דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אִ֣ישׁ אִ֣ישׁ כִּי־יִהְיֶֽה־טָמֵ֣א ׀ לָנֶ֡פֶשׁ אוֹ֩ בְדֶ֨רֶךְ רְחֹקָ֜הׄ לָכֶ֗ם א֚וֹ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעָ֥שָׂה פֶ֖סַח לַיהוָֽה׃
רעד צו די קינדער פֿון ישׂראל, אַזױ צו זאָגן: אַז עמיצער אײנער פֿון אײַך, אָדער פֿון אײַערע קומעדיקע דוֹרות װעט זײַן אומרײן פֿון אַ טױטן לײַב, אָדער זײַן אין אַ װײַטן װעג, זאָל ער פֿון דעסטװעגן מאַכן אַ קָרבן-פּסח צו גאָט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.