Ruth 3

Kabanata 3

א וַתֹּ֥אמֶר לָ֖הּ נָעֳמִ֣י חֲמוֹתָ֑הּ בִּתִּ֞י הֲלֹ֧א אֲבַקֶּשׁ־לָ֛ךְ מָנ֖וֹחַ אֲשֶׁ֥ר יִֽיטַב־לָֽךְ׃
1 At sinabi sa kaniya ni Noemi na kaniyang biyenan: “Anak ko, hindi ba kita ihahanap ng kapahingahan na ikabubuti mo?”
ב וְעַתָּ֗ה הֲלֹ֥א בֹ֙עַז֙ מֹֽדַעְתָּ֔נוּ אֲשֶׁ֥ר הָיִ֖ית אֶת־נַעֲרוֹתָ֑יו הִנֵּה־ה֗וּא זֹרֶ֛ה אֶת־גֹּ֥רֶן הַשְּׂעֹרִ֖ים הַלָּֽיְלָה׃
2 At ngayon, hindi ba si Boaz na ating kamag-anak, na ang mga dalaga niya ay kasama mo? Narito, siya ay magtatahip ng sebada sa giikan ngayong gabi.
ג וְרָחַ֣צְתְּ ׀ וָסַ֗כְתְּ וְשַׂ֧מְתְּ שמלתך [שִׂמְלֹתַ֛יִךְ] עָלַ֖יִךְ וירדתי [וְיָרַ֣דְתְּ] הַגֹּ֑רֶן אַל־תִּוָּדְעִ֣י לָאִ֔ישׁ עַ֥ד כַּלֹּת֖וֹ לֶאֱכֹ֥ל וְלִשְׁתּֽוֹת׃
3 Kaya maligo ka, magpahid ka ng langis, at isuot mo ang iyong mga damit, at bumaba ka sa giikan; ngunit huwag kang magpakilala sa lalaki hanggang matapos siyang kumain at uminom.
ד וִיהִ֣י בְשָׁכְב֗וֹ וְיָדַ֙עַתְּ֙ אֶת־הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר יִשְׁכַּב־שָׁ֔ם וּבָ֛את וְגִלִּ֥ית מַרְגְּלֹתָ֖יו ושכבתי [וְשָׁכָ֑בְתְּ] וְהוּא֙ יַגִּ֣יד לָ֔ךְ אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר תַּעַשִֽׂין׃
4 At kapag nakahiga na siya, tandaan mo ang lugar na kanyang hihigaan; pagkatapos ay pumunta ka roon, alisan mo ng takip ang kanyang paanan, at mahiga ka; at sasabihin niya sa iyo ang dapat mong gawin.”
ה וַתֹּ֖אמֶר אֵלֶ֑יהָ כֹּ֛ל אֲשֶׁר־תֹּאמְרִ֥י [אֵלַ֖י] אֶֽעֱשֶֽׂה׃
5 At sinabi niya sa kanya: “Ang lahat ng sasabihin mo sa akin ay gagawin ko.”
ו וַתֵּ֖רֶד הַגֹּ֑רֶן וַתַּ֕עַשׂ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוַּ֖תָּה חֲמוֹתָֽהּ׃
6 At bumaba siya sa giikan, at ginawa niya ang lahat ng iniutos sa kanya ng kanyang biyenan.
ז וַיֹּ֨אכַל בֹּ֤עַז וַיֵּשְׁתְּ֙ וַיִּיטַ֣ב לִבּ֔וֹ וַיָּבֹ֕א לִשְׁכַּ֖ב בִּקְצֵ֣ה הָעֲרֵמָ֑ה וַתָּבֹ֣א בַלָּ֔ט וַתְּגַ֥ל מַרְגְּלֹתָ֖יו וַתִּשְׁכָּֽב׃
7 At kumain si Boaz at uminom, at gumaan ang kanyang loob, at pumunta siya upang mahiga sa dulo ng bunton ng butil. At dahan-dahan siyang lumapit, inalisan niya ng takip ang paanan nito, at nahiga siya.
ח וַיְהִי֙ בַּחֲצִ֣י הַלַּ֔יְלָה וַיֶּחֱרַ֥ד הָאִ֖ישׁ וַיִּלָּפֵ֑ת וְהִנֵּ֣ה אִשָּׁ֔ה שֹׁכֶ֖בֶת מַרְגְּלֹתָֽיו׃
8 At nangyari nang hatinggabi, nagulat ang lalaki at siya ay nahawakan; at narito, may isang babaeng nakahiga sa kanyang paanan.
ט וַיֹּ֖אמֶר מִי־אָ֑תּ וַתֹּ֗אמֶר אָנֹכִי֙ ר֣וּת אֲמָתֶ֔ךָ וּפָרַשְׂתָּ֤ כְנָפֶ֙ךָ֙ עַל־אֲמָ֣תְךָ֔ כִּ֥י גֹאֵ֖ל אָֽתָּה׃
9 At sinabi niya, “Sino ka?” At sumagot siya, “Ako si Ruth na iyong alipin; ilukob mo ang laylayan ng iyong balabal sa iyong alipin, sapagkat ikaw ay manunubos.”
י וַיֹּ֗אמֶר בְּרוּכָ֨ה אַ֤תְּ לַֽיהוָה֙ בִּתִּ֔י הֵיטַ֛בְתְּ חַסְדֵּ֥ךְ הָאַחֲר֖וֹן מִן־הָרִאשׁ֑וֹן לְבִלְתִּי־לֶ֗כֶת אַחֲרֵי֙ הַבַּ֣חוּרִ֔ים אִם־דַּ֖ל וְאִם־עָשִֽׁיר׃
10 At sinabi niya: “Pagpalain ka nawa ng Walang-Hanggan, anak ko; mas mabuti pa ang iyong huling kagandahang-loob kaysa sa una, dahil hindi ka sumunod sa mga binata, mahirap man o mayaman.
יא וְעַתָּ֗ה בִּתִּי֙ אַל־תִּ֣ירְאִ֔י כֹּ֥ל אֲשֶׁר־תֹּאמְרִ֖י אֶֽעֱשֶׂה־לָּ֑ךְ כִּ֤י יוֹדֵ֙עַ֙ כָּל־שַׁ֣עַר עַמִּ֔י כִּ֛י אֵ֥שֶׁת חַ֖יִל אָֽתְּ׃
11 At ngayon, anak ko, huwag kang matakot; gagawin ko para sa iyo ang lahat ng iyong sasabihin, sapagkat alam ng buong bayan ko na ikaw ay isang marangal na babae.
יב וְעַתָּה֙ כִּ֣י אָמְנָ֔ם כִּ֥י אם גֹאֵ֖ל אָנֹ֑כִי וְגַ֛ם יֵ֥שׁ גֹּאֵ֖ל קָר֥וֹב מִמֶּֽנִּי׃
12 At ngayon, totoo ngang ako'y isang manunubos na kamag-anak; gayunman, may isa pang manunubos na kamag-anak na mas malapit kaysa sa akin.
יג לִ֣ינִי ׀ הַלַּ֗יְלָה וְהָיָ֤ה בַבֹּ֙קֶר֙ אִם־יִגְאָלֵ֥ךְ טוֹב֙ יִגְאָ֔ל וְאִם־לֹ֨א יַחְפֹּ֧ץ לְגָֽאֳלֵ֛ךְ וּגְאַלְתִּ֥יךְ אָנֹ֖כִי חַי־יְהוָ֑ה שִׁכְבִ֖י עַד־הַבֹּֽקֶר׃
13 Manatili ka rito ngayong gabi; at pagdating ng umaga, kung tutubusin ka niya, mabuti, hayaan mong siya ang tumubos; ngunit kung ayaw niyang tubusin ka, ako ang tutubos sa iyo, kasintiyak na buháy ang Walang-Hanggan. Mahiga ka hanggang umaga.”
יד וַתִּשְׁכַּ֤ב מרגלתו [מַרְגְּלוֹתָיוֹ֙] עַד־הַבֹּ֔קֶר וַתָּ֕קָם בטרום [בְּטֶ֛רֶם] יַכִּ֥יר אִ֖ישׁ אֶת־רֵעֵ֑הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אַל־יִוָּדַ֔ע כִּי־בָ֥אָה הָאִשָּׁ֖ה הַגֹּֽרֶן׃
14 At nahiga siya sa kanyang paanan hanggang umaga, at bumangon siya bago pa makilala ng isang tao ang kanyang kapwa; sapagkat sinabi ni Boaz: “Huwag sanang malaman na ang babae ay dumating sa giikan.”
טו וַיֹּ֗אמֶר הָ֠בִי הַמִּטְפַּ֧חַת אֲשֶׁר־עָלַ֛יִךְ וְאֶֽחֳזִי־בָ֖הּ וַתֹּ֣אחֶז בָּ֑הּ וַיָּ֤מָד שֵׁשׁ־שְׂעֹרִים֙ וַיָּ֣שֶׁת עָלֶ֔יהָ וַיָּבֹ֖א הָעִֽיר׃
15 At sinabi niya: “Iabot mo ang balabal na suot mo at hawakan mo ito.” At hinawakan niya ito, at sumukat siya ng anim na butil ng sebada at ipinatong ito sa kanya; at pumasok si Boaz sa lungsod.
טז וַתָּבוֹא֙ אֶל־חֲמוֹתָ֔הּ וַתֹּ֖אמֶר מִי־אַ֣תְּ בִּתִּ֑י וַתַּ֨גֶּד־לָ֔הּ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר עָֽשָׂה־לָ֖הּ הָאִֽישׁ׃
16 At dumating siya sa kanyang biyenan, at sinabi nito: “Sino ka, anak ko?” At isinalaysay niya rito ang lahat ng ginawa sa kanya ng lalaki.
יז וַתֹּ֕אמֶר שֵׁשׁ־הַשְּׂעֹרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה נָ֣תַן לִ֑י כִּ֚י אָמַ֣ר [אֵלַ֔י] אַל־תָּב֥וֹאִי רֵיקָ֖ם אֶל־חֲמוֹתֵֽךְ׃
17 At sinabi niya, “Ibinigay niya sa akin ang anim na takal ng sebadang ito, sapagkat sinabi niya sa akin, ‘Huwag kang pumunta sa iyong biyenan nang walang dala.’”
יח וַתֹּ֙אמֶר֙ שְׁבִ֣י בִתִּ֔י עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר תֵּֽדְעִ֔ין אֵ֖יךְ יִפֹּ֣ל דָּבָ֑ר כִּ֣י לֹ֤א יִשְׁקֹט֙ הָאִ֔ישׁ כִּֽי־אִם־כִּלָּ֥ה הַדָּבָ֖ר הַיּֽוֹם׃
18 At sinabi niya: “Maghintay ka lang dito, anak ko, hanggang malaman mo kung paano magtatapos ang bagay na ito; sapagkat hindi titigil ang lalaking iyon hangga't hindi niya natatapos ang bagay na ito ngayong araw.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata