ע֥וֹד הַיּ֖וֹם בְּנֹ֣ב לַֽעֲמֹ֑ד יְנֹפֵ֤ף יָדוֹ֙ הַ֣ר בית־[בַּת־] צִיּ֔וֹן גִּבְעַ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
נאָך הײַנט װעט ער זיך אָפּשטעלן אין נוֹבֿ; ער פֿאָכט זײַן האַנט אױפֿן באַרג פֿון טאָכטער צִיון, אױף דעם הױכן אָרט פֿון ירושלים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.