשֵּׁ֥ב ר֝וּח֗וֹ יִזְּלוּ־מָֽיִם׃
18 Ipinadadala Niya ang Kanyang salita, at tinutunaw Niya ang mga ito; pinahihihip Niya ang Kanyang hangin, at umaagos ang tubig.
יט מַגִּ֣יד דברו [דְּבָרָ֣יו] לְיַעֲקֹ֑ב חֻקָּ֥יו וּ֝מִשְׁפָּטָ֗יו לְיִשְׂרָאֵֽל׃
19 Ipinahahayag Niya ang Kanyang mga salita kay Jacob, ang Kanyang mga batas at mga kahatulan sa Israel.
כ לֹ֘א עָ֤שָׂה כֵ֨ן ׀ לְכָל־גּ֗וֹי וּמִשְׁפָּטִ֥ים בַּל־יְדָע֗וּם הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃
20 Hindi Niya ginawa ang ganito sa alinmang ibang bansa; at ang Kanyang mga kahatulan ay hindi nila nalaman. Purihin ninyo ang Walang-Hanggan!