הֲלוֹא־אֵ֣לֶּה כֻלָּ֗ם עָלָיו֙ מָשָׁ֣ל יִשָּׂ֔אוּ וּמְלִיצָ֖ה חִיד֣וֹת ל֑וֹ וְיֹאמַ֗ר ה֚וֹי הַמַּרְבֶּ֣ה לֹּא־ל֔וֹ עַד־מָתַ֕י וּמַכְבִּ֥יד עָלָ֖יו עַבְטִֽיט׃
פֿאַר װאָר, די אַלע װעלן אױפֿהײבן אַ משל אױף אים, און אַ שפּאָטרעטעניש איבער אים, און מע װעט זאָגן: װײ, דער װאָס מערט ניט-זײַנס – ביז װאַנען? – און לאָדט אױף זיך חובֿות!
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.