Mga Awit 79

Kabanata 79

א מִזְמ֗וֹר לְאָ֫סָ֥ף אֱ‍ֽלֹהִ֡ים בָּ֤אוּ גוֹיִ֨ם ׀ בְּֽנַחֲלָתֶ֗ךָ טִ֭מְּאוּ אֶת־הֵיכַ֣ל קָדְשֶׁ֑ךָ שָׂ֖מוּ אֶת־יְרוּשָׁלִַ֣ם לְעִיִּֽים׃
1 Isang awit ni Asaf. O Diyos, ang mga bansa ay pumasok sa Iyong mana; dinungisan nila ang Iyong banal na Templo; ginawa nilang mga bunton ng guho ang Jerusalem.
ב נָֽתְנ֡וּ אֶת־נִבְלַ֬ת עֲבָדֶ֗יךָ מַ֭אֲכָל לְע֣וֹף הַשָּׁמָ֑יִם בְּשַׂ֥ר חֲ֝סִידֶ֗יךָ לְחַיְתוֹ־אָֽרֶץ׃
2 Ibinigay nila ang mga bangkay ng Iyong mga lingkod bilang pagkain ng mga ibon sa himpapawid, ang laman ng Iyong mga tapat sa mga hayop ng lupa.
ג שָׁפְכ֬וּ דָמָ֨ם ׀ כַּמַּ֗יִם סְֽבִ֘יב֤וֹת יְֽרוּשָׁלִָ֗ם וְאֵ֣ין קוֹבֵֽר׃
3 Ibinuhos nila ang kanilang dugo na parang tubig sa palibot ng Jerusalem, at walang naglibing sa kanila.
ד הָיִ֣ינוּ חֶ֭רְפָּה לִשְׁכֵנֵ֑ינוּ לַ֥עַג וָ֝קֶ֗לֶס לִסְבִיבוֹתֵֽינוּ׃
4 Kami ay naging kahihiyan sa aming mga kapitbahay, isang pangungutya at panlilibak sa mga nasa palibot namin.
ה עַד־מָ֣ה יְ֭הוָה תֶּאֱנַ֣ף לָנֶ֑צַח תִּבְעַ֥ר כְּמוֹ־אֵ֝֗שׁ קִנְאָתֶֽךָ׃
5 Hanggang kailan, O Walang-Hanggan, magagalit Ka magpakailanman? Hanggang kailan mag-aalab na parang apoy ang Iyong paninibugho?
ו שְׁפֹ֤ךְ חֲמָתְךָ֨ אֶֽל־הַגּוֹיִם֮ אֲשֶׁ֪ר לֹא־יְדָ֫ע֥וּךָ וְעַ֥ל מַמְלָכ֑וֹת אֲשֶׁ֥ר בְּ֝שִׁמְךָ֗ לֹ֣א קָרָֽאוּ׃
6 Ibuhos Mo ang Iyong poot sa mga bansang hindi nakakakilala sa Iyo, at sa mga kaharian na hindi tumatawag sa Iyong Pangalan.
ז כִּ֭י אָכַ֣ל אֶֽת־יַעֲקֹ֑ב וְֽאֶת־נָוֵ֥הוּ הֵשַֽׁמּוּ׃
7 Sapagkat nilamon nila si Jacob, at winasak nila ang kanyang tahanan.
ח אַֽל־תִּזְכָּר־לָנוּ֮ עֲוֺנֹ֪ת רִאשֹׁ֫נִ֥ים מַ֭הֵר יְקַדְּמ֣וּנוּ רַחֲמֶ֑יךָ כִּ֖י דַלּ֣וֹנוּ מְאֹֽד׃
8 Huwag Mo nang alalahanin laban sa amin ang mga kasamaan ng mga nauna sa amin; dumating nawa agad sa amin ang Iyong habag, sapagkat kami ay lubhang naghihirap.
ט עָזְרֵ֤נוּ ׀ אֱלֹ֘הֵ֤י יִשְׁעֵ֗נוּ עַל־דְּבַ֥ר כְּבֽוֹד־שְׁמֶ֑ךָ וְהַצִּילֵ֥נוּ וְכַפֵּ֥ר עַל־חַ֝טֹּאתֵ֗ינוּ לְמַ֣עַן שְׁמֶֽךָ׃
9 Tulungan Mo kami, O Diyos ng aming kaligtasan, alang-alang sa kaluwalhatian ng Iyong Pangalan; iligtas Mo kami, at patawarin Mo ang aming mga kasalanan alang-alang sa Iyong Pangalan.
י לָ֤מָּה ׀ יֹאמְר֣וּ הַגּוֹיִם֮ אַיֵּ֪ה אֱ‍ֽלֹהֵ֫יהֶ֥ם יִוָּדַ֣ע בגיים [בַּגּוֹיִ֣ם] לְעֵינֵ֑ינוּ נִ֝קְמַ֗ת דַּֽם־עֲבָדֶ֥יךָ הַשָּׁפֽוּךְ׃
10 Bakit sasabihin ng mga bansa, “Nasaan ang kanilang Diyos?” Maipakilala nawa sa gitna ng mga bansa, sa harap ng aming mga mata, ang paghihiganti para sa dugo ng Iyong mga lingkod na ibinuhos.
יא תָּ֤ב֣וֹא לְפָנֶיךָ֮ אֶנְקַ֪ת אָ֫סִ֥יר כְּגֹ֥דֶל זְרוֹעֲךָ֑ ה֝וֹתֵ֗ר בְּנֵ֣י תְמוּתָֽה׃
11 Dumating nawa sa Iyong harapan ang daing ng bilanggo; ayon sa kadakilaan ng Iyong bisig, palayain Mo ang mga itinakdang mamatay.
יב וְהָ֘שֵׁ֤ב לִשְׁכֵנֵ֣ינוּ שִׁ֭בְעָתַיִם אֶל־חֵיקָ֑ם חֶרְפָּ֘תָ֤ם אֲשֶׁ֖ר חֵרְפ֣וּךָ אֲדֹנָֽי׃
12 At ibalik Mo sa aming mga kapitbahay nang pitong ulit sa kanilang kandungan ang kanilang paglapastangan na ipinanlait nila sa Iyo, O Panginoon.
יג וַאֲנַ֤חְנוּ עַמְּךָ֨ ׀ וְצֹ֥אן מַרְעִיתֶךָ֮ נ֤וֹדֶ֥ה לְּךָ֗ לְע֫וֹלָ֥ם לְדֹ֥ר וָדֹ֑ר נְ֝סַפֵּ֗ר תְּהִלָּתֶֽךָ׃
13 At kami na Iyong bayan at mga tupa ng Iyong pastulan ay magpapasalamat sa Iyo magpakailanman; sa bawat salinlahi ay isasalaysay namin ang Iyong kapurihan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata