Mga Awit 55

Kabanata 55

א לַמְנַצֵּ֥חַ בִּנְגִינֹ֗ת מַשְׂכִּ֥יל לְדָוִֽד׃
1 Para sa punong mang-aawit, sa saliw ng mga instrumentong may kuwerdas. Maskil ni David.
ב הַאֲזִ֣ינָה אֱ֭לֹהִים תְּפִלָּתִ֑י וְאַל־תִּ֝תְעַלַּ֗ם מִתְּחִנָּתִֽי׃
2 Pakinggan Mo, O Diyos, ang aking panalangin, at huwag Mong itago ang Iyong sarili sa aking pagsamo.
ג הַקְשִׁ֣יבָה לִּ֣י וַעֲנֵ֑נִי אָרִ֖יד בְּשִׂיחִ֣י וְאָהִֽימָה׃
3 Pakinggan Mo ako at sagutin Mo ako; nananaghoy ako sa aking pagdaing, at ako'y humihibik,
ד מִקּ֤וֹל אוֹיֵ֗ב מִפְּנֵ֣י עָקַ֣ת רָשָׁ֑ע כִּי־יָמִ֥יטוּ עָלַ֥י אָ֝֗וֶן וּבְאַ֥ף יִשְׂטְמֽוּנִי׃
4 dahil sa tinig ng kaaway, dahil sa paniniil ng masama; sapagkat ibinubunton nila sa akin ang kasamaan, at sa galit ay kinikimkiman nila ako ng poot.
ה לִ֭בִּי יָחִ֣יל בְּקִרְבִּ֑י וְאֵימ֥וֹת מָ֝֗וֶת נָפְל֥וּ עָלָֽי׃
5 Ang aking puso ay nanginginig sa loob ko, at ang mga sindak ng kamatayan ay dumating sa akin.
ו יִרְאָ֣ה וָ֭רַעַד יָ֣בֹא בִ֑י וַ֝תְּכַסֵּ֗נִי פַּלָּצֽוּת׃
6 Takot at panginginig ang dumating sa akin, at binalot ako ng matinding sindak.
ז וָאֹמַ֗ר מִֽי־יִתֶּן־לִּ֣י אֵ֭בֶר כַּיּוֹנָ֗ה אָע֥וּפָה וְאֶשְׁכֹּֽנָה׃
7 At aking sinabi: “Kung mayroon lamang sana akong mga pakpak na gaya ng sa kalapati! Lilipad ako at makapagpapahinga.”
ח הִ֭נֵּה אַרְחִ֣יק נְדֹ֑ד אָלִ֖ין בַּמִּדְבָּ֣ר סֶֽלָה׃
8 Narito, lalayo ako at maglalagalag; mamamalagi ako sa ilang. Selah.
ט אָחִ֣ישָׁה מִפְלָ֣ט לִ֑י מֵר֖וּחַ סֹעָ֣ה מִסָּֽעַר׃
9 Magmamadali akong maghanap ng kanlungan para sa aking sarili, palayo sa malakas na hangin at sa unos.
י בַּלַּ֣ע אֲ֭דֹנָי פַּלַּ֣ג לְשׁוֹנָ֑ם כִּֽי־רָאִ֨יתִי חָמָ֖ס וְרִ֣יב בָּעִֽיר׃
10 Lipulin Mo, O Panginoon, at hatiin Mo ang kanilang wika, sapagkat nakita ko ang karahasan at alitan sa lungsod.
יא יוֹמָ֤ם וָלַ֗יְלָה יְסוֹבְבֻ֥הָ עַל־חוֹמֹתֶ֑יהָ וְאָ֖וֶן וְעָמָ֣ל בְּקִרְבָּֽהּ׃
11 Araw at gabi ay nililibot nila ito sa ibabaw ng mga pader nito, at kasamaan at kapighatian ang nasa loob nito.
יב הַוּ֥וֹת בְּקִרְבָּ֑הּ וְֽלֹא־יָמִ֥ישׁ מֵ֝רְחֹבָ֗הּ תֹּ֣ךְ וּמִרְמָֽה׃
12 Kapahamakan ang nasa loob nito, at ang pang-aapi at pandaraya ay hindi umaalis sa liwasan nito.
יג כִּ֤י לֹֽא־אוֹיֵ֥ב יְחָֽרְפֵ֗נִי וְאֶ֫שָּׂ֥א לֹֽא־מְ֭שַׂנְאִי עָלַ֣י הִגְדִּ֑יל וְאֶסָּתֵ֥ר מִמֶּֽנּוּ׃
13 Sapagkat hindi kaaway ang umaalipusta sa akin—kung kaaway sana, matitiis ko iyon; hindi ang napopoot sa akin ang nagmamataas laban sa akin—kung siya sana, maitatago ko ang aking sarili mula sa kanya.
יד וְאַתָּ֣ה אֱנ֣וֹשׁ כְּעֶרְכִּ֑י אַ֝לּוּפִ֗י וּמְיֻדָּֽעִי׃
14 Kundi ikaw, isang taong kapantay ko, ang aking kasama at aking matalik na kaibigan,
טו אֲשֶׁ֣ר יַ֭חְדָּו נַמְתִּ֣יק ס֑וֹד בְּבֵ֥ית אֱ֝לֹהִ֗ים נְהַלֵּ֥ךְ בְּרָֽגֶשׁ׃
15 tayong dati'y magkasamang nagpapalitan ng matamis na lihim na usapan; sa bahay ng Diyos ay lumalakad tayong kasama ng karamihan noon.
טז ישימות [יַשִּׁ֤י] [מָ֨וֶת ׀] עָלֵ֗ימוֹ יֵרְד֣וּ שְׁא֣וֹל חַיִּ֑ים כִּֽי־רָע֖וֹת בִּמְגוּרָ֣ם בְּקִרְבָּֽם׃
16 Ipasapit Niya sa kanila ang kamatayan; bumaba nawa silang buháy sa daigdig ng mga patay, sapagkat ang kasamaan ay nasa kanilang tahanan, nasa kanilang kalooban.
יז אֲ֭נִי אֶל־אֱלֹהִ֣ים אֶקְרָ֑א וַ֝יהוָ֗ה יוֹשִׁיעֵֽנִי׃
17 Ngunit ako, sa Diyos ako tatawag, at ililigtas ako ng Walang-Hanggan.
יח עֶ֤רֶב וָבֹ֣קֶר וְ֭צָהֳרַיִם אָשִׂ֣יחָה וְאֶהֱמֶ֑ה וַיִּשְׁמַ֥ע קוֹלִֽי׃
18 Sa gabi, sa umaga, at sa tanghali ay dadaing ako at hihibik, at dininig Niya ang aking tinig.
יט פָּ֘דָ֤ה בְשָׁל֣וֹם נַ֭פְשִׁי מִקֲּרָב־לִ֑י כִּֽי־בְ֝רַבִּ֗ים הָי֥וּ עִמָּדִֽי׃
19 Tinubos Niya nang may kapayapaan ang aking kaluluwa mula sa labanang dumating laban sa akin, sapagkat marami ang kasama ko.
כ יִשְׁמַ֤ע ׀ אֵ֨ל ׀ וְֽיַעֲנֵם֮ וְיֹ֤שֵׁ֥ב קֶ֗דֶם סֶ֥לָה אֲשֶׁ֤ר אֵ֣ין חֲלִיפ֣וֹת לָ֑מוֹ וְלֹ֖א יָרְא֣וּ אֱלֹהִֽים׃
20 Didinggin ito ng Diyos at ibababa Niya sila, Siya na nakaluklok mula pa noong una, Selah, silang walang pagbabago at hindi natatakot sa Diyos.
כא שָׁלַ֣ח יָ֭דָיו בִּשְׁלֹמָ֗יו חִלֵּ֥ל בְּרִיתֽוֹ׃
21 Iniunat niya ang kanyang mga kamay laban sa mga taong may kapayapaan sa kanya; nilapastangan niya ang kanyang tipan.
כב חָלְק֤וּ ׀ מַחְמָאֹ֣ת פִּיו֮ וּֽקֲרָב־לִ֫בּ֥וֹ רַכּ֖וּ דְבָרָ֥יו מִשֶּׁ֗מֶן וְהֵ֣מָּה פְתִחֽוֹת׃
22 Mas makinis pa kaysa mantikilya ang mga salita ng kanyang bibig, ngunit digmaan ang nasa kanyang puso; mas malambot pa kaysa langis ang kanyang mga salita, ngunit ang mga iyon ay mga sumpa.
כג הַשְׁלֵ֤ךְ עַל־יְהוָ֨ה ׀ יְהָבְךָ֮ וְה֪וּא יְכַ֫לְכְּלֶ֥ךָ לֹא־יִתֵּ֖ן לְעוֹלָ֥ם מ֗וֹט לַצַּדִּֽיק׃
23 Ihagis mo sa Walang-Hanggan ang iyong pasanin, at aalalayan ka Niya; hinding-hindi Niya hahayaang matinag ang matuwid.
כד וְאַתָּ֤ה אֱלֹהִ֨ים ׀ תּוֹרִדֵ֬ם ׀ לִבְאֵ֬ר שַׁ֗חַת אַנְשֵׁ֤י דָמִ֣ים וּ֭מִרְמָה לֹא־יֶחֱצ֣וּ יְמֵיהֶ֑ם וַ֝אֲנִ֗י אֶבְטַח־בָּֽךְ׃
24 Ngunit Ikaw, O Diyos, ay ibababa Mo sila sa hukay ng kapahamakan; ang mga taong mamamatay-tao at mapanlinlang ay hindi aabot sa kalahati ng kanilang mga araw; ngunit ako, sa Iyo ako magtitiwala.