Mga Awit 74

Kabanata 74

א מַשְׂכִּ֗יל לְאָ֫סָ֥ף לָמָ֣ה אֱ֭לֹהִים זָנַ֣חְתָּ לָנֶ֑צַח יֶעְשַׁ֥ן אַ֝פְּךָ֗ בְּצֹ֣אן מַרְעִיתֶֽךָ׃
1 Isang maskil ni Asaf. Bakit Mo kami itinakwil, O Diyos, magpakailanman? Bakit umuusok ang Iyong galit laban sa kawan ng Iyong pastulan?
ב זְכֹ֤ר עֲדָתְךָ֨ ׀ קָ֘נִ֤יתָ קֶּ֗דֶם גָּ֭אַלְתָּ שֵׁ֣בֶט נַחֲלָתֶ֑ךָ הַר־צִ֝יּ֗וֹן זֶ֤ה ׀ שָׁכַ֬נְתָּ בּֽוֹ׃
2 Alalahanin Mo ang Iyong kapisanan na Iyong inangkin noong unang panahon, ang lipi ng Iyong mana na Iyong tinubos; ang Bundok ng Zion na ito, na Iyong tinahanan.
ג הָרִ֣ימָה פְ֭עָמֶיךָ לְמַשֻּׁא֣וֹת נֶ֑צַח כָּל־הֵרַ֖ע אוֹיֵ֣ב בַּקֹּֽדֶשׁ׃
3 Itaas Mo ang Iyong mga hakbang tungo sa walang-hanggang pagkawasak, dahil sa lahat ng kasamaang ginawa ng kaaway sa Santuwaryo.
ד שָׁאֲג֣וּ צֹ֭רְרֶיךָ בְּקֶ֣רֶב מוֹעֲדֶ֑ךָ שָׂ֖מוּ אוֹתֹתָ֣ם אֹתֽוֹת׃
4 Umungal ang Iyong mga kaaway sa gitna ng Iyong dakong tipanan; itinakda nila ang kanilang sariling mga tanda bilang mga tanda.
ה יִ֭וָּדַע כְּמֵבִ֣יא לְמָ֑עְלָה בִּֽסֲבָךְ־עֵ֝֗ץ קַרְדֻּמּֽוֹת׃
5 Kilala siya bilang isang nag-aangat ng mga palakol hanggang sa kaitaasan laban sa kasukalan ng mga punongkahoy.
ו ועת [וְ֭עַתָּה] פִּתּוּחֶ֣יהָ יָּ֑חַד בְּכַשִּׁ֥יל וְ֝כֵֽילַפֹּ֗ת יַהֲלֹמֽוּן׃
6 At ngayon, ang lahat ng inukit na gawa nito ay sabay-sabay nilang dinudurog sa pamamagitan ng palakol at mga martilyo.
ז שִׁלְח֣וּ בָ֭אֵשׁ מִקְדָּשֶׁ֑ךָ לָ֝אָ֗רֶץ חִלְּל֥וּ מִֽשְׁכַּן־שְׁמֶֽךָ׃
7 Sinilaban nila ng apoy ang Iyong Santuwaryo; nilapastangan nila hanggang sa lupa ang tahanan ng Iyong Pangalan.
ח אָמְר֣וּ בְ֭לִבָּם נִינָ֣ם יָ֑חַד שָׂרְפ֖וּ כָל־מוֹעֲדֵי־אֵ֣ל בָּאָֽרֶץ׃
8 Sinabi nila sa kanilang puso, "Lipulin natin silang lahat nang sabay-sabay!" Sinunog nila ang lahat ng dakong tipanan ng Diyos sa lupain.
ט אֽוֹתֹתֵ֗ינוּ לֹ֥א רָ֫אִ֥ינוּ אֵֽין־ע֥וֹד נָבִ֑יא וְלֹֽא־אִ֝תָּ֗נוּ יֹדֵ֥עַ עַד־מָֽה׃
9 Hindi na namin nakikita ang aming mga tanda; wala nang propeta, at walang sinuman sa amin ang nakaaalam kung hanggang kailan.
י עַד־מָתַ֣י אֱ֭לֹהִים יְחָ֣רֶף צָ֑ר יְנָ֘אֵ֤ץ אוֹיֵ֖ב שִׁמְךָ֣ לָנֶֽצַח׃
10 Hanggang kailan, O Diyos, manlalait ang kalaban? Lalapastanganin ba ng kaaway ang Iyong Pangalan magpakailanman?
יא לָ֤מָּה תָשִׁ֣יב יָ֭דְךָ וִֽימִינֶ֑ךָ מִקֶּ֖רֶב חוקך [חֵֽיקְךָ֣] כַלֵּֽה׃
11 Bakit Mo binabawi ang Iyong kamay, ang Iyong kanang kamay? Hugutin Mo ito mula sa Iyong dibdib at ilabas Mo!
יב וֵ֭אלֹהִים מַלְכִּ֣י מִקֶּ֑דֶם פֹּעֵ֥ל יְ֝שׁוּע֗וֹת בְּקֶ֣רֶב הָאָֽרֶץ׃
12 Gayunman, ang Diyos ay aking Hari mula pa noong unang panahon, na gumagawa ng mga pagliligtas sa gitna ng lupa.
יג אַתָּ֤ה פוֹרַ֣רְתָּ בְעָזְּךָ֣ יָ֑ם שִׁבַּ֖רְתָּ רָאשֵׁ֥י תַ֝נִּינִ֗ים עַל־הַמָּֽיִם׃
13 Ikaw ang dumurog sa dagat sa pamamagitan ng Iyong lakas; binasag Mo ang mga ulo ng mga dambuhala sa ibabaw ng tubig.
יד אַתָּ֣ה רִ֭צַּצְתָּ רָאשֵׁ֣י לִוְיָתָ֑ן תִּתְּנֶ֥נּוּ מַ֝אֲכָ֗ל לְעָ֣ם לְצִיִּֽים׃
14 Ikaw ang dumurog sa mga ulo ng Leviatan; ibinigay Mo siya bilang pagkain sa bayang naninirahan sa ilang.
טו אַתָּ֣ה בָ֭קַעְתָּ מַעְיָ֣ן וָנָ֑חַל אַתָּ֥ה ה֝וֹבַ֗שְׁתָּ נַהֲר֥וֹת אֵיתָֽן׃
15 Ikaw ang nagbiyak upang bumukal ang bukal at batis; Ikaw ang nagpatuyo sa mga ilog na malakas ang agos.
טז לְךָ֣ י֭וֹם אַף־לְךָ֥ לָ֑יְלָה אַתָּ֥ה הֲ֝כִינ֗וֹתָ מָא֥וֹר וָשָֽׁמֶשׁ׃
16 Iyo ang araw, Iyo rin ang gabi; Ikaw ang nagtatag ng tanglaw na buwan at ng araw.
יז אַתָּ֣ה הִ֭צַּבְתָּ כָּל־גְּבוּל֣וֹת אָ֑רֶץ קַ֥יִץ וָ֝חֹ֗רֶף אַתָּ֥ה יְצַרְתָּם׃
17 Ikaw ang nagtakda ng lahat ng hangganan ng lupa; tag-araw at taglamig, Ikaw ang humubog sa mga ito.
יח זְכָר־זֹ֗את א֭וֹיֵב חֵרֵ֣ף ׀ יְהוָ֑ה וְעַ֥ם נָ֝בָ֗ל נִֽאֲצ֥וּ שְׁמֶֽךָ׃
18 Alalahanin Mo ito: nilait ng kaaway ang Walang-Hanggan, at nilapastangan ng isang hangal na bayan ang Iyong Pangalan.
יט אַל־תִּתֵּ֣ן לְ֭חַיַּת נֶ֣פֶשׁ תּוֹרֶ֑ךָ חַיַּ֥ת עֲ֝נִיֶּ֗יךָ אַל־תִּשְׁכַּ֥ח לָנֶֽצַח׃
19 Huwag Mong ibigay sa mabangis na pulutong ang kaluluwa ng Iyong batu-bato; ang buhay ng Iyong mga dukha ay huwag Mong kalimutan magpakailanman.
כ הַבֵּ֥ט לַבְּרִ֑ית כִּ֥י מָלְא֥וּ מַחֲשַׁכֵּי־אֶ֝֗רֶץ נְא֣וֹת חָמָֽס׃
20 Tumingin Ka sa tipan, sapagkat ang madidilim na dako ng lupa ay puno ng mga tahanan ng karahasan.
כא אַל־יָשֹׁ֣ב דַּ֣ךְ נִכְלָ֑ם עָנִ֥י וְ֝אֶבְי֗וֹן יְֽהַלְל֥וּ שְׁמֶֽךָ׃
21 Huwag nawang bumalik nang napapahiya ang inaapi; purihin nawa ng dukha at ng nangangailangan ang Iyong Pangalan.
כב קוּמָ֣ה אֱ֭לֹהִים רִיבָ֣ה רִיבֶ֑ךָ זְכֹ֥ר חֶרְפָּתְךָ֥ מִנִּי־נָ֝בָ֗ל כָּל־הַיּֽוֹם׃
22 Bumangon Ka, O Diyos, ipaglaban Mo ang Iyong sariling usapin; alalahanin Mo ang paglait sa Iyo ng hangal sa buong araw.
כג אַל־תִּ֭שְׁכַּח ק֣וֹל צֹרְרֶ֑יךָ שְׁא֥וֹן קָ֝מֶ֗יךָ עֹלֶ֥ה תָמִֽיד׃
23 Huwag Mong kalimutan ang tinig ng Iyong mga kaaway, ang ingay ng mga bumabangon laban sa Iyo na walang tigil na pumapailanlang.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata