Zacarias 5

Kabanata 5

א וָאָשׁ֕וּב וָאֶשָּׂ֥א עֵינַ֖י וָֽאֶרְאֶ֑ה וְהִנֵּ֖ה מְגִלָּ֥ה עָפָֽה׃
1 Muli kong itinaas ang aking mga mata at tumingin, at narito, may isang balumbong lumilipad.
ב וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י מָ֥ה אַתָּ֖ה רֹאֶ֑ה וָאֹמַ֗ר אֲנִ֤י רֹאֶה֙ מְגִלָּ֣ה עָפָ֔ה אָרְכָּהּ֙ עֶשְׂרִ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה וְרָחְבָּ֖הּ עֶ֥שֶׂר בָּאַמָּֽה׃
2 At sinabi niya sa akin, “Ano ang nakikita mo?” At sinabi ko, “Nakakakita ako ng isang balumbong lumilipad; ang haba nito ay dalawampung siko, at ang lapad nito ay sampung siko.”
ג וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י זֹ֚את הָֽאָלָ֔ה הַיּוֹצֵ֖את עַל־פְּנֵ֣י כָל־הָאָ֑רֶץ כִּ֣י כָל־הַגֹּנֵ֗ב מִזֶּה֙ כָּמ֣וֹהָ נִקָּ֔ה וְכָל־הַנִּ֨שְׁבָּ֔ע מִזֶּ֖ה כָּמ֥וֹהָ נִקָּֽה׃
3 At sinabi niya sa akin, “Ito ang sumpang lumalabas sa ibabaw ng buong lupain; sapagkat ang bawat nagnanakaw, mula rito, ayon dito, ay nakaligtas; at ang bawat sumusumpa, mula rito, ayon dito, ay nakaligtas.”
ד הוֹצֵאתִ֗יהָ נְאֻם֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וּבָ֙אָה֙ אֶל־בֵּ֣ית הַגַּנָּ֔ב וְאֶל־בֵּ֛ית הַנִּשְׁבָּ֥ע בִּשְׁמִ֖י לַשָּׁ֑קֶר וְלָ֙נֶה֙ בְּת֣וֹךְ בֵּית֔וֹ וְכִלַּ֖תּוּ וְאֶת־עֵצָ֥יו וְאֶת־אֲבָנָֽיו׃
4 “Inilabas ko ito,” sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo, “at papasok ito sa bahay ng magnanakaw at sa bahay ng sumusumpa nang may kasinungalingan sa aking pangalan. Mananatili ito sa loob ng kanyang bahay, at lilipulin nito ang bahay na iyon, pati ang mga kahoy at mga bato nito.”
ה וַיֵּצֵ֕א הַמַּלְאָ֖ךְ הַדֹּבֵ֣ר בִּ֑י וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י שָׂ֣א נָ֤א עֵינֶ֙יךָ֙ וּרְאֵ֔ה מָ֖ה הַיּוֹצֵ֥את הַזֹּֽאת׃
5 Pagkatapos ay lumabas ang anghel na nakikipag-usap sa akin, at sinabi niya sa akin, “Itaas mo ngayon ang iyong mga mata at tingnan mo kung ano itong lumalabas.”
ו וָאֹמַ֖ר מַה־הִ֑יא וַיֹּ֗אמֶר זֹ֤את הָֽאֵיפָה֙ הַיּוֹצֵ֔את וַיֹּ֕אמֶר זֹ֥את עֵינָ֖ם בְּכָל־הָאָֽרֶץ׃
6 At sinabi ko, “Ano iyon?” At sinabi niya, “Ito ang takalang lumalabas.” At sinabi pa niya, “Ito ang kanilang mata sa buong lupain.”
ז וְהִנֵּ֛ה כִּכַּ֥ר עֹפֶ֖רֶת נִשֵּׂ֑את וְזֹאת֙ אִשָּׁ֣ה אַחַ֔ת יוֹשֶׁ֖בֶת בְּת֥וֹךְ הָאֵיפָֽה׃
7 At narito, may isang talento ng tingga na itinataas; at ito ang isang babaeng nakaupo sa loob ng takalan.
ח וַיֹּ֙אמֶר֙ זֹ֣את הָרִשְׁעָ֔ה וַיַּשְׁלֵ֥ךְ אֹתָ֖הּ אֶל־תּ֣וֹךְ הָֽאֵיפָ֑ה וַיַּשְׁלֵ֛ךְ אֶת־אֶ֥בֶן הָעֹפֶ֖רֶת אֶל־פִּֽיהָ׃ (ס)
8 At sinabi niya, “Ito ang Kasamaan.” At inihagis niya ito sa loob ng takalan, at inihagis niya ang batong tingga sa bibig nito.
ט וָאֶשָּׂ֨א עֵינַ֜י וָאֵ֗רֶא וְהִנֵּה֩ שְׁתַּ֨יִם נָשִׁ֤ים יֽוֹצְאוֹת֙ וְר֣וּחַ בְּכַנְפֵיהֶ֔ם וְלָהֵ֥נָּה כְנָפַ֖יִם כְּכַנְפֵ֣י הַחֲסִידָ֑ה וַתִּשֶּׂ֙אנָה֙ אֶת־הָ֣אֵיפָ֔ה בֵּ֥ין הָאָ֖רֶץ וּבֵ֥ין הַשָּׁמָֽיִם׃
9 Pagkatapos ay itinaas ko ang aking mga mata at tumingin, at narito, may dalawang babaeng lumalabas, at may hangin sa kanilang mga pakpak; at may mga pakpak sila na gaya ng mga pakpak ng tagak; at itinaas nila ang takalan sa pagitan ng lupa at ng langit.
י וָאֹמַ֕ר אֶל־הַמַּלְאָ֖ךְ הַדֹּבֵ֣ר בִּ֑י אָ֛נָה הֵ֥מָּה מֽוֹלִכ֖וֹת אֶת־הָאֵיפָֽה׃
10 At sinabi ko sa anghel na nakikipag-usap sa akin, “Saan nila dinadala ang takalan?”
יא וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י לִבְנֽוֹת־לָ֥הֿ בַ֖יִת בְּאֶ֣רֶץ שִׁנְעָ֑ר וְהוּכַ֛ן וְהֻנִּ֥יחָה שָּׁ֖ם עַל־מְכֻנָתָֽהּ׃ (ס)
11 At sinabi niya sa akin, “Upang ipagtayo ito ng bahay sa lupain ng Sinar; at kapag naihanda na iyon, ilalagay ito roon sa sarili nitong patungan.”