Mga Awit 50

Kabanata 50

א מִזְמ֗וֹר לְאָ֫סָ֥ף אֵ֤ל ׀ אֱ‍ֽלֹהִ֡ים יְֽהוָ֗ה דִּבֶּ֥ר וַיִּקְרָא־אָ֑רֶץ מִמִּזְרַח־שֶׁ֝֗מֶשׁ עַד־מְבֹאֽוֹ׃
1 Isang awit ni Asaf. Ang Diyos ng mga diyos, ang Walang-Hanggan, ay nagsalita at tinawag ang lupa mula sa sikatan ng araw hanggang sa lubugan nito.
ב מִצִּיּ֥וֹן מִכְלַל־יֹ֗פִי אֱלֹהִ֥ים הוֹפִֽיעַ׃
2 Mula sa Zion, ang kaganapan ng kagandahan, ang Diyos ay nagliwanag.
ג יָ֤בֹ֥א אֱלֹהֵ֗ינוּ וְֽאַל־יֶ֫חֱרַ֥שׁ אֵשׁ־לְפָנָ֥יו תֹּאכֵ֑ל וּ֝סְבִיבָ֗יו נִשְׂעֲרָ֥ה מְאֹֽד׃
3 Darating ang ating Diyos at hindi Siya mananahimik; isang apoy ang lumalamon sa harap Niya, at sa palibot Niya ay may napakalakas na unos.
ד יִקְרָ֣א אֶל־הַשָּׁמַ֣יִם מֵעָ֑ל וְאֶל־הָ֝אָ֗רֶץ לָדִ֥ין עַמּֽוֹ׃
4 Tinatawag Niya ang kalangitan sa itaas at ang lupa, upang ipagtanggol ang usapin ng Kanyang bayan.
ה אִסְפוּ־לִ֥י חֲסִידָ֑י כֹּרְתֵ֖י בְרִיתִ֣י עֲלֵי־זָֽבַח׃
5 “Tipunin ninyo sa Akin ang Aking mga tapat na lingkod, silang nakipagtipan sa Akin sa pamamagitan ng handog.”
ו וַיַּגִּ֣ידוּ שָׁמַ֣יִם צִדְק֑וֹ כִּֽי־אֱלֹהִ֓ים ׀ שֹׁפֵ֖ט ה֣וּא סֶֽלָה׃
6 At ipinahahayag ng kalangitan ang Kanyang katuwiran, sapagkat ang Diyos, Siya ang Hukom. Selah.
ז שִׁמְעָ֤ה עַמִּ֨י ׀ וַאֲדַבֵּ֗רָה יִ֭שְׂרָאֵל וְאָעִ֣ידָה בָּ֑ךְ אֱלֹהִ֖ים אֱלֹהֶ֣יךָ אָנֹֽכִי׃
7 “Makinig ka, O Aking bayan, at Ako'y magsasalita; O Israel, at Ako'y magpapatotoo laban sa iyo: Ako ang Diyos, ang iyong Diyos.”
ח לֹ֣א עַל־זְ֭בָחֶיךָ אוֹכִיחֶ֑ךָ וְעוֹלֹתֶ֖יךָ לְנֶגְדִּ֣י תָמִֽיד׃
8 “Hindi kita sasawayin dahil sa iyong mga handog, ni dahil sa iyong mga handog na susunugin na laging nasa harap Ko.”
ט לֹא־אֶקַּ֣ח מִבֵּיתְךָ֣ פָ֑ר מִ֝מִּכְלְאֹתֶ֗יךָ עַתּוּדִֽים׃
9 “Hindi Ako kukuha ng toro mula sa iyong bahay, ni ng mga lalaking kambing mula sa iyong mga kulungan.”
י כִּי־לִ֥י כָל־חַיְתוֹ־יָ֑עַר בְּ֝הֵמ֗וֹת בְּהַרְרֵי־אָֽלֶף׃
10 “Sapagkat Akin ang bawat hayop sa gubat, at ang mga hayop sa libu-libong bundok.”
יא יָ֭דַעְתִּי כָּל־ע֣וֹף הָרִ֑ים וְזִ֥יז שָׂ֝דַ֗י עִמָּדִֽי׃
11 “Kilala Ko ang bawat ibon sa mga bundok, at ang mga nilalang na gumagala sa parang ay nasa Akin.”
יב אִם־אֶ֭רְעַב לֹא־אֹ֣מַר לָ֑ךְ כִּי־לִ֥י תֵ֝בֵ֗ל וּמְלֹאָֽהּ׃
12 “Kung Ako man ay magutom, hindi Ko sasabihin sa iyo, sapagkat Akin ang sanlibutan at ang lahat ng naririto.”
יג הַֽ֭אוֹכַל בְּשַׂ֣ר אַבִּירִ֑ים וְדַ֖ם עַתּוּדִ֣ים אֶשְׁתֶּֽה׃
13 “Kumakain ba Ako ng laman ng mga toro, o umiinom ba Ako ng dugo ng mga lalaking kambing?”
יד זְבַ֣ח לֵאלֹהִ֣ים תּוֹדָ֑ה וְשַׁלֵּ֖ם לְעֶלְי֣וֹן נְדָרֶֽיךָ׃
14 “Maghandog ka sa Diyos ng pasasalamat, at tuparin mo sa Kataas-taasan ang iyong mga panata.”
טו וּ֭קְרָאֵנִי בְּי֣וֹם צָרָ֑ה אֲ֝חַלֶּצְךָ֗ וּֽתְכַבְּדֵֽנִי׃
15 “At tumawag ka sa Akin sa araw ng kagipitan; ililigtas kita, at pararangalan mo Ako.”
טז וְלָ֤רָשָׁ֨ע ׀ אָ֘מַ֤ר אֱלֹהִ֗ים מַה־לְּ֭ךָ לְסַפֵּ֣ר חֻקָּ֑י וַתִּשָּׂ֖א בְרִיתִ֣י עֲלֵי־פִֽיךָ׃
16 Ngunit sa masama ay sinabi ng Diyos: “Ano ang karapatan mong isalaysay ang Aking mga batas, at bigkasin ng iyong bibig ang Aking tipan?”
יז וְ֭אַתָּה שָׂנֵ֣אתָ מוּסָ֑ר וַתַּשְׁלֵ֖ךְ דְּבָרַ֣י אַחֲרֶֽיךָ׃
17 “Gayong kinapopootan mo ang pagtutuwid, at itinatapon mo sa iyong likuran ang Aking mga salita.”
יח אִם־רָאִ֣יתָ גַ֭נָּב וַתִּ֣רֶץ עִמּ֑וֹ וְעִ֖ם מְנָאֲפִ֣ים חֶלְקֶֽךָ׃
18 “Kapag nakakita ka ng magnanakaw, nalulugod kang makisama sa kanya, at kasama ng mga nangangalunya ang iyong bahagi.”
יט פִּ֭יךָ שָׁלַ֣חְתָּ בְרָעָ֑ה וּ֝לְשׁוֹנְךָ֗ תַּצְמִ֥יד מִרְמָֽה׃
19 “Ibinubuka mo ang iyong bibig sa kasamaan, at ang iyong dila ay nagkakabit ng panlilinlang.”
כ תֵּ֭שֵׁב בְּאָחִ֣יךָ תְדַבֵּ֑ר בְּבֶֽן־אִ֝מְּךָ֗ תִּתֶּן־דֹּֽפִי׃
20 “Nakaupo ka at nagsasalita laban sa iyong kapatid; sinisiraan mo ang anak ng iyong sariling ina.”
כא אֵ֤לֶּה עָשִׂ֨יתָ ׀ וְֽהֶחֱרַ֗שְׁתִּי דִּמִּ֗יתָ הֱֽיוֹת־אֶֽהְיֶ֥ה כָמ֑וֹךָ אוֹכִיחֲךָ֖ וְאֶֽעֶרְכָ֣ה לְעֵינֶֽיךָ׃
21 “Ginawa mo ang mga ito, at Ako'y nanahimik; inakala mong Ako'y talagang katulad mo. Sasawayin kita, at ilalahad Ko ang lahat sa harap ng iyong mga mata.”
כב בִּֽינוּ־נָ֣א זֹ֭את שֹׁכְחֵ֣י אֱל֑וֹהַּ פֶּן־אֶ֝טְרֹ֗ף וְאֵ֣ין מַצִּֽיל׃
22 “Unawain nga ninyo ito, kayong mga nakalilimot sa Diyos, baka kayo'y Aking lurayin at walang sinumang makapagliligtas.”
כג זֹבֵ֥חַ תּוֹדָ֗ה יְֽכַ֫בְּדָ֥נְנִי וְשָׂ֥ם דֶּ֑רֶךְ אַ֝רְאֶ֗נּוּ בְּיֵ֣שַׁע אֱלֹהִֽים׃
23 “Ang naghahandog ng pasasalamat ay nagpaparangal sa Akin; at sa nag-aayos ng kanyang daan ay ipakikita Ko ang pagliligtas ng Diyos.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata