Mga Awit 5

Kabanata 5

א לַמְנַצֵּ֥חַ אֶֽל־הַנְּחִיל֗וֹת מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃
1 Para sa punong mang-aawit, sa saliw ng Nehilot. Isang awit ni David.
ב אֲמָרַ֖י הַאֲזִ֥ינָה ׀ יְהוָ֗ה בִּ֣ינָה הֲגִֽיגִי׃
2 Pakinggan mo ang aking mga salita, O Walang-Hanggan; unawain mo ang aking pagbubulay-bulay.
ג הַקְשִׁ֤יבָה ׀ לְק֬וֹל שַׁוְעִ֗י מַלְכִּ֥י וֵאלֹהָ֑י כִּֽי־אֵ֝לֶ֗יךָ אֶתְפַּלָּֽל׃
3 Dinggin mo ang tinig ng aking paghingi ng saklolo, aking Hari at aking Diyos, sapagkat sa Iyo ako nananalangin.
ד יְֽהוָ֗ה בֹּ֭קֶר תִּשְׁמַ֣ע קוֹלִ֑י בֹּ֥קֶר אֶֽעֱרָךְ־לְ֝ךָ֗ וַאֲצַפֶּֽה׃
4 O Walang-Hanggan, sa umaga ay diringgin Mo ang aking tinig; sa umaga ay ihahanda ko sa Iyo ang aking panalangin, at ako'y maghihintay nang may pag-asa.
ה כִּ֤י ׀ לֹ֤א אֵֽל־חָפֵ֘ץ רֶ֥שַׁע ׀ אָ֑תָּה לֹ֖א יְגֻרְךָ֣ רָֽע׃
5 Sapagkat hindi Ka Diyos na nalulugod sa kasamaan; ang masama ay hindi makapananahan sa piling Mo.
ו לֹֽא־יִתְיַצְּב֣וּ הֽ֭וֹלְלִים לְנֶ֣גֶד עֵינֶ֑יךָ שָׂ֝נֵ֗אתָ כָּל־פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן׃
6 Ang mga hangal ay hindi makatatayo sa harap ng Iyong mga mata; kinapopootan Mo ang lahat ng gumagawa ng kasamaan.
ז תְּאַבֵּד֮ דֹּבְרֵ֪י כָ֫זָ֥ב אִישׁ־דָּמִ֥ים וּמִרְמָ֗ה יְתָ֘עֵ֥ב ׀ יְהוָֽה׃
7 Pinupuksa Mo ang mga nagsasalita ng kasinungalingan; ang taong uhaw sa dugo at mapanlinlang ay kinasusuklaman ng Walang-Hanggan.
ח וַאֲנִ֗י בְּרֹ֣ב חַ֭סְדְּךָ אָב֣וֹא בֵיתֶ֑ךָ אֶשְׁתַּחֲוֶ֥ה אֶל־הֵֽיכַל־קָ֝דְשְׁךָ֗ בְּיִרְאָתֶֽךָ׃
8 Ngunit ako, dahil sa kasaganaan ng Iyong kagandahang-loob, ay papasok sa Iyong bahay; yuyukod ako sa harap ng Iyong banal na templo nang may pagkatakot sa Iyo.
ט יְהוָ֤ה ׀ נְחֵ֬נִי בְצִדְקָתֶ֗ךָ לְמַ֥עַן שׁוֹרְרָ֑י הושר [הַיְשַׁ֖ר] לְפָנַ֣י דַּרְכֶּֽךָ׃
9 O Walang-Hanggan, patnubayan Mo ako sa Iyong katuwiran dahil sa mga nagmamanman sa akin; gawin Mong tuwid sa harap ko ang Iyong daan.
י כִּ֤י אֵ֪ין בְּפִ֡יהוּ נְכוֹנָה֮ קִרְבָּ֪ם הַ֫וּ֥וֹת קֶֽבֶר־פָּת֥וּחַ גְּרוֹנָ֑ם לְ֝שׁוֹנָ֗ם יַחֲלִֽיקוּן׃
10 Sapagkat walang katapatan sa bibig ng sinuman sa kanila; ang kanilang kalooban ay puno ng kapahamakan; ang kanilang lalamunan ay isang bukas na libingan; pinatatamis nila ang kanilang dila.
יא הַֽאֲשִׁימֵ֨ם ׀ אֱ‍ֽלֹהִ֗ים יִפְּלוּ֮ מִֽמֹּעֲצ֪וֹתֵ֫יהֶ֥ם בְּרֹ֣ב פִּ֭שְׁעֵיהֶם הַדִּיחֵ֑מוֹ כִּי־מָ֥רוּ בָֽךְ׃
11 Ituring Mo silang may sala, O Diyos; mabuwal nawa sila dahil sa sarili nilang mga pakana; dahil sa dami ng kanilang mga pagsalangsang ay itaboy Mo sila, sapagkat naghimagsik sila laban sa Iyo.
יב וְיִשְׂמְח֨וּ כָל־ח֪וֹסֵי בָ֡ךְ לְעוֹלָ֣ם יְ֭רַנֵּנוּ וְתָסֵ֣ךְ עָלֵ֑ימוֹ וְֽיַעְלְצ֥וּ בְ֝ךָ֗ אֹהֲבֵ֥י שְׁמֶֽךָ׃
12 Ngunit magalak nawa ang lahat ng nanganganlong sa Iyo; magsiawit nawa sila sa kagalakan magpakailanman, at kanlungan Mo sila; at magdiwang nawa sa Iyo ang mga umiibig sa Iyong Pangalan.
יג כִּֽי־אַתָּה֮ תְּבָרֵ֪ךְ צַ֫דִּ֥יק יְהוָ֑ה כַּ֝צִּנָּ֗ה רָצ֥וֹן תַּעְטְרֶֽנּוּ׃
13 Sapagkat Ikaw ang nagpapala sa matuwid, O Walang-Hanggan; pinalilibutan Mo siya ng Iyong paglingap na tulad ng isang kalasag.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata