הָלֹ֡ךְ וְקָֽרָאתָ֩ אֶת־הַדְּבָרִ֨ים הָאֵ֜לֶּה צָפ֗וֹנָה וְ֠אָמַרְתָּ שׁ֣וּבָה מְשֻׁבָ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לֽוֹא־אַפִּ֥יל פָּנַ֖י בָּכֶ֑ם כִּֽי־חָסִ֤יד אֲנִי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לֹ֥א אֶטּ֖וֹר לְעוֹלָֽם׃
גײ און זאָלסט רופֿן די דאָזיקע װערטער קען צפֿון, און זאָגן: קער זיך אום, דו אָפּגעקערטע ישׂראל, זאָגט גאָט: איך װעל ניט װאַרפֿן אַ בײז פּנים אױף אײַך, װאָרום איך בין גענאָדיק, זאָגט גאָט, איך האַלט ניט אַ שׂנאה אױף אײביק.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.