הִנֵּ֨ה הָי֤וּ כְקַשׁ֙ אֵ֣שׁ שְׂרָפָ֔תַם לֹֽא־יַצִּ֥ילוּ אֶת־נַפְשָׁ֖ם מִיַּ֣ד לֶֽהָבָ֑ה אֵין־גַּחֶ֣לֶת לַחְמָ֔ם א֖וּר לָשֶׁ֥בֶת נֶגְדּֽוֹ׃
זע, זײ װערן אַזױ װי שטרױ, אַ פֿײַער טוט זײ פֿאַרברענען, זײ װעלן זיך אַלײן ניט מציל זײַןפֿון דער מאַכט פֿון דער פֿלאַם; ניט אַ קױל זיך צו װאַרעמען װעט עס זײַן –אַ פֿײַער צו זיצן פֿאַר אים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.