Mga Awit 62

Kabanata 62

א לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל־יְדוּת֗וּן מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃
1 Para sa pinuno ng mga mang-aawit; para kay Jedutun. Isang awit ni David.
ב אַ֣ךְ אֶל־אֱ֭לֹהִים דּֽוּמִיָּ֣ה נַפְשִׁ֑י מִ֝מֶּ֗נּוּ יְשׁוּעָתִֽי׃
2 Sa Diyos lamang tahimik na umaasa ang aking kaluluwa; mula sa Kanya ang aking kaligtasan.
ג אַךְ־ה֣וּא צ֭וּרִי וִֽישׁוּעָתִ֑י מִ֝שְׂגַּבִּ֗י לֹא־אֶמּ֥וֹט רַבָּֽה׃
3 Siya lamang ang aking bato at aking kaligtasan, ang aking matayog na kanlungan; hindi ako lubhang matitinag.
ד עַד־אָ֤נָה ׀ תְּהֽוֹתְת֣וּ עַל אִישׁ֮ תְּרָצְּח֪וּ כֻ֫לְּכֶ֥ם כְּקִ֥יר נָט֑וּי גָּ֝דֵ֗ר הַדְּחוּיָֽה׃
4 Hanggang kailan kayo magbabalak ng kapahamakan laban sa isang tao? Mapatay nawa kayong lahat, tulad ng nakahilig na pader, tulad ng bakod na itinulak.
ה אַ֤ךְ מִשְּׂאֵת֨וֹ ׀ יָעֲצ֣וּ לְהַדִּיחַ֮ יִרְצ֪וּ כָ֫זָ֥ב בְּפִ֥יו יְבָרֵ֑כוּ וּ֝בְקִרְבָּ֗ם יְקַלְלוּ־סֶֽלָה׃
5 Nagbabalak lamang sila na ibagsak siya mula sa kanyang kataasan; nalulugod sila sa kasinungalingan; sa kanilang bibig ay nagpapala sila, ngunit sa kanilang kalooban ay sumusumpa. Selah.
ו אַ֣ךְ לֵ֭אלֹהִים דּ֣וֹמִּי נַפְשִׁ֑י כִּי־מִ֝מֶּ֗נּוּ תִּקְוָתִֽי׃
6 Sa Diyos lamang, O aking kaluluwa, umasa ka nang tahimik; sapagkat mula sa Kanya ang aking pag-asa.
ז אַךְ־ה֣וּא צ֭וּרִי וִֽישׁוּעָתִ֑י מִ֝שְׂגַּבִּ֗י לֹ֣א אֶמּֽוֹט׃
7 Siya lamang ang aking bato at aking kaligtasan, ang aking matayog na kanlungan; hindi ako matitinag.
ח עַל־אֱ֭לֹהִים יִשְׁעִ֣י וּכְבוֹדִ֑י צוּר־עֻזִּ֥י מַ֝חְסִ֗י בֵּֽאלֹהִֽים׃
8 Nasa Diyos ang aking kaligtasan at ang aking karangalan; ang bato ng aking lakas, ang aking kanlungan ay nasa Diyos.
ט בִּטְח֘וּ ב֤וֹ בְכָל־עֵ֨ת ׀ עָ֗ם שִׁפְכֽוּ־לְפָנָ֥יו לְבַבְכֶ֑ם אֱלֹהִ֖ים מַחֲסֶה־לָּ֣נוּ סֶֽלָה׃
9 Magtiwala kayo sa Kanya sa lahat ng panahon, O bayan; ibuhos ninyo sa harap Niya ang inyong puso; ang Diyos ay kanlungan natin. Selah.
י אַ֤ךְ ׀ הֶ֥בֶל בְּנֵֽי־אָדָם֮ כָּזָ֪ב בְּנֵ֫י אִ֥ישׁ בְּמֹאזְנַ֥יִם לַעֲל֑וֹת הֵ֝֗מָּה מֵהֶ֥בֶל יָֽחַד׃
10 Walang kabuluhan lamang ang mga karaniwang tao, kasinungalingan ang mga dakilang tao; kapag inilagay sa timbangan, silang lahat ay magaan pa kaysa sa walang kabuluhan.
יא אַל־תִּבְטְח֣וּ בְעֹשֶׁק֮ וּבְגָזֵ֪ל אַל־תֶּ֫הְבָּ֥לוּ חַ֤יִל ׀ כִּֽי־יָנ֑וּב אַל־תָּשִׁ֥יתוּ לֵֽב׃
11 Huwag kayong magtiwala sa pang-aapi, at huwag kayong umasa nang walang kabuluhan sa pagnanakaw; kung dumami man ang kayamanan, huwag ninyong ilagak doon ang inyong puso.
יב אַחַ֤ת ׀ דִּבֶּ֬ר אֱלֹהִ֗ים שְׁתַּֽיִם־ז֥וּ שָׁמָ֑עְתִּי כִּ֥י עֹ֝֗ז לֵאלֹהִֽים׃
12 Minsan nagsalita ang Diyos, dalawang bagay ang narinig ko mula rito: na sa Diyos ang kapangyarihan;
יג וּלְךָֽ־אֲדֹנָ֥י חָ֑סֶד כִּֽי־אַתָּ֨ה תְשַׁלֵּ֖ם לְאִ֣ישׁ כְּֽמַעֲשֵֽׂהוּ׃
13 at sa Iyo, O Panginoon, ang kagandahang-loob; sapagkat Ikaw ang gumaganti sa bawat tao ayon sa kanyang gawa.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata